Women of India · વાર્તા સંગ્રહ
અવ્વૈયાર અને અતિયમાનનું આમળું
સરદાર અતિયમાનને એક દુર્લભ નેલ્લી ફળ મળે છે, જે લાંબું, તંદુરસ્ત જીવન આપે છે એમ કહેવાય છે. તે પોતે ખાવાને બદલે શાંતિથી કવયિત્રી અવ્વૈયારને આપી દે છે.
વાર્તાની શીખ: સાચી ઉદારતા બીજાના ભલા માટે આપણી પાસેનું શ્રેષ્ઠ આપે છે.
આ વાર્તામાં
- પાત્રો
- અતિયમાન, અવ્વૈયાર
- સ્રોત ગ્રંથ
- પુરનાનૂરુ, શ્લોક 91 (સંગમ તમિલ સાહિત્ય)
- વાંચન સમય
- 4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)
3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો
સ્રોત: ભારતની નારીઓ પરંપરાની વાર્તા
આ વાર્તા પાછળ
તમિલ સ્મૃતિમાં અતિયમાને અવ્વૈયારને આપેલા નેલ્લી ફળ જેટલી પ્રખ્યાત ભેટો બહુ ઓછી છે. આ પ્રસંગ સંગમ યુગના સંગ્રહોમાંના એક, પુરનાનૂરુના 91મા શ્લોકમાં સચવાયો છે, અને આજ સુધી તમિલ શાળાનાં પુસ્તકોમાં અને ઘરની વાર્તાઓમાં કહેવાય છે. રાજભેટની મોટા ભાગની કથાઓમાં કવિને સોનું કે જમીન મળે છે; અહીં એક સરદાર પોતાનું જીવન લંબાવી શકે એવી એકમાત્ર વસ્તુ આપી દે છે, ફક્ત એટલા માટે કે તે માને છે કે એક જ્ઞાની સ્ત્રીનાં ગીતો તેના રાજ કરતાં વધુ લાંબો સમય દુનિયાની સેવા કરશે. તે સમજાવ્યા વગર જ આપી દે છે, જેથી તે ના ન પાડી શકે. થનારી મા માટે, આ ઉદારતા પર અને વધતા બાળકની આસપાસ રહીને તેને માર્ગ બતાવનારા જ્ઞાની અવાજોના મૂલ્ય પર એક મીઠું ચિંતન છે.
સૌ જે રાખી લેવાની આશા રાખતા હતા તે જ વસ્તુ અતિયમાન આપી દે છે, કારણ કે તે જુએ છે કે બીજાના હાથમાં તે કેટલું સારું કરી શકે. આ વાર્તા નિઃસ્વાર્થ દાન અને સંસ્કૃતિ જ્ઞાનને જે માન આપે છે તેની ઉજવણી કરે છે.
રાજા ફક્ત એક નાના દેશ પર રાજ કરી શકે. પણ તમારાં ગીતો બધે પહોંચે છે.
બહુ પહેલાં, તમિલ દેશના લીલા ડુંગરોમાં તગડૂર નામનું એક નાનું રાજ્ય હતું, જ્યાં અતિયમાન નેડુમાન અંજી નામના ઉદાર સરદાર રાજ કરતા.
અતિયમાનને કવિતા ખૂબ ગમતી. તેમનો દરબાર ફરતા કવિઓ માટે હંમેશાં ખુલ્લો રહેતો, જેઓ તાડપત્રની પોથીઓ અને મીઠા અવાજ સાથે આવતા, અને તે તેમને જમાડતા અને ચમકતી આંખે તેમનાં ગીતો સાંભળતા.
તેમને સૌથી વધુ પ્રિય કવયિત્રી હતાં અવ્વૈયાર. તે એક જ્ઞાની સ્ત્રી હતાં, જે સાદી સફેદ સાડીમાં ગામેગામ ચાલતાં, સાથે ફક્ત લાકડી અને પોતાનાં ગીતો.
અવ્વૈયારના શ્લોક પાણીનાં ટીપાં જેવા ટૂંકા અને સ્પષ્ટ હતા, છતાં દરેકમાં દયા, પ્રામાણિકતા અને સારી રીતે જીવવાનો આખો પાઠ હતો. બાળકો તેમને મોઢે કરતાં, અને રાજાઓ તેમની સલાહ સાંભળતા.
