Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Jataka · દિવસ 33 · અઠવાડિયું 5

ચાંદામાં સસલું

શશ સસલું અને તેના મિત્રો વચન આપે છે કે પવિત્ર દિવસે કોઈ ભૂખ્યું આવે તો પોતાનું સૌથી સારું આપશે. ભૂખ્યો મુસાફર આવે છે, ત્યારે શશ પાસે ફક્ત ઘાસ છે, એટલે તે પોતાની જાતને અર્પણ કરે છે.

વાર્તાની શીખ: પૂરા હૃદયથી આપવું એ સૌથી મોટી ભેટ છે.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
શશ સસલું, જળબિલાડી, શિયાળ અને વાંદરો, મુસાફર (શક્ર)
સ્રોત ગ્રંથ
જાતક કથાઓ
વાંચન સમય
5 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

દિવસ 33 એક નજરે

અઠવાડિયું
અઠવાડિયું 5 · 7 માંથી દિવસ 5
ત્રિમાસિક
ત્રિમાસિક 1
આ અઠવાડિયે બાળક
ન્યુરલ ટ્યૂબ — ભવિષ્યનું મગજ અને કરોડરજ્જુ — બનવાનું શરૂ થાય છે. એક નાનકડું હૃદય આકાર લેવા લાગે છે. અઠવાડિયું 5: બાળકનો વિકાસ
આજની વાર્તા
ચાંદામાં સસલું

બૌદ્ધ પરંપરા શશ જાતકને ઉદારતાના સૌથી પ્રિય પાઠોમાંનો એક માને છે, અને આખા એશિયામાં બાળકોને ચાંદામાંનું સસલું બતાવાય છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે સાથે ચાંદો જોવા જેવી સૂવાના સમયની સાદી વિધિઓ પરિવારને શાંત થવામાં મદદ કરી શકે છે.

તેણે પોતાની રુવાંટી ત્રણ વાર ખંખેરી, જેથી તેમાં રહેતાં નાનાં જીવડાં સુરક્ષિત રીતે કૂદીને ઊતરી જાય.

હવે પછી પૂનમનો ચાંદો ઊગે ત્યારે તેના આછા ચહેરાને ધ્યાનથી જોજે. શું તને ત્યાં સસલાનો આકાર દેખાય છે? ભારતમાં લોકો બે હજારથી વધુ વર્ષથી પોતાનાં બાળકોને તે બતાવતા આવ્યા છે. એ ત્યાં કેવી રીતે પહોંચ્યું તેની આ જાતક કથા છે.

નદી કિનારે એક શાંત વનમાં એક વાર શશ નામનું સસલું રહેતું. જાતક કથાઓ કહે છે કે તે બોધિસત્ત્વ હતું, એ જીવ જે એક દિવસ બુદ્ધ બનવાનો હતો. તે કોમળ અને સમજુ હતું, અને તેના ત્રણ સારા મિત્રો હતા: એક જળબિલાડી, એક શિયાળ અને એક વાંદરો.

ચારેય મિત્રો પાસે પાસે રહેતા. રોજ સાંજે તેઓ એક ખુલ્લી જગ્યામાં મળતા, અને શશ તેમની સાથે દયા વિશે વાત કરતું. બીજાઓને સાંભળવું બહુ ગમતું.

એક સાંજે, તારા ઊગ્યા ત્યારે શશે કહ્યું, "કાલે પવિત્ર દિવસ છે, ઉપવાસ અને દાનનો દિવસ. કાલે જો કોઈ ભૂખ્યું આપણી પાસે આવે, તો આપણે દરેક પોતાની પાસેનું સૌથી સારું તેને આપીએ."

મિત્રો સહમત થયા.

બીજી સવારે જળબિલાડી નદીકિનારે ગઈ. તેને રેતીમાં સાત લાલ માછલી પડેલી મળી, જે કોઈ માછીમાર મૂકી ગયો હતો. એ કોની છે તે જાણવા તેણે ત્રણ વાર બૂમ પાડી, પણ કોઈએ જવાબ ન આપ્યો. એટલે તે એને ઘેર લઈ ગઈ અને આપવા માટે તૈયાર રાખી.

વાંદરો આંબાનાં ઝાડ પર ઊંચે ચડ્યો. તેણે પાકી, સોનેરી કેરીઓની એક ઝૂમખી તોડી અને આપવા માટે ઘેર લઈ ગયો.

શિયાળને ખેતરની ઝૂંપડી બહાર મૂકેલું દહીંનું એક માટલું મળ્યું, પાસે કોઈ ન હતું. તેણે બૂમ પાડી, પણ કોઈ ન આવ્યું. એટલે તે આપવા માટે એ ઘેર લઈ ગયું.

