Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Krishna Leela · દિવસ 276 · અઠવાડિયું 40

પ્રેમથી આવેલું ભોજન

એક ગરમ બપોરે કૃષ્ણ અને ગોપબાળકો ભાતું ભૂલી જાય છે. યજ્ઞમાં વ્યસ્ત પૂજારીઓ સાંભળતા નથી, પણ તેમની પત્નીઓ પ્રેમથી ભોજન લાવે છે.

વાર્તાની શીખ: આપણે પ્રેમથી જે આપીએ તે કેટલું ભવ્ય દેખાય છે તેના કરતાં વધુ મહત્ત્વનું છે.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
કૃષ્ણ, બલરામ, પૂજારીઓની પત્નીઓ, સુબલ
સ્રોત ગ્રંથ
ભાગવત પુરાણ
વાંચન સમય
5 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

દિવસ 276 એક નજરે

અઠવાડિયું
અઠવાડિયું 40 · 7 માંથી દિવસ 3
ત્રિમાસિક
ત્રિમાસિક 3
આ અઠવાડિયે બાળક
તમારી ડ્યૂ ડેટ. બાળક તમને મળવા તૈયાર છે — હવે ગમે તે દિવસે. અઠવાડિયું 40: બાળકનો વિકાસ

ભાગવત પુરાણ યજ્ઞ કરતા બ્રાહ્મણોની પત્નીઓની વાત કહે છે જે કૃષ્ણ માટે ભોજન લાવી, અને પરંપરા માને છે કે પ્રેમભરી ભક્તિ ફક્ત વિધિ કરતાં વધુ મહત્ત્વની છે. આ વાર્તા માતા-પિતાને કાળજીથી રાંધવા અને પીરસવા આમંત્રે છે, જેને ગર્ભસંસ્કારે લાંબા સમયથી મૂલ્યવાન ગણ્યું છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે પ્રેમથી વહેંચેલું પોષક ભોજન મન પ્રફુલ્લિત કરી શકે છે.

પણ અહીં પ્રેમથી લવાયું છે. અને પ્રેમ જ સૌથી મીઠો સ્વાદ છે.

"કૃષ્ણ, મને એટલી ભૂખ લાગી છે કે હું ભાતનો આખો પહાડ ખાઈ જાઉં," નાનો સુબલ કણસતો ઝાડના છાંયડામાં ધબ દઈને બેસી ગયો.

વૃંદાવન પાસેના જંગલમાં એ ગરમ બપોર હતી. કૃષ્ણ, બલરામ અને ગોપબાળકો વહેલી સવારથી ગાયો લઈને બહાર હતા. તેમણે નદીકિનારે રમતો રમી હતી, ઘાસનાં મેદાનોમાં પતંગિયાં પાછળ દોડ્યા હતા અને ઊંચાં કદંબનાં ઝાડ પર ચડ્યા હતા. પણ આટલી દોડધામ અને હસવામાં તેઓ પોતાનાં ભાતાનાં પોટલાં ઘરે જ ભૂલી ગયા હતા.

"અને હું તો દહીંની આખી નદી પી જાઉં," મધુમંગલે પેટ પર હાથ ફેરવતાં કહ્યું.

કૃષ્ણ હસ્યા અને ઝાડ વચ્ચેથી જોયું. થોડે દૂર, મીઠી સુગંધવાળા ધુમાડાની એક પાતળી લકીર આકાશમાં ચડતી હતી. "પેલો ધુમાડો દેખાય છે?" તેમણે કહ્યું. "ત્યાં કેટલાક વિદ્વાન પૂજારીઓ મોટો યજ્ઞ કરી રહ્યા છે. તેમણે પુષ્કળ સારું ભોજન રાંધ્યું હશે. જાઓ અને તેમને કહો કે કૃષ્ણ અને બલરામ પોતાના મિત્રો સાથે અહીં છે, અને અમને ભૂખ લાગી છે. પ્રેમથી થોડું ભોજન માગજો."

