Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

World · દિવસ 163 · અઠવાડિયું 24

દરવાજો ખોલનાર વૃદ્ધ દંપતી

બે મુસાફરો, જે છૂપી રીતે દેવ ઝ્યૂસ અને હર્મીસ છે, દરેક દરવાજો બંધ જુએ છે. ગરીબ વૃદ્ધ ફિલેમોન અને બૉસિસ તેમનું સ્વાગત કરે છે અને પોતાનું સાદું ભોજન વહેંચે છે.

વાર્તાની શીખ: ખુલ્લો દરવાજો અને દયાળુ હૃદય ધન-દોલત કરતાં વધુ મૂલ્યવાન છે.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
બૉસિસ, ફિલેમોન, ઝ્યૂસ અને હર્મીસ
સ્રોત ગ્રંથ
ગ્રીક પુરાણકથા, ઓવિડની 'મેટામોર્ફોસિસ'માં વર્ણવેલી
વાંચન સમય
5 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

દિવસ 163 એક નજરે

અઠવાડિયું
અઠવાડિયું 24 · 7 માંથી દિવસ 2
ત્રિમાસિક
ત્રિમાસિક 2
આ અઠવાડિયે બાળક
ફેફસાંમાં શાખાઓ અને સર્ફેક્ટન્ટ બનાવતા કોષો વિકસે છે. બાળકનું ઊંઘવા-જાગવાનું નિયમિત ચક્ર બને છે. અઠવાડિયું 24: બાળકનો વિકાસ

આ ગ્રીક વાર્તામાં, ભારતીય કહેવત "અતિથિ દેવો ભવ"ની જેમ જ, પરંપરા માને છે કે મહેમાનનું સ્વાગત કરવું એ દિવ્યતાનું સન્માન છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે હૂંફાળા સામાજિક સંબંધો અને સાદી ઉદારતા માતાની સુખાકારીને ટેકો આપી શકે છે.

સો ઘરો પાસે ઘણું હતું, છતાં તેમણે દરવાજા બંધ કર્યા. તમારી પાસે થોડું હતું, અને તમે તમારો દરવાજો પહોળો ખોલ્યો.

ઠક, ઠક. ધૂળવાળા ડગલા પહેરેલા બે થાકેલા મુસાફરોએ વળી એક દરવાજો ખખડાવ્યો. આ ગ્રીસની એક જૂની વાર્તા છે, ફ્રિજિયાની લીલી ટેકરીઓની. એક ગામના છેક છેડે ફિલેમોન નામના વૃદ્ધ અને તેમનાં પત્ની બૉસિસ રહેતાં. તેઓ જુવાનીથી સાથે હતાં, અને હવે તેમના વાળ વાદળ જેવા સફેદ હતા. તેમની પાસે ઘાસના છાપરાવાળી નાની ઝૂંપડી હતી, શાકભાજીનો નાનો વાડો હતો, એક હંસલી હતી જે જાણે ઘરની માલિક હોય તેમ ફર્યા કરતી, અને દરવાજા પાસે એકબીજાને અડીને ઝૂકેલાં ઓક અને લિન્ડનનાં બે વૃક્ષો હતાં.

તેઓ ગરીબ હતાં. પણ ક્યારેય દુઃખી નહોતાં, કારણ કે તેમની પાસે એકબીજાનો સાથ હતો અને તેઓ થોડામાં સંતોષ રાખતાં શીખી ગયાં હતાં.

જૂની વાર્તાઓ કહે છે કે દેવ ઝ્યૂસ અને તેમના સંદેશવાહક હર્મીસ ક્યારેક સામાન્ય મુસાફરોના વેશે ધરતી પર આવતા, એ જોવા કે લોકો અજાણ્યાઓ સાથે કેવો વ્યવહાર કરે છે.

એક ઠંડી સાંજે એવા બે મુસાફરો ખીણમાં આવ્યા. તેમણે સૌથી મોટું ઘર ખખડાવ્યું. "મહેરબાની કરીને, આજની રાત અમે અહીં આરામ કરી શકીએ?"