પણ શશ પોતાના દરમાં બેસીને ચિંતા કરતું રહ્યું. તે ફક્ત દર્ભનું ઘાસ ખાતું. તેની પાસે ન માછલી હતી, ન ફળ, ન દહીં. ઘાસથી કોઈનું ભોજન ન થાય.

"જો કોઈ ભૂખ્યો માણસ મારી પાસે આવે," તેણે વિચાર્યું, "તો મારી પાસે આપવા એક જ વસ્તુ છે. હું મારી જાતને જ અર્પણ કરીશ."

વાર્તા કહે છે કે આ વિચાર એટલો શુદ્ધ અને ઉદાર હતો કે દેવોના રાજા શક્રનું સિંહાસન ગરમ થઈ ગયું. શું થઈ રહ્યું છે તે જોવા શક્રે સ્વર્ગમાંથી નીચે જોયું. "હું જાઉં અને જોઉં કે આ સસલું ખરેખર એવું માને છે કે નહીં," તેમણે કહ્યું.

એટલે શક્રે થાકેલા વૃદ્ધ બ્રાહ્મણ મુસાફરનો વેશ લીધો, અને લાકડીના ટેકે ચાલતા વનમાં આવ્યા.

"હું આખો દિવસ ચાલ્યો છું," તેમણે કહ્યું. "મને બહુ ભૂખ લાગી છે."

જળબિલાડી સૌથી પહેલાં દોડી આવી. "પધારો, પવિત્ર પુરુષ! આ સાત માછલી છે. કૃપા કરીને લો."

"આભાર," મુસાફરે કહ્યું. "હમણાં તમારી પાસે રાખો. હું પાછો આવીશ."

શિયાળ પોતાનું દહીંનું માટલું લાવ્યું. મુસાફરે એ જ રીતે તેનો આભાર માન્યો.

વાંદરો સોનેરી કેરીઓ લાવ્યો. મુસાફરે તેનો પણ આભાર માન્યો, અને આગળ ચાલ્યા.

છેવટે તેઓ એક ઝાડ નીચે શાંતિથી બેઠેલા શશ પાસે આવ્યા.

"સજ્જન," શશે કહ્યું. "હું તો બસ એક સસલું છું. હું ઘાસ ખાઉં છું, અને તમને ઘાસ આપી શકું નહીં. પણ હું તમને ભૂખ્યા નહીં જવા દઉં. કૃપા કરીને થોડાં લાકડાં ભેગાં કરીને તાપણું કરો."

મુસાફરે તાપણું કર્યું. તે તેજસ્વી નારંગી રંગે સળગ્યું.

શશ ઊભું થયું. તેણે પોતાની રુવાંટી ત્રણ વાર ખંખેરી, જેથી તેમાં રહેતાં નાનાં જીવડાં સુરક્ષિત રીતે કૂદીને ઊતરી જાય. તે નાનામાં નાના જીવને પણ દુઃખ પહોંચાડવા માગતું ન હતું. પછી, આનંદભર્યા હૃદયે, તે તાપણામાં કૂદ્યું.

અને અગ્નિ ઠંડો હતો.

એવું લાગ્યું જાણે તાજા બરફની પથારીમાં કે કમળથી ભરેલા તળાવમાં કૂદ્યું હોય. તેના શરીરનો એક વાળ પણ ન દાઝ્યો. તે નવાઈ પામીને જ્વાળાઓની વચ્ચે બેસી રહ્યું.

"બ્રાહ્મણ," તેણે કહ્યું, "તમારો અગ્નિ ઠંડો છે. એવું કેમ?"

મુસાફર મલક્યા, અને તેમનો વેશ સરી પડ્યો. તેઓ શક્ર હતા, સૂરજ જેવા ઝળહળતા.

"હું બ્રાહ્મણ નથી, સમજુ સસલા," તેમણે કહ્યું. "તારી દયા સાચી છે કે નહીં તે જોવા હું આવ્યો હતો. તે સાચી છે. દુનિયા રહે ત્યાં સુધી તારી ભલાઈ યાદ રહેવી જોઈએ."

શક્રે શશને હળવેથી અગ્નિમાંથી ઉપાડીને નરમ ઘાસ પર મૂક્યું. પછી તેમણે એક પર્વતને હાથમાં દાબ્યો, અને તેના રસનો રંગની જેમ ઉપયોગ કરીને ચાંદાના ચહેરા પર સસલાનો આકાર દોર્યો, જેથી બધે જ બધા લોકો તેને હંમેશાં જુએ અને યાદ રાખે.