બાળકો ખુશ થઈને ઝાડ વચ્ચે દોડતા એક ખુલ્લી જગ્યાએ પહોંચ્યા. ઘણા પૂજારીઓ પવિત્ર અગ્નિની આસપાસ બેસીને ઘેરા અવાજે મંત્રો બોલતા હતા. તેમની બાજુમાં ભાતનાં, મીઠી ખીરનાં, સોનેરી પૂરીઓનાં અને તાજાં ફળનાં મોટાં વાસણો હતાં, બધું પૂજા માટે બનાવેલું.

બાળકોએ હાથ જોડ્યા. "આદરણીય મહારાજ," સુબલે કહ્યું, "કૃષ્ણ અને બલરામ અમારી સાથે પાસે જ આરામ કરે છે. અમે આખો દિવસ બહાર રહ્યા છીએ અને અમને બહુ ભૂખ લાગી છે. મહેરબાની કરીને, થોડું ભોજન આપશો?"

પણ પૂજારીઓ પોતાની વિધિઓમાં વ્યસ્ત હતા. તેમણે ઊંચું જોયું પણ નહીં. તેઓ મંત્રો બોલતા અને અગ્નિમાં ઘી હોમતા રહ્યા. તેમણે ન હા કહી, ન ના. જાણે બાળકો ત્યાં હતા જ નહીં.

બાળકોએ થોડી વાર રાહ જોઈ. પછી માથાં નીચાં કરીને ધીમે ધીમે કૃષ્ણ પાસે પાછા ફર્યા.

"તેમણે તો અમારું સાંભળ્યું પણ નહીં," મધુમંગલે કહ્યું.

કૃષ્ણ નારાજ ન થયા. તે કોમળતાથી હસ્યા. "દુઃખી ન થાઓ. ફરી એક વાર જાઓ. પણ આ વખતે ખુલ્લી જગ્યાની પાછળનાં ઘરોમાં જાઓ, જ્યાં પૂજારીઓની પત્નીઓ છે. તેમને પણ આ જ વાત કહો."

તેથી બાળકો પાછા ગયા. ખુલ્લી જગ્યાની પાછળ સાદાં ઘર હતાં જ્યાં પૂજારીઓની પત્નીઓ કામ કરતી હતી. બાળકોએ કહ્યું, "કૃષ્ણ અને બલરામ પાસે જ છે, અને તેમને ભૂખ લાગી છે," ત્યારે કંઈક અદ્ભુત થયું.

સ્ત્રીઓના ચહેરા દીવા જેવા ઝળહળી ઊઠ્યા. ઘણા સમયથી તેમણે કૃષ્ણ વિશે વાર્તાઓ સાંભળી હતી, એ બાળક જેની વાંસળી સાંભળવા નદીઓ પણ થંભી જતી. પોતાના હૃદયમાં તેઓ હંમેશાં તેમને મળવા ઇચ્છતી હતી. હવે તે અહીં હતા, ભૂખ્યા, અને ભોજન માગતા હતા.

"કૃષ્ણ અહીં છે?" એકે કહ્યું. "જલદી, જલદી!"

તેમણે પોતાનાં વાસણો અને થાળીઓ દરેક વસ્તુની શ્રેષ્ઠ ચીજોથી ભરી દીધાં: નરમ ભાત અને મલાઈદાર ખીર, કરકરી પૂરીઓ અને મીઠા લાડુ, ઠંડું દહીં અને પાકી કેરીઓ. તેઓ કપડાં બદલવા પણ ન રોકાઈ. હાથમાં અને માથે ભોજન લઈને, જેમ નદીઓ દરિયા તરફ દોડે તેમ ખુશીથી, તેઓ બાળકો પાછળ જંગલમાંથી ચાલી.

તેમણે કૃષ્ણને એક અશોક વૃક્ષ નીચે આરામ કરતા જોયા, એક મિત્રના ખભે હાથ મૂકીને, વાળમાં મોરપીંછ અને પીળા પીતાંબરમાં વાંસળી ખોસેલી. તેમણે તેમની સામે જોઈને સ્મિત કર્યું.

