Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Krishna Leela · દિવસ 269 · અઠવાડિયું 39

વરસાદમાં યમુના પાર

મથુરામાં એક વરસાદી રાતે દેવકી અને વસુદેવને ત્યાં બાળ કૃષ્ણનો જન્મ થાય છે. એક શાંત અવાજ વસુદેવને બાળકને ગોકુળ લઈ જવા કહે છે, અને દરવાજા ખૂલી જાય છે.

વાર્તાની શીખ: માતા-પિતાનો પ્રેમ દરેક તોફાનમાંથી રસ્તો શોધી લે છે.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
બાળ કૃષ્ણ, વસુદેવ, દેવકી
સ્રોત ગ્રંથ
ભાગવત પુરાણ
વાંચન સમય
5 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

દિવસ 269 એક નજરે

અઠવાડિયું
અઠવાડિયું 39 · 7 માંથી દિવસ 3
ત્રિમાસિક
ત્રિમાસિક 3
આ અઠવાડિયે બાળક
પૂર્ણ અવધિ (ફુલ ટર્મ). મગજ અને ફેફસાં વધુ નિખરતાં રહે છે. અઠવાડિયું 39: બાળકનો વિકાસ

ભાગવત પુરાણ કૃષ્ણના જન્મ અને વસુદેવના યમુના પાર કરવાની વાત કહે છે, જે જન્માષ્ટમીએ ઊજવાય છે. પરંપરા તેને ઘણા પ્રેમાળ હાથે સચવાયેલા અને આવકારાયેલા બાળકની કથા માને છે. માતાની શાંતિ વિશેનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે સલામત, સાથવાળા જન્મની કલ્પના છેલ્લાં અઠવાડિયાંની ચિંતા ઓછી કરવામાં મદદ કરી શકે છે.

ટોપલીમાંનું બાળક સળવળ્યું અને એક નાનકડો પગ લંબાવ્યો, બસ નદીને અડે એટલો જ.

મથુરાના એક બંધ ઓરડાની પથ્થરની છત પર વરસાદ ધમધમ વરસતો હતો. ચોમાસાની અંધારી અડધી રાત હતી, ભાદરવા મહિનામાં પૂનમ પછીની આઠમી રાત. અને એ ઓરડામાં હમણાં જ એક બાળકનો જન્મ થયો હતો.

તેની માતા દેવકી હતાં, અને તેના પિતા વસુદેવ. તેમણે તેનું નામ કૃષ્ણ રાખ્યું.

એ રાતે દેવકી અને વસુદેવ કોઈ મહેલમાં નહોતાં. અભિમાની રાજા કંસે તેમને ભારે દરવાજાવાળા આ પથ્થરના ઓરડામાં બંધ રાખ્યાં હતાં, કારણ કે એક વાર આકાશવાણીએ તેને કહ્યું હતું કે દેવકીનું એક સંતાન એક દિવસ તેના અન્યાયી રાજનો અંત લાવશે. એટલે કંસ તેમના પર કડક નજર રાખતો, અને દરવાજા બહાર ચોકીદારો ઊભા રહેતા.

પણ જ્યારે બાળકનો જન્મ થયો, ત્યારે એ ઓરડામાં બધું બદલાઈ ગયું.

બાળક દેવકીના હાથમાં સૂતું હતું, નાનકડું, શ્યામ અને સંપૂર્ણ, નરમ વાંકડિયા વાળ અને ચમકતી આંખો સાથે. તેની આસપાસ જાણે હળવો પ્રકાશ ઝળહળતો હતો. દેવકીએ તેને છાતીસરસું ચાંપ્યું અને તેના કપાળે ચુંબન કર્યું. વસુદેવ તેમની પાસે ઘૂંટણિયે બેઠા, અને એક પળ માટે તેઓ પથ્થરની દીવાલો ભૂલી ગયાં. તેઓ બસ પોતાના દીકરાને જોતાં રહ્યાં, અને તેમનાં હૃદય ભરાઈ ગયાં.

