Garbh Katha
मोफत सुरू करा

Mahabharata · गोष्ट संग्रह

आचारी भीम

अज्ञातवासाच्या वर्षात पांडव राजा विराटाच्या राज्यात लपून राहतात. बलवान भीम बल्लव, राजवाड्याचा आचारी होतो, आणि जड भांडी पिसासारखी उचलतो.

गोष्टीचे तात्पर्य: खरे बळ पोषण आणि काळजीही करू शकते.

या गोष्टीत

पात्रे
भीम, युधिष्ठिर, राजा विराट
मूळ ग्रंथ
महाभारत
वाचनाचा वेळ
4 मिनिटे (मोठ्याने वाचताना)

3 मिनिटे वाचन · गर्भारपण आणि 3–8 वर्षांची मुले

स्रोत: महाभारत, Virata पर्व · पारंपरिक पुनर्कथन

या गोष्टीमागे

महाभारताच्या विराटपर्वात पांडव शेवटचे एक वर्ष वेष बदलून राजा विराटाच्या दरबारात राहतात, आणि बलवान भीम बल्लव, राजवाड्याचा आचारी, ही भूमिका घेतो. हा प्रसंग संपूर्ण भारतात लाडका आहे, आणि भीमाचे स्वयंपाकाशी असलेले नाते स्वयंपाकघरातल्या कथांमध्ये आजही जिवंत आहे, जिथे काही प्रादेशिक पदार्थांचे श्रेय गमतीने त्याला दिले जाते. भीमाच्या बहुतेक गोष्टी कुस्तीतले त्याचे बळ दाखवतात; हे सौम्य पुनर्कथन त्याला स्वयंपाकघरातच ठेवते, जड भांडी उचलताना, लहान मदतनिसांना शिकवताना आणि माळी, पहारेकरी आणि दारातल्या मुलांना जेवण वाटताना. बळ सेवेचा मार्ग बनते. गर्भारपणातल्या आईसाठी ही गोष्ट प्रेमाने आणि चांगल्या सोबतीत शिजवलेल्या व खाल्लेल्या पोषक अन्नाचा उत्सव आहे.

ही गोष्ट इतरांचे पोषण करण्यात ओतलेल्या प्रेमाचा उत्सव आहे. काळजीने आणि कृतज्ञतेने खाल्लेले प्रत्येक जेवण तुमच्या बाळाचेही पोषण करते.

तो काळजीपूर्वक स्वयंपाक करायचा, जणू प्रत्येक ताट प्रेमाची एक छोटी भेट होती.

पाच पांडव भावांपैकी दुसरा, भीम, एक धिप्पाड माणूस होता. त्याचे हसणे गडगडाटी होते आणि भूक त्याहूनही मोठी. तो देशातला सर्वात बलवान माणूस होता, तरीही त्याचे मन कोमल होते, आणि मित्रांसोबत वाटून खाल्लेल्या चांगल्या जेवणापेक्षा त्याला काहीच जास्त आवडत नसे. एका वसंतात भीम आणि त्याचे भाऊ शांतपणे विराटाच्या राज्यात आले. हिरव्या शेतांचा आणि गजबजलेल्या बाजारांचा तो एक शांत प्रदेश होता.

भावांनी वचन दिले होते की एक पूर्ण वर्ष ते वेष बदलून राहतील, म्हणजे कुणालाच ते कोण आहेत हे कळणार नाही. त्यांची पत्नी द्रौपदी, शहाणी आणि डौलदार, तीही त्यांच्यासोबत होती. प्रत्येकाने नवे नाव आणि नवे काम निवडले. "भीमा, तू काय करणार?" थोरले बंधू युधिष्ठिरांनी हसत विचारले. भीमाने आपले मोठे हात एकमेकांवर चोळले. "मी स्वयंपाक करणार," तो आनंदाने म्हणाला. "मला त्याहून जास्त काहीच आवडत नाही."