"પધારો," કૃષ્ણે ઉષ્માથી કહ્યું. "આવવા બદલ આભાર. આ ભોજન બદલ આભાર."

સ્ત્રીઓએ થાળીઓ નીચે મૂકી. કૃષ્ણે પોતાના હાથે ભોજન વહેંચ્યું, બધાને થોડું થોડું, અને ભૂખ્યા બાળકોએ ખાધું, હસ્યા અને આંગળીઓ ચાટી. કૃષ્ણે પણ ખાધું, અને કહ્યું કે આનાથી મીઠું ક્યારેય કંઈ લાગ્યું નથી.

"આટલું સરસ કેમ લાગે છે?" મોઢામાં લાડુ ભરીને મધુમંગલે પૂછ્યું.

કૃષ્ણે હસતી સ્ત્રીઓ સામે જોયું. "કારણ કે તે પૂજા માટે રંધાયું હતું," તેમણે કહ્યું, "પણ અહીં પ્રેમથી લવાયું છે. અને પ્રેમ જ સૌથી મીઠો સ્વાદ છે."

થોડી વાર પછી કૃષ્ણે કોમળતાથી કહ્યું, "હવે ખુશ હૃદયે તમારા પરિવાર પાસે ઘરે જાઓ. તમારો પ્રેમ મારા સુધી પહોંચ્યો છે, અને તે હંમેશાં તમારી સાથે રહેશે."

સ્ત્રીઓ નમન કરીને ઘરે ગઈ. તેમના પતિઓએ શું થયું તે સાંભળ્યું હતું, અને પૂજારીઓને થોડી શરમ આવી. "આપણે ભગવાનની પ્રાર્થના કરતા હતા," તેમણે એકબીજાને કહ્યું, "અને જ્યારે તે ભૂખ્યા આપણે બારણે આવ્યા, ત્યારે આપણે ઊંચું જોયું પણ નહીં. આપણે જે ભૂલી ગયા તે આપણી પત્નીઓ સમજી ગઈ."

તે દિવસથી પૂજારીઓ હજી પણ પવિત્ર અગ્નિ પાસે પ્રાર્થના કરતા. પણ તેઓ આંખો પણ ખુલ્લી રાખતા, અને જ્યારે પણ કોઈ ભૂખ્યો મુસાફર આવતો, ત્યારે સૌથી પહેલાં ઊભા થઈને ભોજન આપતા.

અશોક વૃક્ષ નીચે, કૃષ્ણ અને તેમના મિત્રો પેટ ભરીને ખુશખુશાલ ઠંડા છાંયડામાં આડા પડ્યા, અને લાડુના થોડા બચેલા ભૂકાને ખૂબ ખુશ કીડીઓની એક હાર ઉપાડી ગઈ.

નાનકડા, આપણા ઘરમાં તું જે ખાઈશ તે પ્રેમથી રંધાશે. એ જ અમને ખબર છે તે સૌથી મીઠો સ્વાદ છે.

આગળની વાર્તા વાંચો →કૃષ્ણ અને કુબ્જાની ચંદનની ભેટ

કૃષ્ણ લીલા માંથી વધુ

3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: ભાગવત પુરાણ, ખંડ 10 · પરંપરાગત પુનઃકથન

