World · વાર્તા સંગ્રહ
મોમોતારો, આલૂમાંથી આવેલો છોકરો
એક દયાળુ વૃદ્ધ દંપતીને મોટા આલૂની અંદરથી એક બાળક મળે છે. મોમોતારો મજબૂત અને કોમળ બને છે અને કૂતરા, વાંદરા અને તેતર સાથે પોતાના દાંગો વહેંચે છે.
વાર્તાની શીખ: વહેંચવાથી મિત્રો બને છે, અને મિત્રો આપણને મજબૂત બનાવે છે.
આ વાર્તામાં
- પાત્રો
- મોમોતારો, વૃદ્ધ દંપતી, કૂતરો, વાંદરો અને તેતર
- સ્રોત ગ્રંથ
- જાપાની લોકકથા (ઓતોગી-બાનાશી), એદો કાળ; ઇવાયા સાઝાનામી દ્વારા છપાયેલી
- વાંચન સમય
- 4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)
3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો
સ્રોત: વિશ્વ પરંપરાની વાર્તા
આ વાર્તા પાછળ
મોમોતારો જાપાનની સૌથી પ્રિય ઓતોગી-બાનાશી, એટલે કે બાળકોની લોકકથાઓમાંની એક છે, જે એદો કાળથી લોકપ્રિય છે અને લેખક ઇવાયા સાઝાનામીએ એને જાણીતું સ્વરૂપ આપ્યું. આ દંતકથા સાથે જોડાયેલા ઓકાયામા શહેરમાં મોમોતારો અને એના સાથીઓની મૂર્તિઓ છે, અને ત્યાં આજે પણ કિબી દાંગો બાજરીના ગોળા એના નાસ્તા તરીકે વેચાય છે. કથાની શરૂઆત મોટા આલૂમાં આવતા, ખૂબ ઇચ્છેલા બાળકથી થાય છે, જે એને ભાવિ માતા-પિતા માટે ખાસ હૂંફાળી બનાવે છે. આ કોમળ રૂપમાં રાક્ષસ ટાપુની યાત્રા લડાઈમાં નહીં, પણ ઓનીના મુખીના નમીને શાંતિનું વચન આપવામાં પૂરી થાય છે, અને દરેક ખજાનો પાછો અપાય છે. રસ્તામાં ભોજન વહેંચીને મિત્રો બને છે.
મોમોતારોની હિંમતનાં મૂળ એનાં માતા-પિતાના પ્રેમમાં છે, અને વહેંચણી અને મિત્રતાથી તે વધુ મજબૂત બને છે. આ કથા બતાવે છે કે હિંમત જ્યારે બીજાની સેવા કરે અને શાંતિ લાવે ત્યારે સૌથી કોમળ અને સૌથી મહાન હોય છે.
ભગવાને આપણને બાળક મોકલ્યું છે!
ઘણા સમય પહેલાં જાપાનમાં, ચમકતી નદીના કિનારે એક નાના ગામમાં, એક દયાળુ વૃદ્ધ અને એક દયાળુ વૃદ્ધા રહેતાં હતાં. તેઓ એકબીજાને ખૂબ પ્રેમ કરતાં, પણ હંમેશાં એક બાળકની ઇચ્છા રાખતાં.
રોજ વૃદ્ધ લાકડાં ભેગાં કરવા ટેકરીઓ પર જતા, અને વૃદ્ધા કપડાં ધોવા નદીએ જતાં. દરરોજ સાંજે તેઓ સાથે બેસીને વિચારતાં કે ઘરમાં નાનકડાનું હાસ્ય સાંભળવું કેવું લાગતું હશે.
એક તેજસ્વી સવારે, વૃદ્ધા નદીના પથ્થરો પર કપડાં ઘસતાં હતાં ત્યારે એમણે પાણી પર કંઈક ગોળ અને ગુલાબી ડોલતું જોયું. દોનબુરાકો, દોનબુરાકો, તે તરતું તરતું એમની તરફ આવ્યું.
એ એક આલૂ હતું, એમણે ક્યારેય જોયેલું સૌથી મોટું આલૂ, ટોપલી જેટલું મોટું અને સવારના આકાશ જેવું ગુલાબી. એમણે હાથ લંબાવીને તેને પાણીમાંથી ઉપાડ્યું, અને બાથમાં લઈને ઘરે લાવ્યાં.
વૃદ્ધ ઘરે આવ્યા ત્યારે એમણે અદ્ભુત આલૂ બતાવ્યું. "ચાલો, રાતના ભોજનમાં આને વહેંચીને ખાઈએ," એમણે કહ્યું, અને છરી લઈ આવ્યાં.