मग भीम राजा विराटाच्या राजवाड्यात गेला. विराट हे रुपेरी दाढीचे एक प्रेमळ, वृद्ध राजा होते. "माझे नाव बल्लव," भीम नमस्कार करत म्हणाला. "मी आचारी आहे, आणि देवांनाही आवडतील असे पदार्थ बनवू शकतो." राजा विराटाने त्या उंच, बळकट माणसाकडे आश्चर्याने पाहिले. "तू आचाऱ्यापेक्षा पहिलवानच जास्त दिसतोस," ते हसले. "पण माझ्या स्वयंपाकघराला मदतीची गरज आहे. बघूया तुला काय जमते ते."

राजवाड्याचे स्वयंपाकघर तांब्याची भांडी, मातीच्या चुली आणि भाज्यांच्या टोपल्यांनी भरलेली एक मोठी, उबदार खोली होती. बल्लवाने कमरेला पंचा बांधला तेव्हा बाकीचे आचारी बघतच राहिले. त्याने सर्वात जड भांडी पिसासारखी उचलली आणि भाताची मोठमोठी पातेली एका हाताने ढवळली. काम करताना आनंदाने गुणगुणत तो चिरत होता, वाटत होता, चव घेत होता, आणि थोड्याच वेळात सगळा राजवाडा सुगंधाने दरवळू लागला.

त्या संध्याकाळी राजा जेवायला बसले. बल्लवाने तूप घातलेला मऊ भात, सोनेरी वरणाची डाळ, मसालेदार भाज्या, कुरकुरीत पुऱ्या आणि दूध आणि वेलची घालून शिजवलेली मलईदार गोड खीर बनवली होती. राजा विराटाने एक घास घेतला आणि डोळे मिटले. "इतके उत्तम जेवण मी आयुष्यात कधी खाल्ले नाही!" ते म्हणाले. "बल्लवा, तू माझा मुख्य आचारी होशील."

तेव्हापासून स्वयंपाकघर राजवाड्यातली सर्वात आनंदी जागा झाली. बल्लवाने लहान मदतनिसांना कणीक ढगासारखी मऊ होईपर्यंत कशी मळायची आणि मसाले गोड वास येईपर्यंत कसे भाजायचे ते शिकवले. तो रोज जास्तीचे जेवण बनवायचा आणि माळी, पहारेकरी आणि दारातून डोकावणाऱ्या मुलांना वाटायचा. "चांगले जेवण वाटून खाल्ले की अधिक रुचकर लागते," गरम मिठाई वाटत तो म्हणायचा.

बल्लव प्रत्येकासाठी वेगळा स्वयंपाकही करायचा. राजासाठी तो समृद्ध पदार्थ बनवायचा, आणि छोट्या राजकुमार उत्तरासाठी गोड खाऊ. राजवाड्यात दासी म्हणून काम करणाऱ्या द्रौपदीला आंब्याचा एक विशिष्ट पदार्थ आवडतो हे कळल्यावर, जमेल तेव्हा तो शांतपणे तिच्यासाठी तो बनवायचा. तो काळजीपूर्वक स्वयंपाक करायचा, जणू प्रत्येक ताट प्रेमाची एक छोटी भेट होती.

एका सणाच्या दिवशी साऱ्या राज्याला मोठ्या मेजवानीचे आमंत्रण होते. बल्लवाने पहाटेपासून संध्याकाळपर्यंत स्वयंपाक केला. भाताचे डोंगर होते, डाळीच्या नद्या होत्या, आणि सगळ्या रंगांच्या मिठाईची ताटे होती. पाहुणे राजवाड्याच्या आवारात लांब पंगतीत बसून ताज्या केळीच्या पानांवर जेवले. सगळे हसत होते, गप्पा मारत होते, आणि अनेकजण म्हणाले की विराटाने पाहिलेली ही सर्वात सुंदर मेजवानी होती.

सगळ्यांचे जेवण झाल्यावर, शेवटी बल्लव आपल्या भावांसोबत बसला, जे तेही वेष बदलून राजवाड्यात राहत होते. एका कडुलिंबाच्या झाडाखाली त्यांनी एकत्र साधे जेवण केले. युधिष्ठिर त्याच्याकडे पाहून हसले. "भावा, तू तुझे प्रचंड बळ चांगले लपवतोस," ते हळूच म्हणाले. "पण तू आपले प्रेमळ हृदय लपवू शकत नाहीस; ते प्रत्येक पदार्थात आहे. तू बनवलेल्या प्रत्येक पदार्थात." भीम आपले गडगडाटी हसू हसला आणि त्याने त्यांना अजून एक मिठाई दिली.