"જગ્યા નથી," એક અવાજ આવ્યો, અને દરવાજો બંધ થઈ ગયો.

તેમણે બાજુનું ઘર ખખડાવ્યું, પછી તેની બાજુનું. સો દરવાજા, અને દરેક બંધ જ રહ્યો.

છેવટે તેઓ ઘાસના છાપરાવાળી નાની ઝૂંપડીએ પહોંચ્યા. તેમણે હળવેથી ખખડાવ્યું.

દરવાજો તરત ખૂલ્યો. ત્યાં ફિલેમોન ઊભા હતા, અને તેમના ખભા પાછળથી બૉસિસ ડોકિયું કરતાં હતાં.

"મુસાફરો!" ફિલેમોને પ્રેમથી કહ્યું. "આવો, આવો અંદર. તમને ઠંડી લાગતી હશે."

"અમારી પાસે બહુ થોડું છે," બૉસિસે કહ્યું, "પણ જે છે તે અમે રાજીખુશીથી વહેંચીશું."

નીચા બારણામાંથી અંદર આવવા મહેમાનોએ માથું નમાવવું પડ્યું. અંદર ઘર નાનું ને સાદું હતું, પણ ચોખ્ખું વાળેલું હતું, અને તેમાં જડીબુટ્ટીની સુગંધ હતી.

બૉસિસ ઝડપથી ચૂલા પાસે ગયાં અને ગઈ કાલના અંગારા પર હળવેથી ફૂંક મારી, ત્યાં સુધી કે નાની જ્યોત જાગી ઊઠી. ફિલેમોન વાડામાં ગયા અને સૂપ માટે એક કોબી કાપી લાવ્યા.

સૂપ ઊકળતો હતો ત્યારે તેઓ મહેમાનો સાથે પ્રેમથી વાતો કરતાં રહ્યાં, જેથી રાહ લાંબી ન લાગે. બૉસિસે લાકડાના વાટકામાં ગરમ પાણી ભર્યું, જેથી મુસાફરો પોતાના થાકેલા પગ ધોઈ શકે. તેમણે જૂની બેન્ચ પર પોતાનું સૌથી સારું કપડું પાથર્યું, જે તેઓ ફક્ત તહેવારના દિવસે વાપરતાં. તે ઝાંખું હતું, પણ ચોખ્ખું હતું.

ટેબલનો એક પાયો ટૂંકો હતો, તેથી બૉસિસે તેને સ્થિર રાખવા નીચે માટલાનો એક તૂટેલો ટુકડો મૂક્યો. ટેબલ પર તાજો ફુદીનો ઘસ્યો જેથી તે મીઠું મહેકે. પછી તેમની પાસે જે કંઈ હતું તે બધું પીરસ્યું: જેતૂન, મૂળા, થોડું પનીર, રાખમાં શેકેલાં ઈંડાં અને કોબીનો સૂપ. મીઠાઈમાં સૂકો મેવો, અંજીર, ખજૂર, સફરજન અને સોનેરી મધપૂડાનો એક ટુકડો હતો.

એ રાજાની મિજબાની નહોતી. પણ ટેબલની આસપાસના ચહેરા એટલા પ્રેમાળ અને આનંદી હતા કે તે કોઈ પણ મિજબાનીથી ચડિયાતું લાગતું હતું. જે છે તે આખા દિલથી આપો — બૉસિસ અને ફિલેમોન એમ જ જીવતાં.

પછી બૉસિસે કંઈક અજબ જોયું. તેમણે ઘડામાંથી મુસાફરોના પ્યાલા ઘણી વાર ભર્યા હતા, છતાં ઘડો હજી છલોછલ ભરેલો હતો.

તેમણે અને ફિલેમોને એકબીજા સામે જોયું, પછી મહેમાનો સામે, અને તેમની આંખો પહોળી થઈ ગઈ. આ કોઈ સામાન્ય મુસાફરો નહોતા.

