Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Women of India · દિવસ 60 · અઠવાડિયું 9

અવ્વૈયાર અને ઝાડ પરનો છોકરો

કવયિત્રી અવ્વૈયાર જાંબલી ફળોથી લચેલા નાવલના ઝાડ નીચે આરામ કરે છે. એક છોકરો પૂછે છે કે તેમને ફળ શેકેલાં જોઈએ કે વગર શેકેલાં, અને તેમને લાગે છે કે તે ગાંડી વાત કરે છે.

વાર્તાની શીખ: આપણે કોઈની પાસેથી પણ શીખી શકીએ, બાળક પાસેથી પણ.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
અવ્વૈયાર, ઝાડ પરનો છોકરો
સ્રોત ગ્રંથ
નાવલના ઝાડ પાસે અવ્વૈયાર અને છોકરા (ઘણી વાર મુરુગન તરીકે ઓળખાતા)ની તમિલ લોકપરંપરા
વાંચન સમય
4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

દિવસ 60 એક નજરે

અઠવાડિયું
અઠવાડિયું 9 · 7 માંથી દિવસ 4
ત્રિમાસિક
ત્રિમાસિક 1
આ અઠવાડિયે બાળક
બધાં જરૂરી અંગો બનવાનું શરૂ થઈ ગયું છે. નાનકડા સ્નાયુઓ બાળકને હલવા દે છે. અઠવાડિયું 9: બાળકનો વિકાસ

તમિલ પરંપરા અવ્વૈયારને પોતાના સૌથી જ્ઞાની અવાજોમાંનો એક માને છે, અને આ વાર્તા તેમની નમ્રતા અને રમૂજ બતાવે છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે હાસ્ય અને ચાલતાં ચાલતાં શીખવાની તૈયારી, બધું જાણવાનું જે દબાણ ઘણાં માતા-પિતા અનુભવે છે તેને હળવું કરી શકે.

ઝાડ પર બેઠેલા એક છોકરાએ એક નાનકડા ફળથી મને કંઈક નવું શીખવી દીધું.

તમિલનાડુના તડકામાં ધૂળિયા રસ્તા પર વૃદ્ધ કવયિત્રીની લાકડી ટક, ટક, ટક અવાજ કરતી હતી.

તેમનું નામ અવ્વૈયાર હતું. આખા તમિલનાડુમાં લોકો તેમને પ્રેમ કરતા. તેઓ તેમને અવ્વૈ કહેતા, જેનો અર્થ થાય કંઈક વહાલી દાદીમા જેવો. સાદી સફેદ સાડીમાં, હાથમાં લાકડી લઈને, તેઓ ગામેગામ ફરતાં, અને જ્યાં જાય ત્યાં નાની, જ્ઞાનભરી કવિતાઓ સંભળાવતાં. બાળકો તે મોઢે કરી લેતાં. રાજાઓ તેમની સલાહ લેતા.

અવ્વૈયાર ઘણું જાણતાં. અને સાચું કહીએ તો, ક્યારેક તેમને પોતે કેટલું જાણે છે તેનો થોડો ગર્વ પણ થતો.

તે બપોરે તેઓ બહુ થાકેલાં હતાં. સૂરજ માથે હતો. પગ દુખતા હતા. ભૂખ અને તરસ લાગી હતી.

આગળ તેમણે નાવલનું એક મોટું ઝાડ જોયું. તેને જાંબુનું ઝાડ પણ કહે છે. તેની પહોળી ડાળીઓ ઠંડી લીલી છાંયડી બનાવતી હતી, અને તે નાનાં, ઘેરાં જાંબલી ફળોથી લચેલી હતી. અવ્વૈયારે આનંદનો શ્વાસ લીધો અને થડને અઢેલીને આરામ કરવા બેઠાં.

ત્યાં ઉપરથી એક અવાજ આવ્યો.

"પાટ્ટી! દાદીમા!"

તેમણે ઉપર જોયું. એક ડાળી પર એક નાનો છોકરો બેઠો હતો, કદાચ ગોવાળિયો, ચમકતી આંખો અને તોફાની સ્મિત સાથે. તે પગ હલાવતો હતો અને હાથમાં ફળ પકડ્યાં હતાં.

"તમે ભૂખ્યાં લાગો છો, પાટ્ટી," છોકરાએ કહ્યું. "થોડાં ફળ ખાશો?"

"હા, બેટા, જરૂર," અવ્વૈયારે કહ્યું. "બહુ સારું લાગશે."

છોકરાએ માથું એક બાજુ નમાવ્યું. "પણ પહેલાં કહો," તેણે કહ્યું. "તમને શેકેલાં ફળ જોઈએ? કે વગર શેકેલાં?"