એક દિવસ ઊંચા ડુંગરોમાંથી એક શિકારી અતિયમાનના મહેલે આવ્યો, કેળના પાનમાં કાળજીથી વીંટાળેલી કોઈ વસ્તુ લઈને.
"મહાન રાજા," શિકારીએ કહ્યું, "હું એક સીધી ભેખડ પર ચડ્યો જ્યાં બહુ ઓછા લોકો જાય છે, અને ત્યાં મને એક બહુ દુર્લભ નેલ્લીનું ઝાડ મળ્યું. તે ઘણાં વર્ષે ફક્ત એક જ ફળ આપે છે."
તેણે પાન ખોલ્યું. અંદર એક જ ગોળ આમળું હતું, આછું લીલું અને ધીમે ધીમે ચમકતું, જાણે નાનકડો ચાંદો.
"વડીલો કહે છે," શિકારીએ આગળ કહ્યું, "કે જે આ ફળ ખાય તે બહુ લાંબું અને તંદુરસ્ત જીવન જીવે."
દરબારીઓ આશ્ચર્યથી બોલી ઊઠ્યા. "મહારાજ, તરત ખાઈ લો," તેમણે કહ્યું. "આપણા રાજ્યને ઘણાં ઘણાં વર્ષો સુધી બળવાન રાજાની જરૂર છે."
અતિયમાને નાનકડું ફળ હથેળીમાં રાખ્યું અને લાંબો સમય તેને જોઈ રહ્યા. દરબાર શાંત થઈ ગયો. બહાર આંબાનાં ઝાડ પરથી પોપટ બોલતા હતા.
એ જ વખતે એક ચોકીદારે જાહેર કર્યું કે અવ્વૈયાર લાંબું ચાલીને ધૂળવાળાં, પોતાના મિત્ર રાજાને મળવા દરવાજે આવ્યાં છે.
અતિયમાનનો ચહેરો ખીલી ઊઠ્યો. તેમણે પ્રેમથી સ્વાગત કર્યું, તેમના પગ ધોયા, અને સન્માનનું આસન આપ્યું. પછી તેમની સામે એક થાળી મૂકી જેમાં એક જ લીલું ફળ હતું.
"આ ખાઓ, જ્ઞાની મા. આ ડુંગરોની એક નાની ભેટ છે," તેમણે હળવેથી કહ્યું.
અવ્વૈયારે સ્મિત કરીને તે ખાધું, અને ખાતાં જ તેમનામાં સુંદર ઠંડક ફેલાઈ ગઈ, જાણે દિલમાંથી પહાડી ઝરણું વહેતું હોય.
"આ ફળ કેટલું મીઠું અને અનોખું છે," તેમણે કહ્યું. "એ ક્યાંથી આવ્યું?"
ત્યારે જ અતિયમાને સાચી વાત કહી: કે એ લાંબા જીવનનું દુર્લભ નેલ્લી હતું, જે ઘણાં વર્ષે એક વાર મળે, અને તેમણે એ તેમને આપવાનું પસંદ કર્યું હતું.
અવ્વૈયાર આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયાં. "પણ કેમ, મારા રાજા? તમે યુવાન અને બળવાન છો, અને તમારી પ્રજાને તમારી જરૂર છે. આવો ખજાનો એક વૃદ્ધ કવયિત્રીને કેમ આપ્યો?"
અતિયમાને નરમાશથી જવાબ આપ્યો, "રાજા ફક્ત એક નાના દેશ પર રાજ કરી શકે. પણ તમારાં ગીતો બધે પહોંચે છે. જો તમે લાંબું જીવો, તો તમારું જ્ઞાન યુગો સુધી બાળકો અને રાજાઓને શીખવતું રહેશે. એ મારા પોતાના લાંબા જીવન કરતાં વધુ કીમતી છે."
અવ્વૈયારની આંખો ભરાઈ આવી. તેમણે હાથ જોડ્યા અને ત્યાં જ દરબારમાં તેમના માટે એક શ્લોક ગાયો, અને દરબારીઓ ચૂપચાપ સાંભળતા રહ્યા.
તેમણે ગાયું કે અતિયમાન નીલકંઠ ભગવાન શિવ જેવા છે, જેમણે એક વાર દુનિયા સુરક્ષિત રહે તે માટે સાગરનું વિષ પોતાના કંઠમાં ધારણ કર્યું હતું, એક એવા દાતા જે પોતાના પહેલાં બીજાનો વિચાર કરે.
