Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Krishna Leela · દિવસ 178 · અઠવાડિયું 26

એ દોરડું જે હંમેશાં ટૂંકું પડતું

ગુસ્સામાં નાના કૃષ્ણ માખણની મટકી ફોડી નાખે છે. યશોદા તેમને પ્રેમથી ખાંડણિયા સાથે બાંધવા માગે છે, પણ દરેક દોરડું ટૂંકું પડે છે.

વાર્તાની શીખ: કોઈને સાચે નજીક ફક્ત પ્રેમ જ રાખી શકે છે.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
નાના કૃષ્ણ, યશોદા
સ્રોત ગ્રંથ
ભાગવત પુરાણ
વાંચન સમય
5 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

દિવસ 178 એક નજરે

અઠવાડિયું
અઠવાડિયું 26 · 7 માંથી દિવસ 3
ત્રિમાસિક
ત્રિમાસિક 2
આ અઠવાડિયે બાળક
આંખો ખૂલવા લાગે છે. મોટા અવાજથી બાળક ચોંકી શકે છે. અઠવાડિયું 26: બાળકનો વિકાસ
મંત્ર
ૐ

કારતક મહિનામાં ઉજવાતી દામોદર લીલાની પરંપરા કહે છે કે ભગવાન પોતે માના પ્રેમ અને મહેનતથી બંધાવા દે છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે કંઈક ખોટું થાય ત્યારે પોતાની સાથે નરમાશ રાખવાથી મા શાંત અને જોડાયેલી રહી શકે છે.

બ્રહ્માંડમાં કોઈ દોરડું કૃષ્ણને બાંધી શકે એટલું લાંબું નથી. ફક્ત માનો ધીરજભર્યો પ્રેમ જ તેમને બાંધી શકે છે.

ડાબે-જમણે, ડાબે-જમણે, યશોદાના હાથમાં વલોણાનું દોરડું ફરતું હતું. ગોકુળમાં કારતક મહિનાનો તહેવારનો સમય હતો, અને તે સવાર પડતા પહેલાં જ ઊઠી ગઈ હતી. આજે તે જાતે માખણ વલોવવા માગતી હતી. તે માટીની મોટી મટકી પાસે બેઠી, લાકડાના રવૈયા પર દોરડું વીંટાળ્યું અને ખેંચવા લાગી.

વલોવતાં-વલોવતાં તે પોતાના દીકરા વિશે ગીત ગાતી હતી: તેના વાંકડિયા વાળ, કમળ જેવી આંખો, તેની તોફાની રમતો. તેની બંગડીઓ તાલમાં રણકતી હતી. હવામાં મલાઈની સુગંધ હતી.

નાના કૃષ્ણ જાગ્યા અને આંખો ચોળતાં-ચોળતાં ડગમગ પગલે રસોડામાં આવ્યા. તેમને ભૂખ લાગી હતી. મા વલોવતી હતી ત્યાં જ તે તેના ખોળામાં ચડી ગયા અને ખવડાવવાનું કહ્યું.

યશોદા હસી પડી, વલોણું બાજુએ મૂક્યું, અને તેમને ખવડાવતાં-ખવડાવતાં છાતીસરસા ચાંપી રાખ્યા, વાળ પર હાથ ફેરવતી રહી. એ એક સંપૂર્ણ, શાંત ક્ષણ હતી.

પછી તેને કંઈક વાસ આવી. ચૂલા પર ગરમ કરવા મૂકેલું દૂધ ઊભરાઈ રહ્યું હતું. તેણે ઝટપટ કૃષ્ણને નીચે બેસાડ્યા અને દૂધ બચાવવા દોડી.

કૃષ્ણને આ જરાય ગમ્યું નહીં. નાનકડું મોં ચડાવીને તેમણે એક નાનો પથ્થર લીધો અને માખણની મટકીના તળિયે ટકોર મારી. તડ! છાશની પાતળી ધાર ભોંય પર વહેવા લાગી.

તેમને તરત ખબર પડી ગઈ કે હવે મુશ્કેલી છે. તેમણે મુઠ્ઠીભર તાજું માખણ લીધું અને બાજુના ઓરડામાં દોડી ગયા. ત્યાં ઊંધા પડેલા લાકડાના ખાંડણિયા પર ચડીને બારીએ બેઠેલા વાંદરાઓને માખણ ખવડાવવા લાગ્યા, અને થોડી-થોડી વારે પાછળ જોતા રહ્યા, મોટી-મોટી આંખોમાં ગુનાનો ભાવ હતો.

યશોદા પાછી આવી ત્યારે તેણે ફૂટેલી મટકી અને ખાબોચિયું જોયું. માખણવાળાં નાનાં પગલાંની પાછળ-પાછળ જતાં તેણે પોતાના દીકરાને ખાંડણિયા પર ખુશ વાંદરાઓની વચ્ચે બેઠેલો જોયો.

તેણે એક પાતળી સોટી ઉપાડી. કૃષ્ણ કૂદીને નીચે ઊતર્યા અને દોડ્યા. યશોદા આંગણામાં ચારે બાજુ તેમની પાછળ દોડી, અને છેવટે તેમનો હાથ પકડી લીધો.

