Krishna Leela · વાર્તા સંગ્રહ
બાળ કૃષ્ણ અને ગાડું
ગોકુળ બાળ કૃષ્ણના પહેલી વાર પડખું ફેરવવાની ઉજવણી કરે છે. યશોદા તેને દૂધનાં માટલાંથી ભરેલા મોટા ગાડાના છાંયડામાં સુવડાવે છે.
વાર્તાની શીખ: પ્રેમથી ઘેરાયેલું બાળક હંમેશાં સુરક્ષિત રહે છે.
આ વાર્તામાં
- પાત્રો
- બાળ કૃષ્ણ, યશોદા, ગોકુળનાં બાળકો
- સ્રોત ગ્રંથ
- ભાગવત પુરાણ
- વાંચન સમય
- 4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)
3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો
સ્રોત: ભાગવત પુરાણ, ખંડ 10 · પરંપરાગત પુનઃકથન
આ વાર્તા પાછળ
ભાગવત પુરાણના દસમા સ્કંધનો સાતમો અધ્યાય શકટ-ભંજન, એટલે કે ઊંધા વળેલા ગાડાની કથા કહે છે, જે દિવસે ગોકુળ ઉત્થાન વિધિથી બાળ કૃષ્ણના પહેલા પડખાની ઉજવણી કરે છે. ગોકુળ અને વૃંદાવનમાં કૃષ્ણનું બાળપણ વ્રજનાં ભજનોમાં ગવાય છે અને જન્માષ્ટમીએ યાદ કરાય છે, અને આ પ્રસંગ તેમની સૌથી શરૂઆતની લીલાઓમાંનો એક છે. તેમના બાળપણની વધુ ગાજતી કથાઓથી જુદી, આ કથા ઘરગથ્થુ તહેવાર, ઊંઘરેટા બાળક અને એવી યશોદા પર ધ્યાન રાખે છે જેને ઢોળાયેલા દૂધ કરતાં બાળકને છાતીસરસો ચાંપવાની વધુ ચિંતા છે, જ્યારે મોટેરાં બાળકોની વાતને હસી કાઢે છે. થનારી માતા માટે, તે બાળકનાં નવાં પગલાં અને દરેક નાના પગલાને વધાવતા કોમળ, અડગ પ્રેમની ઉજવણી છે.
આ વાર્તા બાળકનાં પહેલાં પગલાં અને માતાના સરળ, અડગ પ્રેમની ઉજવણી કરે છે. બાળકની આસપાસ ગમે તેવા ચમત્કાર થાય, યશોદાનો પહેલો વિચાર તેને છાતીસરસો ચાંપવાનો હોય છે.
"તું જે પણ હોય, મારા વહાલા," તેણે ધીમેથી કહ્યું, "તું મારું બાળક છે, અને હું તને હંમેશાં મારી પાસે રાખીશ."
ગોકુળ ગામમાં બાળ કૃષ્ણ રોજ થોડો થોડો મોટો થતો જતો હતો. તેના ગાલ ગોળમટોળ હતા, આંખો ચમકતી હતી, અને નાનકડી આંગળીઓ જે પણ હાથમાં આવે તેને વીંટળાઈ જતી.
એક સવારે તેણે કંઈક નવું કર્યું. પીઠ પર સૂતાં સૂતાં તે સળવળ્યો, પગ ઉછાળ્યા, અને પછી જાતે જ પડખું ફેરવીને પેટ પર થઈ ગયો.
યશોદાએ ખુશીથી તાળી પાડી. "જુઓ, જુઓ! મારા નાનકડાએ પડખું ફેરવ્યું!" ગોકુળમાં આ આનંદની ઘડી હતી, અને ઉત્થાન નામની ઉજવણીનો સમય આવ્યો હતો.
આખા ગામને નોતરું અપાયું. સ્ત્રીઓએ ગીતો ગાયાં અને નાના ઢોલ વગાડ્યા. બ્રાહ્મણો આશીર્વાદના મંત્રો બોલવા આવ્યા, અને યશોદાએ તેમને અનાજ, કપડાં અને ગાયોની ભેટ આપી.
