Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Puranas · વાર્તા સંગ્રહ

કન્યાકુમારી કિનારે રાહ જુએ છે

યુવાન દેવી કન્યાકુમારી સમુદ્ર કિનારે શિવ આવીને લગ્ન કરે તેની રાહ જુએ છે. નારદ કૂકડાની જેમ બોલે છે, અને સવાર થઈ ગઈ એમ માનીને શિવ પાછા વળે છે.

વાર્તાની શીખ: પ્રેમથી રાહ જોવી ક્યારેય વ્યર્થ જતી નથી.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
કન્યાકુમારી, ભગવાન શિવ, નારદ
સ્રોત ગ્રંથ
પુરાણો
વાંચન સમય
4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: પુરાણો · પરંપરાગત પુનઃકથન

આ વાર્તા પાછળ

ભારતના દક્ષિણ છેડે, જ્યાં ત્રણ સમુદ્ર મળે છે, કન્યાકુમારીની તમિલ મંદિર કથા એ કુમારી દેવીની વાત કહે છે, જેમણે શુચીન્દ્રમથી મધરાતે શિવ આવે તેની રાહ જોઈ. યાત્રાળુઓ આજે પણ તેમના કિનારાના મંદિરે આવે છે, અને ઘણા કહે છે કે દરિયા કિનારાની રંગબેરંગી રેતી તેમના લગ્નના ભોજનનાં અનાજ છે. આ કથનને ખાસ બનાવે છે તેનું શાંત હૃદય. નારદનો કૂકડાનો અવાજ શિવને પાછા વાળે છે ત્યારે દેવી ન રડે છે ન ગુસ્સે થાય છે; તેઓ મોજાં સાંભળે છે અને અહીં રહીને આવનાર સૌને આશીર્વાદ આપવાનું પસંદ કરે છે. અનાજ ઝગમગીને મેઘધનુષી રેતી બની જાય છે. ગર્ભાવસ્થાના મહિનાઓમાં રાહ જોતી માતા માટે, આ એક શાંત વિચાર છે કે પ્રેમથી રાહ જોવી ક્યારેય વ્યર્થ જતી નથી.

કન્યાકુમારી લાંબી રાહને શાંતિ અને આશીર્વાદમાં ફેરવી દે છે. તમારા બાળકની રાહ જોવાના આ મહિનાઓ પણ એવી જ શાંત ધીરજથી ભરેલા હોઈ શકે.

તેણે સૌને યાદ કરાવ્યું કે પ્રેમથી રાહ જોવી ક્યારેય વ્યર્થ જતી નથી.

કન્યાકુમારી એક યુવાન દેવી હતાં, શાંત ચહેરો, મોગરાની માળા અને તારાની જેમ ચમકતી નથણીવાળાં. ઘણા સમય પહેલાં તેઓ ભારતના સૌથી દક્ષિણ છેડે રહેવા આવ્યાં, જ્યાં ત્રણ સમુદ્ર મળે છે અને મોજાં દિવસ-રાત ગીત ગાય છે. તેમના નામનો અર્થ છે યુવાન કુમારી. તેઓ મા દેવીનું એક રૂપ હતાં, અને આ ભૂમિની રક્ષા કરવા આવ્યાં હતાં.

કન્યાકુમારી પૂરા હૃદયથી ભગવાન શિવને પ્રેમ કરતાં હતાં, અને તેમની સાથે લગ્ન કરવા ઇચ્છતાં હતાં. શિવ થોડે અંદર, શુચીન્દ્રમ નામની જગ્યાએ, તાડનાં વૃક્ષો અને ડાંગરનાં ખેતરો વચ્ચે રહેતા હતા. કન્યાકુમારીના પ્રેમ વિશે સાંભળીને તેઓ હસ્યા અને સંમત થયા. "હું મધરાતે તમારી પાસે આવીશ," તેમણે કહ્યું, "જે દિવસે તારા યોગ્ય હોય, અને સૂરજ ઊગે તે પહેલાં આપણાં લગ્ન થઈ જશે."

