Puranas · દિવસ 77 · અઠવાડિયું 11
પાર્વતીનું ધીરજવાળું હૃદય
પર્વતરાજની દીકરી પાર્વતી નાનપણથી ભગવાન શિવને પ્રેમ કરે છે. ધ્યાન ખેંચવાને બદલે તે તેમના જેવી સ્થિર અને શાંત બનવાનું પસંદ કરે છે.
વાર્તાની શીખ: ધીરજ અને સ્થિર ભક્તિ ત્યાં પહોંચે છે જ્યાં ઉતાવળ નથી પહોંચી શકતી.
આ વાર્તામાં
- પાત્રો
- પાર્વતી (ઉમા), ભગવાન શિવ, મેના
- સ્રોત ગ્રંથ
- પુરાણો
- વાંચન સમય
- 5 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)
દિવસ 77 એક નજરે
- અઠવાડિયું
- અઠવાડિયું 11 · 7 માંથી દિવસ 7
- ત્રિમાસિક
- ત્રિમાસિક 1
- આ અઠવાડિયે બાળક
- બાળકનું માથું તેના શરીરની લંબાઈનું લગભગ અડધું છે. વાળનાં મૂળ અને નખની જગ્યા બને છે. અઠવાડિયું 11: બાળકનો વિકાસ
- આજની વાર્તા
- પાર્વતીનું ધીરજવાળું હૃદય
- મંત્ર
- મહામૃત્યુંજય મંત્ર
- ગર્ભ સંવાદ
- આ અઠવાડિયે બાળક સાથે વાત કરો
પુરાણોમાં પાર્વતીના તપને સ્થિર ભક્તિની શક્તિ તરીકે માન આપવામાં આવે છે, અને તેમને ઊંડી ધીરજવાળી માતા તરીકે પૂજવામાં આવે છે. ગર્ભાવસ્થા પણ ઋતુ પછી ઋતુની રાહ છે, અને માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે શાંત શ્વાસ જેવી ધીમી, સ્થિર સાધનાઓ આ રાહને વધુ કોમળ બનાવી શકે છે.
હું તેમને મને જોવા મજબૂર નહીં કરું. હું સ્થિર અને શાંત બનીશ, અને ધીરજથી મારો પ્રેમ બતાવીશ
શિખરો પર બરફ પથરાયેલો હતો, અને જંગલી ફૂલોના મેદાનમાં એક છોકરી દોડી રહી હતી, તેનો ચોટલો પાછળ ઊડતો હતો. આ હતી પાર્વતી, પર્વતોના રાજા હિમવાન અને તેમની કોમળ રાણી મેનાની દીકરી.
પાર્વતી પાઈનનાં જંગલો અને સ્વચ્છ ઝરણાં વચ્ચે મોટી થઈ. તે ઊંચી ટેકરીઓ પર વહેતો પવન સાંભળતી. અને નાનપણથી જ તેના હૃદયમાં એક શાંત પ્રેમ હતો. તે ભગવાન શિવને પ્રેમ કરતી હતી.
શિવ દૂર કૈલાસ પર્વત પર રહેતા. તેઓ ઊંડા ધ્યાનમાં બેઠા રહેતા, પથ્થર જેવા સ્થિર, આંખો બંધ, મન શાંતિમાં વિશ્રામ કરતું. તેમને ઋતુઓનો ખ્યાલ નહોતો. આસપાસની દુનિયાનો પણ ખ્યાલ નહોતો.
"તેઓ મને ક્યારે જોશે?" પાર્વતી વિચારતી.
શરૂઆતમાં તેણે સાદી વસ્તુઓ કરી. તે દરરોજ સવારે તેમના માટે ફૂલો લાવતી. તેઓ જ્યાં બેસતા તે જગ્યા વાળતી. પાસે બેસીને ધીમેથી ગાતી. પણ શિવ પોતાના ધ્યાનમાં ઊંડા જ રહ્યા.
એટલે પાર્વતીએ નિર્ણય કર્યો. "હું તેમને મને જોવા મજબૂર નહીં કરું. હું સ્થિર અને શાંત બનીશ, અને ધીરજથી મારો પ્રેમ બતાવીશ," તેણે કહ્યું. "હું પણ તેમના જેવી જ બનીશ."
તેણે પોતાનો મહેલ અને સુંદર રેશમી વસ્ત્રો છોડી દીધાં. તે પર્વતોમાં એક શાંત જગ્યાએ ગઈ અને પોતાનું તપ શરૂ કર્યું, સ્થિરતા અને પ્રાર્થનાની લાંબી સાધના.
તેની માને ચિંતા થઈ. "ઉ, મા," તેમણે કહ્યું, જેનો અર્થ છે "અરે, એવું ન કર." "આ રસ્તો લાંબો અને કઠિન છે." આ બે શબ્દો પરથી પાર્વતી ઉમા તરીકે ઓળખાવા લાગી.
પણ પાર્વતીએ બસ સ્મિત કર્યું. "મા, મને ડર નથી. મારું હૃદય જાણે છે કે તે ક્યાં જઈ રહ્યું છે."
