Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Puranas · તહેવારની વાર્તા

પરશુરામની ભેટ: કેરળ

ઋષિ પરશુરામ પોતાની બધી જમીન આપી દે છે અને ભારતના પશ્ચિમ કિનારે આવે છે. તેઓ સમુદ્રના દેવ વરુણ પાસે જમીન માગે છે, અને પોતાની ફરસી દૂર મોજાંમાં ફેંકે છે.

વાર્તાની શીખ: પ્રેમથી આપેલી ભેટ કંઈક સુંદરમાં વિકસી શકે છે.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
પરશુરામ, વરુણ
સ્રોત ગ્રંથ
પુરાણો
વાંચન સમય
4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: પુરાણો · પરંપરાગત પુનઃકથન

આ વાર્તા પાછળ

કેરળના ઉદ્ભવની પરંપરાગત વંશાવળી કેરલોલ્પત્તિ, જૂની પૌરાણિક પરંપરા સાથે, કહે છે કે ઋષિ પરશુરામે પોતાની ફરસી પશ્ચિમ સમુદ્રમાં ફેંકી અને પાણી પાછું હટતાં કેરળની ધરતી પ્રગટ થઈ. મલયાલી લોકો આજે પણ કેરળને 'પરશુરામ ક્ષેત્રમ્' કહે છે, અને આ દંતકથા રાજ્ય પોતાની કહાણી કેવી રીતે કહે છે તેનો ભાગ છે. આ કથા આ કાર્યને પ્રેમના કાર્યમાં ફેરવે છે: ફેંકતાં પહેલાં પરશુરામ ત્યાં રહેનારા પરિવારોનો વિચાર કરે છે, ખેડૂતો, માછીમારો અને શિક્ષકોને બોલાવે છે, અને તેમને ધરતીની સંભાળ 'પોતાના બાળકની જેમ' રાખવા કહે છે. ગર્ભાવસ્થા માટે આ આવનારાઓ માટે ઘર તૈયાર કરવા વિશેની લીલીછમ વાર્તા છે.

જેમ સમુદ્રે લીલી, વિકસતી ધરતી માટે જગ્યા કરી, તેમ માતાનું શરીર પ્રેમથી પોતાના વિકસતા બાળક માટે જગ્યા કરે છે.

તેમણે પોતાની પાસેનું બધું જ આપી દીધું હતું, અને છતાં તેઓ ક્યારેય આટલા સમૃદ્ધ નહોતા અનુભવ્યા.

પરશુરામ એક મહાન ઋષિ અને યોદ્ધા હતા, લાંબી જટા, શાંત ચહેરો અને ભગવાન શિવે આપેલી ચમકતી ફરસીવાળા. ઘણા સમય પહેલાં, આખા ભારતમાં ઘણાં વર્ષો ફર્યા પછી, તેઓ પશ્ચિમ કિનારે આવ્યા, જ્યાં ધરતી વિશાળ વાદળી સમુદ્રને મળતી હતી. તેઓ થાકેલા હતા અને આરામ, પ્રાર્થના અને શાંતિથી રહેવા માટે એક શાંત જગ્યા ઇચ્છતા હતા.

પરશુરામે પોતાની પાસેની બધી જમીન જ્ઞાની અને સારા લોકોને આપી દીધી હતી. તેમણે પોતાના માટે કશું રાખ્યું નહોતું, એક નાનું ખેતર પણ નહીં. તેથી તેઓ ગોકર્ણ નામના ઊંચા પર્વત પર ઊભા રહ્યા અને અનંત મોજાં તરફ જોતા રહ્યા. "વહાલા વરુણદેવ," તેમણે સમુદ્રના દેવને બોલાવ્યા, "શું તમે મને થોડી જમીન આપશો, જ્યાં સારા લોકો સુખેથી રહી શકે?"

સમુદ્રના દેવ વરુણ પાણીમાંથી બહાર આવ્યા, છીપલાંનો મુગટ અને વાળની જેમ લહેરાતી દરિયાઈ વેલ સાથે. તેમનો અવાજ ભરતી જેવો ઊંડો અને ધીમો હતો. "જ્ઞાની પરશુરામ," તેમણે કહ્યું, "તમારી ફરસી જેટલી દૂર ફેંકી શકો તેટલી દૂર ફેંકો. જ્યાં તે પડશે, ત્યાં સુધી પાણી પાછું હટશે, અને એ જમીન તમે આપી શકશો."

