Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

World · દિવસ 35 · અઠવાડિયું 5

સૂર્યોદય ભેગા કરનાર છોકરો

કોંકણ કિનારાનો છોકરો ઈશાન રોજ સવારે પોતાના હૃદયમાં સૂર્યોદય ભેગા કરવા ભેખડ પર ચડે છે. ચોમાસું દિવસો સુધી સૂરજને ઢાંકી દે ત્યારે તેને લાગે છે કે તેનો સંગ્રહ ખાલી છે, એટલે તેની માતા લીલા હોડી બનાવનાર વૃદ્ધ જોસેફ કાકાને બોલાવી લાવે છે.

વાર્તાની શીખ: આપણને ગમતો પ્રકાશ રાખોડી દિવસોમાં પણ આપણી અંદર ઝળહળી શકે.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
ઈશાન, લીલા, જોસેફ કાકા
સ્રોત ગ્રંથ
કોંકણ કિનારે રચાયેલી મૌલિક વાર્તા
વાંચન સમય
4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

દિવસ 35 એક નજરે

અઠવાડિયું
અઠવાડિયું 5 · 7 માંથી દિવસ 7
ત્રિમાસિક
ત્રિમાસિક 1
આ અઠવાડિયે બાળક
ન્યુરલ ટ્યૂબ — ભવિષ્યનું મગજ અને કરોડરજ્જુ — બનવાનું શરૂ થાય છે. એક નાનકડું હૃદય આકાર લેવા લાગે છે. અઠવાડિયું 5: બાળકનો વિકાસ

ઘણા ભારતીય પરિવારો સૂર્યોદયને રોજના આશીર્વાદ તરીકે વધાવે છે, અને સારી પળો યાદ કરવી એ રાખોડી દિવસોમાં પ્રકાશ સાથે રાખવાની જૂની રીત છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે દિવસો ભારે લાગે ત્યારે ખુશ યાદોને વિગતવાર યાદ કરવાથી માતાનો મૂડ સુધરી શકે છે.

"તેં તેમને ગુમાવ્યા નથી. તેં તેમને સાચવી રાખ્યા છે. કોઈ વરસાદ તેમને ધોઈ શકતો નથી."

ઈશાન, ઉઘાડા પગ અને ઊંઘાળી, ચમકતી આંખોવાળો એક શાંત છોકરો, રોજ પરોઢે દરિયા ઉપરની ભેખડ સુધી લાલ પગદંડી ચડતો. તે કોંકણ કિનારે, લીલા ડુંગરો અને પહોળા અરબી સમુદ્ર વચ્ચેના એક નાના માછીમારોના ગામમાં રહેતો, અને બાકીનું ગામ હજુ સૂતું હોય ત્યારે જ તે હંમેશાં ઉપર જતો.

રોજ સવારે, માછલી પકડવાની હોડીઓ નીકળે તે પહેલાં, ઈશાન પોતાની મનગમતી જગ્યાએ, ભેખડની ધાર પરના એક સપાટ પથ્થર પર બેસતો. તે એક ખાસ કારણે ત્યાં જતો. ઈશાન સૂર્યોદય ભેગા કરતો.

તે કેમેરા કે બરણી વાપરતો નહીં. તે બસ એકદમ સ્થિર બેસીને જોતો. તે ઘેરા વાદળી આકાશને જાંબલી, પછી ગુલાબી થતું જોતો. તે ડુંગરો ઉપર સૂરજની પહેલી સોનેરી કિનાર ઊગતી અને પ્રકાશને પાણી સુધી દોડતો જોતો. તે આ બધું શ્વાસમાં ભરી લેતો અને એ લાગણીને અંદર સાચવી રાખતો, જેમ તમે ગરમ ચાનો કપ પકડી રાખો.

પછી તે શાંત અને ખુશ ચહેરે ઘરે જતો. તેની માતા લીલાને તેની કોમળતા ખૂબ ગમતી, જોકે તે ઘણી વાર વિચારતી કે તે શું વિચારતો હશે.

પછી ચોમાસું આવ્યું. તે ગાજવીજ સાથે ન આવ્યું. તે ભારે રાખોડી આકાશ અને ન અટકતા વરસાદ સાથે આવ્યું. એક દિવસ, પછી બે, પછી પાંચ દિવસ સુધી સૂરજ દેખાયો જ નહીં. દરિયો રાખોડી હતો, આકાશ રાખોડી હતું, અને માછીમારોની હોડીઓ રેતી પર ખેંચીને મૂકેલી રહી.

ઈશાનને લાગ્યું કે દુનિયામાંથી, અને તેની અંદરથી પણ, બધા રંગ વહી ગયા છે. તેણે ભેખડ પર જવાનું બંધ કરી દીધું. તેના બદલે તે બારી પાસે હથેળી પર દાઢી ટેકવીને બેસતો, અને સળિયા પરથી વહેતો વરસાદ જોતો.

