World · દિવસ 188 · અઠવાડિયું 27
ફૂલોનો ચમત્કાર
એક દયાળુ વૃદ્ધ દંપતી શીરો નામના નાના સફેદ કૂતરાની સંભાળ રાખે છે. તેમની દયા ભેટો બનીને પાછી આવતી રહે છે, જે તેઓ ગામ સાથે વહેંચે છે.
વાર્તાની શીખ: દયા અને વહેંચણી વારંવાર ખીલે છે, જ્યારે લોભ ખાલી હાથે રહે છે.
આ વાર્તામાં
- પાત્રો
- વૃદ્ધ દંપતી, શીરો, લોભી પાડોશીઓ
- સ્રોત ગ્રંથ
- જાપાની લોકકથા હાનાસાકા જીસાન (ઝાડને ફૂલોથી ખીલવનાર વૃદ્ધ દાદા)
- વાંચન સમય
- 5 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)
દિવસ 188 એક નજરે
- અઠવાડિયું
- અઠવાડિયું 27 · 7 માંથી દિવસ 6
- ત્રિમાસિક
- ત્રિમાસિક 2
- આ અઠવાડિયે બાળક
- ત્રીજું ત્રિમાસિક નજીક છે. મગજની પ્રવૃત્તિ વધે છે અને બાળકને હેડકી આવી શકે છે. અઠવાડિયું 27: બાળકનો વિકાસ
- આજની વાર્તા
- ફૂલોનો ચમત્કાર
- ગર્ભ સંવાદ
- આ અઠવાડિયે બાળક સાથે વાત કરો
આ જાપાની લોકકથાની પરંપરા કહે છે કે દયા ખોટ પછી પણ આપતી રહે છે, જ્યારે લોભનું કંઈ ફળ મળતું નથી. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે દુઃખની પળોમાં નરમ અર્થ શોધવાથી માતાને વધુ આશા અનુભવાઈ શકે છે.
તમે દુઃખને ફૂલોમાં ફેરવી નાખ્યું છે.
ડાંગરનાં ખેતરો અને એક નરમ ટેકરી વચ્ચે આવેલા નાના જાપાની ગામમાં ચેરીનાં ઝાડ ખાલી અને ભૂખરાં ઊભાં હતાં. આ "ઝાડને ફૂલોથી ખીલવનાર વૃદ્ધ દાદા" નામની એક જૂની જાપાની વાર્તા છે.
ગામને છેડે એક નાના ઘરમાં એક દયાળુ વૃદ્ધ લાકડાના કારીગર અને તેમની પત્ની રહેતાં હતાં. તેમને બાળકો ન હતાં, પણ તેમનાં દિલ આસપાસની દરેક વસ્તુ માટે શાંત પ્રેમથી ભરેલાં હતાં.
એક સાંજે ગામથી ઘરે પાછા ફરતાં તેમણે રસ્તા પાસે ધ્રૂજતું એક નાનું સફેદ ગલૂડિયું જોયું. તેનો એક પંજો ઘવાયેલો હતો. વૃદ્ધ દાદીએ ઘૂંટણિયે બેસીને તેને હાથમાં લઈ લીધું.
"બિચારું નાનકડું," તેમણે કહ્યું. "ચાલ, અમારી સાથે ઘરે ચાલ."
તેમણે તેનો પંજો સાફ કર્યો, તેને નરમ કપડામાં વીંટાળ્યું અને ગરમ ભાત ખવડાવ્યો. તેમણે તેનું નામ શીરો રાખ્યું, જેનો અર્થ થાય "સફેદ", કારણ કે તેના વાળ તાજા બરફ જેવા સફેદ હતા. તેમની સંભાળથી તે મજબૂત થયો, અને તેની હલતી પૂંછડીએ શાંત ઘરને આનંદથી ભરી દીધું.
