Folk Tale · વાર્તા સંગ્રહ
પિલચુ હારામ અને પિલચુ બૂઢી
ઘણા સમય પહેલાં ફક્ત પાણી હોય છે, અને દયાળુ સર્જનહાર ઠાકુર જીઉ માછલીઓ, કાચબા અને બે સફેદ હંસ બનાવે છે. હંસો આરામ કરી શકે એ માટે પ્રાણીઓ સાથે મળીને જમીન બનાવે છે.
વાર્તાની શીખ: જ્યારે બધા મદદ કરે છે, સૌથી નાનું પણ, ત્યારે એક નવી દુનિયા ઊગી શકે છે.
આ વાર્તામાં
- પાત્રો
- ઠાકુર જીઉ, અળસિયું, પિલચુ હારામ અને પિલચુ બૂઢી
- સ્રોત ગ્રંથ
- સંથાલ મૌખિક સૃષ્ટિ પરંપરા, ઝારખંડ
- વાંચન સમય
- 4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)
3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો
સ્રોત: લોક પરંપરાની વાર્તા
આ વાર્તા પાછળ
ઝારખંડ અને પડોશી પ્રદેશોના સંથાલ લોકોમાં દુનિયાના સર્જનની કથા મૌખિક પરંપરામાં કહેવાય છે અને મેળાવડામાં ગવાય છે: દયાળુ સર્જનહાર ઠાકુર જીઉ, પાણીની દુનિયા, અને હંસનાં ઈંડાંમાંથી જન્મતાં પહેલાં બે માનવી, પિલચુ હારામ અને પિલચુ બૂઢી. દેવોના સંઘર્ષથી શરૂ થતી ઘણી સૃષ્ટિ-કથાઓથી અલગ, આ કથા શરૂઆતથી જ સહકારની છે — એક અળસિયું કાદવ ઉપર લાવે છે, એક કાચબો પોતાની પીઠ આપે છે, અને હંસો નરમ રૂમાંથી બાળકોને ફૂલોનો મીઠો રસ પીવડાવે છે. કથા આગળ હિહિરી પિપિરીની લીલી ખીણ અને જાતે ઉગાડેલા ખેતરના પહેલા ભોજન સુધી જાય છે. પોષણ આપતી મા તરીકે ધરતી પ્રત્યેનો એનો આભાર ગર્ભાવસ્થા માટે ખૂબ સુંદર રીતે યોગ્ય છે.
આ કથા નવા જીવન, કોમળ કાળજી અને ભોજનની ભેટને ઉજવે છે. તમે તમારા બાળકનું પોષણ કરો છો ત્યારે તમે કાળજીના એ જ જૂના ચક્રનો ભાગ બનો છો.
તે સૂરજ જેવું જ હૂંફાળું અને મીઠું લાગ્યું.
ઘણા, ઘણા સમય પહેલાં, દુનિયાની સાવ શરૂઆતમાં, ફક્ત પાણી જ હતું, પહોળું, ભૂરું અને શાંત. પાણીની ઉપર ઠાકુર જીઉ રહેતા હતા, સંથાલ લોકોના દયાળુ સર્જનહાર, જે લોકો ઝારખંડની ટેકરીઓ અને જંગલોની સંભાળ રાખે છે. ઠાકુર જીઉએ અનંત પાણી તરફ જોયું અને સ્મિત કર્યું. તેઓ દુનિયાને જીવનથી ભરી દેવા ઇચ્છતા હતા.
પહેલાં એમણે માછલીઓ, કરચલા અને કાચબા બનાવ્યા, અને તેઓ પાણીમાં આનંદથી તરવા લાગ્યા. પછી એમણે હંસની એક જોડી બનાવી, એક સુંદર સફેદ માદા હંસ અને એક કોમળ નર હંસ. તેઓ પાણી પર મોટાં વર્તુળોમાં સરકતાં ઊડ્યાં. પણ ક્યાંય જમીન નહોતી, આરામ કરવાની કોઈ જગ્યા નહોતી. હંસ થાકી ગયાં, અને એમણે ધીમેથી ઠાકુર જીઉને સાદ પાડ્યો.