"આ તો બસ ચોમાસું છે, મારા વહાલા," લીલાએ તેના વાળમાં હાથ ફેરવતાં કહ્યું. "સૂરજ હજુ વાદળો પાછળ જ છે."

"પણ મને તે અનુભવાતો નથી, આઈ," ઈશાને કહ્યું. "બધા રંગ જતા રહ્યા છે. મારો સંગ્રહ ખાલી છે."

લીલાનું હૃદય દુઃખી થયું. તે આ વાત ગરમ કાંજી, એટલે કે ગરમ ભાતની રાબ, કે ધાબળાથી ઠીક કરી શકે તેમ ન હતી. એટલે તેણે રેઇનકોટ પહેર્યો અને ગલીમાં ચાલીને વૃદ્ધ જોસેફ કાકાને મળવા ગઈ.

જોસેફ કાકા હોડી બનાવનાર સુથાર હતા, જે ચર્ચ પાસે લાકડાના વહેરથી ભરેલા નાના ઘરમાં રહેતા. લોકો ઉદાસ હોય ત્યારે તેમની પાસે જતા, કારણ કે તેઓ ધ્યાનથી સાંભળતા.

લીલાએ તેમને ઈશાન અને તેના સૂર્યોદયોની વાત કરી. જોસેફ કાકા પોતાના મોટા ખરબચડા હાથ ઘૂંટણ પર સ્થિર રાખીને સાંભળતા રહ્યા. તેની વાત પૂરી થઈ ત્યારે તેમણે માથું હલાવ્યું અને પોતાની છત્રી લીધી.

ઘરે આવીને તેઓ બારી પાસે ઈશાનની બાજુમાં બેઠા. લાંબા સમય સુધી તેઓ કંઈ જ ન બોલ્યા, અને બંને સાથે વરસાદ જોતા રહ્યા.

આખરે તેમણે કહ્યું, "મેં સાંભળ્યું છે કે તું મોટો સંગ્રહ કરનાર છે, ઈશાન. તેં ભેગો કરેલો સૌથી સરસ સૂર્યોદય કયો છે?"

શરૂઆતમાં ઈશાનને વાત કરવી ન હતી. પણ પછી તેણે જોસેફ કાકાને ગયા એપ્રિલની એક સવારની વાત કરી, જ્યારે આકાશ પાકા પપૈયાના રંગનું હતું. તેણે ડિસેમ્બરની એક ઠંડી સવારની વાત કરી, જ્યારે સૂરજ ચમકતા સિક્કા જેવો ઊગ્યો હતો, અને ઝાકળ છેક કિનારા સુધી ઝગમગતું હતું.

વાત કરતાં કરતાં તેની આંખો ફરી ચમકવા લાગી.

જોસેફ કાકા હસ્યા. "જોયું? તેં તેમને ગુમાવ્યા નથી. તેં તેમને સાચવી રાખ્યા છે. તે બધા તારી અંદર છે, અને કોઈ વરસાદ તેમને ધોઈ શકતો નથી."

ધીમે ધીમે ઈશાન સમજ્યો. સંગ્રહ ભેખડ પર કે આકાશમાં ન હતો. તે તેની અંદર હતો.

"સૂર્યોદય જોવો સારી વાત છે," જોસેફ કાકાએ કહ્યું. "પણ તું જે લાગણી ઘરે લઈ જાય છે તે જ સાચો ખજાનો છે. તેને સાફ આકાશની જરૂર નથી. તેને બસ તારે યાદ કરવાની જરૂર છે."

બીજી સવારે વાદળો હજુ નીચાં અને ભારે હતાં. પણ ઈશાન તોય વહેલો ઊઠ્યો, પોતાનો પીળો રેઇનકોટ પહેર્યો અને પોતાના પથ્થર સુધી ચડ્યો. તે બેઠો અને આંખો બંધ કરી.

તેણે આકાશ સામે ન જોયું. તેના બદલે તેણે પપૈયા-રંગી સવાર, પાણી પરનું સોનું અને ચહેરા પરની હૂંફ યાદ કરી. તેણે એ લાગણી પોતાની છાતીમાં ફેલાતી અનુભવી, ગરમ અને ઉજળી, જાણે પોતાનો એક નાનો સૂરજ.

પોતાના ઘરના બારણેથી લીલા તેને જોતી રહી, રાખોડી દરિયા ઉપરની રાખોડી ભેખડ પર એક નાની, સ્થિર આકૃતિ. તે ત્યાં લાંબો સમય બેઠો, બંધ આંખે હસતો, અને વરસાદ તેના હૂડ પર ધીમે ધીમે ટપટપ કરતો રહ્યો.

મારા નાનકડા, એક દિવસ તારી પાસે પણ ઉજળી સવારોનો પોતાનો સંગ્રહ હશે, અને અમે તેને ભેગો કરવામાં તારી મદદ કરીશું.

