Ramayana · વાર્તા સંગ્રહ
અશોક વાટિકામાં રામનું ગીત
લંકાની અશોક વાટિકામાં સીતા ઉદાસ અને એકલાં બેઠાં છે. ઝાડમાં છુપાયેલા હનુમાન ધીમે ધીમે રામની કથા કહે છે જેથી સીતા ડરે નહીં.
વાર્તાની શીખ: કોમળતાથી આપેલા સારા સમાચાર સૌથી વધુ શાંતિ આપે છે.
આ વાર્તામાં
- પાત્રો
- હનુમાન, સીતા, રામ
- સ્રોત ગ્રંથ
- રામાયણ
- વાંચન સમય
- 4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)
3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો
સ્રોત: રામાયણ, Sundara કાંડ · પરંપરાગત પુનઃકથન
આ વાર્તા પાછળ
વાલ્મીકિ રામાયણનો સુંદરકાંડ, એટલે કે રામાયણનો 'સુંદર' ભાગ, લંકાની અશોક વાટિકાની આ કોમળ પળને સાચવે છે. આખા ભારતમાં સુંદરકાંડનો પાઠ આશાના ગ્રંથ તરીકે અલગથી થાય છે, અને ઘણા પરિવારો મુશ્કેલ પ્રતીક્ષાના સમયે તે વાંચે છે. હનુમાનની પ્રખ્યાત છલાંગો અને પરાક્રમથી આ પ્રસંગ એટલે જુદો છે કે તેમાં શાંતિ છે: મહાબળી દૂત છુપાય છે, વિચારે છે, અને સીતા ચોંકે નહીં તે માટે ધીમા સ્વરે રામની કથા ગાવાનું પસંદ કરે છે. સારા સમાચાર શક્તિથી નહીં, કોમળતાથી પહોંચે છે. ગર્ભવતી માતા માટે આ સુંદર યાદ અપાવે છે કે શાંત અવાજ અને જાણીતી કથા અંદર સાંભળતા નાનકડાને પણ શાંતિ આપે છે.
હનુમાનની શક્તિ જેટલી જ તેમની કોમળતા છે: તેઓ સૌથી પહેલાં વિચારે છે કે સીતાને કેવું લાગશે. આ કથા કોમળ વાણી, યોગ્ય સમય અને પ્રિયજનનું નામ સાંભળવાની સાજા કરતી શક્તિને માન આપે છે.
રામનું નામ! તે સૂકી ધરતી પર ઠંડા વરસાદ જેવું હતું.
દૂર દૂર લંકાના ટાપુ પર અશોકનાં વૃક્ષોથી ભરેલો એક બગીચો હતો. પાંદડાંની વચ્ચે તેનાં લાલ ફૂલો નાની નાની જ્યોત જેવાં ચમકતાં હતાં.
એવા જ એક વૃક્ષ નીચે સીતા બેઠાં હતાં. તેમને તેમના ઘરથી અને રામથી ખૂબ દૂર લાવવામાં આવ્યાં હતાં, જે રામને તેઓ સૌથી વધુ પ્રેમ કરતાં હતાં. તેમનાં કપડાં સાદાં હતાં, વાળ એક ચોટલામાં બાંધેલા હતા, અને આંખોમાં શાંત ઉદાસી હતી.
તેમની ઉપર, શિંશપાના ઝાડનાં ઘાટાં પાંદડાંમાં છુપાઈને હનુમાન બેઠા હતા. તેઓ મોટો સમુદ્ર કૂદીને તેમને શોધવા આવ્યા હતા, અને આખરે, આ રહ્યાં સીતા.
હનુમાનનું હૃદય આનંદથી ભરાઈ ગયું. પણ તેઓ તરત નીચે ન કૂદ્યા. તેઓ એકદમ શાંત બેઠા અને ધ્યાનથી વિચાર્યું. બગીચામાં હળવો પવન વહ્યો, અને અશોકનાં લાલ ફૂલો ડાળી પર ધ્રૂજ્યાં.
