Sikh · गोष्ट संग्रह
बीबी भानी यांचा स्थिर हात
बीबी भानी आपल्या वडिलांची, गुरू अमर दास यांची, शांत प्रेमाने सेवा करतात. प्रार्थनेच्या वेळी त्यांचा चौरंग तडकतो, तेव्हा त्या आपल्या हाताने तो स्थिर धरतात.
गोष्टीचे तात्पर्य: शांत, प्रेमळ सेवा ही एक सुंदर प्रार्थना आहे.
या गोष्टीत
- पात्रे
- बीबी भानी, गुरू अमर दास
- मूळ ग्रंथ
- जनमसाखी
- वाचनाचा वेळ
- 4 मिनिटे (मोठ्याने वाचताना)
3 मिनिटे वाचन · गर्भारपण आणि 3–8 वर्षांची मुले
स्रोत: जनमसाखी · पारंपरिक पुनर्कथन
या गोष्टीमागे
भाई संतोख सिंग यांचा सूरज प्रकाश आणि महिमा प्रकाश यांसारखे शीख पारंपरिक वृत्तांत बीबी भानींची आठवण करतात, ज्या गुरू अमर दास यांच्या कन्या, गुरू राम दास यांच्या पत्नी आणि गुरू अर्जन यांच्या माता होत्या. त्यांच्या सांगण्यानुसार, गोइंदवाल येथे वडिलांचे ध्यान भंग होऊ नये म्हणून त्यांनी तडकलेला चौरंग आपल्या हाताने स्थिर धरला. ही गोष्ट गुरुद्वाऱ्यांमध्ये अनेकदा न दिसता, शांतपणे केलेल्या सेवेचे उदाहरण म्हणून सांगितली जाते. भक्तीच्या अनेक कथांपेक्षा ती वेगळी आहे, कारण तिची नायिका एक मुलगी आहे जिचे प्रेम शब्दांतून नव्हे तर शांत लक्ष देण्यातून दिसते. होणाऱ्या आईसाठी ती संयमी, स्थिर प्रेमाचे एक शांत चित्र आहे.
बीबी भानींची ही शांत कृती सेवेचे सार म्हणून आठवली जाते: कोणी पाहावे अशी अपेक्षा न ठेवता प्रेमाने केलेली सेवा. स्थिर, नम्र काळजी संपूर्ण कुटुंबाला कसे सावरून धरू शकते हे ती दाखवते.
तुझे प्रेम संपूर्ण घराखालच्या खांबासारखे आहे
बियास नदीच्या विशाल काठावरील गोइंदवाल गावात शिखांचे तिसरे गुरू, गुरू अमर दास राहत होते. ते पांढऱ्या दाढीचे आणि प्रेमळ डोळ्यांचे एक सौम्य वृद्ध होते.
त्यांना बीबी भानी नावाची एक मुलगी होती. ती शांत आणि सुसंस्कृत होती, आणि तिचे मन वडिलांबद्दल आणि संगतीबद्दल, म्हणजे त्यांच्याभोवती जमणाऱ्या समाजाबद्दल, प्रेमाने भरलेले होते.
रोज बीबी भानी पहाटेपूर्वी उठत. त्या अंगण झाडत, पाण्याचे घडे भरत, आणि लंगरमध्ये मदत करत, जिथे शेकडो पाहुण्यांसाठी भाकरी भाजल्या जात.
हे सगळे त्या कोणतीही कुरकुर न करता, हळूच गुणगुणत करत, जणू प्रत्येक छोटे काम म्हणजे कर्त्यापुढे ठेवलेले एक फूल.
पण त्यांची सगळ्यात आवडती सेवा म्हणजे वडिलांची काळजी घेणे. त्या त्यांना अंघोळीसाठी कोमट पाणी आणत, स्वच्छ कपडे काढून ठेवत, आणि त्यांना आराम आहे ना याची काळजी घेत.
गुरू अमर दास यांना पहाटेच्या वेळी एका छोट्या लाकडी चौरंगावर, म्हणजे बुटक्या आसनावर, बसून ध्यान करायला आणि एकाचे नाम स्मरायला आवडत असे.
त्या वेळी घर अगदी शांत असे. बाहेर फक्त नदी कुजबुजत असे, आणि आकाशातून तारे हळूहळू फिके होत. छतावरच्या चिमण्याही जणू शांत वाट पाहत, आणि कोपऱ्यातला दिवा छोट्या, स्थिर ज्योतीने जळत असे.
अशाच एका सकाळी बीबी भानी वडिलांच्या अंघोळीचे पाणी घेऊन येत असताना त्यांना असे काहीतरी दिसले की त्या थबकल्या.
जुन्या लाकडी चौरंगाचा एक पाय तडकला होता. तो जरासा कलला होता, आणि हळूहळू ढासळू लागला होता.
वडिलांचे डोळे मिटलेले होते. त्यांचा चेहरा शांत होता, प्रार्थनेत खोल बुडालेला. आसन कलले तर ते दचकून ध्यानातून जागे झाले असते.
बीबी भानींनी हाक मारली नाही. त्या सुताराला बोलवायला धावल्या नाहीत. त्यांनी पाणी हळूच खाली ठेवले, एक थेंबही उडू न देता.