અને આમ તેની આસપાસ ઋતુઓ ફરતી રહી.
પહેલાં ઉનાળો આવ્યો. પર્વતના ઢોળાવો પર સૂરજ તપતો. પાર્વતી શાંતિથી બેસી રહી, ધીમે શ્વાસ લેતી, તેનું હૃદય શિવ તરફ એ રીતે વળેલું જેમ સૂરજમુખી સૂરજ તરફ વળે છે.
પછી ચોમાસું આવ્યું. ભારે વાદળો ઘેરાયાં. તેના પર વરસાદ વરસ્યો. ટીપાં તેના વાળમાંથી ગાલ પર વહેવા લાગ્યાં. તેના પગની આસપાસ નાનાં ઝરણાં દોડવા લાગ્યાં. છતાં તે બેસી રહી. છતાં તે પ્રાર્થના કરતી રહી. વરસાદ તેનો પ્રેમ ધોઈ શક્યો નહીં. ધીરજ એ એવો પ્રેમ છે જે દરેક ઋતુમાં પોતાનો આકાર જાળવી રાખે છે.
પછી શિયાળો આવ્યો. બરફ કોમળ અને શાંત રીતે નીચે વરસ્યો. તે તેના ખભા પર અને જોડેલા હાથ પર બેઠો. ઝરણાં થીજી ગયાં. રાતો લાંબી અને ઠંડી થઈ. છતાં પાર્વતી શાંત અને તેજસ્વી બેસી રહી, બરફમાં નાના દીવા જેવી.
શરૂઆતમાં તે ફળ અને કંદમૂળ ખાતી. પછી ફક્ત ખરેલાં પાંદડાં. પછી તેણે પાંદડાં પણ છોડી દીધાં, અને તેથી તે અપર્ણા પણ કહેવાઈ, "જે પાંદડું પણ નથી લેતી."
પક્ષીઓ તેની પાસે આવીને બેસતાં. હરણ નિર્ભય થઈને તેની બાજુમાં સૂઈ જતાં. ત્યાંથી પસાર થતા ઋષિઓ આશ્ચર્યથી માથું નમાવતા.
એક દિવસ એક યુવાન ફરતો સંન્યાસી તેની પાસે આવ્યો. તેના વાળ જટાવાળા હતા અને આંખો ચમકતી, જિજ્ઞાસાભરી.
"તું અહીં આટલો લાંબો સમય અને આટલી ધીરજથી કેમ બેઠી છે?" તેણે પૂછ્યું.
"હું શિવની રાહ જોઉં છું," પાર્વતીએ કહ્યું.
સંન્યાસીએ ભવાં ચડાવ્યાં. "શિવ? તેઓ તો ભસ્મ લગાવે છે અને પથ્થરો વચ્ચે રહે છે. તેમની પાસે ન મહેલ છે, ન ધન. એક રાજકુમારીને તેઓ કેમ જોઈએ?"
પાર્વતીની આંખો ચમકી, પણ અવાજ શાંત રહ્યો. "તમે તેમને સમજતા નથી," તેણે કહ્યું. "મારા માટે ધનનું કોઈ મહત્ત્વ નથી. તેમની ભલાઈનું મહત્ત્વ છે. મારું હૃદય સ્થિર છે, અને તમે જે કહેશો તે તેને હલાવી નહીં શકે."
તે જવા ઊભી થઈ. પણ એ જ ક્ષણે સંન્યાસી કોમળ ચાંદી જેવા પ્રકાશથી ચમકવા લાગ્યો. તેનું રૂપ બદલાયું, અને ત્યાં સ્વયં શિવ ઊભા હતા, તેની સામે સ્મિત કરતા.
"પાર્વતી," તેમણે કહ્યું, "હું તારા હૃદયની પરીક્ષા લેવા આવ્યો હતો, અને મેં તેને સાચું જોયું. ઉનાળો, વરસાદ અને બરફમાં તું ક્યારેય ડગી નહીં. જ્યાં બીજું કંઈ ન પહોંચી શક્યું, ત્યાં તારી ધીરજ મારા સુધી પહોંચી. સ્થિર હૃદય સૌથી ઊંડી શાંતિમાં પણ સંભળાય છે."
પાર્વતીએ હાથ જોડ્યા, અને તેની આંખો ખુશીનાં આંસુથી ભરાઈ ગઈ.
જલદી જ પર્વતોમાં મોટો ઉત્સવ થયો. દેવો આવ્યા, ઋષિઓ આવ્યા, અને નદીઓ જાણે ગાવા લાગી. શિવ અને પાર્વતીનાં લગ્ન થયાં, અને આખી દુનિયા શાંત અને પૂર્ણ લાગવા લાગી.
પાર્વતીએ ઉતાવળ કરી નહોતી. તેણે કંઈ જબરદસ્તી કરી નહોતી. તેણે ભરોસો રાખ્યો, રાહ જોઈ, અને દરેક ઋતુમાં પોતાનું હૃદય સ્થિર રાખ્યું. કેટલીક ભેટો ધીમે આવે છે, અને એટલે જ વધુ મીઠી લાગે છે.
