Sufi · વાર્તા સંગ્રહ
મુલ્લા નસરુદ્દીન, અખરોટ અને કોળું
અખરોટના ઝાડ નીચે આરામ કરતાં મુલ્લા નસરુદ્દીન વિચારે છે કે કોળાં મોટાં ઝાડ પર ઊગવાં જોઈએ. એક નાનો અખરોટ, ટક, તેમના માથા પર પડે છે.
વાર્તાની શીખ: દુનિયા આપણી સમજ કરતાં વધુ સમજદારીથી ગોઠવાયેલી છે.
આ વાર્તામાં
- પાત્રો
- મુલ્લા નસરુદ્દીન
- સ્રોત ગ્રંથ
- નસરુદ્દીન હોજાની લોકકથાઓ; સરખાવો લા ફોન્તેનની 'ઓક ફળ અને કોળું'
- વાંચન સમય
- 4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)
3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો
સ્રોત: સૂફી પરંપરાની વાર્તા
આ વાર્તા પાછળ
તુર્કી અને ફારસી લોકકથાઓના પરંપરાગત નસરુદ્દીન હોજા સંગ્રહોમાં મળતી આ વાર્તાનો એક જાણીતો યુરોપિયન પિતરાઈ લા ફોન્તેનની કથા 'ઓક ફળ અને કોળું' છે. કોળાના ખેતર પાસેના અખરોટના ઝાડ નીચે આરામ કરતાં નસરુદ્દીન નક્કી કરે છે કે તેઓ દુનિયાને વધુ સારી રીતે ગોઠવી શક્યા હોત, ત્યાં સુધી કે એક નાનો અખરોટ તેમના માથા પર પડે છે અને તેઓ તેની જગ્યાએ કોળાની કલ્પના કરે છે. રમૂજ કોમળ છે અને પોતાની જ મજાક ઉડાવે છે, અને આ કથનને જુદું પાડે છે તેનો હૂંફાળો અંત: તેઓ હસે છે, અખરોટનો આભાર માને છે અને સ્વીકારે છે કે દુનિયા તેમની સમજ કરતાં વધુ સમજદારીથી ગોઠવાયેલી છે. સગર્ભા વાચક માટે આ કુદરતની સમજદારી પર, અંદર ચાલતા શાંત કામ પર પણ, ભરોસો રાખવાનું હસતું આમંત્રણ છે.
નસરુદ્દીન પોતાની હોશિયારી પર હસે છે અને તેના બદલે નમ્રતા અને આશ્ચર્ય શોધે છે. આ વાર્તા હળવેથી કુદરતની સમજદારી પર ભરોસો રાખવા આમંત્રે છે, વિકસતા શરીરના શાંત કામ પર પણ.
દુનિયા મારી સમજ કરતાં વધુ સમજદારીથી ગોઠવાયેલી છે.
ઘણા સમય પહેલાં, ઉનાળાની એક ગરમ બપોરે, મુલ્લા નસરુદ્દીન બજારથી ઘરે ચાલતા આવતા હતા. તેમનો રાખોડી ગધેડો ગરમીમાં કાન ઢીલા લટકાવતો તેમની બાજુમાં ધીમે ધીમે ચાલતો હતો.
રસ્તો લાંબો અને ધૂળિયો હતો, અને તડકો બહુ તેજ હતો. નસરુદ્દીને પાઘડીના છેડાથી કપાળ લૂછ્યું. "ગધેડાભાઈ," તેમણે કહ્યું, "હવે થોડો આરામ કરવાનો સમય છે."
એક ખેતરની ધારે એક મોટું અખરોટનું ઝાડ ઊભું હતું. તેનું થડ જાડું અને મજબૂત હતું, અને તેની ડાળીઓ લીલી છત્રીની જેમ દૂર સુધી ફેલાયેલી હતી. નીચે છાંયો ઠંડો અને ઘટ્ટ હતો.
નસરુદ્દીને ગધેડાને નીચી ડાળીએ બાંધ્યો અને માથા પાછળ હાથ રાખીને નરમ ઘાસ પર સૂઈ ગયા. ઉપર પાંદડાં હળવા પવનમાં સરસરતાં હતાં. મધમાખીઓ ગુંજતી હતી. ક્યાંક દૂર એક કબૂતર ઘૂ ઘૂ કરતું હતું.
