Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Folk Tale · દિવસ 152 · અઠવાડિયું 22

ત્રણ દિવસ પહેલાં

એક અધીરા રાજાને ઝડપી જવાબ ગમે છે, પણ વૃદ્ધ મંત્રી સુમતિ હંમેશાં ત્રણ દિવસ માગે છે. ઉદ્ધત પત્ર આવે છે અને દરબાર યુદ્ધની માગ કરે છે, ત્યારે સુમતિ ફરી સમય માગે છે.

વાર્તાની શીખ: વિચારવા માટે સમય લેવાથી વધુ સમજદાર અને દયાળુ પસંદગીઓ થાય છે.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
સુમતિ, રાજા
સ્રોત ગ્રંથ
ભારતીય લોકપરંપરા, પંચતંત્રની શૈલીમાં
વાંચન સમય
4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

દિવસ 152 એક નજરે

અઠવાડિયું
અઠવાડિયું 22 · 7 માંથી દિવસ 5
ત્રિમાસિક
ત્રિમાસિક 2
આ અઠવાડિયે બાળક
બાળકની સ્પર્શ-સંવેદના વધે છે. ભવાં અને પાંપણ સારી રીતે બની ગયાં છે. અઠવાડિયું 22: બાળકનો વિકાસ
આજની વાર્તા
ત્રણ દિવસ પહેલાં

ઘણી ભારતીય લોકકથાઓની પરંપરા માને છે કે ડહાપણનો અર્થ ઘણી વાર કર્મ પહેલાં રાહ જોવી એવો થાય છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે તણાવ સામે પ્રતિક્રિયા આપતાં પહેલાં થોભવાથી માતા વધુ સ્થિર અને સંભાળેલી અનુભવી શકે છે.

મોટા ભાગના પ્રશ્નો હોશિયારીની રાહ નથી જોતા. તેઓ સમયની રાહ જુએ છે.

ઢમ, ઢમ, ઢમ, રાજાની આંગળીઓ સિંહાસનના હાથા પર ઠોકાતી હતી. એક જૂના રાજ્યમાં, જેનું નામ આજે કોઈને યાદ નથી, એક રાજા રાજ કરતો, જેને બધું ઝડપી ગમતું. ઝડપી ભોજન, ઝડપી સંદેશવાહકો, ઝડપી નિર્ણયો. તેનો દરબાર હોશિયાર યુવાન મંત્રીઓથી ભરેલો હતો, જેઓ વિચાર પૂરો કરે તે પહેલાં બોલતાં શીખી ગયા હતા, કારણ કે રાજા એની જ પ્રશંસા કરતો.

ફક્ત એક મંત્રી જુદા હતા. તેમનું નામ સુમતિ હતું. તેઓ વૃદ્ધ હતા, સફેદ દાઢી અને થોડા વળેલા ખભાવાળા. રાજા જ્યારે પણ તેમને પ્રશ્ન પૂછતો, ત્યારે તેઓ હાથ જોડીને દર વખતે એ જ શાંત અવાજે કહેતા, "મહારાજ, હું ત્રણ દિવસમાં જવાબ આપીશ."

યુવાન મંત્રીઓ બાંય પાછળ મોં છુપાવીને તેમના પર હસતા. સુમતિ ક્યારેય સામે હસ્યા નહીં. એક સવારે સૌથી નાનો મંત્રી પોતાનું ભાષણ ભૂલી ગયો અને લાલચોળ ચહેરે ઊભો રહી ગયો. સુમતિએ જ ચૂપચાપ તેને આગળની પંક્તિ યાદ કરાવી.

રાજા ઘણી વાર અધીરો થઈ જતો. "સુમતિ," તેણે એક વાર ચિડાઈને કહ્યું, "તમે જવાબ આપો ત્યાં સુધીમાં તો વાત પોતે જ ઉકેલાઈ જાય છે."

સુમતિએ ફક્ત નમન કર્યું. "મહારાજ, ક્યારેક એ જ જવાબ હોય છે."

એક ઉનાળામાં રાજ્ય યુદ્ધની નજીક આવી ગયું. ઉત્તરના રાજાએ એક ઉદ્ધત પત્ર મોકલ્યો હતો. દરબાર આગ પર વધુ પડતી વાર રહેલા વાસણની જેમ ઊકળવા લાગ્યો. એક પછી એક યુવાન મંત્રીઓ ઊભા થયા.

"તરત ચડાઈ કરો!"