પણ તેઓ તેને કાપે તે પહેલાં જ આલૂ જાતે ખૂલી ગયું. અને અંદર, વળીને સૂતેલો અને સ્મિત કરતો, એક તંદુરસ્ત બાળક હતો.
વૃદ્ધ દંપતી નવાઈ પામ્યાં, અને પછી આનંદથી રડી પડ્યાં. "ભગવાને આપણને બાળક મોકલ્યું છે!" તેઓ બોલી ઊઠ્યાં. એમણે એનું નામ મોમોતારો રાખ્યું, જેનો અર્થ થાય આલૂ-છોકરો.
તેઓ એને પૂરા હૃદયથી પ્રેમ કરતાં. તેઓ એને ભાત અને ગરમ સૂપ ખવડાવતાં, ગીતો ગાઈ સંભળાવતાં, અને એને મોટો થતો જોતાં. મોમોતારો મજબૂત અને ઊંચો થયો, પણ એનાથીય વધુ, તે કોમળ, પ્રામાણિક અને હિંમતવાન બન્યો.
હવે, સાગરની પેલે પાર રાક્ષસ ટાપુ હતો, જ્યાં ઓની રહેતા. આ રાક્ષસો ઘણી વાર હોડીમાં ગામડાંમાં આવતા, લોકોને ડરાવતા અને એમના ચોખા અને ખજાના લઈ જતા.
મોમોતારો પંદર વર્ષનો થયો ત્યારે તે માતા-પિતા સામે ઘૂંટણિયે બેઠો. "પિતાજી, માતાજી, હું રાક્ષસ ટાપુ પર જઈને ઓનીને આપણાં ગામડાંને હેરાન કરવાનું બંધ કરવા કહેવા માંગું છું. એમણે જે લઈ લીધું છે તે હું પાછું લાવીશ."
એનાં માતા-પિતાને ચિંતા થઈ, પણ એમણે જોયું કે એનું હૃદય કેટલું સાચું છે. વૃદ્ધાએ એના માટે પોતાના સૌથી સરસ કિબી દાંગો, બાજરીના મીઠા ગોળા, ની થેલી બનાવી, અને વૃદ્ધે એને એક ધજા અને આશીર્વાદ આપ્યા.
મોમોતારો રસ્તે નીકળી પડ્યો. થોડી વારમાં એક કૂતરો દોડતો આવ્યો. "મોમોતારો, તું ક્યાં જાય છે?" એણે પૂછ્યું. "રાક્ષસ ટાપુ પર, શાંતિ લાવવા," મોમોતારોએ કહ્યું.
"તારી થેલીમાં શું છે?" કૂતરાએ પૂછ્યું. "આખા જાપાનના સૌથી સરસ દાંગો," મોમોતારોએ કહ્યું. "મને એક આપ, તો હું તારી સાથે આવીશ," કૂતરાએ કહ્યું. એટલે મોમોતારોએ એક દાંગો વહેંચ્યો, અને તેઓ સાથે આગળ ચાલ્યા.
જલદી ઝાડ પરથી એક વાંદરો ઝૂલતો નીચે આવ્યો. "મોમોતારો, તું ક્યાં જાય છે?" મોમોતારોએ એને કહ્યું, અને એક દાંગો વહેંચ્યો, અને વાંદરો પણ એમની સાથે જોડાયો.
પછી ચમકતાં લીલાં પીંછાંવાળી એક તેજસ્વી તેતર નીચે ઊડી આવી. એણે પણ પૂછ્યું કે તેઓ ક્યાં જાય છે, અને એને પણ એક મીઠો દાંગો મળ્યો અને તે રાજીખુશીથી નાનકડી ટોળીમાં જોડાઈ.
ચારેય મિત્રો સાથે સાગર પાસે આવ્યા. એમણે એક હોડી બનાવી, અને વાંદરાએ સુકાન સંભાળ્યું, કૂતરાએ હલેસાં માર્યાં, અને તેતર લહેરો પર નજર રાખવા આગળ ઊડી.
આખરે તેઓ મોટા પથ્થરના દરવાજાવાળા રાક્ષસ ટાપુ પર પહોંચ્યા. તેતર દીવાલ પરથી ઊડી, વાંદરો ચડીને દરવાજો ખોલ્યો, અને કૂતરો અને મોમોતારો હિંમતથી અંદર ગયા.