એ નાનકડી કવિતા લખી લેવાઈ અને પુરનાનૂરુ નામના પ્રાચીન સંગ્રહમાં સચવાઈ, અને બે હજાર વર્ષ પછી આજે પણ લોકો તેને વાંચે છે.
અવ્વૈયાર ઘણાં વધુ વર્ષો સુધી ગામેગામ ચાલતાં રહ્યાં, અને તેમના સાદા, જ્ઞાનભર્યા શ્લોક આજ સુધી તમિલ બાળકોને શીખવાય છે.
અને અતિયમાનને તેમની લડાઈઓ કે સોના માટે નહીં, પણ મોટા અને પ્રેમાળ દિલથી આપેલા એક નાના લીલા ફળ માટે યાદ કરવામાં આવે છે.
તો હવે સૂઈ જા, નાનકડા. તને બીજાને પોતાનું શ્રેષ્ઠ આપવાનો આનંદ મળે, અને જ્ઞાની અને પ્રેમાળ અવાજો આખી જિંદગી તને માર્ગ બતાવે.
ભારતની નારીઓ માંથી વધુ
બાળક સાથે વિચારો
કોના જ્ઞાને તમને પોષ્યાં છે, અને તમે તેને કેવી રીતે માન આપવા માગો છો?
સંકલ્પ: હું ખુલ્લા દિલથી મારું શ્રેષ્ઠ આપું છું, અને એ આપવાથી દુનિયા વધુ મીઠી બને છે.
આશીર્વાદ: નાનકડા, તું જ્ઞાનભર્યા શબ્દોની વચ્ચે મોટું થજે, અને અતિયમાનની જેમ મુક્ત મને તારી ભેટો વહેંચજે.
પાત્રો
- અતિયમાન
- — કવિઓને ચાહતા એક ઉદાર સરદાર.
- અવ્વૈયાર
- — જેમનાં ગીતો દૂર સુધી પહોંચે છે એવાં જ્ઞાની કવયિત્રી.
બોધ
સાચી ઉદારતા બીજાના ભલા માટે આપણી પાસેનું શ્રેષ્ઠ આપે છે.
તમારા બાળકને શું કહેવું
નાનકડા, જ્ઞાની અને પ્રેમાળ અવાજો હંમેશાં તને માર્ગ બતાવે. તું દાની દિલ સાથે મોટું થજે.
મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો
અતિયમાને એ ખાસ ફળ અવ્વૈયારને કેમ આપ્યું?
સ્રોત: પુરનાનૂરુ, શ્લોક 91 (સંગમ તમિલ સાહિત્ય)
આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા ગર્ભ સંવાદ — બાળક સાથે વાતો અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થા ડાયટ ચાર્ટ વાંચો.
સંબંધિત વાર્તાઓ
- અસીમા ચેટરજીનો ઔષધિઓનો બગીચો · દિવસ 123
મળતી આવતી વાર્તા
ભારતીય ઔષધીય વનસ્પતિઓના અસીમા ચેટરજીના ધીરજભર્યા અભ્યાસે ભારતીય વિજ્ઞાનમાં સ્ત્રીઓ માટે દરવાજા ખોલ્યા. પરંપરાએ તુલસી અને લીમડા જેવી વનસ્પતિઓને લાંબા સમયથી કીમતી માની છે, અને માતાની શાંતિ વિશેનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે જિજ્ઞાસુ, ઉતાવળ વિનાનું મન લાંબી પ્રક્રિયાઓને, ગર્ભાવસ્થાને પણ, વધુ હળવી બનાવી શકે છે.
વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો
અવ્વૈયાર અને અતિયમાનનું આમળું વાર્તા શું શીખવે છે?
સૌ જે રાખી લેવાની આશા રાખતા હતા તે જ વસ્તુ અતિયમાન આપી દે છે, કારણ કે તે જુએ છે કે બીજાના હાથમાં તે કેટલું સારું કરી શકે. આ વાર્તા નિઃસ્વાર્થ દાન અને સંસ્કૃતિ જ્ઞાનને જે માન આપે છે તેની ઉજવણી કરે છે.