Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Puranas · વાર્તા સંગ્રહ

નારદનો પાણીનો પ્યાલો

નારદ વિષ્ણુને માયા બતાવવા કહે છે, એ જાદુ જે સંસારને સાચો દેખાડે છે. પાણી લેવા ગયેલા નારદ આખા વ્યસ્ત જીવનમાં ખોવાઈને બધું ભૂલી જાય છે.

વાર્તાની શીખ: વ્યસ્ત દિવસોમાં પણ એ શાંત પ્રેમને યાદ રાખો, જે હંમેશાં તમારી રાહ જુએ છે.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
નારદ, વિષ્ણુ
સ્રોત ગ્રંથ
પુરાણો
વાંચન સમય
4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 5–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: પુરાણો · પરંપરાગત પુનઃકથન

આ વાર્તા પાછળ

શ્રી રામકૃષ્ણ નારદ અને વિષ્ણુની માયાની આ પૌરાણિક દૃષ્ટાંતકથા ઘણી વાર કહેતા, જેમાં પાણી લેવા મોકલાયેલા ઋષિ લગ્ન, ખેતી અને બાળકો સાથેનું આખું જીવન જીવે છે, જે અંતે એક કલાકથી પણ ઓછું નીકળે છે. વેદાંતના ઉપદેશમાં આ એક જાણીતું ઉદાહરણ છે કે સંસારમાં હોઈએ ત્યારે તે કેટલો સાચો લાગે છે. આ કથાને હૂંફ આપે છે સુશીલા સાથે નારદે બનાવેલો પરિવાર, ખૂણામાં ભુલાયેલી વીણા, અને વિષ્ણુની કોમળ પંક્તિ, 'મારું પાણી ક્યાં છે?' અંત પસ્તાવો નહીં, પણ નવું ગીત છે. ભાવિ માતાપિતા માટે આ વ્યસ્ત દિવસો નીચેના શાંત પ્રેમને યાદ કરવાની ચિંતનભરી વાર્તા છે.

બાળકના આગમનની તૈયારીની દોડધામમાં આ વાર્તા તમને થોભીને બધાની નીચે રહેલા સ્થિર પ્રેમ પાસે પાછા ફરવાનું આમંત્રણ આપે છે.

અને એ પણ જાણો છો કે કોનું નામ લેવું.

નારદ, જે ફરતા ઋષિ હાથમાં વીણા રાખતા, એક તારવાળું વાદ્ય, અને જ્યાં જાય ત્યાં ભગવાનનાં નામ ગાતા, એક દિવસ ભગવાન વિષ્ણુ સાથે ચાલતા હતા. જગતના કોમળ રક્ષક વિષ્ણુએ એક સાદા મુસાફરનું રૂપ લીધું હતું, અને બંને મિત્રો એક પહોળા, તડકાવાળા મેદાનમાંથી પસાર થતા હતા. હવા ગરમ અને સ્થિર હતી, અને આસપાસનું ઘાસ સોનેરી અને સૂકું હતું.

ચાલતાં ચાલતાં નારદે એ સવાલ પૂછ્યો જે તેમના મનમાં ઘણા સમયથી હતો. "પ્રભુ, તમારી માયા શું છે, એ મોટો જાદુ જે સંસારને આટલો સાચો દેખાડે છે?" તેમણે કહ્યું. "કૃપા કરીને મને બતાવો, જેથી હું સમજી શકું." વિષ્ણુ બસ હસ્યા. "કદાચ પછી," તેમણે કહ્યું. "પહેલાં, મને બહુ તરસ લાગી છે. મારા માટે થોડું પાણી લાવી આપશો?"

નારદે આસપાસ જોયું અને દૂર એક નાનું ગામ દેખાયું. "જરૂર, પ્રભુ," તેમણે કહ્યું. "અહીં છાંયડે રાહ જુઓ, હું જલદી પાણી લાવું છું." તેમણે વીણા બગલમાં દબાવી અને ખુશીનું ગીત ગણગણતા ગામ તરફ ચાલ્યા. વિષ્ણુ એક ઝાડ નીચે બેઠા અને તેમને જતા જોતા રહ્યા.

પહેલા ઘરે નારદે દરવાજો ખખડાવ્યો, અને પ્રેમાળ આંખો અને સુંદર સ્મિતવાળી એક યુવતીએ દરવાજો ખોલ્યો. તેનું નામ સુશીલા હતું, અને તેણે એમ સ્વાગત કર્યું જાણે તેમની જ રાહ જોતી હોય. તેની અને તેના પરિવાર સાથે વાત કરતાં નારદ થોડી વાર માટે પોતાનું કામ ભૂલી ગયા. તેમણે નારદને જમવા રોકાવા કહ્યું, પછી રાત આરામ કરવા, અને નારદ ખુશીથી માની ગયા.

એક દિવસ અઠવાડિયું બન્યો, અને અઠવાડિયું ઘણા મહિના. નારદને સુશીલા સાથે પ્રેમ થયો, અને તેનાં માતાપિતાના આશીર્વાદથી બંનેનાં લગ્ન થયાં. તેઓ ખેતર ખેડતાં, ગાય દોહતાં અને છાપરું સમું કરતાં શીખ્યા. સમય જતાં તેમને ત્રણ બાળકો થયાં, અને ઘર હાસ્ય, નાનાં પગલાં અને ચૂલા પર શેકાતી ગરમ રોટલીની સુગંધથી ભરાઈ ગયું.