मग त्या चौरंगाजवळ गुडघ्यावर बसल्या आणि तुटलेल्या पायाखाली आपला हात ठेवून सगळ्या शांत ताकदीने तो स्थिर धरला. त्यांनी पाठ सरळ ठेवली आणि श्वास हळू ठेवला, म्हणजे वडिलांना अगदी लहानसा थरकापही जाणवू नये.
मिनिटे गेली. लाकूड त्यांच्या तळहातावर जोराने दाबत होते. तडकलेल्या कडेने त्यांचा हात दुखत होता, पण त्या हळू श्वास घेत अगदी स्थिर राहिल्या.
त्यांनी विचार केला, "माझ्या वडिलांची प्रार्थना पूर्ण होऊ दे. त्यांच्या शांतीपुढे माझ्या हाताचे थोडेसे दुखणे काहीच नाही."
बाहेर आकाश करड्यातून फिकट सोनेरी झाले. कडुनिंबाच्या झाडावर एक पक्षी गाऊ लागला. आणि तरीही बीबी भानी डोंगरासारख्या स्थिर चौरंग धरून होत्या.
शेवटी गुरू अमर दास यांनी डोळे उघडले. त्यांनी खाली पाहिले तर त्यांची मुलगी तिथे गुडघ्यावर बसलेली, तिचा हात आसनाखाली, धरून धरून थोडा दुखलेला आणि लाल झालेला.
"माझ्या बाळा," ते आश्चर्याने भरलेल्या आवाजात हळूच म्हणाले, "हे तू काय केलेस? तू किती वेळ इथे आहेस?"
"तुम्ही प्रार्थना करत होतात तेवढाच वेळ, बाबा," बीबी भानी हसून म्हणाल्या. "तुम्हाला कशानेही त्रास होऊ नये असे मला वाटत होते."
गुरूंचे डोळे भरून आले. त्यांनी तिचा हात हळूच आपल्या हातात घेतला आणि ती तान्ही असताना जितक्या मायेने धरायचे तितक्याच मायेने तो मऊ कापडात गुंडाळला.
"तुझे प्रेम संपूर्ण घराखालच्या खांबासारखे आहे," ते म्हणाले. "मला काहीही माग, ते तुझे होईल."
बीबी भानींनी क्षणभर विचार केला. त्यांनी सोने किंवा दागिने मागितले नाहीत. त्यांनी फक्त एवढेच मागितले की संगतीच्या सेवेसाठी गुरूंच्या शिकवणीचा प्रकाश नेहमी त्यांच्या कुटुंबाजवळ राहावा.
गुरू अमर दास यांनी त्यांना मनापासून आशीर्वाद दिला. आणि तसेच घडले: त्यांचे पती भाई जेठा गुरू राम दास झाले, आणि त्यांचा मुलगा गुरू अर्जन झाला, आणि गुरूंचा प्रकाश त्यांच्या कुटुंबात उजळत राहिला.
आजही शीख बीबी भानींना सेवेचे चित्र म्हणून आठवतात, म्हणजे शांतपणे, प्रेमाने, कोणी पाहावे अशी अपेक्षा न ठेवता केलेली निःस्वार्थ सेवा.
तर आता झोप, बाळा. तुझे हात नेहमी प्रेमळ मदतनीस असू दे, आणि तुझे प्रेम बीबी भानींसारखेच स्थिर राहू दे.
शीख मधील आणखी
बाळासोबत विचार करा
न सांगता तुमच्यासाठी कोणी शांतपणे सगळे सावरून धरले आहे?
संकल्प: माझी शांत काळजी बळकट आहे, आणि ती माझ्या बाळाला सुरक्षित ठेवते.
आशीर्वाद: तुझे प्रेम स्थिर आणि कोमल असो, आणि तुझी सेवा नेहमी आनंदी मनातून येवो.
पात्रे
- बीबी भानी
- — जिची शांत सेवा स्थिर राहते, अशी प्रेमळ मुलगी.
- गुरू अमर दास
- — तिला मायेने आशीर्वाद देणारे तिचे वडील.
बोध
शांत, प्रेमळ सेवा ही एक सुंदर प्रार्थना आहे.
तुमच्या बाळाला काय सांगावे
बाळा, तुझे प्रेम बीबी भानींच्या हातासारखे स्थिर राहू दे. मीही तुला स्थिर धरून ठेवीन.
मोठे झाल्यावर त्यांना विचारा
बीबी भानींनी एकही शब्द न बोलता वडिलांना कशी मदत केली?
स्रोत: शीख पारंपरिक वृत्तांत: सूरज प्रकाश (भाई संतोख सिंग) आणि महिमा प्रकाश; गोइंदवाल
या गोष्टीचा भाव दिवसभर सोबत ठेवण्यासाठी विष्णुसहस्रनाम जप करून पाहा आणि गर्भावस्था आहार तक्ता वाचा.
वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न
बीबी भानी यांचा स्थिर हात ही गोष्ट काय शिकवते?
बीबी भानींची ही शांत कृती सेवेचे सार म्हणून आठवली जाते: कोणी पाहावे अशी अपेक्षा न ठेवता प्रेमाने केलेली सेवा. स्थिर, नम्र काळजी संपूर्ण कुटुंबाला कसे सावरून धरू शकते हे ती दाखवते.