અવ્વૈયારે આંખો પટપટાવી. શેકેલાં ફળ? સીધાં ઝાડ પરથી? આવું તો તેમણે ક્યારેય સાંભળ્યું નહોતું. તેમને લાગ્યું કે છોકરો ગાંડી વાત કરે છે. પણ વિચારવા જેટલી શક્તિ નહોતી.

"મને વગર શેકેલાં જ આપ, બેટા," તેમણે જરા હસીને કહ્યું. "સીધાં ઝાડ પરથી."

છોકરાએ ડાળી જરાક હલાવી. પાકાં જાંબલી ફળોનો વરસાદ પડ્યો. તે તેમની ચારે બાજુ ધૂળ અને રેતીમાં ગબડી પડ્યાં.

અવ્વૈયારે એક ફળ ઉપાડ્યું. તેના પર ઝીણી રેતી ચોંટી હતી. એટલે તેમણે તેને હોઠ પાસે લાવી હળવેથી ફૂંક મારી સાફ કર્યું. ફૂ. ફૂ.

ઉપરની ડાળીમાંથી ખિલખિલ હાસ્ય આવ્યું.

"પાટ્ટી," છોકરાએ કહ્યું, "ફળને ફૂંક કેમ મારો છો? બહુ ગરમ છે? શું એ શેકેલું જ નીકળ્યું?"

અવ્વૈયાર અટકી ગયાં. હાથમાંના ફળ સામે જોયું. ઉપર છોકરા સામે જોયું. અને પછી તેમને સમજાયું. લોકો ગરમ ખોરાક ઠંડો કરવા ફૂંક મારે છે. અને અહીં તેઓ ઝાડના ફળને બરાબર એમ જ ફૂંકતાં હતાં. તમિલમાં શેકેલા માટેનો શબ્દ 'સુટ્ટ' ગરમ માટેના શબ્દ જેવો સંભળાય છે. છોકરો શરૂઆતથી જ શબ્દો સાથે રમતો હતો.

તેઓ હસવા લાગ્યાં. ખભા હલી જાય એવું ઊંડું, હૂંફાળું, ખુશ હાસ્ય. જ્ઞાન નમ્ર રહે છે અને હસવા તૈયાર રહે છે.

"તેં મને પકડી પાડી, નાનકડા," તેમણે કહ્યું. "હું આખા દેશમાં ફરી છું, જે જાણું છું તે વહેંચતી. અને ઝાડ પર બેઠેલા એક છોકરાએ એક નાનકડા ફળથી મને કંઈક નવું શીખવી દીધું."

છોકરો પણ હસ્યો. અને એક ક્ષણ માટે, પાંદડાંમાંથી પ્રકાશ ઊતરતો હતો ત્યારે, અવ્વૈયારે જોયું કે એ કોઈ સામાન્ય છોકરો નહોતો. તેની આસપાસ હળવું તેજ હતું. તેની આંખોમાં આખા આકાશની દયા હતી.

જૂની કથાઓમાં લોકો કહે છે કે એ છોકરો સ્વયં ભગવાન મુરુગન હતા, તમિલ પહાડોના યુવાન દેવ, જે પોતાની વહાલી ભક્ત સાથે હળવી રમત રમવા અને તેમને યાદ અપાવવા નીચે આવ્યા હતા કે કોઈ ક્યારેય બધું જાણતું નથી.

"આભાર," અવ્વૈયારે ધીમેથી કહ્યું, અને હાથ જોડ્યા. "મને યાદ અપાવવા બદલ આભાર કે શીખવાનું હંમેશાં વધુ બાકી હોય છે. સૌથી નાનું પણ શિક્ષક બની શકે છે."

છોકરો હસ્યો. પાંદડાં ખખડ્યાં. અને તેમણે ફરી જોયું ત્યારે ડાળી ખાલી હતી. બસ મીઠાં જાંબલી ફળ, ઠંડી લહેર અને ઊંડી શાંતિની લાગણી બાકી હતી.

અવ્વૈયારે દરેક કોળિયાનો આનંદ લેતાં ધીમે ધીમે ફળ ખાધાં. તેમના હોઠ અને આંગળીઓ જાંબલી થઈ ગયાં. પછી લાકડી ઉપાડી અને ગણગણતાં ફરી રસ્તે ચાલી નીકળ્યાં. તેઓ પહેલાં કરતાં હળવાં લાગતાં હતાં. તેમનું હૃદય જુવાન લાગતું હતું.

તેમની ઘણી કવિતાઓ આજે પણ ગવાય છે. તમિલનાડુનાં બાળકો શાળામાં તે શીખે છે, "આભાર માનવાનું ભૂલશો નહીં" અને "શીખવું સુંદર છે" જેવી નાની પંક્તિઓ. અને લોકો આજે પણ હસતાં હસતાં આ વાર્તા કહે છે: જ્ઞાની દાદીમા અને ઝાડ પરનો રમતિયાળ છોકરો.