"તેમને આપણી તાકાત બતાવો!"

"સંદેશવાહકને અપમાન સાથે પાછો મોકલો!"

રાજાએ જડબાં ભીંસીને, આંગળીઓ ઠોકતાં સાંભળ્યું. પછી તે ફર્યો. "બોલો, સુમતિ?"

સુમતિએ હાથ જોડ્યા. "મહારાજ, હું ત્રણ દિવસમાં જવાબ આપીશ."

દરબારમાં નિસાસા નીકળ્યા. રાજાનો ચહેરો ઘેરો થયો. પણ સુમતિ તેના પિતાના પણ મંત્રી રહ્યા હતા, અને રાજાના મનના કોઈ ખૂણે યાદ હતું કે તે નાનો હતો ત્યારે તેની મા કહેતી, "બોલતાં પહેલાં દસ સુધી ગણ." એટલે તે માની ગયો. ત્રણ દિવસ.

પહેલે દિવસે દરબારમાં બૂમાબૂમ અને દલીલો ચાલી. સુમતિ ઘરે ગયા, એલચીવાળું ગરમ દૂધ પીધું, અને પોતાના બગીચામાં લીમડા નીચે બેઠા. તેમણે ઉત્તરના રાજા વિશે વિચાર્યું. તેમણે સરહદની બંને બાજુના ખેડૂતો, તેમનાં બાળકો, તેમની ગાયો વિશે વિચાર્યું.

બીજે દિવસે ઉત્તરથી બીજો પત્ર આવ્યો. તે માફીપત્ર હતો, ખરાબ રીતે લખાયેલો પણ સાચા દિલનો. પહેલો પત્ર લખ્યો ત્યારે ઉત્તરના રાજા બીમાર અને દુઃખી હતા, અને તેમના શબ્દો ઇચ્છ્યા કરતાં વધુ કડવા નીકળી ગયા હતા.

ત્રીજી સવારે સુમતિ સિંહાસન સામે આવ્યા અને નમન કર્યું.

"મહારાજ, આ રહ્યો મારો જવાબ. એક નાનો, પ્રેમભર્યો પત્ર પાછો મોકલો. તેમના સારા સ્વાસ્થ્યની શુભેચ્છા આપો. અને મિત્રતાની ભેટ તરીકે એક ગાય માગો. તેઓ ગાય મોકલશે. યુદ્ધ નહીં થાય."

રાજા એકદમ સ્થિર બેસી રહ્યો. પછી તે હસ્યો, એક લાંબું, ધીમું હાસ્ય, જેનાથી આખો દરબાર નવાઈ પામ્યો. તેણે બરાબર સુમતિએ કહ્યું તેમ જ કર્યું. તેણે પોતાના તરફથી એક પંક્તિ પણ ઉમેરી, બીજા રાજાના પરિવારની કુશળતા ઇચ્છતી.

થોડાં અઠવાડિયાં પછી ગાય આવી, સફેદ અને શાંત, ગળામાં ગલગોટાની માળા સાથે. મહેલનાં બાળકોએ તેને શેરડી ખવડાવી અને તેનું નામ ગૌરી પાડ્યું. ત્રીસ વર્ષ સુધી સરહદ પર શાંતિ રહી.

ઘણાં વર્ષો પછી, જ્યારે સુમતિ દરબારમાં આવી ન શકે એટલા વૃદ્ધ થઈ ગયા, ત્યારે રાજા તેમને ઘરે મળવા ગયો. તે વૃદ્ધની બાજુમાં ફરસ પર બેઠો અને એવો પ્રશ્ન પૂછ્યો, જેમાં કોઈ દુશ્મન ન હતો.

"જૂના મિત્ર, ત્રણ દિવસ જ કેમ?"

સુમતિ હસ્યા. "પહેલો દિવસ પ્રશ્નમાંથી ગરમી નીકળી જાય તે માટે છે. બીજો દિવસ સત્ય ઠરે તે માટે છે. ત્રીજો દિવસ જવાબ પાકે તે માટે છે. મોટા ભાગના પ્રશ્નો હોશિયારીની રાહ નથી જોતા. તેઓ સમયની રાહ જુએ છે."