પરશુરામે ચમકતી ફરસી ઉપાડી અને આંખો બંધ કરી. તેમણે એ બધા પરિવારોનો વિચાર કર્યો જે એક દિવસ આ ધરતી પર રહેશે, ત્યાં રમનારાં બાળકો અને ડાંગર ઉગાડનારા ખેડૂતો. પછી પૂરી તાકાત અને પ્રેમથી હાથ વીંઝ્યો અને ફરસી સમુદ્ર પર દૂર ફેંકી. તે આકાશમાં ઊડી, ફરતી ફરતી અને તડકામાં ચમકતી, ખરતા તારા જેવી.

દૂર, ફરસી છપાક કરતી પાણીમાં પડી. એ પળે આખો સમુદ્ર જાણે ઊંડો શ્વાસ લેતો હોય એવું લાગ્યું. ધીમે ધીમે અને કોમળતાથી મોજાં પાછળ ખસવા લાગ્યાં, ડગલે ડગલે. મોજાં શરમાળ બાળકની જેમ પાછાં હટ્યાં, જેમ કોઈ શરમાળ બાળક દરવાજેથી પાછું ખસે. જ્યાં પાણી હતું, ત્યાં જમીનની એક લાંબી પટ્ટી દેખાઈ, ભીની અને તડકામાં ચમકતી.

શરૂઆતમાં નવી જમીન ફક્ત રેતી અને ખારો કાદવ હતી. પણ પરશુરામ જાણતા હતા કે તેને ઉગાડવામાં કેવી રીતે મદદ કરવી. તેમણે ધરતી અને વરસાદને પ્રાર્થના કરી, અને જલદી જ ચોમાસાનાં વાદળો સમુદ્ર પરથી ઊમટી આવ્યાં. દિવસો સુધી ગરમ વરસાદ પડ્યો. માટીમાંથી નાના લીલા અંકુર ફૂટ્યા, અને ધરતી લીલી થવા લાગી, જાણે કોઈએ નરમ પીંછીથી રંગી હોય.

જલદી જ કિનારે નાળિયેરીનાં ઊંચાં વૃક્ષો ઊગ્યાં, તેમનાં પાન પવનમાં લહેરાતાં. નદીઓ રૂપેરી રિબન જેવી વળાંક લેતી વહેવા લાગી, અને શાંત બેકવોટર, એટલે કે શાંત સરોવરો અને નહેરો, આકાશ નીચે ઝિલમિલાવા લાગ્યાં. ડાંગરનાં ખેતરો ચારે દિશામાં ફેલાયાં, અને હવામાં વરસાદ, ફૂલો અને મરી તથા એલચી જેવા મસાલાની સુગંધ હતી.

આ દરમિયાન પરશુરામે સારા પરિવારોને નવી ધરતી પર ઘર વસાવવા બોલાવ્યા. ખેડૂતો હળ લઈને આવ્યા, માછીમારો હોડીઓ લઈને આવ્યા અને શિક્ષકો તાડપત્રનાં પુસ્તકો લઈને આવ્યા. પરશુરામે દરેક પરિવારને સંભાળવા જમીનનો એક ટુકડો આપ્યો. "આ ધરતીની સંભાળ પોતાના બાળકની જેમ રાખજો," તેમણે કહ્યું, "અને તે તમારી સંભાળ રાખશે."

લોકોએ ઢળતાં છાપરાંવાળાં લાકડાનાં નાનાં ઘર બાંધ્યાં અને આસપાસ બગીચા વાવ્યા. તેમણે વૃક્ષોનાં ઝુંડમાં નાનાં મંદિરો બનાવ્યાં અને રોજ સાંજે દીવા પ્રગટાવ્યા. બાળકો નદીઓમાં તર્યાં અને નાળિયેરી પર ચડ્યાં, અને તેમનું હાસ્ય લીલાં ખેતરોમાં ગુંજ્યું. નવી ધરતીનું નામ કેરળ પડ્યું. ઘણા કહે છે કે તેનો અર્થ છે કેરળ, નાળિયેરીની ધરતી.

