Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Puranas · વાર્તા સંગ્રહ

અપાલાની ઇન્દ્રને ભેટ

ઋષિ અત્રિની દીકરી અપાલાને નદી પાસે સોમનો છોડ મળે છે. તે સ્તુતિ ગાઈને તે ઇન્દ્રને અર્પણ કરે છે.

વાર્તાની શીખ: ખુલ્લા મનથી આપો અને બીજાઓનો વિચાર કરો, તો દયા સૂરજના પ્રકાશની જેમ પાછી આવે છે.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
અપાલા, ઇન્દ્ર, ઋષિ અત્રિ
સ્રોત ગ્રંથ
પુરાણો
વાંચન સમય
4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 4–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: પુરાણો · પરંપરાગત પુનઃકથન

આ વાર્તા પાછળ

અપાલા ઋગ્વેદની સ્ત્રી ઋષિઓમાંની એક છે, અને તેમનું સૂક્ત, 8.91, આ સંગ્રહની સૌથી પ્રાચીન કથાઓમાંનું એક છે. તેમાં તે પાણી ભરવા જતાં સોમ મેળવે છે, તેને ઇન્દ્રને અર્પણ કરે છે, અને ત્રણ વરદાન માંગે છે. પછીના ગ્રંથો, બૃહદ્દેવતા અને સાયણ ભાષ્ય, તેમની બીમારી અને પિતા અત્રિના આશ્રમમાંના જીવનની વિગતો ઉમેરે છે. બીજી વરદાન-કથાઓથી આને અલગ પાડે છે તેમના વરદાનોનો ક્રમ: પહેલાં પિતાના માથે વાળ અને તેમના ખેતરની હરિયાળી, અને પછી જ પોતાનું આરોગ્ય. ગર્ભમાંના બાળકને ધીમેથી સંભળાવીએ તો તેમાં પરિવારની સંભાળ રાખવાની માની સહજ લાગણી અને એવી આશા છે કે દયા સૂરજના પ્રકાશની જેમ પાછી આવે છે.

અપાલાએ પોતાની પાસે જે થોડું હતું તે વહેંચ્યું, અને કંઈ પણ માંગવાનું કહેવાયું ત્યારે પહેલાં પિતાનો વિચાર કર્યો. તેની વાર્તા ઉદારતા, મુશ્કેલ સમયમાં આશા, અને એક એવી સ્ત્રી ઋષિનું સન્માન કરે છે જેનું પોતાનું સ્તોત્ર ઋગ્વેદમાં આજે પણ છે.

તે પોતાના માટે ઘણું માંગી શકતી હતી. પણ પહેલાં તેણે પિતાનો વિચાર કર્યો.

ઘણા સમય પહેલાં, મહાન ઋષિ અત્રિના આશ્રમમાં તેમની દીકરી અપાલા રહેતી હતી.

અપાલા નમ્ર અને હોશિયાર હતી, અને તેને ઘણાં સ્તોત્રો મોઢે હતાં. પણ નાનપણથી એક બીમારીએ તેની ચામડી પર નિશાન છોડ્યાં હતાં, અને લોકો તેની સામે જુએ ત્યારે તે શરમાઈ જતી.

એક વાર તે પતિના ઘરે રહેવા ગઈ હતી, પણ હવે તે પાછી પિતા પાસે રહેવા આવી હતી. આશ્રમ શાંત હતો, અને અપાલાને ઘણી વાર થોડું ઉદાસ અને એકલું લાગતું.

વૃદ્ધ અત્રિ હવે વધુ ઘરડા થતા જતા હતા. તેમના માથે ટાલ પડી ગઈ હતી અને તે ચમકતું હતું, અને આશ્રમ પાસેનું ખેતર સુકાઈ ગયું હતું. ગમે તેટલી સંભાળ રાખે, તોય તેમાં ખાસ કંઈ ઊગતું નહીં.

તોય અપાલાએ આશા ન છોડી. રોજ સવારે તે પ્રાર્થના કરતી, આંગણું વાળતી, અને નદીએ પાણી ભરવા જતી, ચાલતાં ચાલતાં જૂનાં સ્તોત્રો ધીમે ધીમે ગણગણતી.