તેમણે હાથ જોડ્યા અને પોતાનાં સફેદ માથાં નમાવ્યાં. "માફ કરજો," ફિલેમોને કહ્યું, "આવા સાદા ભોજન માટે."

મહેમાનો મલક્યા, અને તેમના ચહેરા કોમળ પ્રકાશથી ચમકી ઊઠ્યા.

"માફ કરવા જેવું કંઈ નથી," ઝ્યૂસે કહ્યું. "સો ઘરો પાસે ઘણું હતું, છતાં તેમણે દરવાજા બંધ કર્યા. તમારી પાસે થોડું હતું, અને તમે તમારો દરવાજો પહોળો ખોલ્યો. ઘર ત્યારે જ ધનવાન છે, જ્યારે તેનો દરવાજો ખુલ્લો હોય. તમે જે ઇચ્છો તે માગો."

ફિલેમોન અને બૉસિસે ધીમે ધીમે અંદરોઅંદર વાત કરી. પછી ફિલેમોને કહ્યું, "અમને તમારા મંદિરની સંભાળ લેવા દો અને શાંતિથી દિવસો વિતાવવા દો. અને અમે આખી જિંદગી એકબીજાને પ્રેમ કર્યો છે, તેથી અમારી ઇચ્છા છે કે અમારામાંથી કોઈએ ક્યારેય બીજા વગર રહેવું ન પડે."

એમ જ થયું. તેમની ઝૂંપડી સોનેરી છાપરાવાળું સુંદર મંદિર બની ગઈ, અને બંને વૃદ્ધો તેના રખેવાળ બન્યાં. ઘણાં સુખી વર્ષો સુધી તેમણે તેના બગીચાની સંભાળ રાખી અને ત્યાંથી પસાર થતા દરેક મુસાફરનું સ્વાગત કર્યું.

વાર્તા કહે છે કે જ્યારે તેઓ ખૂબ, ખૂબ વૃદ્ધ થયાં, ત્યારે એક સાંજે તેઓ મંદિરનાં પગથિયાં પર સાથે ઊભાં હતાં અને પોતાને લીલાંછમ પાંદડાંથી ખીલતાં અનુભવ્યાં. ફિલેમોન મજબૂત ઓક બન્યા, અને બૉસિસ કોમળ લિન્ડન, બાજુબાજુમાં, તેમની ડાળીઓ એકબીજાને અડકતી, જેથી તેઓ ક્યારેય અલગ ન થાય. બાજુબાજુમાં ઊછરતો પ્રેમ ટકી રહે છે.

મુસાફરો હજી પણ તેમની છાયામાં આરામ કરવા રોકાય છે, અને લોકો કહે છે કે હંસલી હજી પણ તેમની નીચે એવી રીતે ડોલતી ફરે છે, જાણે તે જગ્યાની માલિક હોય.

નાનકડા બાળ, જે કોઈ દરવાજો ખખડાવશે તેના માટે આપણો દરવાજો હંમેશાં ખુલશે, અને તેમાંથી સૌથી પહેલો તું આવીશ.