પછી વસુદેવના હૃદયમાં એક શાંત અવાજ બોલ્યો. "બાળકને યમુના પાર ગોકુળમાં, તારા મિત્ર નંદના ઘરે લઈ જા. ત્યાં તે સલામત રહેશે અને તેને પ્રેમ મળશે."

વસુદેવે ભારે દરવાજા સામે જોયું. તે બંધ હતો. ચોકીદારો બહાર હતા. તેઓ કેવી રીતે જાય?

પછી, ચૂપચાપ, લોખંડની સાંકળો આપમેળે ખૂલી ગઈ. મોટો દરવાજો કિચૂડ અવાજ કરતો પહોળો ખૂલી ગયો. બહાર ચોકીદારો દીવાલને અઢેલીને ધીમા, ઊંડા શ્વાસ લેતા ગાઢ ઊંઘમાં હતા. આખું શહેર જાણે ઊંઘતું હતું.

દેવકીએ પોતાના બાળકને વધુ એક વાર પકડ્યું. તેમણે ઘણી વાર સુધી તેના ચહેરા સામે જોયું, જાણે તેનો દરેક નાનકડો ભાગ યાદ રાખવા માગતાં હોય. "જા, મારા નાનકડા," તેમણે ધીમેથી કહ્યું. "તું જ્યાં પણ હોઈશ, ત્યાં તને પ્રેમ મળશે. અને હું તને હંમેશાં પ્રેમ કરીશ."

વસુદેવે બાળકને નરમ કપડું પાથરેલી એક નાની ગૂંથેલી ટોપલીમાં હળવેથી મૂક્યું. તેમણે ટોપલી માથે મૂકી, બંને હાથે સ્થિર પકડી, અને રાતમાં બહાર નીકળી પડ્યા.

વરસાદ હૂંફાળો અને ભારે વરસતો હતો. દૂર ગડગડાટ થતો હતો. વીજળીના ચમકારામાં શેરીઓ રૂપેરી ચમકતી હતી. વસુદેવ ઊંઘતા શહેરમાંથી સંભાળીને ચાલતા યમુનાના કિનારે પહોંચ્યા.

નદી પહોળી અને ભરપૂર હતી અને ચોમાસાના વરસાદથી ઝડપથી વહેતી હતી. વસુદેવે ઊંડો શ્વાસ લીધો અને પાણીમાં પગ મૂક્યો. પાણી તેમના ઘૂંટણ સુધી આવ્યું, પછી કમર સુધી. તેમણે ટોપલી ઊંચી પકડી રાખી અને સામા કિનારા પર નજર રાખીને, એક એક ધીમું ડગલું ભરતા ચાલતા રહ્યા.

પાણી તેમની છાતી સુધી આવ્યું. પણ પછી કંઈક અદ્ભુત બન્યું. ટોપલીમાંનું બાળક સળવળ્યું અને એક નાનકડો પગ લંબાવ્યો, બસ નદીને અડે એટલો જ. અને યમુના, જાણે આખું જીવન એ નાનકડા પગને અડવાની રાહ જોતી હોય, શાંત થઈ ગઈ. પાણી ઠરી ગયું અને વસુદેવ માટે ચાલવાનો કોમળ રસ્તો બનાવી આપ્યો. એક નાનકડા પગ માટે નદી પણ શાંત થઈ ગઈ.

વરસાદ વરસતો જ રહ્યો. પણ વસુદેવની પાછળ શેષનાગ ઊભા થયા, એ મહાન અનેક ફેણવાળા નાગ જેના પર ભગવાન વિષ્ણુ વિશ્રામ કરે છે. તેમણે પોતાની પહોળી ફેણો છત્રીની જેમ ટોપલી પર ફેલાવી, જેથી ઊંઘતા બાળક પર વરસાદનું એક ટીપું પણ ન પડે.