એક ઉજળી સવારે, નદીના રસ્તે ચાલતાં, તેની નજર પથ્થરોની વચ્ચે ઊગેલા એક નાના લીલા છોડ પર પડી.

તે ઘૂંટણિયે બેસીને ધ્યાનથી જોવા લાગી. તેની ડાળીઓ કોમળ અને રસથી ભરેલી હતી. અપાલાની આંખો પહોળી થઈ ગઈ. "આ તો સોમ છે, દેવોને ગમતો પવિત્ર છોડ," તે ધીમેથી બોલી.

તેણે થોડી ડાળીઓ તોડી અને સંભાળીને કપડાંની ગડીમાં મૂકી. પછી ઘડામાં પાણી ભર્યું અને ઘર તરફ ચાલવા લાગી.

રસ્તામાં તે એક છાંયડાવાળા ઝાડ નીચે આરામ કરવા બેઠી. તેણે સોમની એક ડાળી દાંત વચ્ચે મૂકી અને હળવેથી દબાવી, જેમ પૂજારીઓ દેવો માટે સોમ નિચોવે છે, તેનો મીઠો રસ ચાખવા.

અને દબાવતાં જ તેમાંથી એક હળવો, તાલબદ્ધ અવાજ આવ્યો, જાણે યજ્ઞમાં પૂજારીઓ વાપરે છે તે પથ્થરોનો અવાજ.

દૂર આકાશમાં દેવોના રાજા ઇન્દ્રએ એ અવાજ સાંભળ્યો. "કોઈ સોમ નિચોવી રહ્યું છે," તેમણે કહ્યું, "અને સાચા દિલથી અર્પણ કરી રહ્યું છે." તેમણે પોતાનો રથ વાળ્યો અને નદીના રસ્તે નીચે આવ્યા.

અપાલાએ ઉપર જોયું તો સામે એક તેજસ્વી આકૃતિ ઊભી હતી. તે તરત ઓળખી ગઈ કે આ ઇન્દ્ર છે.

તે ભાગી નહીં. તે સંતાઈ નહીં. તેણે શરમાતાં સ્મિત કર્યું અને સોમ તેમની સામે ધર્યો.

"હે ઇન્દ્ર," તેણે કહ્યું, "તમે ઘરે ઘરે જાઓ છો, બધું જોનારા વીર છો. કૃપા કરીને મેં મારા દાંતથી નિચોવેલો આ સોમ પીઓ. હું તે અનાજ, પૂડા અને સ્તુતિનાં ગીતો સાથે અર્પણ કરું છું."

ઇન્દ્રએ સોમ પીધો, અને તેમનું મન પ્રસન્ન થઈ ગયું. "અપાલા, તેં મને અમૂલ્ય ભેટ આપી છે," તેમણે કહ્યું. "જે જોઈએ તે માંગ."

અપાલાએ ઘણી વાર સુધી વિચાર્યું. તે પોતાના માટે ઘણું માંગી શકતી હતી. પણ પહેલાં તેણે પિતાનો વિચાર કર્યો.

"મારા પિતાના માથે ફરી વાળ ઊગે," તેણે કહ્યું. "તેમનું સૂકું ખેતર લીલુંછમ અને અનાજથી ભરેલું થાય."

પછી જ તેણે પોતાના માટે કંઈક માંગ્યું. "અને હું ફરી સાજી અને તેજસ્વી થાઉં," તેણે ધીમેથી કહ્યું.

તેની દયા અને પ્રેમાળ હૃદયથી ભીંજાઈને ઇન્દ્રએ હૂંફાળું સ્મિત કર્યું. "એમ જ થશે," તેમણે કહ્યું.

પછી, જૂનું સ્તોત્ર કહે છે કે, ઇન્દ્રએ અપાલાને પોતાના રથની ધૂંસરીના છિદ્રમાંથી ત્રણ વાર પસાર કરી, હળવેથી, જેમ મા બાળકને બારણામાંથી દોરી જાય.