એક સવારે શીરો ભસતો ભસતો ઉત્સાહથી દાદાની બાંય ખેંચવા લાગ્યો. તે તેમને બગીચામાં એક જૂના પથ્થરના ફાનસ પાસે લઈ ગયો અને ખોદવા લાગ્યો.
"શું છે, નાનકા દોસ્ત?" દાદા હસ્યા. તેમણે કોદાળી લાવીને શીરોએ બતાવેલી જગ્યાએ ખોદ્યું. થોડે જ ઊંડે તેમને સોનાના જૂના સિક્કાથી ભરેલી લાકડાની પેટી મળી.
વૃદ્ધ દંપતી લોભી ન બન્યું. તેમણે સોનું પાડોશીઓની મદદમાં વાપર્યું, ટપકતાં છાપરાં સમાં કર્યાં અને ગામનાં દાદા-દાદીઓ માટે ગરમ રજાઈઓ ખરીદી.
બાજુમાં બીજું એક વૃદ્ધ દંપતી રહેતું હતું, જેમનાં દિલ નાનાં અને લોભી હતાં. સોનાની વાત સાંભળીને તેમણે શીરોને થોડા દિવસ માટે માગ્યો.
"તેની સાથે નરમાશથી વર્તજો," દાદીએ કહ્યું. "તેનું દિલ બહુ કોમળ છે."
પણ પાડોશી નરમ ન હતો. તે શીરોને ખેંચીને પોતાના ખેતરમાં લઈ ગયો અને ખજાનો શોધવા તેના પર બૂમો પાડી. ડરેલા નાના કૂતરાએ ખોદ્યું, પણ તેને ફક્ત તૂટેલાં વાસણ અને પથ્થર મળ્યા. પાડોશી એટલો ગુસ્સે અને કઠોર થયો કે શીરો છટકીને ઝાડ તરફ ભાગી ગયો. તે સાંજે વૃદ્ધ દંપતી તેને શોધવા આવ્યું ત્યારે તેમણે પોતાના નાના કૂતરાને એક પાઇનના ઝાડ નીચે ધ્રૂજતો જોયો. તેમણે તેને છાતીએ લગાડ્યો, અને તેણે તેમના ચહેરા ચાટ્યા.
તેઓ તેને ઘરે લઈ આવ્યા અને નરમ કપડામાં વીંટાળ્યો. બીજી સવારે, પોતાનો દોસ્ત સલામત છે એ માટે આભાર માનવા, તેમણે બગીચામાં પથ્થરના ફાનસ પાસે, જ્યાં તેને ખજાનો મળ્યો હતો, ત્યાં એક નાનું પાઇનનું ઝાડ વાવ્યું.
પાઇનનું ઝાડ નવાઈ પમાડે એટલી ઝડપથી ઊગ્યું. એક જ ઋતુમાં તે ઊંચું અને મજબૂત થઈ ગયું. દાદાએ તેના લાકડામાંથી ખાંડણિયો કોતર્યો, ભાત ખાંડવા માટેનું વાસણ.
તે સાંજે દાદીએ જમવા માટે ખાંડવા તેમાં મુઠ્ઠીભર ભાત નાખ્યા. તેઓ કામ કરતાં ગયાં તેમ વાસણ નરમ, મીઠી ભાતની ટીકડીઓથી ભરાઈને છલકાવા લાગ્યું. ફરી એક વાર તેમનું નાનું ઘર ભરાઈ ગયું, અને ફરી એક વાર તેમણે બધું આખા ગામ સાથે વહેંચ્યું.
લોભી પાડોશીઓએ ખાંડણિયો પણ માગ્યો. પણ તેમના માટે તેમાંથી ફક્ત ધૂળ નીકળી. ગુસ્સામાં પાડોશીએ ખાંડણિયો તોડી નાખ્યો અને ચૂલામાં બાળી નાખ્યો.