આવી નાની, નિડર ટોળીને જોઈને ઓનીને નવાઈ લાગી. દરેક મિત્રે બીજાને મદદ કરી, અને જલદી રાક્ષસોને સમજાયું કે તેઓ આ હિંમતવાન હૃદયોને જરાય ડરાવી શકતા નથી.
આખરે ઓનીના મુખીએ નીચા નમીને પ્રણામ કર્યા. "અમને માફ કરો," એણે કહ્યું. "અમે ફરી ક્યારેય તમારાં ગામડાંને હેરાન નહીં કરીએ. કૃપા કરીને અમે જે લીધું છે તે બધું પાછું લઈ જાઓ."
મોમોતારોએ દયાથી એનું વચન સ્વીકાર્યું. ઓનીએ ચોખા, રેશમ અને ખજાનાથી એક ગાડું ભર્યું, અને ચારેય મિત્રો ચમકતા સાગર પાર ઘરે પાછા ફર્યા.
આખું ગામ વધામણાં કરવા બહાર આવ્યું. મોમોતારોએ દરેક ખજાનો જે પરિવારનો હતો તેને પાછો આપ્યો, અને પછી દોડીને પોતાનાં માતા-પિતાને ભેટી પડ્યો.
ત્યારથી, મોમોતારો, એનાં માતા-પિતા અને એના ત્રણ વફાદાર મિત્રો નદીકિનારે દાંગો વહેંચતાં વહેંચતાં સાથે શાંતિ અને આનંદથી રહ્યાં.
તો હવે સૂઈ જા, મારા નાનકડા. તું અમારો ઇચ્છેલો ખજાનો છે, અને મોમોતારોની જેમ, તું હિંમતવાન, દયાળુ અને મિત્રોથી ઘેરાયેલો મોટો થઈશ.
વિશ્વ માંથી વધુ
બાળક સાથે વિચારો
તમારું બાળક દુનિયામાં જાય તે પહેલાં, વૃદ્ધાના દાંગોની જેમ, તમે એની થેલીમાં શું ભરવા ઇચ્છો છો?
સંકલ્પ: મારું બાળક ઇચ્છેલી ભેટ છે, અને મારો પ્રેમ એની હિંમતનું મૂળ છે.
આશીર્વાદ: તું હિંમતવાન અને કોમળ બને, મન મૂકીને વહેંચે, અને વફાદાર મિત્રો જીવનભર તારી સાથે ચાલે.
પાત્રો
- મોમોતારો
- — હિંમતવાન, દયાળુ આલૂ-છોકરો.
- વૃદ્ધ દંપતી
- — બાળકની ઇચ્છા રાખનાર પ્રેમાળ માતા-પિતા.
- કૂતરો, વાંદરો અને તેતર
- — વહેંચણીથી બનેલા મિત્રો.
બોધ
વહેંચવાથી મિત્રો બને છે, અને મિત્રો આપણને મજબૂત બનાવે છે.
તમારા બાળકને શું કહેવું
મારા નાનકડા, તું જ એ ખજાનો છે જેની અમે ઇચ્છા રાખી હતી.
મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો
મોમોતારોએ પોતાના નવા મિત્રો સાથે શું વહેંચ્યું?
સ્રોત: જાપાની લોકકથા (ઓતોગી-બાનાશી), એદો કાળ; ઇવાયા સાઝાનામી દ્વારા છપાયેલી
આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા હળવો ગર્ભાવસ્થા યોગ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થા ડાયટ ચાર્ટ વાંચો.
સંબંધિત વાર્તાઓ
- કાસ્ટર અને પોલક્સ, જોડિયા તારા
મળતી આવતી વાર્તા
કાસ્ટર અને પોલક્સ દુનિયાની પુરાણકથાઓના સૌથી પ્રિય જોડિયા ભાઈઓમાં છે, અને તેમના તારા આજે પણ મિથુન તરીકે સાથે ચમકે છે. તેમની વાર્તા બે ભાઈ-બહેનનું કોમળ ચિત્ર છે, જે બધું વહેંચવાનું પસંદ કરે છે, સૌથી કીમતી વસ્તુ પણ.
વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો
મોમોતારો, આલૂમાંથી આવેલો છોકરો વાર્તા શું શીખવે છે?
મોમોતારોની હિંમતનાં મૂળ એનાં માતા-પિતાના પ્રેમમાં છે, અને વહેંચણી અને મિત્રતાથી તે વધુ મજબૂત બને છે. આ કથા બતાવે છે કે હિંમત જ્યારે બીજાની સેવા કરે અને શાંતિ લાવે ત્યારે સૌથી કોમળ અને સૌથી મહાન હોય છે.