આગળની વાર્તા વાંચો →તારા ભેગા કરનારી

વિશ્વ માંથી વધુ

3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: વિશ્વ પરંપરાથી પ્રેરિત મૌલિક વાર્તા

આ વાર્તા પાછળ

કોંકણ કિનારાના માછીમારોના ગામમાં રચાયેલી આ પરંપરાગત કથા નહીં પણ મૌલિક આધુનિક વાર્તા છે, જે કિનારાના મહારાષ્ટ્રના જીવનની લયમાંથી પ્રેરણા લે છે, તેના લાંબા ચોમાસા, લાકડાની હોડીઓ અને સૌ જેમને કાકા કહે છે તે હોડી બનાવનાર સુથાર સાથે. તેનો શાંત નાયક વસ્તુઓ નહીં પણ લાગણીઓ ભેગી કરે છે, દરેક ગુલાબી-સોનેરી પરોઢને પોતાની અંદર સાચવે છે. તેને અલગ બનાવે છે તેનો વળાંક: સલાહથી નહીં, પણ એક વડીલથી, જે બારી પાસે ઉદાસ છોકરાની બાજુમાં બેસે છે અને બસ તેને પોતાનો સૌથી સરસ સૂર્યોદય યાદ કરવા કહે છે. આપણે ભેગો કરેલો પ્રકાશ રાખોડી દિવસોમાં પણ આપણી અંદર રહે છે, એ વિચાર ગર્ભાવસ્થા દરમિયાન સાથે રાખવા જેવો હૈયાધારણ આપતો વિચાર છે.

બાળક સાથે વિચારો

દિવસના પડકારો ગમે તે હોય, તમારી અંદરના અચરજ અને શાંતિ સાથે જોડાવા તમે રોજ કઈ નાની ભક્તિભરી ક્રિયા કરી શકો?

સંકલ્પ: મારી અંદર એવો પ્રકાશ છે જેને કોઈ વાદળ ઢાંકી ન શકે. હું અને મારું બાળક હૂંફ અને શાંતિથી ઘેરાયેલાં છીએ.

આશીર્વાદ: તમને અને તમારા બાળકને અંદરથી પ્રકાશ અને શાંતિનો અખૂટ સ્રોત મળે. તમારો અંદરનો સૂર્યોદય હંમેશાં ઉજળો રહે, અને તમારા દિવસોને અચરજ અને અડગ શાંતિથી ભરી દે.

પાત્રો

ઈશાન
— દરેક સૂર્યોદયને સાચવનાર છોકરો.
લીલા
— ઈશાનની માતા, જે જાણે છે કોને બોલાવવા.
જોસેફ કાકા
— ધ્યાનથી સાંભળનાર હોડી બનાવનાર વૃદ્ધ સુથાર.

બોધ

આપણને ગમતો પ્રકાશ રાખોડી દિવસોમાં પણ આપણી અંદર ઝળહળી શકે.

તમારા બાળકને શું કહેવું

મારા નાનકડા, તું મારો સૂર્યોદય છે. રાખોડી દિવસોમાં પણ તારો પ્રકાશ મારી અંદર ઝળહળે છે.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

વાદળ હતાં ત્યારે ઈશાનને સૂર્યોદય ક્યાં મળ્યો?

સ્રોત: કોંકણ કિનારે રચાયેલી મૌલિક વાર્તા

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા વિષ્ણુ સહસ્રનામનો જાપ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 5મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.

સંબંધિત વાર્તાઓ

  • નદી સાથે વાત કરતી છોકરી · દિવસ 19

    મળતી આવતી વાર્તા

    ભારતીય પરંપરાએ લાંબા સમયથી ગંગાને એવી માતા માની છે જે માગ્યા વગર આપે છે, અને વહેતા પાણી પાસે બેસવું એ શાંતિ મેળવવાની જૂની રીત છે. માતાની શાંતિ પરનું સંશોધન સૂચવે છે કે કુદરતના સ્થિર અવાજોને ધ્યાનથી સાંભળવાથી શ્વાસ ધીમો પડી શકે છે અને વ્યસ્ત મનને રાહત મળી શકે છે.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

સૂર્યોદય ભેગા કરનાર છોકરો વાર્તા શું શીખવે છે?

ઘણા ભારતીય પરિવારો સૂર્યોદયને રોજના આશીર્વાદ તરીકે વધાવે છે, અને સારી પળો યાદ કરવી એ રાખોડી દિવસોમાં પ્રકાશ સાથે રાખવાની જૂની રીત છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે દિવસો ભારે લાગે ત્યારે ખુશ યાદોને વિગતવાર યાદ કરવાથી માતાનો મૂડ સુધરી શકે છે.

સૂર્યોદય ભેગા કરનાર છોકરો ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?

આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 5 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंमराठीत वाचा

કોઈ સગર્ભાને મોકલો