"જો હું અચાનક તેમની સામે આવી જાઉં," તેમણે વિચાર્યું, "આ અજાણી ધરતી પર એક વાનર, તો કદાચ તેઓ ડરી જાય. તેમણે ઘણો ડર સહન કર્યો છે. હું એવી રીતે કેવી રીતે બોલું કે તેમને સલામત લાગે?"
તેમણે ખૂબ વિચાર્યું. પછી તેમને એક કોમળ વિચાર આવ્યો.
"હું તેમને બૂમ નહીં પાડું," તેમણે નક્કી કર્યું. "હું તેમને રામની કથા કહીશ, ધીમે અને મીઠાશથી, જેથી તેમનું પોતાનું હૃદય તેને ઓળખી લે."
એટલે પાંદડાંમાં છુપાયેલા હનુમાને ધીમા, કોમળ અવાજે બોલવાનું શરૂ કર્યું, જાણે કોઈ પોતાની જાતને ગીત ગાઈ સંભળાવતું હોય.
"એક સમયે દશરથ નામના રાજા હતા," તેમણે કહ્યું, "ઇક્ષ્વાકુ વંશના એક સારા અને ઉદાર રાજા, જે ચમકતી અયોધ્યા નગરી પર રાજ કરતા હતા."
નીચે, સીતાએ પોતાનું માથું થોડું ઊંચું કર્યું.
"તેમના મોટા પુત્ર રામ હતા," હનુમાને આગળ કહ્યું, "સૌ પુરુષોમાં શ્રેષ્ઠ, બધાં સાથે દયાળુ, દરેક શબ્દમાં સાચા, અને પર્વત જેવા મજબૂત."
"પિતાનું વચન પાળવા રામ પોતાની પ્રેમાળ પત્ની સીતા અને વફાદાર ભાઈ લક્ષ્મણ સાથે વનમાં રહેવા ગયા. તેઓ વૃક્ષોની વચ્ચે એક ઝૂંપડીમાં આનંદથી રહેતાં હતાં."
સીતા સીધાં બેઠાં થયાં. તેમણે શ્વાસ રોકી રાખ્યો. આ દૂરની જગ્યાએ આ વાતો કોણ જાણી શકે? રામનું નામ આટલા પ્રેમથી કોણ લઈ શકે?
"પણ એક દિવસ સીતાને લઈ જવામાં આવ્યાં," હનુમાને ધીમેથી કહ્યું. "અને રામે તેમને બધે શોધ્યાં, જંગલો અને પર્વતોમાં, તેમનું નામ પોકારતા."
"તેમણે વાનરોના રાજા સુગ્રીવ સાથે મિત્રતા કરી. અને સુગ્રીવે તેમને શોધવા દરેક દિશામાં વાનરો મોકલ્યા. હું તેમાંનો એક છું. રાજકુમારીને શોધવા મેં મોટો સમુદ્ર પાર કર્યો, અને અહીં, આ વૃક્ષ નીચે, આખરે હું તેમને જોઉં છું, બરાબર જેવું રામે વર્ણન કર્યું હતું."
પછી હનુમાન ચૂપ થઈ ગયા.
સીતાનું હૃદય ઝડપથી ધબકતું હતું. રામનું નામ! તે સૂકી ધરતી પર ઠંડા વરસાદ જેવું હતું. તેમણે ડાળીઓમાં ઉપર જોયું, આમતેમ, તેમની આંખો શોધતી રહી.
અને ત્યાં, પાંદડાંની વચ્ચે, તેમણે કોમળ આંખો અને જોડેલા હાથવાળો એક નાનો વાનર જોયો, જે સવારના સૂરજ જેવો ઝળહળતો હતો.
પહેલાં તેમને થયું, "શું આ સપનું છે?" પણ અવાજ એટલો માયાળુ હતો, અને કથા એટલી સાચી, કે તેમના મનમાં થોડી આશા ઊગવા લાગી, અંધારામાં ખૂલતા બીજની જેમ.
હનુમાન ધીમે ધીમે, એક એક પગલું ભરીને નીચે આવ્યા, જેથી તેઓ ચોંકી ન જાય. તેમણે માથું નીચું નમાવ્યું. "માતા," તેમણે કહ્યું, "હું હનુમાન છું, રામનો દૂત. રામ કુશળ છે, અને તેઓ દરેક પળે તમને યાદ કરે છે."