વર્ષો શાંતિથી વીત્યાં, અને નારદના વાળ સફેદ થયા. સુશીલાનાં માતાપિતા વૃદ્ધ થયાં અને ઘરની સંભાળ સોંપી દીધી, અને નારદ ઘરના વડા બન્યા. તેઓ ખેતર સંભાળતા, બાળકોને વાર્તાઓ કહેતા, અને રોજ સાંજે સુશીલા સાથે ઓટલે બેસતા. તેમની વીણા એક ખૂણામાં શાંત અને ભુલાયેલી પડી હતી, અને હવે તેમને સૂકું મેદાન કે ઝાડ નીચે બેઠેલા મિત્ર યાદ પણ નહોતા આવતા.

પછી એક ચોમાસામાં ગામ પાસેની નદી બહુ ચડી આવી. નારદે સુશીલા અને બાળકોને ભેગાં કર્યાં અને ઊંચી જગ્યા તરફ નીકળ્યા. પાણી તેમના ઘૂંટણ આસપાસ ઘૂમરાતું હતું, અને તેમણે પરિવારને પાસે પકડી રાખ્યો. પ્રવાહ તેમને ખેંચતો હતો, અને નારદે આખા હૃદયથી મદદ માટે બૂમ પાડી. "પ્રભુ, અમને બચાવો!" તેઓ બોલી ઊઠ્યા, એ શબ્દો કેમ આવ્યા તે જાણ્યા વગર જ.

એ જ પળે બધું શાંત થઈ ગયું. નારદે આંખો પટપટાવી અને જોયું કે તેઓ તડકાવાળા, સૂકા મેદાનમાં એકલા ઊભા છે. ગામ, નદી, ઘર અને પરિવાર બધું સપનાની જેમ અદૃશ્ય થઈ ગયું હતું. પાછળ એ જ ઝાડ નીચે વિષ્ણુ કોમળ સ્મિત સાથે બેઠા હતા. "નારદ," તેમણે ધીમેથી કહ્યું, "હું લગભગ અડધા કલાકથી રાહ જોઉં છું. મારું પાણી ક્યાં છે?"

નારદ આશ્ચર્યભર્યા હૃદયે ગરમ ઘાસ પર ધીમે ધીમે બેસી ગયા. આખું જીવન એક કલાકથી ઓછા સમયમાં વીતી ગયું, ફક્ત તેમના મનમાં. "પ્રભુ," તેમણે ધીમેથી કહ્યું, "હવે હું સમજ્યો. તમારી માયા એટલી મજબૂત છે કે એક પળ પણ ઘણાં વર્ષો જેવી લાગે, અને આપણે તમને પણ ભૂલી જઈએ." વિષ્ણુએ પ્રેમથી તેમના ખભે હાથ મૂક્યો. "હવે તમે જાણો છો," તેમણે કહ્યું. "અને એ પણ જાણો છો કે કોનું નામ લેવું."

નારદે વીણા ઉપાડી અને ફરી વગાડવા લાગ્યા, પહેલાં કરતાં વધુ કોમળ અને મધુર. બંને મિત્રો સોનેરી મેદાનમાં સાથે આગળ ચાલ્યા. અને એ દિવસથી નારદ વધુ ઊંડા આનંદથી ગાવા લાગ્યા, કારણ કે તેઓ જાણતા હતા કે સંસારનાં બદલાતાં સપનાં પાછળ એક પ્રેમાળ મિત્ર હંમેશાં પાસે શાંતિથી રાહ જોતા હોય છે.

નાનકડા, જીવન તને ઘણા વ્યસ્ત દિવસો અને ઘણાં સપનાં આપશે. એ બધામાં તું એ શાંત પ્રેમને યાદ રાખજે, જે હંમેશાં સ્થિર અને દયાળુ બનીને તારી રાહ જુએ છે.

આગળની વાર્તા વાંચો →નારદ અને તેલનો ઘડો

પુરાણ માંથી વધુ

બાળક સાથે વિચારો

જીવન વ્યસ્ત બને ત્યારે ખરેખર શું મહત્ત્વનું છે તે યાદ રાખવામાં તમને શું મદદ કરે છે?

સંકલ્પ: બધા વ્યસ્ત દિવસોની નીચે હું સ્થિર પ્રેમમાં આરામ કરું છું.

પાત્રો

નારદ
— ફરતા ઋષિ, જે સમજવા માગે છે.
વિષ્ણુ
— ધીરજવાળા મિત્ર, જે સ્મિત સાથે રાહ જુએ છે.

બોધ

વ્યસ્ત દિવસોમાં પણ એ શાંત પ્રેમને યાદ રાખો, જે હંમેશાં તમારી રાહ જુએ છે.

તમારા બાળકને શું કહેવું

નાનકડા, જીવનના બધા વ્યસ્ત દિવસોમાં મારો પ્રેમ હંમેશાં તારી રાહ જોતો રહેશે.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

વિષ્ણુએ નારદને શું લાવવા કહ્યું હતું?

સ્રોત: પૌરાણિક પરંપરા (નારદ અને વિષ્ણુની માયા), શ્રી રામકૃષ્ણ દ્વારા કહેવાયેલી

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા ગાયત્રી મંત્રનો જાપ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થા ડાયટ ચાર્ટ વાંચો.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

નારદનો પાણીનો પ્યાલો વાર્તા શું શીખવે છે?

બાળકના આગમનની તૈયારીની દોડધામમાં આ વાર્તા તમને થોભીને બધાની નીચે રહેલા સ્થિર પ્રેમ પાસે પાછા ફરવાનું આમંત્રણ આપે છે.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ें

કોઈ સગર્ભાને મોકલો