અને આમ તેઓ નરમ, વરસાદી અંધારામાં સાથે મળીને નદી પાર થયાં: પિતા, બાળક, શાંત નદી અને મહાન નાગ. પ્રેમ વરસાદ અને નદી વચ્ચેથી પણ રસ્તો શોધી લે છે.

સામે કાંઠે ગોકુળ હતું, ગોવાળોનું એક ગામ, હૂંફાળાં ઘરો અને ઊંઘતી ગાયો સાથે. વસુદેવ ચૂપચાપ નંદના ઘરે ગયા. અંદર નંદનાં પત્ની યશોદા ગાઢ ઊંઘમાં હતાં. તેમની બાજુમાં તેમની પોતાની નવજાત દીકરી સૂતી હતી.

વસુદેવ ઘૂંટણિયે બેઠા. ખૂબ હળવેથી તેમણે કૃષ્ણને યશોદાની બાજુમાં સુવડાવ્યા, અને બાળક જાણે હંમેશાં ત્યાં જ હોય એમ ટૂંટિયું વાળીને સૂઈ ગયું. અવાજે કહ્યું હતું તેમ, તેમણે નાની દીકરીને પ્રેમથી ઉપાડીને પોતાની સાથે પાછી લઈ જવા ટોપલીમાં મૂકી.

જતાં પહેલાં તેઓ એક પળ બારણામાં ઊભા રહ્યા અને દીવાના અજવાળામાં યશોદાની બાજુમાં સૂતેલા પોતાના દીકરા સામે પાછું વળીને જોયું.

"સુખી થઈને મોટો થજે, મારા બાળક," તેમણે ધીમા અવાજે કહ્યું. "બળવાન અને દયાળુ થઈને મોટો થજે. તું એવા લોકો વચ્ચે છે જે તને ખૂબ પ્રેમ કરશે."

સવારે યશોદા જાગ્યાં અને પોતાની બાજુમાં એક શ્યામ, સુંદર બાળકને જોયો. તેમનું હૃદય આનંદથી છલકાઈ ગયું. આખું ગોકુળ ગીતો, ફૂલો અને મીઠાઈ લઈને દોડી આવ્યું. નંદે સૌને ગાયો અને અનાજ દાનમાં આપ્યાં. એટલે જ આજે પણ લોકો મધરાતે જન્માષ્ટમી અને બીજી સવારે નંદોત્સવ ઊજવે છે.

કૃષ્ણ ગોકુળમાં મોટા થયા, યશોદા અને નંદના પ્રેમમાં, ગોવાળો અને ગાયોના પ્રેમમાં, એ નદીના પ્રેમમાં જેને તેમણે એક વાર નાનકડા પગથી શાંત કરી હતી. અને દૂર મથુરામાં, તેમનાં પહેલાં માતા-પિતા પણ તેમને રોજેરોજ પ્રેમ કરતાં.

તેઓ આખું જીવન ઘણા હાથે સચવાયેલું બાળક રહ્યા. વહાલું બાળક ઘણા હાથમાં સચવાય છે.

નાનકડા, તું જે પણ રાતે આવવાનું પસંદ કરે, તને સાચવવા પણ ઘણા હાથ રાહ જોઈ રહ્યા છે.

આગળની વાર્તા વાંચો →કૃષ્ણ દેવકી પાસે ઘરે આવે છે

કૃષ્ણ લીલા માંથી વધુ

4 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: ભાગવત પુરાણ, ખંડ 10 · પરંપરાગત પુનઃકથન

