Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Saints & Scientists · દિવસ 150 · અઠવાડિયું 22

પર્વતનું મૌન

અરુણાચલની તળેટીમાં રમણ મહર્ષિ રહે છે, એક સંત જે બહુ ઓછું બોલે છે. સાધકો પ્રશ્નો લઈને આવે છે, અને તેઓ દરેકની જરૂરિયાત નોંધીને બસ તેમની સાથે બેસે છે.

વાર્તાની શીખ: શાંત, પ્રેમાળ હાજરી શબ્દો કરતાં વધુ બોલી શકે છે.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
રમણ મહર્ષિ, સાધકો, ખિસકોલીઓ
સ્રોત ગ્રંથ
અરુણાચલ, તિરુવન્નામલાઈમાં રમણ મહર્ષિ (1879–1950)નું જીવન
વાંચન સમય
4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

દિવસ 150 એક નજરે

અઠવાડિયું
અઠવાડિયું 22 · 7 માંથી દિવસ 3
ત્રિમાસિક
ત્રિમાસિક 2
આ અઠવાડિયે બાળક
બાળકની સ્પર્શ-સંવેદના વધે છે. ભવાં અને પાંપણ સારી રીતે બની ગયાં છે. અઠવાડિયું 22: બાળકનો વિકાસ
આજની વાર્તા
પર્વતનું મૌન
મંત્ર
ૐ

પરંપરા માને છે કે રમણ મહર્ષિ સૌથી ઊંડું શિક્ષણ મૌનથી અને દરેક જીવની સાદી કાળજીથી આપતા. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે થોડી વાર શાંત બેસવાથી માતા વધુ આરામ અને હળવાશ અનુભવી શકે છે.

તમે જમ્યા?

અરુણાચલ નામની લાલ ટેકરીની તળેટીમાં આવેલા તિરુવન્નામલાઈ નગરમાંથી મંદિરના ઘંટ વાગતા. ઘણાં વર્ષો પહેલાં તેના ઢોળાવ પર એક યુવાન રહેતો, જે પોતાનું ઘર અને પોતાનું નામ છોડીને આવ્યો હતો. મદુરાઈમાં બાળપણમાં તેની એક મા હતી, જે તેની ચિંતા કરતી, અને ફાટેલા પૂંઠાવાળી એક શાળાની ચોપડી હતી. પછી એક બપોરે તેની અંદર કંઈક બહુ શાંત થઈ ગયું. તે ટ્રેનમાં બેઠો, ચાલતો ચાલતો પર્વત સુધી આવ્યો, અને ક્યારેય પાછો વળ્યો નહીં.

પર્વતે તેને અપનાવી લીધો. પહેલાં તે એક ગુફામાં રહ્યો, પછી બીજીમાં, અને પછી ખડકોની તળેટીમાં એક સાદા આશ્રમમાં. પથ્થર સવારે ઠંડો અને સાંજે હૂંફાળો રહેતો. ઝાડ પર વાંદરા કલબલાટ કરતા. ઢોળાવ પરથી મોર ટહુકતા.

તેઓ બહુ ઓછું બોલતા. લોકો આવતા ત્યારે તેઓ બેસી રહેતા. કોઈ પ્રશ્ન પૂછે તો ક્યારેક એક-બે શબ્દમાં જવાબ આપતા. ક્યારેક ફક્ત તેમની સામે જોતા. તેમની આંખો જાણે લોકો જે કંઈ લાવ્યા હોય, પ્રશ્ન, દુઃખ કે અભિમાન, તેની પાર જોતી, અને તેની પાછળના કંઈક તેજસ્વી અને સારા પર ઠરતી.

લોકો તેમને રમણ મહર્ષિ કહેવા લાગ્યા. ભીડ વધતી ગઈ. મદ્રાસથી એક વિદ્વાન શંકાઓથી ભરેલી થેલી લઈને આવ્યો. એક યુવતી પોતાનું દુઃખ લઈને આવી, જાણે છલોછલ ભરેલો પાણીનો ઘડો ઊંચકીને આવી હોય. યુરોપથી એક મુસાફર પાટલૂન અને ટોપીમાં, તૈયાર નોટબુક સાથે આવ્યો.