પછી તેઓ વિદાય લઈને સ્વર્ગમાં પાછા ગયા. અને ચારેય મિત્રો આખી જિંદગી વનમાં સાથે આનંદથી રહ્યા.

તે રાત્રે નદી ઉપર પૂનમનો ચાંદો ઊગ્યો. જળબિલાડી, શિયાળ અને વાંદરાએ ઊંચે જોયું, અને ત્યાં તે હતું: ચાંદામાં બેઠેલું એક સસલું, આછું અને સ્પષ્ટ. નીચે શશ પોતાના દરમાં ગોળ વળીને ઘસઘસાટ ઊંઘતું હતું.

નાનકડા, એક દિવસ તું ચાંદામાં સસલું જોઈશ, ત્યારે તને ખબર હશે કે એ કોની દયા છે.

આગળની વાર્તા વાંચો →પોતાનાં પીંછાં આપનાર સોનેરી હંસ

જાતક માંથી વધુ

3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: જાતક કથાઓ, જાતક ક્રમાંક 316 · પરંપરાગત પુનઃકથન

આ વાર્તા પાછળ

પાલિ સંગ્રહમાં ક્રમાંક 316 પરનું અને જાતકમાલામાં પણ ફરી કહેવાયેલું શશ જાતક ચાંદામાંના સસલાનો સ્રોત છે, જેને ભારતીય, ચીની અને જાપાની પરંપરાઓ પૂનમની રાતે જુએ છે. સંસ્કૃતમાં ચાંદાને શશી પણ કહે છે, એટલે 'સસલાના નિશાનવાળો'. જળબિલાડી, શિયાળ અને વાંદરો દરેક ભોજન લાવે છે, ત્યારે સસલાની વાર્તા નાની, કોમળ વિગતોથી અલગ પડે છે: તે રુવાંટી ત્રણ વાર ખંખેરે છે જેથી જીવડાં સુરક્ષિત ઊતરી જાય, અને દેવ શક્ર તેને સહેજ પણ આંચ આવવા દેતા નથી અને બધા યાદ રાખે એ માટે તેનો આકાર ચાંદા પર દોરે છે. તે ભાવિ માતાને પોતાના બાળકને મનમાં રાખીને પૂનમના ચાંદા સામે જોવાનું આમંત્રણ આપે છે.

બાળક સાથે વિચારો

બદલામાં કંઈ અપેક્ષા રાખ્યા વગર મુક્ત મને આપવું એટલે શું? મારા રોજિંદા જીવનમાં, મારા પરિવાર, મારા સમાજ અને મારી અંદર ઊછરતા નાનકડા માટે હું શુદ્ધ ઉદારતાનાં નાનાં કાર્યોનો અભ્યાસ કેવી રીતે કરી શકું?

સંકલ્પ: મારું હૃદય અપાર ઉદારતાનો સ્રોત છે.

આશીર્વાદ: તમારા બાળકમાં ઉદાર સ્વભાવ ખીલે, અને તેને બીજાઓને આપવામાં અને વહેંચવામાં આનંદ મળે.

પાત્રો

શશ સસલું
— આપવાનું મન ધરાવતું એક કોમળ સસલું.
જળબિલાડી, શિયાળ અને વાંદરો
— શશના મિત્રો, જે પણ વહેંચે છે.
મુસાફર (શક્ર)
— વેશધારી દેવ, જે શશનું સન્માન કરે છે.

બોધ

પૂરા હૃદયથી આપવું એ સૌથી મોટી ભેટ છે.

તમારા બાળકને શું કહેવું

નાનકડા, ચાંદામાં સસલું જુએ ત્યારે ઉદાર હૃદયથી વહેંચવાનું યાદ રાખજે.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

ચાંદામાં સસલું કેમ છે?

સ્રોત: શશ જાતક, જાતક નં. 316, પાલિ પરંપરા

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા ગર્ભ સંવાદ — બાળક સાથે વાતો અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 5મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

ચાંદામાં સસલું વાર્તા શું શીખવે છે?

બૌદ્ધ પરંપરા શશ જાતકને ઉદારતાના સૌથી પ્રિય પાઠોમાંનો એક માને છે, અને આખા એશિયામાં બાળકોને ચાંદામાંનું સસલું બતાવાય છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે સાથે ચાંદો જોવા જેવી સૂવાના સમયની સાદી વિધિઓ પરિવારને શાંત થવામાં મદદ કરી શકે છે.

ચાંદામાં સસલું ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?

આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 5 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंमराठीत वाचा

કોઈ સગર્ભાને મોકલો