કૃષ્ણ માખણવાળી મુઠ્ઠીઓથી આંખો ચોળતાં રડવા લાગ્યા. યશોદાનું હૈયું પીગળી ગયું. માના હાથની હૂંફમાં તોફાન પણ પીગળી જાય છે. તેણે સોટી ફેંકી દીધી. તે તેમને સજા નહીં કરે. પણ તેણે વિચાર્યું, "હું સાફ-સફાઈ કરું ત્યાં સુધી તે વધુ તોફાન ન કરે, એ માટે થોડી વાર તેને એક જગ્યાએ રાખવો પડશે."

એટલે તેણે વાછરડાં બાંધવાનું એક નરમ દોરડું લીધું, જેથી તેમને કમરેથી હળવેથી ભારે ખાંડણિયા સાથે બાંધી શકે.

તેણે તે તેમની નાનકડી કમર ફરતે વીંટાળ્યું. તે બે આંગળ ટૂંકું પડ્યું.

કેવું નવાઈભર્યું, તેણે વિચાર્યું. તેણે બીજું દોરડું ગાંઠ મારીને જોડ્યું. તોય બે આંગળ ટૂંકું.

ગોપીઓ જોવા આવી, મરક-મરક હસતી. યશોદાએ ઘરનાં બધાં દોરડાં જોડીને એક લાંબો ગૂંચળો બનાવ્યો. દરેક વખતે નાના દીકરાની કમર ફરતે વીંટાળે, અને દરેક વખતે બરાબર બે આંગળ ટૂંકું પડે.

ગોપીઓ અચરજથી હસી પડી. યશોદા પણ હસી, ભલે મૂંઝાયેલી હતી. તેના કપાળે પરસેવો હતો, વાળ છૂટી ગયા હતા, અને હાથ થાકી ગયા હતા.

કૃષ્ણે માની સામે જોયું. તેમણે જોયું કે મા કેટલી મહેનત કરી રહી છે, કેટલી થાકી ગઈ છે, અને તોય તેના ચહેરા પર કેટલો પ્રેમ છે.

અને પછી, એકદમ ચૂપચાપ, તેમણે પોતાને બંધાવા દીધા. દોરડું તેમની કમર ફરતે વીંટાયું અને છેવટે છેડા મળી ગયા. યશોદાએ નરમ ગાંઠ વાળી, તેમના માથે ચુંબન કર્યું, અને ફરી પોતાના કામે લાગી.

જ્ઞાનીઓ કહે છે: બ્રહ્માંડમાં કોઈ દોરડું કૃષ્ણને બાંધી શકે એટલું લાંબું નથી. ફક્ત માનો ધીરજભર્યો પ્રેમ જ તેમને બાંધી શકે છે. માનો પ્રેમ એ બાંધી શકે છે જે બીજું કંઈ નથી બાંધી શકતું. એક આંગળ તેની મહેનત હતી, અને બીજો આંગળ તેમની કૃપા. જ્યારે પ્રેમથી પ્રયત્ન કરતાં રહીએ ત્યારે મહેનત અને કૃપા ભેગાં થાય છે. બંને ભેગાં થયાં, ત્યારે દોરડું પૂરતું થઈ ગયું.

એટલે જ કૃષ્ણને પ્રેમથી દામોદર કહેવાય છે, "જેની કમરે દોરડું બાંધેલું છે તે."

નાના દામોદર થોડી વાર ખાંડણિયા સાથે બંધાઈને બેઠા. પછી તેમને કંટાળો આવ્યો. તે ભારે ખાંડણિયાને પાછળ ઘસડતાં, ધબ, ધબ, ધબ, આંગણામાં ભાંખોડિયાં ભરતા બગીચા તરફ ચાલ્યા, જ્યાં અર્જુનનાં બે ઊંચાં ઝાડ પાસે-પાસે ઊભાં હતાં.

તે બરાબર બંનેની વચ્ચેથી નીકળ્યા. ખાંડણિયો થડની પાછળ આડો ફસાઈ ગયો. કૃષ્ણે જરાક ખેંચ્યું, અને બંને જૂનાં ઝાડ મોટા નરમ સરસરાટ સાથે ધીમે-ધીમે જમીન તરફ નમી ગયાં.

ઝાડમાંથી ચંદ્ર જેવી ઝળહળતી બે આકૃતિઓ બહાર આવી. તે કુબેરના પુત્રો હતા, જે લાંબા સમયથી એક જાદુના બંધનમાં હતા, અને કૃષ્ણના નાનકડા ખેંચાણે તેમને મુક્ત કરી દીધા. તેમણે કમરે દોરડાવાળા એ નાના બાળકને નમન કર્યું, તેમનાં ગુણગાન ગાયાં અને આકાશમાં ઊડી ગયા.