વૃદ્ધ દંપતી તે પાછો માગવા આવ્યું ત્યારે ભૂખરી રાખના ઢગલા સિવાય કંઈ બચ્યું ન હતું. તેમને દુઃખ થયું, પણ ગુસ્સો ન આવ્યો. દાદાએ રાખ કાળજીથી એક નાની કપડાની થેલીમાં ભેગી કરી. તેમના વહાલા દોસ્તની ભેટોમાંથી બસ આટલું જ બાકી હતું.
શિયાળો લાંબો ચાલ્યો હતો. તેમના બગીચાનું જૂનું ચેરીનું ઝાડ ખાલી અને ભૂખરું ઊભું હતું, જાણે તેણે પણ હાર માની લીધી હોય.
"ચાલો, શીરોની છેલ્લી ભેટ જૂના ઝાડને આપીએ," દાદીએ ધીમેથી કહ્યું.
દાદાએ ઝીણી ભૂખરી રાખની ચપટી લીધી અને ડાળીઓમાં ઉછાળી.
તરત જ, જ્યાં જ્યાં રાખ અડી ત્યાં ત્યાં ફૂલો ખીલી ઊઠ્યાં, ગુલાબી અને સફેદ ફૂલોનાં વાદળ. એક જ શ્વાસમાં આખું ખાલી ઝાડ ફૂલોથી ઢંકાઈ ગયું, જાણે વસંત એક જ બપોરમાં આવી ગઈ હોય.
એ જ વખતે પ્રાંતના રાજા પોતાના સેવકો સાથે રસ્તેથી પસાર થતા હતા. ઊંઘતા શિયાળુ બગીચામાં ખીલેલું એકમાત્ર ઝાડ જોઈને તેઓ અટકી ગયા અને જોતા જ રહ્યા. તેમણે દાદાને બોલાવ્યા, અને દાદાએ તેમને આખી વાત કહી: શીરોની, સોનાની, ભાતની ટીકડીઓની અને રાખની.
રાજા લાંબી ક્ષણ સુધી ચૂપ રહ્યા. પછી તેમણે કહ્યું, "તમે દુઃખને ફૂલોમાં ફેરવી નાખ્યું છે. શું તમે મારા રસ્તા પરનાં ઝાડને પણ ખીલવશો?"
એટલે દાદા એક પછી એક ઝાડ પર ચડ્યા, રાખની ચપટીઓ ઉછાળતા ગયા, અને ચેરીનું દરેક ખાલી ઝાડ ફૂલોથી ખીલી ઊઠ્યું. રાજાએ વૃદ્ધ દંપતીને ગરમ રેશમી કપડાં અને પોતાનું એક નાનું ખેતર ઇનામમાં આપ્યું, જેથી તેઓ ફરી ક્યારેય ભૂખ્યાં ન રહે.
તે સાંજે વૃદ્ધ દંપતી પોતાના બારણા બહાર બેઠું. હળવા પવને ચેરીની પાંખડીઓ નીચે વરસાવી, તેમની આસપાસ હૂંફાળા બરફની જેમ. થોડી પાંખડીઓ બગીચામાં પથ્થરના ફાનસ પાસે પડી, અને તેમના પગ પાસે ગોળ વળીને બેઠેલા, પૂંછડી હલાવતા નાના સફેદ કૂતરા પર પણ.
નાનકડા, દયાનો દરેક અંશ, નાનામાં નાની ચપટી પણ, કંઈક ખીલવી શકે છે.