ઠાકુર જીઉએ પાણીનાં પ્રાણીઓને જમીન બનાવવામાં મદદ કરવા કહ્યું. કરચલાએ પ્રયત્ન કર્યો, માછલીએ પ્રયત્ન કર્યો, પણ કાદવ સરકી ગયો. આખરે એક નાનકડા અળસિયાએ તળિયેથી નરમ કાદવ ગળ્યો અને થોડો થોડો કરીને ઉપર લાવ્યું. એક કાચબાએ પોતાની મજબૂત પીઠ આપી. કાચબાની પીઠ પર કાદવ વધીને પહેલી જમીન બન્યો, અને ઘાસ ઊગવા લાગ્યું.
હવે હંસોને ઘર મળ્યું. માદા હંસે નવા ઘાસમાં નરમ માળો બનાવ્યો. એણે બે લીસાં, ચમકતાં ઈંડાં મૂક્યાં અને ખૂબ કાળજીથી એના પર બેઠી. દિવસ-રાત તે પોતાનાં પીંછાંથી એમને હૂંફમાં રાખતી. નર હંસ પાસે તરતો રહેતો, પોતાના નાનકડા પરિવારની ચોકી કરતો. ક્યારેક તે માળામાં ઉમેરવા નરમ ઘાસ લાવતો. બંને સાથે ધીરજથી રાહ જોતાં, નાનામાં નાનો અવાજ સાંભળવા કાન માંડીને.
એક તેજસ્વી સવારે ઈંડાં તૂટવા લાગ્યાં. ટક, ટક, ટક. પહેલા ઈંડામાંથી એક નાનકડો છોકરો નીકળ્યો. અને બીજા ઈંડામાંથી એક નાનકડી છોકરી નીકળી. હંસોને નવાઈ લાગી અને તેઓ આનંદથી ભરાઈ ગયાં. ઠાકુર જીઉએ છોકરાનું નામ પિલચુ હારામ અને છોકરીનું નામ પિલચુ બૂઢી રાખ્યું. સંથાલ ભાષામાં હારામ એટલે વૃદ્ધ પુરુષ અને બૂઢી એટલે વૃદ્ધ સ્ત્રી, કારણ કે તેઓ બધા લોકોનાં દાદા અને દાદી બનવાનાં હતાં.
પણ બંને બાળકો નાનકડાં હતાં, અને એમને ભૂખ લાગી હતી. હંસોને ખબર નહોતી કે એમને કેવી રીતે ખવડાવવું. એટલે ઠાકુર જીઉએ હંસોને એક છોડ પરથી રૂ આપ્યું. માદા હંસે ફૂલોમાંથી મીઠો રસ નિચોવીને નરમ રૂ પર મૂક્યો, અને બાળકોએ તે હળવેથી ચૂસ્યો. દિવસે દિવસે પિલચુ હારામ અને પિલચુ બૂઢી વધુ મજબૂત અને ઊંચાં થતાં ગયાં.
બાળકો મોટાં થતાં ગયાં તેમ હંસો એમને પોતાની પહોળી સફેદ પાંખો પર લઈ જતાં. તેઓ રહેવાની સારી જગ્યા શોધતાં નવી જમીન પર ઊડ્યાં. આખરે એમને હિહિરી પિપિરી નામની એક લીલી ખીણ મળી. ત્યાં ઊંચાં ઝાડ, સ્વચ્છ ઝરણું અને નરમ ઘાસ હતાં. બાળકો હસ્યાં અને રમ્યાં, અને એમણે સાથે મળીને એક નાનકડું ઘર બનાવ્યું.
