Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Krishna Leela · દિવસ 199 · અઠવાડિયું 29

જે રાતે દાવાનળ સૂઈ ગયો

ઊંચા ઘાસના જંગલમાં કૃષ્ણ અને તેના મિત્રોની ગાયો ખોવાઈ જાય છે. કૃષ્ણ દરેક ગાયને નામ લઈને બોલાવે છે, અને બધી પાછી આવે છે.

વાર્તાની શીખ: શાંત રહેવું અને એકબીજા પર ભરોસો રાખવો મુશ્કેલ પળોમાંથી પાર કરાવે છે.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
કૃષ્ણ, સુબલ, મધુમંગલ
સ્રોત ગ્રંથ
ભાગવત પુરાણ
વાંચન સમય
4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

દિવસ 199 એક નજરે

અઠવાડિયું
અઠવાડિયું 29 · 7 માંથી દિવસ 3
ત્રિમાસિક
ત્રિમાસિક 3
આ અઠવાડિયે બાળક
સ્નાયુઓ અને ફેફસાં પરિપક્વ થતાં રહે છે. બાળકની લાતો મજબૂત અને સધાયેલી લાગે છે. અઠવાડિયું 29: બાળકનો વિકાસ
મંત્ર
ૐ

ભાગવત પુરાણની પરંપરા કહે છે કે મિત્રોએ કૃષ્ણ પર ભરોસો રાખ્યો અને સાથે રહ્યા ત્યારે તેણે તેમને દાવાનળથી બચાવ્યા. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે ભરોસો અને પ્રિયજનોના સાથનો અનુભવ માતાને ડર સંભાળવામાં મદદ કરી શકે છે.

"તમને મારા પર ભરોસો છે?" તેણે પૂછ્યું.

વ્રજનો ગોવાળ કૃષ્ણ, જેના વાંકડિયા વાળમાં મોરપીંછ હતું, તે ઉનાળાના ગરમ દિવસે બધા કરતાં મોટેથી હસતો હતો. તે અને તેના મિત્રો ગાયો લઈને ફરતાં ફરતાં મુંજવનમાં ઊંડે આવી ગયા હતા, એક જંગલી વન જ્યાં સોનેરી ઘાસ તેમના માથાથી પણ ઊંચું ઊગતું. તેની સાથે હતા સુબલ, તેનો સૌથી નાનો મિત્ર, જે કૃષ્ણનો હાથ લાંબો સમય છોડતો જ નહીં; શ્રીદામા, દોડવાનો શોખીન ઊંચો છોકરો; અને મધુમંગલ, ગોળમટોળ, હસમુખો છોકરો, જેને હંમેશાં ભૂખ લાગતી.

છોકરાઓ ઊંચા ઘાસમાં સંતાકૂકડી રમવામાં અને પાંદડાંના મુગટ બનાવવામાં એટલા મગ્ન હતા કે ગાયો પર ધ્યાન રાખવાનું ભૂલી ગયા. છેવટે તેમણે ઉપર જોયું તો ગાયો ગાયબ હતી. ન હતી નરમ કથ્થઈ આંખોવાળી સફેદ, શાંત ગૌરી. ન હતી ગળે ઘંટડીવાળી કાળી શ્યામા, અને ન હતી સૌથી વૃદ્ધ ધવલી, જેનું શરીર દૂધ જેવું ચમકતું.

"હો, ગૌરી! હો, શ્યામા! હો, ધવલી!" છોકરાઓએ બૂમો પાડી, પણ કોઈ ગાયે જવાબ ન આપ્યો. ગરમ પવનમાં ઘાસ બસ ઝૂલતું અને ગુસપુસ કરતું.

એટલે કૃષ્ણ એક પથ્થર પર ચડ્યો અને મોં પાસે હથેળીઓ રાખી. તેણે પોતાના હૂંફાળા, સ્પષ્ટ અવાજે દરેક ગાયને નામ લઈને બોલાવી. દૂરથી ગાયોએ તેનો અવાજ સાંભળ્યો અને ભાંભરીને જવાબ આપ્યો. એક પછી એક તેઓ ઘાસમાંથી રસ્તો કરતી પાછી આવી, ત્યાં સુધી કે દરેક ગાય ફરી સલામત હતી.

છોકરાઓએ હર્ષનાદ કર્યો. પણ એ જ વખતે મધુમંગલે હવા સૂંઘી. "આ શેની ગંધ છે?" તેણે પૂછ્યું.

સૂકા ઘાસના દૂરના છેડે નારંગી રંગની એક પાતળી રેખા ઝગમગતી હતી. ગરમ, સૂકા પવનમાં દાવાનળ શરૂ થયો હતો, અને તે ધીમે ધીમે તેમની તરફ આવતો હતો. ધુમાડો રાખોડી ગૂંચળાંમાં ઊઠતો હતો. ઝાડ પરથી પંખીઓ ઊડી ગયાં, અને હરણાં કૂદીને દૂર ભાગ્યાં.