વિશ્વ માંથી વધુ
4 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો
સ્રોત: વિશ્વ પરંપરાની વાર્તા
આ વાર્તા પાછળ
હાનાસાકા જીસાન, એટલે 'ઝાડને ફૂલોથી ખીલવનાર વૃદ્ધ દાદા', એક જાણીતી જાપાની લોકકથા છે, જે લાંબા સમયથી બાળકોને કહેવાય છે અને ઘણી વાર દેશના ચેરીનાં ફૂલોની ઋતુ માટેના પ્રેમ સાથે જોડાય છે. દયાળુ અને લોભી પાડોશીની ઘણી વાર્તાઓની જેમ તે ભલાઈને ઇનામ આપે છે, પણ તેની મજા એમાં છે કે પ્રેમનું એક કામ નવાં નવાં રૂપે પાછું આવતું રહે છે: બચાવેલું સફેદ ગલૂડિયું, પાઇનનું ઝાડ, ભાતની ટીકડીઓથી છલકાતો ખાંડણિયો, અને છેલ્લે ચપટી રાખ જે ખાલી શિયાળુ ચેરીના ઝાડને ગુલાબી અને સફેદ ફૂલોથી ખીલવી દે છે. આ કથા દરેક પળને નરમ રાખે છે અને ખરતી પાંખડીઓ નીચે દંપતીના પગ પાસે ગોળ વળીને બેઠેલા શીરો સાથે પૂરી થાય છે. અણધારી રીતે ખીલતી દયા વિશે ગર્ભાવસ્થામાં વાંચવા જેવી સુંદર વાર્તા છે.
બાળક સાથે વિચારો
બદલામાં કશું ન ઇચ્છતાં આજે તમે કઈ નાની દયા કરી શકો?
સંકલ્પ: હું નરમ હાથે દયાનાં બીજ વાવું છું, અને મને વિશ્વાસ છે કે સુંદરતા પોતાના સમયે ખીલશે.
આશીર્વાદ: તમને હંમેશાં દયાળુ રહેવાની શક્તિ મળે. તમારું દિલ અચંબા માટે ખુલ્લું રહે. અને દરેક દુઃખની રાખમાંથી તમે સુંદરતા ખીલતી જુઓ.
પાત્રો
- વૃદ્ધ દંપતી
- — નરમ દિલનાં, જે મળે તે બધું વહેંચે છે.
- શીરો
- — એક વફાદાર નાનો કૂતરો, જેનો પ્રેમ ભેટો લાવતો રહે છે.
- લોભી પાડોશીઓ
- — તેમને ખજાનો જોઈએ છે, પણ મળે છે ફક્ત ધૂળ.
બોધ
દયા અને વહેંચણી વારંવાર ખીલે છે, જ્યારે લોભ ખાલી હાથે રહે છે.
તમારા બાળકને શું કહેવું
મારા નાનકડા, તારી દયા ચેરીનાં ફૂલોની જેમ ખીલે. આપણને જે કંઈ મળશે, તે આપણે પ્રેમથી વહેંચીશું.
મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો
તને શું લાગે છે, દયાળુ દંપતી માટે ઝાડ કેમ ખીલ્યાં?
સ્રોત: જાપાની લોકકથા હાનાસાકા જીસાન (ઝાડને ફૂલોથી ખીલવનાર વૃદ્ધ દાદા)
આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા ગર્ભ સંવાદ — બાળક સાથે વાતો અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 27મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.
સંબંધિત વાર્તાઓ
- ગરમ રોટલી વહેંચનાર બેકર · દિવસ 65
એ જ મૂલ્ય
લંગરથી અન્નદાન સુધીની ભારતીય પરંપરાઓ માને છે કે ચુપચાપ ભોજન વહેંચવું એ સૌથી મોટી દયામાંની એક છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે આપનારા, જોડાયેલા સમુદાયનો ભાગ હોવાથી અઘરા સમયમાં પરિવારો વધુ સુરક્ષિત અનુભવી શકે છે.
વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો
ફૂલોનો ચમત્કાર વાર્તા શું શીખવે છે?
આ જાપાની લોકકથાની પરંપરા કહે છે કે દયા ખોટ પછી પણ આપતી રહે છે, જ્યારે લોભનું કંઈ ફળ મળતું નથી. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે દુઃખની પળોમાં નરમ અર્થ શોધવાથી માતાને વધુ આશા અનુભવાઈ શકે છે.
ફૂલોનો ચમત્કાર ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?
આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 27 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.