આ વાર્તા પાછળ

ભાગવત પુરાણનો દસમો સ્કંધ મથુરામાં વરસાદી રાતે કૃષ્ણના જન્મ અને વસુદેવની યમુના પાર ગોકુળ સુધીની યાત્રાની વાત કહે છે, જે કથા દર જન્માષ્ટમીએ મધરાતે ઘરો અને મંદિરોમાં ભજનો, પારણાં અને ઝૂલણ-હિંડોળા સાથે ઊજવાય છે. તેની સૌથી વહાલી છબીઓ અહીં છે: ખૂલતા દરવાજા, વરસાદમાં લઈ જવાતી ટોપલી, નદીને શાંત કરતો બાળકનો નાનકડો પગ, અને છત્રીની જેમ ફેલાયેલી શેષનાગની ફેણો. આ કથન ખાસ કરીને ઘણી બાજુથી મળતા પ્રેમ પર, દેવકીના વિદાય-ચુંબન અને યશોદાની આનંદભરી સવાર પર ધ્યાન આપે છે. ગર્ભાવસ્થા માટે, તે યાદ અપાવે છે કે નવજાત બાળક ઘણા કાળજીભર્યા હાથથી ઘેરાયેલું હોય છે.

બાળક સાથે વિચારો

કોના પ્રેમાળ હાથ, કુટુંબ, મિત્રો કે સમાજ, તમારા બાળકને સાચવવામાં મદદ કરશે?

સંકલ્પ: મારું બાળક ઘણા પ્રેમાળ હાથમાં સચવાયેલું છે, અને દરેક ડગલે સુરક્ષિત છે.

આશીર્વાદ: તમે અને તમારું બાળક દરેક તોફાનમાંથી હંમેશાં સલામત પાર થાઓ, અને સામે કાંઠે પ્રેમાળ હાથ રાહ જોતા હોય.

પાત્રો

બાળ કૃષ્ણ
— એક નવજાત જેને બે ઘરમાં પ્રેમ મળે છે.
વસુદેવ
— એક બહાદુર પિતા જે પોતાના બાળકને વરસાદમાં લઈ જાય છે.
દેવકી
— એક પ્રેમાળ માતા જે આશા સાથે બાળકને વિદાય-ચુંબન કરે છે.

બોધ

માતા-પિતાનો પ્રેમ દરેક તોફાનમાંથી રસ્તો શોધી લે છે.

તમારા બાળકને શું કહેવું

મારા નાનકડા, તું જ્યાં પણ હોઈશ, તને હંમેશાં પ્રેમ મળશે.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

વસુદેવ બાળ કૃષ્ણને લઈને કઈ નદી પાર કરી?

સ્રોત: ભાગવત પુરાણ, દસમો સ્કંધ, અધ્યાય 3 (કૃષ્ણ જન્મ)

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા વિષ્ણુ સહસ્રનામનો જાપ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 39મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.

સંબંધિત વાર્તાઓ

  • યશોદાનું શાંત ગીત · દિવસ 26

    મળતી આવતી વાર્તા

    પરંપરા કહે છે કે માંની પોતાની શાંતિ જ બાળકનું પહેલું હાલરડું છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે ધીમા શ્વાસ માંને પોતાનું શરીર શાંત કરવામાં મદદ કરી શકે છે, અને ઘણાં માતા-પિતાને લાગે છે કે શાંત મોટું માણસ રડતા બાળકને પણ શાંત કરવામાં મદદ કરે છે.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

વરસાદમાં યમુના પાર વાર્તા શું શીખવે છે?

ભાગવત પુરાણ કૃષ્ણના જન્મ અને વસુદેવના યમુના પાર કરવાની વાત કહે છે, જે જન્માષ્ટમીએ ઊજવાય છે. પરંપરા તેને ઘણા પ્રેમાળ હાથે સચવાયેલા અને આવકારાયેલા બાળકની કથા માને છે. માતાની શાંતિ વિશેનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે સલામત, સાથવાળા જન્મની કલ્પના છેલ્લાં અઠવાડિયાંની ચિંતા ઓછી કરવામાં મદદ કરી શકે છે.

વરસાદમાં યમુના પાર ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?

આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 39 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंमराठीत वाचा

કોઈ સગર્ભાને મોકલો