World · વાર્તા સંગ્રહ
ઊંટને ખૂંધ કેવી રીતે મળી
ઘોડો, કૂતરો અને બળદ મદદ માગે ત્યારે એક આળસુ ઊંટ ફક્ત "હમ્ફ!" કહે છે. એક વાર વધારે એ કહેવા બદલ સર્વ રણનો જિન તેને ખૂંધ આપે છે.
વાર્તાની શીખ: આપણે સૌ મદદ કરીએ ત્યારે દરેક માટે કામ હળવું બને છે.
આ વાર્તામાં
- પાત્રો
- ઊંટ, સર્વ રણનો જિન, ઘોડો, કૂતરો અને બળદ
- સ્રોત ગ્રંથ
- રુડયાર્ડ કિપલિંગ, જસ્ટ સો સ્ટોરીઝ (1902), 'હાઉ ધ કેમલ ગોટ હિઝ હમ્પ'
- વાંચન સમય
- 4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)
3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો
સ્રોત: વિશ્વ પરંપરાની વાર્તા
આ વાર્તા પાછળ
રુડયાર્ડ કિપલિંગે 1902માં 'હાઉ ધ કેમલ ગોટ હિઝ હમ્પ' પોતાની જસ્ટ સો સ્ટોરીઝ ફોર લિટલ ચિલ્ડ્રનના ભાગ રૂપે પ્રકાશિત કરી, જે રમતિયાળ ઉત્પત્તિ-કથાઓનું પુસ્તક છે અને જે તેમણે પહેલાં પોતાની દીકરીને મોટેથી કહી હતી, રાગડા તાણીને વાંચવા માટે લખાયેલી. આ પુનઃકથન મૂળને નજીકથી અને થોડું ટૂંકાવીને અનુસરે છે: આળસુ ઊંટ ઘોડા, કૂતરા અને બળદને 'હમ્ફ!' કહે છે, સર્વ રણનો જિન ધૂળના વાદળમાં આવે છે, અને ઊંટની પીઠ ફૂલીને એક મોટી, ડોલતી હમ્ફ બની જાય છે. ગંભીર બોધકથાઓથી અલગ, મદદ કરવાનો તેનો પાઠ મજાક અને શબ્દોની રમતમાં લપેટાઈને આવે છે. ગર્ભાવસ્થા માટે, તેને મોટેથી વાંચવું એ આવનારી સૂવાના સમયની વાર્તાઓના અવાજોની આનંદભરી તૈયારી છે.
કિપલિંગની આ રમતિયાળ વાર્તા શીખવે છે કે દુનિયાનું કામ આપણે સૌ વહેંચીએ છીએ. તે ઠપકાથી નહીં પણ રમૂજથી કહેવાઈ છે, અને જિનની ભેટ ઊંટને સેવા કરવામાં પણ મદદ કરે છે.
એ તારી પોતાની હમ્ફ છે, જે તેં તારી પોતાની જાત પર લાવી છે.
વર્ષોની શરૂઆતમાં, જ્યારે દુનિયા સાવ નવી નવી હતી, અને પ્રાણીઓ માણસ માટે કામ કરવાનું શરૂ જ કરતાં હતાં, ત્યારે એક ઊંટ રહેતો હતો.
તે એક સૂસવાટા મારતા રણની વચ્ચે રહેતો, કારણ કે તેને કામ કરવું નહોતું. વળી, તે પોતે પણ સૂસવાટા મારતો જ હતો.
એટલે તે સળીઓ, કાંટા, ઝાઉ, આકડો અને કાંટાળાં ઝાંખરાં ખાતો, ભયંકર આળસુ બનીને. અને કોઈ તેની સાથે વાત કરે ત્યારે તે કહેતો "હમ્ફ!" બસ "હમ્ફ!", એથી વધુ કંઈ નહીં.
સોમવારે સવારે ઘોડો તેની પાસે આવ્યો, પીઠ પર જીન અને મોંમાં લગામ સાથે. "ઊંટ, ઓ ઊંટ, બહાર આવ અને અમારા બધાની જેમ દોડ," ઘોડાએ કહ્યું. "હમ્ફ!" ઊંટે કહ્યું. અને ઘોડો જઈને માણસને કહી આવ્યો.