રમણ બેસી રહેતા. સવારનો પ્રકાશ ધીમે ધીમે ખંડના ફરસ પર સરકતો. તેઓ લાંબાં ભાષણ ન આપતા. ક્યારેક ધીમેથી હસતા. ક્યારેક સામે એક જ પ્રશ્ન પૂછતા: "પૂછનાર કોણ છે?" ક્યારેક એક કલાક, કે આખી બપોર, કશું ન બોલતા.

છતાં તેઓ બધું નોંધતા. જ્યારે યુવતી પાછળ બેઠી, ત્યારે તેમણે ચૂપચાપ તેના માટે આગળ એક સાદડી મુકાવી. જ્યારે એક વૃદ્ધ ધ્રૂજતા આવ્યા, ત્યારે તેમણે શાલ મંગાવી. તેઓ ખિસકોલીઓને પોતાના હાથે ખવડાવતા. તેઓ આશ્રમની ગાયને તેના નામ, લક્ષ્મી, થી બોલાવતા, અને તે તેમને મળવા બારી પાસે આવતી. તેમની દયા માટે કોઈ નાનું ન હતું.

એક દિવસ એક મુલાકાતીએ ફરિયાદ કરી. "સ્વામી, હું બહુ દૂરથી આવ્યો છું. તમે મારી સાથે એક શબ્દ પણ બોલ્યા નથી. હું તમારો ઉપદેશ ઘરે કેવી રીતે લઈ જાઉં?"

રમણ અધીરા ન થયા. પહેલાં તેમણે પ્રેમથી પૂછ્યું, "તમે જમ્યા?"

મુલાકાતીએ કબૂલ્યું કે તે જમ્યો ન હતો. પતરાળામાં ભાત અને સાંભાર લાવવામાં આવ્યાં અને માણસે છેલ્લો દાણો પણ ખાઈ લીધો, ત્યાં સુધી રમણે રાહ જોઈ. ત્યાર પછી જ તેમણે જવાબ આપ્યો.

ખંડ શાંત હતો. નીચે ક્યાંક મંદિરનો ઘંટ વાગ્યો. ફરસ પર સૂરજનો પ્રકાશ લાંબા સોનેરી પટ્ટાઓમાં પડ્યો હતો. મુલાકાતીને લાગ્યું કે તેની ઉતાવળ વહી જવા લાગી છે, જેમ ખોબામાંથી પાણી વહી જાય.

રમણે હળવેથી પોતાની પાછળના પર્વત તરફ આંગળી ચીંધી. પછી મુલાકાતીની પોતાની છાતી તરફ. પછી તેમણે હાથ જોડ્યા.

મુલાકાતી ફરી બેસી ગયો. ત્રણ દિવસ સુધી તે ગયો નહીં. ચોથી સવારે તે કોઈ પણ નોંધ વગર રસ્તે નીચે ઊતર્યો. તેના ચહેરા પર એવો પ્રકાશ હતો, જેનું વર્ણન તે પ્રયત્ન કરે તો પણ કરી ન શકત.

એ બધાં વર્ષો દરમિયાન પર્વત ખસ્યો નહીં. તે ત્યાં જ બેઠો રહ્યો, સવારે લાલ, સાંજે સોનેરી, રાત્રે ઘેરો, દરેક આકાશ નીચે એ જ આકારમાં. સંત તેની તળેટીમાં બેઠા રહ્યા. તેમની પાસે આવનારા લોકો બદલાઈને જતા, કેમ, તે બરાબર જાણ્યા વગર.

ઘણાએ પછી કહ્યું કે તેમનું મૌન ખાલી નહોતું લાગતું. તે ભરેલું લાગતું, જેમ દાદીમાનો ખોળો આવકારથી ભરેલો લાગે. એવું લાગતું જાણે કોઈ કશું માગ્યા વગર તમને પકડી રાખે.

જે સાંજે મુલાકાતી ગયો, તે સાંજે લક્ષ્મી ગાય હંમેશની જેમ ખંડની બારી પાસે આવી અને પોતાનું નાક અંદર નાખ્યું. રમણ હસ્યા, તેનું કપાળ પંપાળ્યું, અને પોતાની થાળીમાંથી તેને એક કેળું આપ્યું. બહાર ટેકરી સોનેરીમાંથી જાંબલી થઈ રહી હતી, અને નીચે નગરમાં પહેલા દીવા પ્રગટી રહ્યા હતા.

