World · વાર્તા સંગ્રહ
હાઇડી અને ઘાસની પથારી
નાનકડી હાઇડી પોતાના ગંભીર દાદા સાથે રહેવા સ્વિસ પહાડ ચડે છે. તે બકરાંનો વાડો, દેવદારનાં ઝાડ અને હૂંફાળી ઝૂંપડી જુએ છે.
વાર્તાની શીખ: આનંદી, ખુલ્લું હૃદય સૌથી શાંત ઘરને પણ હૂંફ આપી શકે છે.
આ વાર્તામાં
- પાત્રો
- હાઇડી, દાદા (આલ્મ-કાકા)
- સ્રોત ગ્રંથ
- જોહાના સ્પાયરી, હાઇડી (1880–81), પ્રકરણ 2–3
- વાંચન સમય
- 4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)
3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો
સ્રોત: વિશ્વ પરંપરાની વાર્તા
આ વાર્તા પાછળ
જોહાના સ્પાયરીની હાઇડી, જે પહેલી વાર 1880–81માં પ્રકાશિત થઈ, તેણે દુનિયાભરના વાચકો માટે સ્વિસ આલ્પ્સને બાળપણનાં સપનાંની જગ્યા બનાવી, અને ગોળ બારી પાસેની ઘાસની પથારી તેનું સૌથી પ્રિય દૃશ્ય છે. આ વાર્તા દાદાની ઝૂંપડીમાં હાઇડીની પહેલી સાંજને એકઠી કરે છે: ગંભીર આલ્મ-કાકાને તેનું નિર્ભય અભિવાદન, બકરાંનો વાડો અને ગાતાં દેવદાર, શેકેલું ચીઝ, તાજું બકરીનું દૂધ, અને મીઠા ઘાસમાંથી બનાવેલી પથારી. તે સાહસથી નહીં, પણ વૃદ્ધ માણસ તેને સૂતી જુએ અને તેમનું હૃદય ખૂલવા લાગે ત્યાં પૂરી થાય છે. ગર્ભવતી પરિવાર માટે, આ એક કોમળ ચિત્ર છે કે નવું બાળક કેવી રીતે દાદા-દાદીનાં હૃદયને કોમળ કરે છે અને ખોલે છે.
બાળકનો ખુલ્લો વિશ્વાસ સૌથી બંધ હૃદયને પણ કોમળ કરી શકે છે. દાદા સાથેની હાઇડીની પહેલી સાંજ બતાવે છે કે સાદી વસ્તુઓ, ઘાસની પથારી, ગરમ દૂધ, સાથે ખાધેલું ભોજન, જીવનભરનો સંબંધ બાંધે છે.
તેમના હૃદયમાં વર્ષોથી બંધ પડેલું કંઈક ખૂબ હળવેથી ખૂલવા લાગ્યું.
સ્વિટ્ઝર્લેન્ડના ઊંચા પહાડોમાં, જ્યાં હવામાં દેવદાર અને જંગલી ફૂલોની સુગંધ હોય છે, હાઇડી નામની એક નાની છોકરી પોતાની માસી ડેટે સાથે એક સીધો લીલો રસ્તો ચડી રહી હતી.
ઉનાળાની ગરમ સવાર હતી, અને હાઇડીએ એક સાથે બે ફ્રોક અને એક જાડો લાલ સ્કાર્ફ પહેર્યાં હતાં, કારણ કે માસી ડેટે તે ઊંચકવા માંગતાં નહોતાં. તેના ગાલ સફરજન જેવા ગુલાબી હતા.
અડધે રસ્તે હાઇડીને પોતાનાં બકરાં સાથે પીટર નામનો એક ગોવાળ છોકરો મળ્યો. તેને એટલી ગરમી થતી હતી કે તેણે જૂતાં, મોજાં અને બંને ફ્રોક ઉતારી નાખ્યાં, અને હળવા નાના ચણિયામાં બકરાંની બાજુમાં કૂદતી ચાલી.
છેક ટોચ પર, એક જૂની લાકડાની ઝૂંપડી પાસે, સફેદ દાઢીવાળા એક માણસ બાંકડા પર બેઠા હતા, પાઇપ પીતા અને ખીણ તરફ જોતા. ગામના લોકો તેમને આલ્મ-કાકા કહેતા. તે હાઇડીના દાદા હતા.