દરેક વાર પસાર થતાં તે વધુ ઉજળી થતી ગઈ. અને ત્રીજી વાર પછી, અપાલા સાજી અને ઝળહળતી થઈ ગઈ, વરસાદ પછીના સૂરજ જેવી.

તે પાણીનો ઘડો લઈને દોડતી આશ્રમે પહોંચી. અને ત્યાં તેના પિતા આશ્ચર્યથી હસતા હતા, માથા પરના નવા નરમ વાળને સ્પર્શ કરતા.

બહાર, સૂકું ખેતર લીલું થઈ ગયું હતું, અને જવના નાના અંકુર પ્રકાશ તરફ ઊંચા આવી રહ્યા હતા.

અપાલા અને અત્રિ એકબીજાને ભેટીને આનંદથી રડી પડ્યાં. અને અપાલાનું પોતાનું આભારનું સ્તોત્ર આજે પણ ઋગ્વેદમાં સચવાયેલું છે, જેથી આપણે એ યુવતીને યાદ રાખીએ જેણે પોતાની પાસે જે હતું તે વહેંચ્યું અને પહેલાં બીજાઓ માટે માંગ્યું.

હવે સૂઈ જા, નાનકડા. અપાલાની જેમ તું પણ ખુલ્લા મનથી આપજે, પ્રિયજનોનો વિચાર કરજે, અને જોજે કે દયા સૂરજના પ્રકાશની જેમ પાછી આવે છે.

આગળની વાર્તા વાંચો →અનસૂયાને ત્યાં એક મોદક

પુરાણ માંથી વધુ

બાળક સાથે વિચારો

જો તમે ત્રણ આશીર્વાદ માંગી શકો, તો સૌથી પહેલાં કોનો વિચાર કરશો?

સંકલ્પ: મારી પાસે જે છે તેમાંથી હું ખુલ્લા મનથી આપું છું, અને સારપ મારા પરિવાર પાસે પાછી આવે છે.

આશીર્વાદ: નાનકડા, તારું હૃદય ઉદાર બને, અને તું જે સારું આપે તે બધું તારી પાસે પાછું આવે.

પાત્રો

અપાલા
— એક શરમાળ, પ્રેમાળ દીકરી જે પહેલાં પિતાનો વિચાર કરે છે.
ઇન્દ્ર
— દેવ, જે તેની ભેટથી પ્રસન્ન થઈને વરદાન આપે છે.
ઋષિ અત્રિ
— અપાલાના પિતા, જે લીલું ખેતર જોઈને આનંદથી હસે છે.

બોધ

ખુલ્લા મનથી આપો અને બીજાઓનો વિચાર કરો, તો દયા સૂરજના પ્રકાશની જેમ પાછી આવે છે.

તમારા બાળકને શું કહેવું

મારા નાનકડા, અપાલાની જેમ તું પણ આપનારા હૃદયથી તારા પરિવારને પ્રેમ કરજે.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

અપાલાએ સૌથી પહેલાં કોના માટે માંગ્યું, અને કેમ?

સ્રોત: ઋગ્વેદ 8.91 (અપાલાનું સૂક્ત), બૃહદ્દેવતા અને સાયણ ભાષ્યની વિગતો સાથે

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા ગર્ભ સંવાદ — બાળક સાથે વાતો અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થા ડાયટ ચાર્ટ વાંચો.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

અપાલાની ઇન્દ્રને ભેટ વાર્તા શું શીખવે છે?

અપાલાએ પોતાની પાસે જે થોડું હતું તે વહેંચ્યું, અને કંઈ પણ માંગવાનું કહેવાયું ત્યારે પહેલાં પિતાનો વિચાર કર્યો. તેની વાર્તા ઉદારતા, મુશ્કેલ સમયમાં આશા, અને એક એવી સ્ત્રી ઋષિનું સન્માન કરે છે જેનું પોતાનું સ્તોત્ર ઋગ્વેદમાં આજે પણ છે.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंमराठीत वाचा

કોઈ સગર્ભાને મોકલો