Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Ramayana · વાર્તા સંગ્રહ

ભરત માટે ભરદ્વાજનું ભોજન

રામને ઘરે લાવવા જતાં ભરત ઋષિ ભરદ્વાજના આશ્રમે પહોંચે છે. ઋષિ દેવોને બોલાવીને ભરતની સેના માટે અદ્ભુત ભોજન રચે છે.

વાર્તાની શીખ: સાચી મહાનતા એ છે કે સિંહાસન મળે ત્યારે પણ નમ્ર રહેવું.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
ભરત, ઋષિ ભરદ્વાજ
સ્રોત ગ્રંથ
રામાયણ
વાંચન સમય
4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 4–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: રામાયણ, Ayodhya કાંડ · પરંપરાગત પુનઃકથન

આ વાર્તા પાછળ

વાલ્મીકિ આ પ્રસંગ અયોધ્યા કાંડના સર્ગ 90 થી 92માં કહે છે, જ્યારે ભરત રામને ઘરે લાવવા નીકળે છે. ગંગા અને યમુનાના સંગમ પાસે ઋષિ ભરદ્વાજના આશ્રમમાં વિશ્વકર્મા અને દેવો દ્વારા રચાયેલા ભોજનથી આખી સેનાનું સ્વાગત થાય છે. મહેલનો ચમત્કાર યાદગાર છે, પણ દ્રશ્યનું હૃદય તો ભરત પોતે છે: તેઓ ખાલી સિંહાસનને રામનું માનીને પંખો નાખે છે અને તેની નીચે બેસે છે, આસપાસના વૈભવથી અસ્પૃશ્ય. સવાર થતાં જ બધું સપનાની જેમ ઓગળી જાય છે. ગર્ભાવસ્થામાં શાંત વાંચન માટે આ સમૃદ્ધિ વચ્ચે નમ્રતા અને વફાદારી પરનું એક સુંદર ચિંતન છે.

ભરદ્વાજ આખી સેનાને ઉદાર આતિથ્ય આપે છે, અને ભરત, વૈભવથી ઘેરાયેલા હોવા છતાં, પોતાનું મન ભાઈ પર જ રાખે છે. બંને સાથે મળીને બતાવે છે કે સમૃદ્ધિ નમ્રતા અને કૃતજ્ઞતાથી સ્વીકારવી શ્રેષ્ઠ છે.

આ આસન મારા ભાઈનું છે. હું તો ફક્ત તેમનો સેવક છું

જ્યાં ગંગા અને યમુના નદીઓ મળે છે, ત્યાં ઊંચાં ઝાડ નીચે એક શાંત આશ્રમ હતો. ત્યાં મહાન ઋષિ ભરદ્વાજ રહેતા હતા, જ્ઞાની અને વૃદ્ધ, લાંબી સફેદ દાઢી અને દયાળુ, ચમકતી આંખોવાળા.

એક દિવસ રાજકુમાર ભરત ચાલતા ચાલતા આશ્રમે આવ્યા. જંગલની શાંતિ ન ખોરવાય એટલે તેમણે પોતાની મોટી સેનાને થોડે દૂર જ રોકી હતી. તેમણે રાજવી ઘરેણાં ઉતાર્યાં અને હાથ જોડીને પગપાળા આવ્યા.

ભરત પોતાના ભાઈ રામને શોધીને અયોધ્યા પાછા લઈ જવા નીકળ્યા હતા.

ભરદ્વાજે તેમની સામે ધ્યાનથી જોયું. "તમે આટલા બધા સૈનિકો સાથે જંગલમાં કેમ આવ્યા છો?" તેમણે પૂછ્યું. "શું તમે રામનું કંઈ ખરાબ કરવા માંગો છો?"

ભરતની આંખો ભરાઈ આવી. "પૂજ્ય ઋષિ," તેમણે કહ્યું, "જો તમે મારા વિશે આવું વિચારો, તો હું ખરેખર કમનસીબ છું. મારે તો બસ રામના ચરણે નમીને તેમને ઘરે આવવા વિનંતી કરવી છે. રાજ્ય તેમનું છે."