પરશુરામ ગામેગામ ફર્યા અને પરિવારોને વસતા જોયા. તેમણે માતાઓને હાલરડાં ગાતી, પિતાઓને માછીમારીની જાળ સમી કરતા અને દાદા-દાદીને વૃક્ષો નીચે વાર્તાઓ કહેતાં જોયાં. તેમનું હૃદય ભરેલું અને હળવું લાગ્યું. તેમણે બધું આપી દીધું, છતાં ક્યારેય આટલા સમૃદ્ધ નહોતા લાગ્યા. તેમણે પોતાની પાસેનું બધું જ આપી દીધું હતું, અને છતાં તેઓ ક્યારેય આટલા સમૃદ્ધ નહોતા અનુભવ્યા.

છેવટે પરશુરામ એક શાંત ટેકરી પર ચડ્યા અને ફણસના ઝાડ નીચે બેઠા. નીચે, લીલી ધરતી સમુદ્રને કિનારે ફેલાયેલી હતી, સાંજના પ્રકાશમાં સોનેરી ઝળહળતી. મોજાં કિનારા પર ધીમે ધીમે અથડાતાં હતાં, જાણે કોમળ ગીત ગણગણતાં હોય. તેમણે આંખો બંધ કરી, અને છેવટે તેમનું હૃદય શાંત થયું.

નાનકડા, પ્રેમથી આપેલી ભેટ ઘણા લોકો માટે કંઈક સુંદરમાં વિકસી શકે છે. તું ઉદાર અને સંભાળ રાખનાર બનીને મોટો થાય, અને તને સંભાળનારી લીલી ધરતીને તું હંમેશાં પ્રેમ કરે.

આગળની વાર્તા વાંચો →નારદ અને તેલનો ઘડો

પુરાણ માંથી વધુ

બાળક સાથે વિચારો

કુદરતની કઈ જગ્યા તમને શાંત અને સંભાળાયેલાં અનુભવ કરાવે છે?

સંકલ્પ: મારું શરીર મારા બાળકને સલામત અને સુરક્ષિત રીતે વિકસવા પ્રેમથી જગ્યા આપે છે.

પાત્રો

પરશુરામ
— ચમકતી ફરસીવાળા ઉદાર ઋષિ.
વરુણ
— સમુદ્રના દેવ, જે પોતાનો કિનારો વહેંચે છે.

બોધ

પ્રેમથી આપેલી ભેટ કંઈક સુંદરમાં વિકસી શકે છે.

તમારા બાળકને શું કહેવું

નાનકડા, તું હંમેશાં લીલી ધરતીને પ્રેમ કરે અને તેની ભેટો વહેંચે.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

પરશુરામે સમુદ્રમાં શું ફેંક્યું?

સ્રોત: પરશુરામની કેરલોલ્પત્તિ દંતકથા (બ્રહ્માંડ પુરાણની પરંપરામાં પણ)

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા થોડી મિનિટ ધ્યાન અને શ્વાસ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થા ડાયટ ચાર્ટ વાંચો.

સંબંધિત વાર્તાઓ

  • પ્રેમથી બોલાવેલો બળદ · દિવસ 190

    એ જ મૂલ્ય

    નંદીવિશાલ જાતકની પરંપરા કહે છે કે દયાળુ વાણી શક્તિ આપે છે, જ્યારે કઠોર શબ્દો તે છીનવી લે છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે પોતાની સાથે નરમ વાત અને ઘરમાં દયાળુ શબ્દો માતાને વધુ સક્ષમ અને શાંત અનુભવવામાં મદદ કરી શકે છે.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

પરશુરામની ભેટ: કેરળ વાર્તા શું શીખવે છે?

જેમ સમુદ્રે લીલી, વિકસતી ધરતી માટે જગ્યા કરી, તેમ માતાનું શરીર પ્રેમથી પોતાના વિકસતા બાળક માટે જગ્યા કરે છે.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ें

કોઈ સગર્ભાને મોકલો