આગળની વાર્તા વાંચો →દેમેતર, પર્સેફની અને ઋતુઓ

વિશ્વ માંથી વધુ

3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: વિશ્વ પરંપરાની વાર્તા

આ વાર્તા પાછળ

ઓવિડની 'મેટામોર્ફોસિસ'માં ફ્રિજિયાના વૃદ્ધ દંપતી ફિલેમોન અને બૉસિસની ગ્રીક વાર્તા સચવાયેલી છે, જેઓ આખું ગામ દરવાજા બંધ કરી દે પછી બે અજાણ્યાઓનું સ્વાગત કરે છે, એ જાણ્યા વગર કે મહેમાનો ઝ્યૂસ અને હર્મીસ છે. આ વાર્તા આખા યુરોપના ચિત્રકારો અને કવિઓની પ્રિય રહી, અને ક્યારેય ખાલી ન થતો ઘડો તેની સૌથી યાદગાર છબીઓમાંની એક છે. વેશ બદલેલા દેવોની ઘણી વાર્તાઓથી અલગ, અહીં ઇનામ ધન નથી: દંપતી ફક્ત સેવા કરવાનું અને ક્યારેય અલગ ન થવાનું માગે છે, અને તેઓ ડાળીઓ મેળવીને ઊભેલાં ઓક અને લિન્ડન બની જાય છે. બાળકની રાહ જોતી વખતે તેને વાંચવું એ ખુલ્લા, હૂંફાળા ઘરનું વચન લાગે છે, જે તમે અત્યારથી જ તૈયાર કરી રહ્યાં છો.

બાળક સાથે વિચારો

બૉસિસ અને ફિલેમોનની જેમ, મારા ઘરની કઈ સાદી વસ્તુઓ હું વહેંચી શકું, જેથી કોઈને આવકાર્યાનો અનુભવ થાય?

સંકલ્પ: મારું હૃદય અને મારું ઘર ખુલ્લાં, હૂંફાળાં અને પ્રેમથી સમૃદ્ધ છે.

આશીર્વાદ: નાનકડા, તારા ઘરમાં હંમેશાં એક વધુ માટે જગ્યા રહે, અને દરેક મહેમાનને ત્યાં સૌથી પહેલાં દયા મળે.

પાત્રો

બૉસિસ
— આનંદી પત્ની, જે થોડામાંથી પણ વહેંચે છે.
ફિલેમોન
— પ્રેમાળ પતિ, જે અજાણ્યાઓ માટે દરવાજો ખોલે છે.
ઝ્યૂસ અને હર્મીસ
— વેશ બદલેલા દેવો, જે દયાનું સન્માન કરે છે.

બોધ

ખુલ્લો દરવાજો અને દયાળુ હૃદય ધન-દોલત કરતાં વધુ મૂલ્યવાન છે.

તમારા બાળકને શું કહેવું

નાનકડા બાળ, જે કોઈ ખખડાવશે તેના માટે આપણો દરવાજો હંમેશાં ખુલશે, અને આપણા ઘરમાં પ્રેમ માટે હંમેશાં જગ્યા રહેશે.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

આપણા ઘરે આવેલા મહેમાનનું તું કેવી રીતે સ્વાગત કરીશ?

સ્રોત: ગ્રીક પુરાણકથા, ઓવિડની 'મેટામોર્ફોસિસ'માં વર્ણવેલી

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા વિષ્ણુ સહસ્રનામનો જાપ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 24મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.

સંબંધિત વાર્તાઓ

  • યાકૂબ અને એસાવ ફરી ભેટે છે

    મળતી આવતી વાર્તા

    જોડિયાં અને ભાઈ-બહેન હંમેશાં સંમત નહીં થાય, અને એ સ્વાભાવિક છે. આ પ્રાચીન વાર્તા બતાવે છે કે તેમનો સંબંધ લાંબા ઝઘડા પછી પણ ટકી શકે છે, અને ગુસ્સે રહેવા કરતાં દોડીને ભેટવું વધુ હિંમતનું કામ છે.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

દરવાજો ખોલનાર વૃદ્ધ દંપતી વાર્તા શું શીખવે છે?

આ ગ્રીક વાર્તામાં, ભારતીય કહેવત "અતિથિ દેવો ભવ"ની જેમ જ, પરંપરા માને છે કે મહેમાનનું સ્વાગત કરવું એ દિવ્યતાનું સન્માન છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે હૂંફાળા સામાજિક સંબંધો અને સાદી ઉદારતા માતાની સુખાકારીને ટેકો આપી શકે છે.

દરવાજો ખોલનાર વૃદ્ધ દંપતી ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?

આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 24 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंमराठीत वाचा

કોઈ સગર્ભાને મોકલો