તે સાંજે, રસ્તામાં ક્યાંક, અવ્વૈયાર ફરી આરામ કરવા બેઠાં. તેમણે પોતાની જાંબલી આંગળીઓ સામે જોયું અને ફરી હસી પડ્યાં, ધીમેથી, એકલાં એકલાં.

એક દિવસ તું અમારો સૌથી નાનો શિક્ષક બનીશ, નાનકડા, અને અમે તારી પાસેથી શીખવા તૈયાર છીએ.

આગળની વાર્તા વાંચો →અવ્વૈયાર અને અતિયમાનનું આમળું

ભારતની નારીઓ માંથી વધુ

3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 4–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: ભારતની નારીઓ પરંપરાની વાર્તા

આ વાર્તા પાછળ

અવ્વૈયાર, જેમની નાની કવિતાઓ તમિલ બાળકો આજે પણ મોઢે કરે છે, તે નાવલ એટલે કે જાંબુના ઝાડ પરના એક છોકરા વિશેની પ્રખ્યાત લોકકથાનાં નાયિકા છે; એ છોકરાને ઘણી વાર ભગવાન મુરુગન માનવામાં આવે છે. તેનો કોયડો, 'શેકેલાં કે વગર શેકેલાં ફળ?', ત્યારે જ ઉકેલાય છે જ્યારે તેઓ પડેલા ફળ પરથી રેતી ફૂંકે છે, જેમ લોકો ગરમ ખોરાકને ફૂંકે. મહાન કવિઓ વિશેની મોટા ભાગની વાર્તાઓ તેમને શબ્દોથી જીતતા બતાવે છે; આ વાર્તા એટલે પ્રિય છે કે જ્ઞાની વૃદ્ધા એક બાળકથી ખુશીથી હારી જાય છે, અને પોતાના પર હસે છે. ગર્ભાવસ્થા માટે, આ રમતિયાળ યાદ છે કે નાનકડાં બાળકો જેટલું શીખશે તેટલું જ માતા-પિતાને શીખવશે પણ.

બાળક સાથે વિચારો

કોઈ બાળકે કે તમારાથી નાની વ્યક્તિએ તમને એવું શું શીખવ્યું છે જે તમને હજી યાદ છે?

સંકલ્પ: હું ખુલ્લી, જિજ્ઞાસુ અને નમ્ર રહું છું, અને મારું બાળક મને જે શીખવશે તેનું સ્વાગત કરું છું.

આશીર્વાદ: તમારા દિવસો પ્રેમાળ સંબંધો, આનંદની પળો અને શાંત યાદોથી ભરેલા રહે.

પાત્રો

અવ્વૈયાર
— એક પ્રિય જ્ઞાની કવયિત્રી, જે કંઈક નવું શીખે છે.
ઝાડ પરનો છોકરો
— ચતુર કોયડાવાળો એક રમતિયાળ છોકરો.

બોધ

આપણે કોઈની પાસેથી પણ શીખી શકીએ, બાળક પાસેથી પણ.

તમારા બાળકને શું કહેવું

મારા નાનકડા, હું પણ તારી પાસેથી ઘણું શીખીશ.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

'શેકેલાં' ફળથી છોકરાનો શું અર્થ હતો?

સ્રોત: નાવલના ઝાડ પાસે અવ્વૈયાર અને છોકરા (ઘણી વાર મુરુગન તરીકે ઓળખાતા)ની તમિલ લોકપરંપરા

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા ગાયત્રી મંત્રનો જાપ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 9મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.

સંબંધિત વાર્તાઓ

  • અક્કા મહાદેવીનું ખુલ્લું આકાશ · દિવસ 80

    મળતી આવતી વાર્તા

    અક્કા મહાદેવીનાં વચન આજે પણ આખા કર્ણાટકમાં ગવાય છે, અને પરંપરા તેમને સામાન્ય લોકોની ભાષામાં નિર્ભય, પ્રેમભરી ભક્તિનો અવાજ માને છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે ગાવું અને સુગંધ અનુભવવા જેવી કોમળ ટેવો શરીરને શાંત કરવામાં મદદ કરી શકે છે, એટલે તેમનાં ગીતો રાત્રે સુંદર સાથી બને છે.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

અવ્વૈયાર અને ઝાડ પરનો છોકરો વાર્તા શું શીખવે છે?

તમિલ પરંપરા અવ્વૈયારને પોતાના સૌથી જ્ઞાની અવાજોમાંનો એક માને છે, અને આ વાર્તા તેમની નમ્રતા અને રમૂજ બતાવે છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે હાસ્ય અને ચાલતાં ચાલતાં શીખવાની તૈયારી, બધું જાણવાનું જે દબાણ ઘણાં માતા-પિતા અનુભવે છે તેને હળવું કરી શકે.

અવ્વૈયાર અને ઝાડ પરનો છોકરો ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?

આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 9 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंमराठीत वाचा

કોઈ સગર્ભાને મોકલો