રાજા સાંજ સુધી તેમની પાસે બેઠો. જતી વખતે તે ગલીઓમાંથી ધીમે ધીમે ચાલ્યો, અને તેણે એવી વસ્તુઓ નોંધી જે પોતાના ઝડપી રથમાંથી ક્યારેય નોંધી ન હતી: છાપરા પર મરચાં સૂકવતી એક સ્ત્રી, પતંગ ચગાવતા છોકરાઓ, કોઈ દરવાજામાંથી આવતી રોટલીની સુગંધ.

મહેલમાં પાછા, ગૌરી ગાય આંગણામાં નિરાંતે શેરડી ચાવતી હતી, તેની ગલગોટાની માળા તો ક્યારની ખવાઈ ગઈ હતી.

નાનકડા, તું તારી પોતાની ગતિએ મોટું થઈ રહ્યું છે, અને તારી મા પણ વસ્તુઓને પાકવા દેતાં શીખી રહી છે.

આગળની વાર્તા વાંચો →દરજીડો ટુનટુની

લોકકથા માંથી વધુ

3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 4–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: લોક પરંપરાની વાર્તા

આ વાર્તા પાછળ

પંચતંત્રની ભાવનામાં કહેવાયેલી આ કથા, એટલે કે એક સમયે યુવાન રાજકુમારોને સમજદાર વર્તન શીખવવા વપરાતા પ્રાચીન સંસ્કૃત નીતિકથા સંગ્રહની શૈલીમાં, એક રાજમંત્રી પર કેન્દ્રિત છે, જેની એકમાત્ર ટેવ છે કહેવું, "હું ત્રણ દિવસમાં જવાબ આપીશ." જ્યાં ઘણી દરબારી કથાઓ ઝડપી બુદ્ધિની પ્રશંસા કરે છે, ત્યાં આ કથા ધીમી બુદ્ધિની પ્રશંસા કરે છે. સુમતિ લીમડા નીચે એલચીવાળું દૂધ પીતાં દિવસો વિતાવે છે, વચ્ચે સત્ય પોતે આવી પહોંચે છે, અને માળા પહેરેલી એક ગાયની ભેટ બે રાજ્યો વચ્ચે લાંબી મિત્રતા લાવે છે. તેમની સમજૂતી — ગરમી જાય, સત્ય ઠરે, જવાબ પાકે — કોઈ પણ નાના-મોટા નિર્ણય માટે શાંત સૂત્ર છે, અને બાળક જે ઉતાવળ વગરની ગતિએ મોટું થાય છે તેના માટે પણ.

બાળક સાથે વિચારો

શું અત્યારે તમારા જીવનમાં કોઈ એવો પ્રશ્ન છે, જેને વધુ હોશિયારી નહીં, ફક્ત વધુ સમયની જરૂર હોય?

સંકલ્પ: હું મારા જવાબોને પાકવાનો સમય આપું છું, અને મારી અંદર ઊગતી ધીરજ પર વિશ્વાસ રાખું છું.

આશીર્વાદ: સુમતિના ઉતાવળ વગરના ડહાપણની જેમ, તમારો નાનકડો ધીરજમાં પાકે.

પાત્રો

સુમતિ
— એક ધીરજવાળા વૃદ્ધ મંત્રી, જે બોલતાં પહેલાં વિચારે છે.
રાજા
— એક અધીરો રાજા, જે રાહ જોવાનું મૂલ્ય શીખે છે.

બોધ

વિચારવા માટે સમય લેવાથી વધુ સમજદાર અને દયાળુ પસંદગીઓ થાય છે.

તમારા બાળકને શું કહેવું

મારા નાનકડા, તું હંમેશાં કંઈ કરતાં પહેલાં થોભજે, શ્વાસ લેજે અને વિચારજે.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

સુમતિ હંમેશાં ત્રણ દિવસ કેમ માગતા?

સ્રોત: ભારતીય લોકપરંપરા, પંચતંત્રની શૈલીમાં

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા થોડી મિનિટ ધ્યાન અને શ્વાસ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 22મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

ત્રણ દિવસ પહેલાં વાર્તા શું શીખવે છે?

ઘણી ભારતીય લોકકથાઓની પરંપરા માને છે કે ડહાપણનો અર્થ ઘણી વાર કર્મ પહેલાં રાહ જોવી એવો થાય છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે તણાવ સામે પ્રતિક્રિયા આપતાં પહેલાં થોભવાથી માતા વધુ સ્થિર અને સંભાળેલી અનુભવી શકે છે.

ત્રણ દિવસ પહેલાં ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?

આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 22 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंमराठीत वाचा

કોઈ સગર્ભાને મોકલો