હાઇડી સીધી તેમની પાસે ગઈ, હાથ લંબાવ્યો અને બોલી, "શુભ સાંજ, દાદા."
વૃદ્ધ માણસે પોતાની ઘાટી ભમરો નીચેથી ઘણી વાર સુધી તેની સામે જોયું. તેમને મહેમાનોની આદત નહોતી, અને તે સહેલાઈથી હસતા નહીં. પણ તેમણે તેનો નાનો હાથ પકડ્યો.
માસી ડેટેએ કહ્યું કે હવે હાઇડીએ તેમની સાથે જ રહેવાનું છે, કારણ કે તેમને શહેરમાં કામ છે. પછી તે ઉતાવળે પહાડ નીચે ચાલી ગઈ, અને દાદા અને બાળકી એકલાં રહી ગયાં.
હાઇડીને જરાય ચિંતા ન લાગી. તે ફરવા નીકળી. તેણે બકરાંના વાડામાં ડોકિયું કર્યું, ઝૂંપડી પાછળનાં ત્રણ જૂનાં દેવદારનાં ઝાડમાં ગાતો પવન સાંભળ્યો, અને પછી દાદા પાસે પાછી આવી.
"મારે જોવું છે કે અંદર તમારી પાસે શું છે," તેણે કહ્યું. એટલે વૃદ્ધ માણસ ઊભા થયા અને બોલ્યા, "તો ચાલ."
અંદર એક મોટો ઓરડો હતો, જેમાં એક ટેબલ, એક ખુરશી, ખૂણામાં એક પલંગ, અને મોટી કીટલીવાળો એક ચૂલો હતો. એક સીડી ઉપર ઘાસના માળિયા સુધી જતી હતી.
હાઇડી તરત સીડી ચડી ગઈ. ત્યાં ઉપર તાજા, મીઠી સુગંધવાળા ઘાસનો મોટો ઢગલો હતો, અને એક નાની ગોળ બારી, જેમાંથી તે છેક નીચે ખીણ સુધી જોઈ શકતી હતી.
"હું અહીં ઉપર સૂઈશ!" તે બોલી. "કેટલું સરસ છે! આવીને જુઓ, દાદા!"
તે પથારી બનાવવા લાગી. તેણે ઘાસને નરમ ઢગલામાં દબાવ્યું અને એક છેડે ઓશીકું બનાવ્યું, બરાબર ત્યાં જ્યાંથી તે બારી બહાર જોઈ શકે.
"એને ચાદર જોઈએ," તેણે ગંભીર થઈને કહ્યું. દાદા એક જાડું શણનું કપડું લઈને ઉપર આવ્યા, અને બંનેએ સાથે મળીને તે ઘાસ પર પાથર્યું. પછી તે ઓઢવા માટે એક ભારે કોથળો લાવ્યા.
હાઇડીએ પાછળ હટીને તે જોયું, અને બોલી, "કેટલી સુંદર પથારી. મને થાય છે કે અત્યારે જ રાત પડી જાય, તો હું એમાં સૂઈ શકું."
"મને લાગે છે કે પહેલાં આપણે કંઈક ખાવું જોઈએ," દાદાએ કહ્યું, અને પહેલી વાર તેમનો અવાજ લગભગ હૂંફાળો લાગ્યો.
તેમણે કીટલી નીચે આગ સળગાવી. પછી ચીઝનો મોટો ટુકડો લાંબા લોખંડના કાંટા પર ભરાવીને જ્વાળા પર રાખ્યો, અને ધીમે ધીમે ફેરવતા રહ્યા જ્યાં સુધી તે દરેક બાજુથી સોનેરી અને નરમ ન થઈ ગયો.
હાઇડીએ કોઈના કહ્યા વગર ટેબલ ગોઠવ્યું. તેણે રોટલી, બે થાળી, છરી અને દૂધ માટે એક વાટકો શોધ્યાં, અને વ્યવસ્થિત મૂક્યાં. દાદાએ તેને જોઈ અને માથું હલાવ્યું.