ભરદ્વાજે હૂંફાળું સ્મિત કર્યું. "મને ખબર જ હતી, મારા બાળક," તેમણે કહ્યું. "મેં તો ફક્ત એટલે પૂછ્યું કે તારી સારપ બધા જોઈ શકે. રામ ચિત્રકૂટના પહાડ પર રહે છે. આજની રાત અહીં આરામ કર, અને કાલે તું તેમની પાસે જજે."

પછી ઋષિએ કહ્યું, "હું તારી આખી સેનાનું મારા મહેમાન તરીકે સ્વાગત કરવા માંગું છું."

ભરતને નવાઈ લાગી. "તમે તો ફળ અને કંદમૂળ પર સાદું જીવન જીવો છો," તેમણે કહ્યું. "તમે મને જે પાણી અને ફળ આપ્યાં તે જ પૂરતું સ્વાગત છે."

પણ ભરદ્વાજે ફક્ત સ્મિત કર્યું. તેઓ પોતાના પવિત્ર અગ્નિ પાસે બેઠા, ત્રણ વાર પવિત્ર જળનું આચમન કર્યું, અને આંખો બંધ કરી. પછી તેમણે ધીમેથી આકાશને સાદ દીધો.

તેમણે દેવોના શિલ્પી વિશ્વકર્માને બોલાવ્યા. તેમણે નદીઓ અને આકાશના દેવોને બોલાવ્યા. "આવો," તેમણે કહ્યું, "અને મારા મહેમાનોનું સ્વાગત કરવામાં મદદ કરો."

અને પછી, એ શાંત જંગલમાં જ, કંઈક અદ્ભુત બન્યું.

ઠંડો, મીઠી સુગંધવાળો પવન વાવા લાગ્યો. આકાશમાંથી વરસાદની જેમ કોમળ ફૂલો વરસવા લાગ્યાં. ઝાડની વચ્ચેથી ઢોલ અને વાંસળીના સૂર તરતા આવ્યા.

જ્યાં ફક્ત જંગલ હતું, ત્યાં એક મોટો સફેદ મહેલ દેખાયો, નરમ આસનો, ઝળહળતા દીવા અને ઠંડા, છાંયડાવાળા ઓરડાઓ સાથે. તેની ચારે બાજુ જમીન સુંવાળી અને લીલી થઈ ગઈ, અને ઝાડ ફળોથી નીચે નમી ગયાં.

મીઠાં પીણાંનાં ઝરણાં વહેવા લાગ્યાં. પાંદડાં પર ગરમ, સુગંધીદાર ભાતના મોટા ઢગલા દેખાયા. દહીં અને મધના વાટકા હતા, કેરી અને કેળાં હતાં, દરેક જાતની મીઠાઈ હતી.

સ્વર્ગના ગાયકોએ ગીતો ગાયાં. આકાશની સુંદર નર્તકીઓ પવનમાં ફૂલોની જેમ નાચવા લાગી. થાકેલા સૈનિકો હસ્યા, જમ્યા અને આરામ કર્યો, અને ઘોડા અને હાથીઓને ખવડાવવામાં આવ્યું, સાફ કરવામાં આવ્યા અને ઠંડું પાણી આપવામાં આવ્યું.

સૈનિકો એકબીજાને કહેવા લાગ્યા, "આપણે અયોધ્યા પાછા નહીં જઈએ, અને જંગલમાં પણ નહીં જઈએ. આપણે તો અહીં જ રહીશું!"

મહેલની અંદર સોનાથી ચમકતું એક રાજસિંહાસન હતું, તેની બાજુમાં સફેદ છત્ર અને રાજવી પંખો હતાં.

ભરત સિંહાસન પાસે ગયા. સૌ જોઈ રહ્યા હતા. શું યુવાન રાજકુમાર તેના પર બેસશે?