પછી કૂતરો મોંમાં લાકડી લઈને તેની પાસે આવ્યો. "ઊંટ, ઓ ઊંટ," કૂતરાએ કહ્યું, "આવ અને અમારા બધાની જેમ લાવવા-લઈ જવાનું કામ કર." "હમ્ફ!" ઊંટે કહ્યું. અને કૂતરો જઈને માણસને કહી આવ્યો.
પછી બળદ ગરદન પર ધૂંસરી સાથે તેની પાસે આવ્યો. "ઊંટ, ઓ ઊંટ," બળદે કહ્યું, "આવ અને અમારા બધાની જેમ હળ ખેંચ." "હમ્ફ!" ઊંટે કહ્યું. અને બળદ જઈને માણસને કહી આવ્યો.
દિવસના અંતે માણસે ઘોડા, કૂતરા અને બળદને ભેગા બોલાવ્યા.
"ત્રણેય, ઓ ત્રણેય," તેણે કહ્યું, "દુનિયા આટલી નવી નવી છે ત્યારે મને તમારા માટે બહુ દુઃખ થાય છે. પણ રણમાંનો પેલો હમ્ફ-વાળો કામ કરી શકે એમ નથી, નહીં તો અત્યાર સુધીમાં આવી ગયો હોત. એટલે હું તેને એકલો છોડી દઉં છું, અને તેની ભરપાઈ કરવા તમારે બમણું કામ કરવું પડશે."
દુનિયા આટલી નવી નવી હતી ત્યારે આ સાંભળીને ત્રણેય ખૂબ ચિડાયા. તેમણે રણના કિનારે એક સભા ભરી, એક મસલત, એક પંચાયત, એક ચર્ચા.
અને ઊંટ આકડો ચાવતો ચાવતો, ભયંકર આળસુ બનીને આવ્યો, અને તેમના પર હસ્યો. પછી તેણે કહ્યું "હમ્ફ!" અને પાછો ચાલ્યો ગયો.
થોડી વારમાં ધૂળના વાદળમાં ગોળ ગોળ ફરતો સર્વ રણનો જિન આવ્યો. જિન હંમેશાં એ રીતે જ મુસાફરી કરે છે, કારણ કે એ જાદુ છે.
"સર્વ રણના જિન," ઘોડાએ કહ્યું, "દુનિયા આટલી નવી નવી છે ત્યારે કોઈનું આળસુ રહેવું શું યોગ્ય છે?" "બિલકુલ નહીં," જિને કહ્યું.
ઘોડાએ તેને રણમાંના એ લાંબી ગરદન, લાંબા પગવાળા વિશે કહ્યું, જે જરાય કામ કરતો નહોતો અને બસ "હમ્ફ!" કહેતો.
"ફ્યૂ!" જિને સીટી વગાડી. "અરબસ્તાનના બધા સોનાના સોગંદ, એ તો મારો ઊંટ છે! એ એના વિશે શું કહે છે?"
"એ કહે છે હમ્ફ," કૂતરાએ કહ્યું, "અને એ લાવવા-લઈ જવાનું કામ નહીં કરે." "અને એ હળ નહીં ખેંચે," બળદે કહ્યું.
"બહુ સરસ," જિને કહ્યું. "જરા એક મિનિટ રાહ જુઓ તો હું એને હમ્ફ કરી દઉં."
જિન પોતાના ધૂળના ડગલામાં લપેટાયો અને ઊંટને શોધી કાઢ્યો, જે પાણીના ખાબોચિયામાં પોતાનું પ્રતિબિંબ જોઈને પોતાના પર વારી જતો હતો.
"મારા લાંબા અને બડબડિયા મિત્ર," જિને કહ્યું, "દુનિયા આટલી નવી નવી છે ત્યારે તું કંઈ કામ નથી કરતો એ હું શું સાંભળું છું?" "હમ્ફ!" ઊંટે કહ્યું.
જિન હાથ પર દાઢી ટેકવીને બેઠો અને એક મોટા જાદુનો વિચાર કરવા લાગ્યો. ઊંટ ખાબોચિયામાં પોતાને જોતો રહ્યો.
"સોમવાર સવારથી તેં ત્રણેયને વધારાનું કામ આપ્યું છે," જિને કહ્યું, અને જાદુનો વિચાર કરતો રહ્યો. "હમ્ફ!" ઊંટે કહ્યું.
"હું તારી જગ્યાએ હોત તો ફરી એ ન કહેત," જિને કહ્યું. "કદાચ તું એક વાર વધારે કહી બેસે." અને ઊંટે ફરી કહ્યું. "હમ્ફ!"