જ્યાં તેઓ સૂતા હતા ત્યાંથી ઝાડ પાસેનું ખેતર દેખાતું હતું. એ કોળાનું ખેતર હતું. લાંબા, પાતળા વેલા જમીન પર ફેલાયેલા હતા, અને પાંદડાં વચ્ચે ગોળ અને નારંગી રંગનાં વિશાળ કોળાં પડ્યાં હતાં, કેટલાંક તો રાંધવાના તપેલા જેવડાં મોટાં.
નસરુદ્દીને કોળાં તરફ જોયું. પછી અખરોટના ઝાડ તરફ ઉપર જોયું. તેનાં પાંદડાં વચ્ચે નાના લીલા અખરોટ લટકતા હતા, દરેક તેમના અંગૂઠાથી મોટો નહીં.
તેમણે વિચારમાં ભવાં ચડાવ્યાં અને દાઢી પર હાથ ફેરવ્યો. પીળી પાંખોવાળું એક પતંગિયું પળ ભર તેમના ઘૂંટણ પર બેઠું, પછી કોળાનાં ફૂલો તરફ ઊડી ગયું, જાણે તેને પણ તેમના વિચારો જાણવાની ઉત્સુકતા હોય.
"કેવું વિચિત્ર," તેમણે ગધેડાને મોટેથી કહ્યું. "આ બળવાન ઝાડ જો. તેનું થડ થાંભલા જેટલું જાડું છે, તેની ડાળીઓ બળદ જેટલી મજબૂત છે. અને તે શું ઊંચકે છે? નાના નાના અખરોટ."
ગધેડાએ પૂંછડી હલાવી.
"અને પેલાં કોળાં જો," નસરુદ્દીન આગળ બોલ્યા. "મોટાં, ભારે કોળાં, અને તે એવા પાતળા વેલા પર ઊગે છે કે એક આંગળીથી તોડી નખાય. ઊંધું હોત તો ચોક્કસ વધુ સમજદારીભર્યું લાગત!"
તેઓ મનમાં ને મનમાં હસ્યા. "જો મને દુનિયા ગોઠવવાનું કહ્યું હોત," તેમણે કહ્યું, "તો હું મોટાં કોળાં અહીં ઉપર આ મજબૂત ઝાડ પર મૂકત, અને નાના અખરોટ નીચે પેલા પાતળા વેલા પર. એ ઘણું વધારે સમજદારીભર્યું હોત."
તેઓ પોતાના હોશિયાર વિચારથી બહુ રાજી થયા. તેમણે આંખો બંધ કરી અને હસ્યા, ઠંડા છાંયડા અને મધમાખીઓના ગુંજારવનો આનંદ લેતા.
ત્યારે જ હળવા પવને ઉપરની ડાળીઓ હલાવી. એક અખરોટ ડીંટામાંથી છૂટો પડ્યો, પાંદડાં વચ્ચેથી ગબડતો નીચે આવ્યો, અને નાના તીખા ટક અવાજ સાથે સીધો નસરુદ્દીનના માથા પર પડ્યો.
"ઓય!" નસરુદ્દીન બોલી ઊઠ્યા, બેઠા થઈને માથું ઘસતાં. અખરોટ ગબડીને ઘાસમાં ચાલ્યો ગયો.
તેઓ પળ ભર એકદમ સ્થિર બેસી રહ્યા. પછી તેમણે ઝાડ તરફ ઉપર જોયું. પછી ખેતરમાં પડેલાં વિશાળ કોળાં તરફ જોયું.
ધીમે ધીમે તેમની આંખો પહોળી થઈ.
"અરે બાપ રે," તેમણે ધીમેથી કહ્યું. "અરે બાપ રે, અરે બાપ રે. જો મેં મારી રીતે દુનિયા ગોઠવી હોત, તો એ કોળું હોત!"
તેમણે કલ્પના કરી કે મોટું, ભારે કોળું ડાળીઓ પરથી તેમના માથા પર પડે છે, અને તેઓ એટલું હસ્યા કે ગધેડો પણ તેમની સાથે ભૂંકવા લાગ્યો.