છોકરાઓ એકબીજાની નજીક લપાઈ ગયા, અને પહોળી આંખોવાળી ગાયો તેમની આસપાસ ભીડ કરીને ઊભી રહી. સુબલે કૃષ્ણનો હાથ કસીને પકડ્યો. "કાન્હા," તેણે કહ્યું, એ નામ જેનાથી બધા મિત્રો કૃષ્ણને બોલાવતા, "આપણે શું કરીએ?"

કૃષ્ણનો ચહેરો બદલાયો નહીં. તે શાંત સરોવર પરના ચાંદા જેવો શાંત અને ઉજળો રહ્યો. તેણે દરેક મિત્ર સામે ખૂબ પ્રેમથી જોયું. "તમને મારા પર ભરોસો છે?" તેણે પૂછ્યું.

"હા," બધાએ સાથે કહ્યું, અને પૂરા દિલથી કહ્યું.

"તો આંખો બંધ કરો," કૃષ્ણે હળવેથી કહ્યું. "કસીને બંધ કરો, અને હું કહું નહીં ત્યાં સુધી ખોલતા નહીં. એકબીજાના હાથ પકડી રાખો."

છોકરાઓએ આંખો બંધ કરી અને ગોળ કુંડાળામાં હાથ પકડ્યા, આસપાસ ગાયો અને વચ્ચે કૃષ્ણ. સુબલે આંખો એટલી કસીને બંધ કરી કે તેને નાના નાના તારા દેખાયા.

પછી કૃષ્ણ, જે પોતાની અંદર બધાં જગત સમાવે છે, તેણે લાંબો, ધીમો શ્વાસ લીધો. નારંગી ઝગમગાટ અને રાખોડી ધુમાડો નદીની જેમ તેની તરફ વહ્યા અને ગાયબ થઈ ગયા, એટલી સહેલાઈથી જેટલી સહેલાઈથી બાળક દૂધનો પ્યાલો પી જાય. ગરમ પવન ઠંડી લહેરખી બની ગયો.

કુંડાળાની અંદર છોકરાઓને કંઈક બદલાતું લાગ્યું. ચહેરા પરની ગરમી જતી રહી. હવામાં પાંદડાં પરના વરસાદ જેવી તાજી સુગંધ હતી, અને ક્યાંક એક પંખી ગાવા લાગ્યું.

"હવે તમે આંખો ખોલી શકો છો," કૃષ્ણે હળવેથી કહ્યું.

છોકરાઓએ આંખો ખોલી અને અચંબામાં પડી ગયા. તેઓ હવે સૂકા સોનેરી જંગલમાં નહોતા. તેઓ ગામ પાસેના પોતાના જ વડ નીચે, યમુના નદી પાસેના લીલા ઘાસના મેદાનના છેડે ઊભા હતા. ગૌરી, શ્યામા અને ધવલી શાંતિથી ચરતી હતી. સૂરજ ગુલાબી અને સોનેરી રંગે આથમતો હતો, અને મંદિરનો ઘંટ વાગતો હતો.

"દાવાનળ ક્યાં ગયો?" મધુમંગલે ચારે તરફ જોતાં પૂછ્યું.

"આપણે અહીં કેવી રીતે આવ્યા?" શ્રીદામાએ પૂછ્યું.

કૃષ્ણ બસ હસ્યો અને વાંસળી ઉપાડી. "ચાલો," તેણે કહ્યું. "મા યશોદાએ ગરમ દૂધ તૈયાર રાખ્યું હશે."

છોકરાઓએ એકબીજા સામે જોયું. શું થયું તે તેમને પૂરું સમજાયું નહીં, પણ એક વાત તેઓ બરાબર સમજી ગયા. જ્યારે તેઓ ડરી ગયા હતા, ત્યારે તેમને પ્રેમ કરનાર કોઈએ તેમને સલામત રાખ્યા હતા. તેમણે બસ તેના પર ભરોસો રાખવાનો હતો અને એકબીજાના હાથ પકડી રાખવાના હતા.

એટલે તેઓ સાંજના નરમ અજવાળામાં સાથે ઘરે ચાલ્યા, ગાયોની ઘંટડીઓ રણકતી હતી અને કૃષ્ણની વાંસળી મીઠી, ધીમી ધૂન વગાડતી હતી. તેઓ ગામ પહોંચ્યા ત્યારે તેમની માતાઓ દીવા લઈને તેમને મળવા બહાર આવી.