આજે રાત્રે કૈલાસ પર બરફ શાંતિથી વિશ્રામ કરે છે, અને જ્યાં તે એક સમયે બેઠી હતી ત્યાં તારા ચમકે છે. સૌથી સારી વસ્તુઓ ઘણી વાર ધીમે આવે છે, મારા નાનકડા, અને અમે તારી રાહ જોઈને ખુશ છીએ.
પુરાણ માંથી વધુ
3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો
સ્રોત: પુરાણો · પરંપરાગત પુનઃકથન
આ વાર્તા પાછળ
શિવ માટે પાર્વતીનું લાંબું તપ શિવ પુરાણમાં વર્ણવાયું છે અને કાલિદાસના સંસ્કૃત કાવ્ય કુમારસંભવમ્નો વિષય છે; હરતાલિકા તીજનાં વ્રતમાં પણ તેને યાદ કરવામાં આવે છે, જ્યારે ઘણી સ્ત્રીઓ તેમની ભક્તિનું સન્માન કરે છે. આ વાર્તા તેમનાં બે નામ પણ સમજાવે છે: માની બૂમ 'ઉ, મા!' પરથી ઉમા, અને ખરેલાં પાંદડાં પણ છોડવા બદલ અપર્ણા. તરત મળતા આશીર્વાદની વાર્તાઓથી જુદી, આ વાર્તા ઉનાળાની ગરમી, ચોમાસાના વરસાદ અને શિયાળાના બરફમાંથી ધીમે આગળ વધે છે, અને પક્ષીઓ તથા હરણ નિર્ભય થઈને તેમની પાસે આરામ કરે છે. જ્યારે એક યુવાન સંન્યાસી તેમની પરીક્ષા લે છે, ત્યારે તેમનો શાંત જવાબ સ્વયં શિવને પ્રગટ કરે છે. સ્થિરતા, ભરોસા અને પોતાનો રસ્તો જાણતા હૃદય સાથે રાહ જોવા વિશે આ ગર્ભાવસ્થા માટે યોગ્ય વાર્તા છે.
બાળક સાથે વિચારો
આ ગર્ભાવસ્થાની કઈ ઋતુએ તમારી પાસેથી સૌથી વધુ ધીરજ માગી, અને તેણે તમને શું શીખવ્યું?
સંકલ્પ: હું આ સફરની ધીમી ઋતુઓ પર ભરોસો રાખું છું. મારી ધીરજ પ્રેમનું એક શાંત રૂપ છે.
આશીર્વાદ: તારું હૃદય ખુલ્લું, પ્રેમાળ અને ઉદાર રહે.
પાત્રો
- પાર્વતી (ઉમા)
- — એક સ્થિર હૃદય, જે જાણે છે કે તે ક્યાં જઈ રહ્યું છે.
- ભગવાન શિવ
- — કૈલાસ પર્વત પર ઊંડા ધ્યાનમાં.
- મેના
- — દીકરીની ચિંતા કરતી એક પ્રેમાળ મા.
બોધ
ધીરજ અને સ્થિર ભક્તિ ત્યાં પહોંચે છે જ્યાં ઉતાવળ નથી પહોંચી શકતી.
તમારા બાળકને શું કહેવું
મારા નાનકડા, હું ધીરજવાળા, સ્થિર હૃદયે તારી રાહ જોઉં છું. મારો પ્રેમ પહેલેથી જ તારા સુધીનો રસ્તો જાણે છે.
મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો
પાર્વતીને ઉમા પણ કેમ કહેવામાં આવે છે?
સ્રોત: પૌરાણિક પરંપરા (શિવ પુરાણ); કાલિદાસનું કુમારસંભવમ્ પણ
આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા થોડી મિનિટ ધ્યાન અને શ્વાસ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 11મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.
સંબંધિત વાર્તાઓ
- ગોરા કુંભાર ઘડા તપાસે છે
એ જ મૂલ્ય
આ વાર્તા બતાવે છે કે ભઠ્ઠીમાંની માટીની જેમ, સમજદાર બનવામાં સમય લાગે છે, અને એક કોમળ, પ્રામાણિક શબ્દ કોઈને મોટા થવામાં મદદ કરી શકે છે. તેમાં વારકરી ઉપદેશ પણ છે કે ઈશ્વર ફક્ત એક જગ્યાએ નથી, પણ બધે અને સૌમાં છે.
વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો
પાર્વતીનું ધીરજવાળું હૃદય વાર્તા શું શીખવે છે?
પુરાણોમાં પાર્વતીના તપને સ્થિર ભક્તિની શક્તિ તરીકે માન આપવામાં આવે છે, અને તેમને ઊંડી ધીરજવાળી માતા તરીકે પૂજવામાં આવે છે. ગર્ભાવસ્થા પણ ઋતુ પછી ઋતુની રાહ છે, અને માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે શાંત શ્વાસ જેવી ધીમી, સ્થિર સાધનાઓ આ રાહને વધુ કોમળ બનાવી શકે છે.
પાર્વતીનું ધીરજવાળું હૃદય ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?
આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 11 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.