वर्ष शांतपणे सरले, आणि ते संपल्यावर भावांनी राजा विराटाला आपण खरे कोण आहोत ते सांगितले. राजा चकित झाले, पण खूप आनंदीही झाले. "माझा आचारी म्हणजे एक पराक्रमी पांडव होता!" ते म्हणाले. "म्हणूनच त्याच्या जेवणाने सगळ्यांना एवढे बळ आणि आनंद दिला." त्यांनी भीमाला प्रेमाने मिठी मारली, आणि सारा राजवाडा जल्लोषाने भरून गेला.

त्या रात्री स्वयंपाकघर शांत आणि स्वच्छ होते. दिव्याच्या प्रकाशात तांब्याची भांडी चमकत होती, आणि वेलचीचा सुगंध अजूनही हवेत दरवळत होता. भीम क्षणभर दारात उभा राहिला, ज्या जागी तो इतका आनंदी होता तिच्याकडे पाहून हसत.

बाळा, प्रेमाने बनवलेले जेवण म्हणजे हृदयाला उबदार मिठी. इतरांसोबत चांगल्या गोष्टी वाटण्याचा आनंद तुला नेहमी कळत राहो.

पुढची गोष्ट वाचा →भीम उद्यासाठी घंटा वाजवतो

महाभारत मधील आणखी

बाळासोबत विचार करा

कोणत्या पदार्थाला तुमच्यासाठी प्रेमाची चव आहे, आणि तो कुणी बनवला होता?

संकल्प: कृतज्ञतेने खाल्लेले प्रत्येक जेवण माझे आणि माझ्या बाळाचे पोषण करते.

पात्रे

भीम
— गडगडाटी हसू आणि कोमल मन असलेला सर्वात बलवान पांडव.
युधिष्ठिर
— त्याचे शहाणे थोरले बंधू.
राजा विराट
— आपल्या नव्या आचाऱ्याला पाहून चकित होणारे राजा.

बोध

खरे बळ पोषण आणि काळजीही करू शकते.

तुमच्या बाळाला काय सांगावे

बाळा, मी खाते ते प्रत्येक जेवण तुझ्यासाठी प्रेमाने बनलेले आहे.

मोठे झाल्यावर त्यांना विचारा

राजा विराटाच्या राजवाड्यात भीमाने कोणते काम निवडले?

स्रोत: महाभारत, विराटपर्व

या गोष्टीचा भाव दिवसभर सोबत ठेवण्यासाठी गर्भ संवाद — बाळाशी गप्पा करून पाहा आणि गर्भावस्था आहार तक्ता वाचा.

संबंधित गोष्टी

  • स्वर्गाच्या दारात राजा आणि कुत्रा · दिवस 275

    अशीच गोष्ट

    महाभारताचं महाप्रस्थानिक पर्व सांगतं की युधिष्ठिराने कुत्र्याशिवाय स्वर्ग नाकारला, आणि परंपरा याला करुणा आणि निष्ठेची सर्वोच्च परीक्षा मानते. ती पालकांना आपल्या बाळाप्रती दाखवणार असलेल्या निष्ठेचा विचार करायला बोलावते. आईच्या शांत मनावरचं संशोधन सुचवतं की निष्ठा आणि सोबतीची जाणीव मनाच्या स्वास्थ्याला आधार देऊ शकते.

वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न

आचारी भीम ही गोष्ट काय शिकवते?

ही गोष्ट इतरांचे पोषण करण्यात ओतलेल्या प्रेमाचा उत्सव आहे. काळजीने आणि कृतज्ञतेने खाल्लेले प्रत्येक जेवण तुमच्या बाळाचेही पोषण करते.

सर्व मराठी गोष्टी →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंગુજરાતીમાં વાંચો

गर्भवती मैत्रिणीला पाठवा