તે રાતે સુબલ પોતાની ચટાઈ પર સૂતો સૂતો કસીને બંધ આંખોવાળા મિત્રોના કુંડાળા વિશે વિચારતો હતો. તેને હજી ડાબા હાથમાં શ્રીદામાનો હાથ અને જમણા હાથમાં કૃષ્ણનો હાથ અનુભવાતો હતો. તેણે અંધારામાં સ્મિત કર્યું, માની પાસે વાછરડું વળગીને સૂએ તેમ ટૂંટિયું વાળ્યું, અને દીવો ઝબૂકવાનું બંધ કરે એ પહેલાં તો સૂઈ ગયો.

નાનકડા, જ્યારે પણ તને ડર લાગે, પકડવા માટે હંમેશાં એક હાથ હશે.

આગળની વાર્તા વાંચો →પ્રેમથી આવેલું ભોજન

કૃષ્ણ લીલા માંથી વધુ

3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: ભાગવત પુરાણ · પરંપરાગત પુનઃકથન

આ વાર્તા પાછળ

ભાગવત પુરાણના દશમ સ્કંધમાં મુંજાટવીનો પ્રસંગ છે, જે ઊંચા મુંજ ઘાસના જંગલમાં બને છે, જ્યાં કૃષ્ણના ગોવાળ મિત્રોની ગાયો ખોવાઈ જાય છે અને તેમને તેની મદદ જોઈએ છે. વ્રજ પરંપરામાં તેની ગણતરી કૃષ્ણની રક્ષણ કરતી બાળલીલાઓમાં થાય છે, ગોવર્ધન ઊંચકવાની લીલા સાથે. અહીં ભાર અસામાન્ય રીતે કોમળ છે: કૃષ્ણ ફક્ત ભરોસો માગે છે, છોકરાઓ આંખો બંધ કરીને હાથ પકડે છે, અને યમુના પાસેના પોતાના જ વડ નીચે આંખો ખોલે છે, જ્યાં સાંજની હવામાં વરસાદની સુગંધ છે. ચમત્કાર દેખાડા તરીકે નહીં, શાંતિ તરીકે કહેવાયો છે. ગર્ભાવસ્થા માટે આ પ્રિયજનો દ્વારા સચવાવાની અને સલામત રહેવાની શાતા આપતી કથા છે.

બાળક સાથે વિચારો

ક્યારે તમને તમારી ચિંતા કરતાં મોટા પ્રેમે સાચવી અને સલામત રાખ્યાં હોય એવું લાગ્યું?

સંકલ્પ: એક મોટો પ્રેમ મને સાચવે છે અને મારું રક્ષણ કરે છે, અને મારા બાળકનું પણ.

આશીર્વાદ: તને હંમેશાં પ્રેમની બાહોમાં સલામત આશરો મળે.

પાત્રો

કૃષ્ણ
— ચાંદા જેવો શાંત, તે પોતાના મિત્રોની સંભાળ રાખે છે.
સુબલ
— નાનો મિત્ર, જે કૃષ્ણનો હાથ પકડે છે અને તેના પર ભરોસો રાખે છે.
મધુમંગલ
— ગોવાળ મિત્ર, જે હવામાં થયેલો ફેરફાર પારખે છે.

બોધ

શાંત રહેવું અને એકબીજા પર ભરોસો રાખવો મુશ્કેલ પળોમાંથી પાર કરાવે છે.

તમારા બાળકને શું કહેવું

નાનકડા, જ્યારે પણ તને ખાતરી ન હોય, મારો હાથ પકડજે. આપણે સાથે શાંત રહીશું.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

કૃષ્ણે પોતાના મિત્રોને હિંમત અનુભવવામાં કેવી રીતે મદદ કરી?

સ્રોત: ભાગવત પુરાણ, દશમ સ્કંધ (મુંજાટવી પ્રસંગ)

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા થોડી મિનિટ ધ્યાન અને શ્વાસ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 29મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.

સંબંધિત વાર્તાઓ

  • કૃષ્ણ અને સર્પની ગુફા

    મળતી આવતી વાર્તા

    કૃષ્ણ ક્યારેય મિત્રને અંધારામાં એકલો છોડતા નથી. આ વાર્તા એવા વફાદાર પ્રેમની વાત કરે છે જે આપણે જ્યાં જઈએ ત્યાં આપણી પાછળ આવે છે, અને એ શાંત ભરોસાની જે બાળકોને બહાદુર બનાવે છે.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

જે રાતે દાવાનળ સૂઈ ગયો વાર્તા શું શીખવે છે?

ભાગવત પુરાણની પરંપરા કહે છે કે મિત્રોએ કૃષ્ણ પર ભરોસો રાખ્યો અને સાથે રહ્યા ત્યારે તેણે તેમને દાવાનળથી બચાવ્યા. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે ભરોસો અને પ્રિયજનોના સાથનો અનુભવ માતાને ડર સંભાળવામાં મદદ કરી શકે છે.

જે રાતે દાવાનળ સૂઈ ગયો ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?

આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 29 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंमराठीत वाचा

કોઈ સગર્ભાને મોકલો