તેમણે તેનો વાટકો તાજા બકરીના દૂધથી ભર્યો, અને હાઇડી અટક્યા વગર પીતી જ ગઈ. "આ મેં આજ સુધી પીધેલું સૌથી સરસ દૂધ છે," તેણે ખુશીથી નિસાસો નાખ્યો.
તેણે શેકેલું ચીઝ માખણ જેવું નરમ પોતાની રોટલી પર ફેલાવ્યું અને બધું ખાઈ ગઈ, જ્યારે આગ તડતડ થતી હતી અને સાંજના પ્રકાશે પહાડોને ગુલાબી અને સોનેરી કરી દીધા.
તે રાત્રે ઝૂંપડીની આસપાસ જોરથી પવન ફૂંકાયો, અને જૂનાં દેવદાર ગાજ્યાં. દાદા ચૂપચાપ સીડી ચડ્યા, એ જોવા કે તે ડરી તો નથી ગઈ.
હાઇડી પોતાની ઘાસની પથારીમાં ગાઢ ઊંઘમાં હતી, તેના ગાલ ગુલાબી, એક નાનો હાથ માથા નીચે, અને ગોળ બારીમાંથી ચાંદની તેના ચહેરા પર પડતી હતી.
વૃદ્ધ માણસ ઊભા રહીને ઘણી વાર સુધી તેને જોતા રહ્યા. પછી તે હળવેથી નીચે ઊતર્યા, અને તેમના હૃદયમાં વર્ષોથી બંધ પડેલું કંઈક ખૂબ હળવેથી ખૂલવા લાગ્યું.
હવે સૂઈ જા, નાનકડા, હૂંફમાં અને સલામત. દાદા-દાદીનાં હૃદય પહેલેથી જ તારા માટે ખૂલવા રાહ જુએ છે.
વિશ્વ માંથી વધુ
બાળક સાથે વિચારો
તમારા જીવનના કયા વડીલને તમે તમારા બાળકથી કોમળ અને ખુશ થતા કલ્પો છો?
સંકલ્પ: મારું બાળક અમારા પરિવારના દરેક હૃદયમાં નવી હૂંફ લાવશે.
આશીર્વાદ: તું હાઇડી જેવો નિર્ભય અને ખુલ્લા હૃદયવાળો બને, અને તારા સ્મિતથી દરેક દરવાજો ખૂલે.
પાત્રો
- હાઇડી
- — બધે આનંદ શોધતી ખુશમિજાજ છોકરી.
- દાદા (આલ્મ-કાકા)
- — અંદરથી કોમળ હૃદયવાળા ગંભીર વૃદ્ધ.
બોધ
આનંદી, ખુલ્લું હૃદય સૌથી શાંત ઘરને પણ હૂંફ આપી શકે છે.
તમારા બાળકને શું કહેવું
મારા વહાલા, એક હૂંફાળી નાની પથારી અને પ્રેમભર્યું ઘર તારી રાહ જુએ છે.
મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો
હાઇડીએ પોતાની પથારી ક્યાં બનાવી?
સ્રોત: જોહાના સ્પાયરી, હાઇડી (1880–81), પ્રકરણ 2–3
આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા થોડી મિનિટ ધ્યાન અને શ્વાસ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થા ડાયટ ચાર્ટ વાંચો.
સંબંધિત વાર્તાઓ
- રાત નાળિયેર જેવા ફળમાંથી કેવી રીતે આવી
એ જ મૂલ્ય
આ તુપી દંતકથા આરામને એક કીમતી ભેટ તરીકે માન આપે છે. તે બીજાની ભૂલ પ્રત્યે કોમળ પ્રતિભાવ પણ બતાવે છે: ગુસ્સાને બદલે સર્પની દીકરી શાંતિથી દુનિયામાં વ્યવસ્થા અને લય લાવે છે.
વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો
હાઇડી અને ઘાસની પથારી વાર્તા શું શીખવે છે?
બાળકનો ખુલ્લો વિશ્વાસ સૌથી બંધ હૃદયને પણ કોમળ કરી શકે છે. દાદા સાથેની હાઇડીની પહેલી સાંજ બતાવે છે કે સાદી વસ્તુઓ, ઘાસની પથારી, ગરમ દૂધ, સાથે ખાધેલું ભોજન, જીવનભરનો સંબંધ બાંધે છે.