ઠાકુર જીઉ પ્રેમથી એમની સંભાળ રાખતા. તેઓ મોટાં થયાં ત્યારે ઠાકુર જીઉ ઇચ્છતા હતા કે તેઓ પોતાનું ભોજન જાતે મેળવતાં શીખે. એટલે એમણે લીતા નામના એક મિત્રતાભર્યા મદદગારને એમને શીખવવા મોકલ્યા. લીતાએ એમને નાનાં બીજ આપ્યાં અને જમીન સાફ કરવાનું, દરેક બીજ ધરતીમાં દબાવવાનું અને એના પર ઠંડું પાણી રેડવાનું બતાવ્યું.
પિલચુ હારામ અને પિલચુ બૂઢીએ ધીરજથી રાહ જોઈ. સૂરજે માટીને હૂંફ આપી, અને હળવો વરસાદ પડ્યો. એક સવારે એમણે જમીનમાંથી ડોકિયાં કરતા નાનકડા લીલા અંકુર જોયા. એમણે અચરજથી તાળીઓ પાડી. અંકુર મોટા થઈને સોનેરી દાણાથી લચેલા ઊંચા છોડ બન્યા. પિલચુ બૂઢીએ ટોપલીમાં દાણા ભેગા કર્યા, અને પિલચુ હારામે તે ઘરે લઈ જવામાં મદદ કરી.
તે સાંજે એમણે નાના તાપણા પર દાણા રાંધ્યા અને પોતાના ખેતરનું પહેલું ભોજન ખાધું. તે સૂરજ જેવું જ હૂંફાળું અને મીઠું લાગ્યું. એમણે ધરતી, વરસાદ અને દયાળુ ઠાકુર જીઉનો આભાર માન્યો. પછી તેઓ તારાઓ નીચે સાથે બેઠાં અને ઝરણાનું ગીત સાંભળ્યું. સમય જતાં એમને ઘણાં બાળકો થયાં, અને એ બાળકો સંથાલ લોકોના પહેલા પરિવારો બન્યા.
મારા નાનકડા, ધરતી એક દયાળુ મા છે જે આપણને બધાને ખવડાવે છે. ઊગતા દરેક બીજ પ્રત્યે તને હંમેશાં અચરજ થાય, અને વહેંચાતા દરેક ભોજન માટે આભાર લાગે.
લોકકથા માંથી વધુ
બાળક સાથે વિચારો
કયું ભોજન તમને આભારી અને સંભાળ પામેલાં હોવાનો અનુભવ કરાવે છે?
સંકલ્પ: જેમ ધરતી આપણને બધાને પોષે છે, તેમ હું મારા બાળકને પ્રેમથી પોષું છું.
પાત્રો
- ઠાકુર જીઉ
- — સંથાલ લોકોના દયાળુ સર્જનહાર.
- અળસિયું
- — માટી ઉપર લાવનાર એક નાનકડો મદદગાર.
- પિલચુ હારામ અને પિલચુ બૂઢી
- — હંસનાં ઈંડાંમાંથી જન્મેલાં પહેલાં પુરુષ અને સ્ત્રી.
બોધ
જ્યારે બધા મદદ કરે છે, સૌથી નાનું પણ, ત્યારે એક નવી દુનિયા ઊગી શકે છે.
તમારા બાળકને શું કહેવું
મારા નાનકડા, આખી દુનિયા તને આવકારવા તૈયાર થઈ રહી છે.
મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો
કયા નાના પ્રાણીએ જમીન બનાવવામાં મદદ કરી?
સ્રોત: સંથાલ મૌખિક સૃષ્ટિ પરંપરા, ઝારખંડ
આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા થોડી મિનિટ ધ્યાન અને શ્વાસ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થા ડાયટ ચાર્ટ વાંચો.
વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો
પિલચુ હારામ અને પિલચુ બૂઢી વાર્તા શું શીખવે છે?
આ કથા નવા જીવન, કોમળ કાળજી અને ભોજનની ભેટને ઉજવે છે. તમે તમારા બાળકનું પોષણ કરો છો ત્યારે તમે કાળજીના એ જ જૂના ચક્રનો ભાગ બનો છો.