તેણે બાળ કૃષ્ણને હૂંફાળા, સુગંધી પાણીથી નવડાવ્યો અને નરમ નવાં કપડાં પહેરાવ્યાં. તેણે તેની આંખોમાં કાજળ આંજ્યું અને કાંડે નાનકડો કાળો દોરો બાંધ્યો.
આંગણું મહેમાનોથી ભરેલું હતું. યશોદા સૌને આવકારવા માગતી હતી, પણ બાળ કૃષ્ણની આંખો ઘેરાવા લાગી હતી.
ઘર પાસે લાકડાનું એક મોટું ગાડું ઊભું હતું, જેના પર જમણવાર માટે દૂધ, દહીં અને માખણનાં માટલાં ખડકાયેલાં હતાં. તેનો છાંયડો ઠંડો અને સુખદ હતો.
યશોદાએ કૃષ્ણને ગાડા નીચેના છાંયડામાં નરમ ગોદડી પર હળવેથી સુવડાવ્યો. "થોડી વાર અહીં સૂઈ જા, મારા વહાલા," તેણે ધીમેથી કહ્યું, અને પાછી મહેમાનો પાસે ગઈ.
તેની ઉપર પવનમાં માટલાં ધીમે ધીમે ખણખણતાં, અને લાકડાની ફાટોમાંથી તડકો પાતળા સોનેરી પટ્ટાઓમાં આવતો. ક્યાંક ગાય ભાંભરી, લીમડાના ઝાડ પર એક પક્ષી ચહેક્યું, અને ઢોલનું સંગીત હાલરડાની જેમ દૂર દૂર વહી જતું.
કૃષ્ણ થોડી વાર સૂતો. પછી તે જાગી ગયો. તેને ભૂખ લાગી હતી, અને તેને મા જોઈતી હતી. તેણે આજુબાજુ જોયું, પણ મા આંગણાની પેલી પાર કામમાં વ્યસ્ત હતી.
એટલે બાળ કૃષ્ણ રડવા લાગ્યો. તેનું મોઢું સંકોચાઈ ગયું, અને તે નાનકડા હાથ હલાવતો અને નાના, નરમ પગ હવામાં ઉછાળતો.
એમાંનો એક નાનકડો પગ મોટા ગાડાના પૈડાને અડ્યો, હળવેથી, જાણે ફૂલની પાંખડી ખરતી હોય.
અને પછી, મોટા કચકચાટ અને ધડાકા સાથે આખું મોટું ગાડું ઊંધું વળી ગયું! પૈડાં ઊંચે ઊછળ્યાં, માટલાં ગબડ્યાં, અને દૂધ, દહીં ને માખણ બધે ઢોળાઈ ગયાં.
આંગણામાં સૌએ નવાઈથી પાછળ ફરીને જોયું. યશોદાનું હૃદય ધબકી ઊઠ્યું, અને તે બને એટલી ઝડપથી પોતાના બાળક પાસે દોડી.
ત્યાં કૃષ્ણ પોતાની ગોદડી પર સૂતો હતો, એકદમ સલામત, જરાય ઉઝરડો નહીં, ગાલ પર દૂધનાં ટીપાં સાથે તેની સામે આંખો પટપટાવતો.
"આ કેવી રીતે થયું?" ગોવાળિયાઓએ માથું ખંજવાળતાં પૂછ્યું. "પવન તો હતો નહીં. કોઈ બળદે ખેંચ્યું નહીં. આટલું મોટું ગાડું જાતે કેવી રીતે ઊંધું વળે?"
નજીકમાં રમતાં કેટલાંક નાનાં બાળકો બોલી ઊઠ્યાં. "અમે જોયું! બાળક રડતો હતો અને પગ ઉછાળતો હતો, અને તેના પગે પૈડાને ધક્કો માર્યો, અને ગાડું પડી ગયું!"
મોટેરાં હસી પડ્યાં. "નાનકડું બાળક આખું ગાડું ઉથલાવે? કેવી વાર્તા!" કોઈએ તેમની વાત ન માની.
પણ યશોદાને એ વાતની પરવા નહોતી કે આ કેવી રીતે થયું. તેણે કૃષ્ણને બાહોમાં ઉપાડી લીધો, છાતીસરસો ચાંપ્યો અને તે શાંત ને ખુશ થાય ત્યાં સુધી દૂધ પીવડાવ્યું.