નસરુદ્દીને નાનો અખરોટ ઉપાડીને હથેળીમાં રાખ્યો. તે ગોળ, લીલો અને સંપૂર્ણ હતો. "આભાર, નાના અખરોટ," તેમણે કહ્યું. "આજે તેં મને કંઈક શીખવ્યું."
પછી તેમણે પાંદડાં વચ્ચેથી આકાશ તરફ જોયું અને હાથ જોડ્યા. "મને માફ કરો," તેમણે નમ્રતાથી કહ્યું. "મને લાગ્યું કે હું વધુ જાણું છું. પણ દુનિયા મારી સમજ કરતાં વધુ સમજદારીથી ગોઠવાયેલી છે."
તેમણે ગધેડાને છોડ્યો, અખરોટ ખિસ્સામાં મૂક્યો, અને સોનેરી સાંજના પ્રકાશમાં, માથા પરના નાના ઢીમડાને ઘસતાં અને આખે રસ્તે હસતાં, ઘરે ચાલ્યા.
તે રાત્રે તેમણે ચાની દુકાનમાં સૌને આ વાર્તા કહી, અને સૌ એટલું હસ્યા કે દીવા ઝબૂકવા લાગ્યા.
અને એટલે, નાનકડા, તું ભરોસો રાખજે કે દુનિયામાં ઘણી સમજદાર અને અદ્ભુત વસ્તુઓ છે, એ પણ જે આપણે હજી સમજતા નથી, અને તું જ્યાં છે ત્યાં હંમેશાં સલામત અને હૂંફાળો રહે.
Sufi માંથી વધુ
બાળક સાથે વિચારો
તાજેતરમાં કુદરતના કયા ભાગે પોતાની સમજદારીથી તમને આશ્ચર્ય પમાડ્યું?
સંકલ્પ: મારી અંદર ચાલતી શાંત સમજદારી પર હું ભરોસો રાખું છું. મારું શરીર જાણે છે કે મારા બાળકની સંભાળ કેવી રીતે રાખવી.
આશીર્વાદ: આશ્ચર્યથી ભરેલી દુનિયામાં તું સલામત, હૂંફાળો અને નાનકડો બનીને સચવાયેલો રહે.
પાત્રો
- મુલ્લા નસરુદ્દીન
- — નાના અખરોટ પાસેથી શીખતા વિચારક.
બોધ
દુનિયા આપણી સમજ કરતાં વધુ સમજદારીથી ગોઠવાયેલી છે.
તમારા બાળકને શું કહેવું
નાનકડા, તું સમજદાર અને અદ્ભુત દુનિયા પર ભરોસો રાખજે, અને જ્યાં છે ત્યાં સલામત અને હૂંફાળો રહેજે.
મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો
મુલ્લા નસરુદ્દીનના માથા પર શું પડ્યું?
સ્રોત: નસરુદ્દીન હોજાની લોકકથાઓ; સરખાવો લા ફોન્તેનની 'ઓક ફળ અને કોળું'
આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા થોડી મિનિટ ધ્યાન અને શ્વાસ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થા ડાયટ ચાર્ટ વાંચો.
સંબંધિત વાર્તાઓ
- સાવિત્રીનો સૂર્યોદય · દિવસ 23
એ જ મૂલ્ય
પરંપરા સાવિત્રીને શાંત, સ્પષ્ટ મનવાળા પ્રેમના ચિત્ર તરીકે જુએ છે, અને તેમની યાદમાં આજે પણ વટ સાવિત્રીનું વ્રત રખાય છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે ચિંતાનો એક પછી એક પગલે સ્થિરતાથી સામનો કરવાથી, તેની સામે એક સાથે લડવા કરતાં, માતાને વધુ નિયંત્રણનો અનુભવ થઈ શકે છે.
વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો
મુલ્લા નસરુદ્દીન, અખરોટ અને કોળું વાર્તા શું શીખવે છે?
નસરુદ્દીન પોતાની હોશિયારી પર હસે છે અને તેના બદલે નમ્રતા અને આશ્ચર્ય શોધે છે. આ વાર્તા હળવેથી કુદરતની સમજદારી પર ભરોસો રાખવા આમંત્રે છે, વિકસતા શરીરના શાંત કામ પર પણ.