અંધારામાં પર્વત બેઠો રહ્યો, મજબૂત અને ધીરજવાળો, જેમ તે હજારો વર્ષોથી બેઠો હતો.

નાનકડા, તારી મા એ ટેકરી જેવી શાંત અને સ્થિર બનતાં શીખી રહી છે, જેથી તને હંમેશાં ટેકો લેવાની જગ્યા મળે.

આગળની વાર્તા વાંચો →સુરદાસની દૃષ્ટિ

સંતો અને વૈજ્ઞાનિકો માંથી વધુ

3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 5–10 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: સંતો અને વૈજ્ઞાનિકો પરંપરાની વાર્તા

આ વાર્તા પાછળ

રમણ મહર્ષિ દાયકાઓ સુધી તમિલનાડુના તિરુવન્નામલાઈની પવિત્ર લાલ ટેકરી અરુણાચલની તળેટીમાં રહ્યા, જ્યાં આજે પણ યાત્રાળુઓ પૂનમની રાત્રે પર્વતની પરિક્રમા કરે છે. તેમનો આત્મ-વિચારનો ઉપદેશ, 'હું કોણ છું?' એ પ્રશ્ન, શબ્દો કરતાં વધુ મૌનમાં અપાતો, એ જાણીતું છે. આ કથા ઘણી સંતકથાઓથી જુદી છે, કારણ કે તેમાં કોઈ ચમત્કાર થતો નથી: સંત બસ એક અધીરા મુલાકાતીને પૂછે છે કે તેણે જમ્યું કે નહીં, તે ભાત-સાંભાર પૂરાં કરે ત્યાં સુધી રાહ જુએ છે, અને ટેકરી તથા તેના હૃદય તરફ આંગળી ચીંધે છે. ગાય લક્ષ્મી અને ખિસકોલીઓ હૂંફ ઉમેરે છે. ગર્ભાવસ્થામાં તે સ્થિર, આરામદાયક શાંતિનું આમંત્રણ છે.

બાળક સાથે વિચારો

આ સફરની અડધી મજલે, તમે શાંત બેસો ત્યારે તમારું મૌન કેવું લાગે છે?

સંકલ્પ: મારું મૌન સ્થિર અને પ્રેમાળ છે, અને મારું બાળક તેમાં આરામ કરે છે.

આશીર્વાદ: અરુણાચલ પર્વતની જેમ, તમારું મૌન તમારા નાનકડાને સ્થિર અને પ્રેમાળ લાગે.

પાત્રો

રમણ મહર્ષિ
— એક શાંત સંત, જે દરેકની જરૂરિયાત નોંધે છે.
સાધકો
— શંકાઓ અને પ્રશ્નો લઈને આવતા મુલાકાતીઓ.
ખિસકોલીઓ
— નાનકડા મિત્રો, જેમને તેઓ હાથે ખવડાવે છે.

બોધ

શાંત, પ્રેમાળ હાજરી શબ્દો કરતાં વધુ બોલી શકે છે.

તમારા બાળકને શું કહેવું

નાનકડા, મૌનમાં પણ હું તારી સાથે છું, અને મારો પ્રેમ દરેક ધબકારે તારી સાથે વાત કરે છે.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

રમણે ઓછા શબ્દોથી લોકોને કેવી રીતે મદદ કરી?

સ્રોત: અરુણાચલ, તિરુવન્નામલાઈમાં રમણ મહર્ષિ (1879–1950)નું જીવન

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા થોડી મિનિટ ધ્યાન અને શ્વાસ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 22મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

પર્વતનું મૌન વાર્તા શું શીખવે છે?

પરંપરા માને છે કે રમણ મહર્ષિ સૌથી ઊંડું શિક્ષણ મૌનથી અને દરેક જીવની સાદી કાળજીથી આપતા. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે થોડી વાર શાંત બેસવાથી માતા વધુ આરામ અને હળવાશ અનુભવી શકે છે.

પર્વતનું મૌન ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?

આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 22 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंमराठीत वाचा

કોઈ સગર્ભાને મોકલો