એટલે આખો કિનારો લગ્નની તૈયારી કરવા લાગ્યો. કન્યાકુમારીની સખીઓએ ગલગોટા અને આંબાનાં પાનનાં તોરણ લટકાવ્યાં. તેમણે રેતી વાળી અને જમીન પર કોલમ, એટલે ચોખાના લોટની ભાતો, દોરી. રસોઇયાઓ લગ્નના ભોજન માટે ચોખા, દાળ અને દરેક રંગનાં અનાજ લાવ્યા. લાલ, પીળાં, સફેદ અને કાળાં અનાજની ટોપલીઓ કિનારે ઊંચા ઢગલામાં ગોઠવાઈ.

કન્યાકુમારીએ સવારના આકાશના રંગની રેશમી સાડી પહેરી. તેઓ દરિયા કિનારે એક ખડક પર બેઠાં અને ઉત્તર તરફ જોયું, જે રસ્તેથી શિવ આવવાના હતા. મોજાં હળવેથી તેમના પગ ધોતાં હતાં. ગોળ, ચાંદી જેવો ચાંદ ઊગ્યો અને પાણી પર એક ચમકતી કેડી પાથરી દીધી. તેમનું હૃદય આનંદભરી રાહથી ભરેલું હતું.

હવે, ખભે વીણા રાખીને ફરતા ઋષિ નારદ પણ આ બધું જોતા હતા. તેઓ એવી વાત જાણતા હતા જે બીજા જાણતા ન હતા. કન્યાકુમારી પાસે એક ખાસ કામ હતું. જ્યાં સુધી તેઓ કુમારી રહે, ત્યાં સુધી તેમનો આશીર્વાદ ભૂમિને સુરક્ષિત અને શાંત રાખે. જો તેઓ લગ્ન કરે, તો એ કામ બદલાઈ જાય. એટલે નારદે ભૂમિ પર તેમનો આશીર્વાદ રહે તે માટે એક હળવી યુક્તિ વિચારી.

શિવ રાતના અંધારામાં શુચીન્દ્રમથી નીકળ્યા. તેઓ શાંત રસ્તે ચાલ્યા, ઊંઘતાં ગામડાં અને ઝૂલતાં તાડ પાસેથી પસાર થતા. પણ તેઓ કિનારે પહોંચે તે પહેલાં નારદે કૂકડાનું રૂપ લીધું અને જોરથી બોલ્યા, "કૂકડે કૂક!" શિવ થોભી ગયા. તેમને લાગ્યું કે સવાર થઈ ગઈ. "સૂરજ ઊગી રહ્યો છે," તેમણે કહ્યું. "યોગ્ય સમય વીતી ગયો." અને તેઓ ઘરે પાછા વળ્યા.

કિનારે કન્યાકુમારી રાહ જોતાં જ રહ્યાં. ચાંદ ધીમે ધીમે આકાશમાં સરક્યો. તારા એક પછી એક ઝાંખા થયા. છેવટે સાચો સૂરજ, ગુલાબી અને સોનેરી, દરિયા પર ઊગ્યો. શિવ આવ્યા ન હતા. કન્યાકુમારીએ પોતાના હાથમાંનાં ફૂલો તરફ જોયું. પછી વિશાળ, ચમકતા સમુદ્ર તરફ જોયું, અને તેમનું હૃદય ખૂબ શાંત થઈ ગયું.

તેઓ રડ્યાં નહીં, અને ગુસ્સે પણ ન થયાં. તેમણે આંખો બંધ કરી અને મોજાંનો અવાજ સાંભળ્યો. ધીમે ધીમે તેમને સમજાયું કે તેમનું સ્થાન અહીં જ છે, આ કિનારે, કુમારી દેવી તરીકે, ભૂમિ અને તેના લોકોની રક્ષા કરતાં. "હું અહીં રહીશ, અને સમુદ્ર પાસે આવનાર દરેકને આશીર્વાદ આપીશ," તેમણે ધીમેથી કહ્યું. "હું અહીં રાહ જોઈશ."