આ વાર્તા પાછળ

ભાગવત પુરાણનો દસમો સ્કંધ યજ્ઞપત્નીઓની કથા કહે છે, વૃંદાવન પાસેના બ્રાહ્મણ પૂજારીઓની પત્નીઓ, જે કૃષ્ણ અને બલરામ ભૂખ્યા છે એ સાંભળીને પોતાની શ્રેષ્ઠ વાનગીઓ લઈ જંગલમાં દોડી જાય છે, જ્યારે તેમના પતિઓ વિધિમાં જ ડૂબેલા રહે છે. વ્રજમાં અને વૈષ્ણવોમાં આ પ્રસંગ સાદી અને હૃદયપૂર્વકની ભક્તિના ચિત્ર તરીકે વહાલો છે. આ રજૂઆત તેને રમતિયાળ રાખે છે: ભાતું ભૂલી ગયેલા ગોપબાળકો, ભોજન આટલું સરસ કેમ લાગે છે તે પૂછતો મધુમંગલ, અને પછી કોઈ પણ મુસાફરને સૌથી પહેલાં જમાડતા પૂજારીઓ. પ્રેમ જ સૌથી મીઠો સ્વાદ છે, એ વાત તેને ગર્ભાવસ્થા અને કાળજીથી રાંધેલા ભોજન માટે યોગ્ય ઘરેલુ ઉષ્મા આપે છે.

બાળક સાથે વિચારો

ક્યારે કોઈના સાદા, પ્રેમભર્યા ભોજનની ભેટથી તમને સાચે જ કાળજી અનુભવાઈ?

સંકલ્પ: હું મારા બાળકને જે કંઈ આપું છું તેમાં પ્રેમનો સ્વાદ છે.

આશીર્વાદ: તારું હૃદય બધા માટે ખુલ્લું રહે, અને તું જાણે કે પ્રેમથી વહેંચેલું ભોજન જ સૌથી મોટી મિજબાની છે.

પાત્રો

કૃષ્ણ
— વિધિ કરતાં પ્રેમને વધુ મૂલ્ય આપનાર આનંદી મિત્ર.
બલરામ
— કૃષ્ણના બળવાન, દયાળુ મોટા ભાઈ.
પૂજારીઓની પત્નીઓ
— સીધું હૃદયથી ભોજન લાવતી પ્રેમાળ સ્ત્રીઓ.
સુબલ
— મોટી ભૂખવાળો એક ભૂખ્યો ગોપબાળક.

બોધ

આપણે પ્રેમથી જે આપીએ તે કેટલું ભવ્ય દેખાય છે તેના કરતાં વધુ મહત્ત્વનું છે.

તમારા બાળકને શું કહેવું

નાનકડા, હું તારા માટે જે કંઈ ખાઉં અને કરું તે પ્રેમથી અર્પણ છે.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

પત્નીઓ લાવી એ ભોજનથી કૃષ્ણ આટલા ખુશ કેમ થયા?

સ્રોત: ભાગવત પુરાણ, દસમો સ્કંધ (યજ્ઞપત્નીઓનો પ્રસંગ)

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા ગર્ભ સંવાદ — બાળક સાથે વાતો અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 40મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.

સંબંધિત વાર્તાઓ

  • જે રાતે દાવાનળ સૂઈ ગયો · દિવસ 199

    મળતી આવતી વાર્તા

    ભાગવત પુરાણની પરંપરા કહે છે કે મિત્રોએ કૃષ્ણ પર ભરોસો રાખ્યો અને સાથે રહ્યા ત્યારે તેણે તેમને દાવાનળથી બચાવ્યા. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે ભરોસો અને પ્રિયજનોના સાથનો અનુભવ માતાને ડર સંભાળવામાં મદદ કરી શકે છે.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

પ્રેમથી આવેલું ભોજન વાર્તા શું શીખવે છે?

ભાગવત પુરાણ યજ્ઞ કરતા બ્રાહ્મણોની પત્નીઓની વાત કહે છે જે કૃષ્ણ માટે ભોજન લાવી, અને પરંપરા માને છે કે પ્રેમભરી ભક્તિ ફક્ત વિધિ કરતાં વધુ મહત્ત્વની છે. આ વાર્તા માતા-પિતાને કાળજીથી રાંધવા અને પીરસવા આમંત્રે છે, જેને ગર્ભસંસ્કારે લાંબા સમયથી મૂલ્યવાન ગણ્યું છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે…

પ્રેમથી આવેલું ભોજન ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?

આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 40 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंमराठीत वाचा

કોઈ સગર્ભાને મોકલો