ભરતે ખાલી સિંહાસનને એમ નમન કર્યું જાણે રામ ત્યાં બેઠા હોય. પછી તેમણે પંખો હાથમાં લીધો, ખાલી આસન સામે હળવેથી ઝુલાવ્યો, અને એક નમ્ર મંત્રીની જેમ તેની નીચે એક સાદા બાજઠ પર બેસી ગયા.

"આ આસન મારા ભાઈનું છે. હું તો ફક્ત તેમનો સેવક છું," તેમણે ધીમેથી કહ્યું.

આખી રાત ધીમું સંગીત વાગતું રહ્યું, અને સેના ખૂબ આનંદથી આરામ કરતી રહી.

સવારે સૂરજ ઊગ્યો ત્યારે બધું સપનાની જેમ અદ્રશ્ય થઈ ગયું. મહેલ, ગાયકો અને ઝરણાં બધું ગયું. ફક્ત શાંત આશ્રમ રહ્યો, ઝાડ પર પક્ષીઓ ગાતાં હતાં.

ભરતે ઊંડા આભાર સાથે ઋષિને નમન કર્યું. પછી, આરામ કરીને અને આશાથી ભરાઈને, તેઓ પોતાના વહાલા ભાઈને શોધવા સેના સાથે ચિત્રકૂટ તરફ નીકળ્યા.

નાનકડા, સૌથી સમૃદ્ધ સ્વાગત એક દયાળુ હૃદય છે, અને સાચી મહાનતા એ છે કે સોનાનું સિંહાસન રાહ જોતું હોય ત્યારે પણ નમ્ર રહેવું.

આગળની વાર્તા વાંચો →ભરતનું વચન

રામાયણ માંથી વધુ

બાળક સાથે વિચારો

એવી કઈ એક વસ્તુ છે જે તમને આપવામાં આવે તો પણ તમે કોઈ પ્રિયજન માટે રાખી મૂકો?

સંકલ્પ: મારા જીવનની સારી વસ્તુઓ હું નમ્ર અને કૃતજ્ઞ હૃદયથી સ્વીકારું છું.

આશીર્વાદ: તારું જીવન સારી વસ્તુઓથી ભરેલું રહે, અને તારું હૃદય નમ્ર અને દયાળુ રહે.

પાત્રો

ભરત
— રામના વહાલા ભાઈ, મહેલમાં પણ નમ્ર.
ઋષિ ભરદ્વાજ
— એક જ્ઞાની યજમાન જે ભરતની સારપને ચમકવા દે છે.

બોધ

સાચી મહાનતા એ છે કે સિંહાસન મળે ત્યારે પણ નમ્ર રહેવું.

તમારા બાળકને શું કહેવું

મારા નાનકડા, ભરતે રામને જેટલો સાચો પ્રેમ કર્યો તેટલો જ સાચો પ્રેમ તું તારા પરિવારને કરજે.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

ભરત ખાલી સિંહાસનની નીચે કેમ બેઠા?

સ્રોત: વાલ્મીકિ રામાયણ, અયોધ્યા કાંડ, સર્ગ 90–92

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા ગર્ભ સંવાદ — બાળક સાથે વાતો અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થા ડાયટ ચાર્ટ વાંચો.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

ભરત માટે ભરદ્વાજનું ભોજન વાર્તા શું શીખવે છે?

ભરદ્વાજ આખી સેનાને ઉદાર આતિથ્ય આપે છે, અને ભરત, વૈભવથી ઘેરાયેલા હોવા છતાં, પોતાનું મન ભાઈ પર જ રાખે છે. બંને સાથે મળીને બતાવે છે કે સમૃદ્ધિ નમ્રતા અને કૃતજ્ઞતાથી સ્વીકારવી શ્રેષ્ઠ છે.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंमराठीत वाचा

કોઈ સગર્ભાને મોકલો