પછી એક અદ્ભુત વાત બની. લગ્નના ભોજન માટેનાં બધાં અનાજ, લાલ અને પીળાં, સફેદ અને કાળાં, ઝગમગવા લાગ્યાં. તે રેતી બની ગયાં. ચોખા નાનાં છીપલાં અને સફેદ કણ બની ગયા. દાળ ચમકતા રંગીન કણ બની ગઈ. આખા કિનારે રેતી ઘણા રંગોની થઈ ગઈ, જાણે સમુદ્રના કિનારે મેઘધનુષ્ય પથરાયું હોય.

કન્યાકુમારીએ રંગીન રેતી તરફ જોઈને સ્મિત કર્યું. એ ભોજન ન હતું, પણ સુંદર હતું. તેણે સૌને યાદ કરાવ્યું કે પ્રેમથી રાહ જોવી ક્યારેય વ્યર્થ જતી નથી. એટલે તેઓ ભૂમિના છેડે જ રહ્યાં, હાથમાં માળા લઈને પોતાના ખડક પર ઊભાં. લોકો દૂર દૂરથી તેમનાં દર્શન કરવા અને તેમને નમન કરવા આવતા, અને તેમનો આશીર્વાદ તેમને શાંતિથી ભરી દેતો.

દરરોજ સાંજે સૂરજ પશ્ચિમના સમુદ્રમાં આથમે છે, અને દરરોજ સવારે પૂર્વના સમુદ્ર પર ઊગે છે. કન્યાકુમારી શાંત અને ધીરજથી બંનેને જુએ છે. મોજાં તેમને ગીત સંભળાવે છે, અને રંગીન રેતી તેમના પગ નીચે ઝગમગે છે.

નાનકડા બાળ, રાહ જોવી પણ પ્રેમ અને શાંતિથી ભરેલી હોઈ શકે. જેમ હું શાંત અને આનંદી હૃદયથી તારી રાહ જોઉં છું, તેમ તું હંમેશાં જાણજે કે પ્રેમ રાહ જોવા લાયક છે.

આગળની વાર્તા વાંચો →પાર્વતીનું ધીરજવાળું હૃદય

પુરાણ માંથી વધુ

બાળક સાથે વિચારો

તમારા બાળકની રાહ જોતી વખતે તમને શાનાથી શાંતિ મળે છે?

સંકલ્પ: હું શાંત અને આનંદી હૃદયથી રાહ જોઉં છું, અને મારી રાહ પ્રેમથી ભરેલી છે.

પાત્રો

કન્યાકુમારી
— કિનારાને આશીર્વાદ આપતાં એક શાંત, ધીરજવાન દેવી.
ભગવાન શિવ
— પોતાનું વચન પાળવા તેઓ મધરાતે નીકળે છે.
નારદ
— ભૂમિને શાંત રાખવાની યોજના ધરાવતા ફરતા ઋષિ.

બોધ

પ્રેમથી રાહ જોવી ક્યારેય વ્યર્થ જતી નથી.

તમારા બાળકને શું કહેવું

નાનકડા બાળ, હું શાંત અને આનંદી હૃદયથી તારી રાહ જોઉં છું. પ્રેમ રાહ જોવા લાયક છે.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

લગ્નનાં અનાજ શેમાં ફેરવાઈ ગયાં?

સ્રોત: કન્યાકુમારીની તમિલ મંદિર કથા

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા થોડી મિનિટ ધ્યાન અને શ્વાસ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થા ડાયટ ચાર્ટ વાંચો.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

કન્યાકુમારી કિનારે રાહ જુએ છે વાર્તા શું શીખવે છે?

કન્યાકુમારી લાંબી રાહને શાંતિ અને આશીર્વાદમાં ફેરવી દે છે. તમારા બાળકની રાહ જોવાના આ મહિનાઓ પણ એવી જ શાંત ધીરજથી ભરેલા હોઈ શકે.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ें

કોઈ સગર્ભાને મોકલો