બ્રાહ્મણોએ બાળક પર રક્ષાના કોમળ શ્લોકો બોલ્યા. નંદે વધુ ભેટો અને મીઠાઈઓ આપી, આભારી કે તેમનો નાનકડો દીકરો સલામત અને સાજોસમો હતો.
ગામની સ્ત્રીઓએ ઢોળાયેલું દૂધ અને માખણ સાફ કર્યું, હસતાં હસતાં અને માથું હલાવતાં. "આટલો નાનકડો પગ, અને આટલું મોટું ગાડું!" તેઓ બોલી.
સૂરજ આથમ્યો ત્યારે યશોદા ઉંબરે બેસીને દીકરાને ઝુલાવતી હતી. તે ફરી સૂઈ ગયો હતો, અને તેનો નાનો પગ ગોદડી નીચેથી ડોકિયું કરતો હતો.
તેણે એ નાનકડા પગને હળવેથી ચૂમ્યો. "તું જે પણ હોય, મારા વહાલા," તેણે ધીમેથી કહ્યું, "તું મારું બાળક છે, અને હું તને હંમેશાં મારી પાસે રાખીશ."
નાનકડા, તારા નાના પગમાં અત્યારથી જ મોટી શક્તિ છે, અને પ્રેમાળ બાહો હંમેશાં તારી રાહ જોતી રહેશે.
કૃષ્ણ લીલા માંથી વધુ
બાળક સાથે વિચારો
તાજેતરમાં તમારા બાળકની કઈ નાની લાતો કે હલનચલનથી તમારા ચહેરા પર સ્મિત આવ્યું?
સંકલ્પ: હું મારા બાળકના દરેક નાના પગલાની ઉજવણી કરું છું, અને મારો પ્રેમ તેના માટે સલામત આશરો છે.
આશીર્વાદ: તારું દરેક નવું પગલું આનંદથી વધાવાય, અને તું હંમેશાં સલામત ગોદમાં રહે.
પાત્રો
- બાળ કૃષ્ણ
- — નવાઈ પમાડે એવા બળવાન નાનકડા પગવાળું નાનું બાળક.
- યશોદા
- — પ્રેમાળ માતા, જે બાળકને છાતીસરસો ચાંપવા દોડી જાય છે.
- ગોકુળનાં બાળકો
- — તેમણે બધું જોયું છે અને કહેવા આતુર છે.
બોધ
પ્રેમથી ઘેરાયેલું બાળક હંમેશાં સુરક્ષિત રહે છે.
તમારા બાળકને શું કહેવું
નાનકડા, અમે તારા દરેક નાના પગલાની ઉજવણી કરીશું. તું હંમેશાં અમારા પ્રેમમાં સલામત છે.
મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો
બાળ કૃષ્ણે નાનકડો પગ ઉછાળ્યો ત્યારે શું થયું?
સ્રોત: ભાગવત પુરાણ, સ્કંધ 10, અધ્યાય 7 (શકટ-ભંજન)
આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા થોડી મિનિટ ધ્યાન અને શ્વાસ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થા ડાયટ ચાર્ટ વાંચો.
સંબંધિત વાર્તાઓ
- યશોદાએ તેના મોંમાં શું જોયું · દિવસ 175
મળતી આવતી વાર્તા
ભાગવત પુરાણની પરંપરા કહે છે કે યશોદાએ નાના કૃષ્ણના મોંમાં આખું બ્રહ્માંડ જોયું, છતાં તેમણે બસ પોતાના બાળકને પ્રેમ કરવાનું અને ખવડાવવાનું પસંદ કર્યું. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે નવાઈ અને કોમળતાની ક્ષણો માતાને પોતાના બાળક સાથે ઊંડો સંબંધ અનુભવવામાં મદદ કરી શકે છે.
વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો
બાળ કૃષ્ણ અને ગાડું વાર્તા શું શીખવે છે?
આ વાર્તા બાળકનાં પહેલાં પગલાં અને માતાના સરળ, અડગ પ્રેમની ઉજવણી કરે છે. બાળકની આસપાસ ગમે તેવા ચમત્કાર થાય, યશોદાનો પહેલો વિચાર તેને છાતીસરસો ચાંપવાનો હોય છે.