સીતાની આંખોમાં આંસુ આવ્યાં, પણ આ વખતે તે રાહતનાં આંસુ હતાં. "મને વધુ કહો," તેમણે ધીમેથી કહ્યું. "તેમના વિશે બધું કહો."
એટલે હનુમાન આદરપૂર્વક થોડે દૂર બેઠા અને તેમને રામ વિશે કહ્યું: તેઓ કેવા દેખાય છે, કેવી રીતે બોલે છે, કેવી રીતે તેઓ ક્યારેય તેમને યાદ કરવાનું છોડતા નથી. અને જેમ જેમ તેઓ બોલતા ગયા, સીતાનો ચહેરો, જે ઘણા સમયથી ફિક્કો હતો, ફરી ચમકવા લાગ્યો.
પછી હનુમાને નિશાની તરીકે તેમને રામની વીંટી આપી. પણ તેમણે આપેલી સૌથી પહેલી ભેટ હતી રામના નામનો અવાજ, જે એકલા બગીચામાં કોમળતાથી બોલાયો હતો.
નાનકડા, ક્યારેક સારા સમાચાર આપવાની સૌથી માયાળુ રીત ધીમેથી કહેવાની છે, જેથી થાકેલું હૃદય સવારના ફૂલની જેમ ધીમે ધીમે ખૂલી શકે.
રામાયણ માંથી વધુ
બાળક સાથે વિચારો
કોનું નામ સાંભળીને તમારું હૃદય સલામત અને હૂંફાળું અનુભવે છે?
સંકલ્પ: શાંત, એકલી પળોમાં પણ આશા મારા સુધી પહોંચી શકે છે.
આશીર્વાદ: કોમળ અવાજો તમને હંમેશાં સારા સમાચાર લાવે, અને તમારો પોતાનો અવાજ બીજાઓ સાથે કોમળ રહે.
પાત્રો
- હનુમાન
- — કોમળ શબ્દો પસંદ કરતા વિનમ્ર દૂત.
- સીતા
- — ધીરજવાન અને પ્રેમાળ, રામનું નામ સાંભળીને ખીલી ઊઠે છે.
- રામ
- — દૂર રહીને પણ દરેક પળે સીતાને યાદ કરે છે.
બોધ
કોમળતાથી આપેલા સારા સમાચાર સૌથી વધુ શાંતિ આપે છે.
તમારા બાળકને શું કહેવું
મારા નાનકડા, હું હંમેશાં તારી સાથે પ્રેમ અને કોમળતાથી વાત કરીશ. તું ક્યારેય એકલું નથી; પ્રેમ હંમેશાં તારી પાસે છે.
મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો
હનુમાન તરત નીચે કૂદવાને બદલે ધીમેથી કેમ ગાવા લાગ્યા?
સ્રોત: વાલ્મીકિ રામાયણ, સુંદરકાંડ, સર્ગ 30–36
આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા ગાયત્રી મંત્રનો જાપ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થા ડાયટ ચાર્ટ વાંચો.
સંબંધિત વાર્તાઓ
- હનુમાનને લંકામાં મિત્ર મળ્યો · દિવસ 90
મળતી આવતી વાર્તા
જ્યારે આપણે સારપ શોધીએ ત્યારે સાચી મિત્રતા અણધારી જગ્યાએ મળી શકે છે. આ એક હૂંફાળી યાદ છે કે દયા દયાને ઓળખી લે છે.
વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો
અશોક વાટિકામાં રામનું ગીત વાર્તા શું શીખવે છે?
હનુમાનની શક્તિ જેટલી જ તેમની કોમળતા છે: તેઓ સૌથી પહેલાં વિચારે છે કે સીતાને કેવું લાગશે. આ કથા કોમળ વાણી, યોગ્ય સમય અને પ્રિયજનનું નામ સાંભળવાની સાજા કરતી શક્તિને માન આપે છે.