એ કહેતાંની સાથે જ તેણે જોયું કે તેની સુંવાળી પીઠ ફૂલતી ગઈ, ફૂલતી ગઈ, અને એક મોટી, ડોલતી હમ્ફ બની ગઈ.
"એ જોયું?" જિને કહ્યું. "એ તારી પોતાની હમ્ફ છે, જે તેં તારી પોતાની જાત પર લાવી છે. હવે તું કામ કરવાનો છે."
"આ હમ્ફ પીઠ પર લઈને હું કેવી રીતે કામ કરું?" ઊંટે કહ્યું.
"એ જાણીજોઈને જ બનાવી છે," જિને કહ્યું. "તારી હમ્ફથી તું ખાધા વિના ત્રણ દિવસ કામ કરી શકીશ, અને તેના પર જીવી શકીશ. ક્યારેય એમ ન કહેતો કે મેં તારા માટે કંઈ ન કર્યું. રણમાંથી બહાર નીકળ, ત્રણેય પાસે જા, અને સારી રીતે વર્તજે."
અને ઊંટ ત્રણેયની સાથે જોડાવા ચાલ્યો ગયો. એ દિવસથી આજ સુધી તે હંમેશાં હમ્ફ પહેરે છે, જેને હવે આપણે ખૂંધ કહીએ છીએ, જેથી તેની લાગણી ન દુભાય.
અને તે તેને ધીરજથી રણમાં ઊંચકીને ફરે છે, છેવટે પોતાના મિત્રોને મદદ કરતો.
હવે સૂઈ જા, મારા નાનકડા. તને હંમેશાં મદદનો હાથ લંબાવવામાં આનંદ આવે.
વિશ્વ માંથી વધુ
બાળક સાથે વિચારો
હમણાં કોણે ચૂપચાપ તમારા માટે વધારાનું કામ ઉપાડ્યું છે, અને તમે તેમનો આભાર કેવી રીતે માની શકો?
સંકલ્પ: જે મારું છે તે હું ધીરજ અને હસતા મોંએ ઊંચકું છું.
આશીર્વાદ: તું મોટો થઈને તત્પર, આનંદી અને દરેક બોજ વહેંચવા તૈયાર બને.
પાત્રો
- ઊંટ
- — છેવટે કામ વહેંચતાં શીખે છે.
- સર્વ રણનો જિન
- — ઊંટને બદલાવામાં મદદ કરતો સમજદાર આત્મા.
- ઘોડો, કૂતરો અને બળદ
- — ઊંટને મદદ માટે કહેતા મહેનતુ મિત્રો.
બોધ
આપણે સૌ મદદ કરીએ ત્યારે દરેક માટે કામ હળવું બને છે.
તમારા બાળકને શું કહેવું
મારા નાનકડા, તને હંમેશાં મદદ કરવામાં આનંદ આવે.
મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો
તું ઘરમાં કેવી રીતે મદદ કરે છે?
સ્રોત: રુડયાર્ડ કિપલિંગ, જસ્ટ સો સ્ટોરીઝ (1902), 'હાઉ ધ કેમલ ગોટ હિઝ હમ્પ'
આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા ગર્ભ સંવાદ — બાળક સાથે વાતો અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થા ડાયટ ચાર્ટ વાંચો.
સંબંધિત વાર્તાઓ
- ગુરુની બે યાત્રાઓ · દિવસ 218
એ જ મૂલ્ય
મહાભારત પરંપરાની આ લોકપ્રિય બોધકથા કહે છે કે આપણે બીજામાં એ જ જોઈએ છીએ જે આપણી અંદર હોય છે. તે માતા-પિતાને પોતે દુનિયાને કઈ નજરે જુએ છે તે તરફ ધ્યાન આપવા કહે છે. માતાની શાંતિ વિશેનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે વધુ દયાળુ, ઉદાર દૃષ્ટિ કેળવવાથી રોજનો તણાવ હળવો થઈ શકે છે.
વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો
ઊંટને ખૂંધ કેવી રીતે મળી વાર્તા શું શીખવે છે?
કિપલિંગની આ રમતિયાળ વાર્તા શીખવે છે કે દુનિયાનું કામ આપણે સૌ વહેંચીએ છીએ. તે ઠપકાથી નહીં પણ રમૂજથી કહેવાઈ છે, અને જિનની ભેટ ઊંટને સેવા કરવામાં પણ મદદ કરે છે.