અવાજ સાંભળીને યશોદા દોડતી આવી. તેણે જોયું કે દીકરો નમેલાં ઝાડની વચ્ચે સલામત બેઠો છે અને તેની સામે જોઈને હસે છે. તેણે તરત દોરડું છોડ્યું અને તેમને ઉપાડીને એટલા જોરથી બાથમાં લીધા કે તે ખિલખિલ હસી પડ્યા.

એ સાંજે ગોકુળની સ્ત્રીઓએ કારતકના દીવા પ્રગટાવ્યા, અને યશોદા ઉંબરે બેઠી, કૃષ્ણ તેના ખોળામાં સૂતા હતા, અને વાછરડાનું નરમ દોરડું તેની બાજુમાં ઢીલું વીંટળાયેલું પડ્યું હતું.

મારા નાનકડા, તારી મા આખું આકાશ નથી પકડી શકતી, પણ તને પકડી શકે છે, અને એટલું પૂરતું છે.

આગળની વાર્તા વાંચો →યશોદાએ તેના મોંમાં શું જોયું

કૃષ્ણ લીલા માંથી વધુ

4 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: ભાગવત પુરાણ, ખંડ 10 · પરંપરાગત પુનઃકથન

આ વાર્તા પાછળ

ભાગવત પુરાણના દશમ સ્કંધની દામોદર લીલા ખાસ કરીને કારતક મહિનામાં યાદ કરાય છે, જ્યારે ઘણાં ઘરો અને મંદિરોમાં કૃષ્ણને દીવા અર્પણ થાય છે અને દામોદરાષ્ટકમ ગવાય છે. યશોદા પોતાના તોફાની દીકરાને લાકડાના ખાંડણિયા સાથે બાંધવા માગે છે, પણ દરેક દોરડું બે આંગળ ટૂંકું પડે છે, જ્યાં સુધી તેની ધીરજભરી મહેનતથી રાજી થઈને કૃષ્ણ પોતે બંધાઈ ન જાય અને દામોદર, એટલે કે કમરે દોરડાવાળા, કહેવાય. પછી તે ખાંડણિયો બે અર્જુન વૃક્ષો વચ્ચેથી ખેંચીને બે બંધાયેલા જીવોને મુક્ત કરે છે. તેની વિશેષતા એ વિચાર છે કે અસીમને બળ નહીં, પ્રેમ બાંધી શકે છે. ગર્ભાવસ્થામાં તે કોમળ યાદ અપાવે છે કે માની ધીરજ જ પૂરતી છે.

બાળક સાથે વિચારો

તમારો પ્રેમ કઈ રીતે પહેલેથી જ તમારા બાળક સાથેનું કોમળ બંધન બની ગયો છે?

સંકલ્પ: મારો ધીરજભર્યો પ્રેમ એક બંધન છે જે રોજ મારા બાળક સુધી પહોંચે છે.

આશીર્વાદ: આજે તમારું મન અચરજથી ભરાઈ જાય. તમે જે રહસ્ય વહન કરો છો તે ઓછું ભારે અને વધુ પવિત્ર લાગે.

પાત્રો

નાના કૃષ્ણ
— એક તોફાની બાળક, જે ફક્ત પ્રેમથી બંધાય છે.
યશોદા
— એક ધીરજવાળી મા, જે પ્રેમથી પ્રયત્ન કરતી રહે છે.

બોધ

કોઈને સાચે નજીક ફક્ત પ્રેમ જ રાખી શકે છે.

તમારા બાળકને શું કહેવું

મારા નાનકડા, હું તને મારા પ્રેમમાં પકડી શકું છું, અને એટલું પૂરતું છે.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

દોરડું દર વખતે ટૂંકું કેમ પડતું હતું?

સ્રોત: ભાગવત પુરાણ, દશમ સ્કંધ (દામોદર લીલા)

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા થોડી મિનિટ ધ્યાન અને શ્વાસ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 26મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.

સંબંધિત વાર્તાઓ

  • કૃષ્ણ અને આગિયા · દિવસ 15

    મળતી આવતી વાર્તા

    પરંપરા કહે છે કે કૃષ્ણ દરેક નાના જીવમાં દિવ્યતા જોતા, અને ગોકુળમાં તેમનું બાળપણ આવાં સાદાં વિસ્મયોથી ભરેલું હતું. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે દોડાદોડી કરવાને બદલે થોભીને વિસ્મયની એક શાંત ક્ષણ વહેંચવાથી માતાનો પોતાનો તણાવ ઓછો થઈ શકે છે.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

એ દોરડું જે હંમેશાં ટૂંકું પડતું વાર્તા શું શીખવે છે?

કારતક મહિનામાં ઉજવાતી દામોદર લીલાની પરંપરા કહે છે કે ભગવાન પોતે માના પ્રેમ અને મહેનતથી બંધાવા દે છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે કંઈક ખોટું થાય ત્યારે પોતાની સાથે નરમાશ રાખવાથી મા શાંત અને જોડાયેલી રહી શકે છે.

એ દોરડું જે હંમેશાં ટૂંકું પડતું ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?

આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 26 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंमराठीत वाचा

કોઈ સગર્ભાને મોકલો