Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Krishna Leela · દિવસ 69 · અઠવાડિયું 10

કૃષ્ણ અને નાનું વાછરડું

કૃષ્ણ અને તેમના મિત્રો ગાયોને યમુના કિનારેના મેદાનમાં લઈ જાય છે. સફેદ તારાવાળું એક નાનું વાછરડું ભટકી જાય છે અને તેની માને શોધી શકતું નથી.

વાર્તાની શીખ: જે આપણને પ્રેમ કરે છે તે આપણે બોલાવીએ ત્યારે હંમેશાં આવે છે.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
કૃષ્ણ, નાનું વાછરડું, કપિલા
સ્રોત ગ્રંથ
ભાગવત પુરાણ
વાંચન સમય
4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

દિવસ 69 એક નજરે

અઠવાડિયું
અઠવાડિયું 10 · 7 માંથી દિવસ 6
ત્રિમાસિક
ત્રિમાસિક 1
આ અઠવાડિયે બાળક
ભ્રૂણ (એમ્બ્રિયો) હવે ફીટસ બને છે. મહત્વનાં અંગો પોતાની જગ્યાએ છે અને કામ કરવા લાગે છે. અઠવાડિયું 10: બાળકનો વિકાસ

પરંપરા કૃષ્ણને ગોપાલ, ગાયો અને વાછરડાંના કોમળ રક્ષક તરીકે જુએ છે, અને વૃંદાવનની વાર્તાઓ તેમની કોમળતાથી ભરેલી છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે ડરનો ધીમી, શાંત હાજરીથી સામનો કરવાથી ડરેલા અને મદદ કરનાર બંનેને મદદ મળે છે.

જ્યારે કોઈ ડરેલું હોય, ત્યારે સૌથી મોટી દયા એ છે કે તેની પાસે શાંત રહેવું.

ગમાણમાં ગાયો ભાંભરતી હતી, કદંબનાં ઝાડ પર પંખીઓ ગાતાં હતાં, અને નાના કૃષ્ણ વાંસળી વગાડતાં વગાડતાં મિત્રો સાથે ગાયોનાં ટોળાંને યમુના કિનારેનાં લીલાં મેદાનોમાં લઈ જતા હતા. વૃંદાવનમાં સવાર હંમેશાં સંગીતથી શરૂ થતી.

દરેક ગોવાળ છોકરો પોતાની ગાયોને નામથી ઓળખતો. દૂધ જેવી સફેદ ગૌરી હતી. વરસાદી વાદળ જેવી કાળી શ્યામા હતી. અને કપિલા હતી, એક શાંત બદામી ગાય, જેને હમણાં જ કપાળે સફેદ તારાવાળું એક નાનું વાછરડું આવ્યું હતું.

નાનું વાછરડું ફક્ત થોડા દિવસનું હતું. તેના પગ પાતળા અને લથડતા હતા. તેના કાન ફૂલની પાંખડી જેવા નરમ હતા. તે બધે માની પાછળ પાછળ ફરતું, તેના પડખે નાક અડાડતું અને નાની પૂંછડી હલાવતું.

એ સવારે ટોળું રોજ કરતાં વધારે દૂર ગયું, એક એવા મેદાનમાં જ્યાં ઘાસ મીઠું હતું અને જંગલી ફૂલો વચ્ચે મધમાખીઓ ગુંજતી હતી. છોકરાઓ દોડ્યા, હસ્યા અને ઝાડ નીચે રમતો રમ્યા. ગાયો ખુશીથી ચરતી, ધીમે ધીમે ઘાસના એક ટુકડેથી બીજા ટુકડે જતી.

પણ નાનું વાછરડું કુતૂહલી હતું. તેણે નારંગી પાંખોવાળું એક પતંગિયું જોયું, અને તેની પાછળ દોડ્યું. તેણે એક દેડકાને બરુમાં કૂદતો જોયો, અને તેની પાછળ પણ દોડ્યું. પછી તેણે પીળાં ફૂલોનો એક ચમકતો ઝૂમખો જોયો, અને સૂંઘવા ઊભું રહી ગયું.

તેણે ઊંચે જોયું, તો તેની મા ત્યાં નહોતી.

ચારે બાજુ ઊંચાં બરુ અને અજાણ્યાં ઝાડ હતાં. તેને ટોળું દેખાતું નહોતું. માનો અવાજ સંભળાતો નહોતો. તેના નાના પગ ધ્રૂજવા લાગ્યા. તેણે પાતળો, ઊંચો સાદ પાડ્યો.

"માઆઆ!"

દૂર, રમતની વચ્ચે, કૃષ્ણ અચાનક અટકી ગયા. તેમણે માથું નમાવીને સાંભળ્યું.

"શું થયું, કાના?" તેમના મિત્ર સુબલે પૂછ્યું.

"કોઈ બોલાવે છે," કૃષ્ણે કહ્યું. "કોઈ નાનું."

બીજા છોકરાઓએ સાંભળ્યું, પણ તેમને ફક્ત પવન અને મધમાખીઓનો અવાજ સંભળાયો. કૃષ્ણ તો બરુ તરફ ચાલવા લાગ્યા હતા, તેમનું પીળું વસ્ત્ર પાછળ ફરફરતું હતું.

તેમને નાનું વાછરડું ઊંચા ઘાસમાં ઊભેલું મળ્યું, આંખો પહોળી, શરીર ધ્રૂજતું. કૃષ્ણને જોઈને તે હજી ડરીને પાછળ હટ્યું.

કૃષ્ણ ઉતાવળે આગળ ન ગયા. તેમણે ન પકડ્યું, ન બૂમ પાડી. તેઓ ધીમેથી ઘાસમાં ઘૂંટણિયે બેઠા, જેથી વાછરડા જેટલા જ ઊંચા થાય. તેમણે ખુલ્લી હથેળી સાથે હાથ લંબાવ્યો, અને રાહ જોઈ.

પછી તેમણે વાંસળી વગાડવાનું શરૂ કર્યું. ખૂબ ધીમેથી. બસ થોડા નીચા, કોમળ સૂર, હાલરડા જેવા.

વાછરડાના કાન અવાજ તરફ વળ્યા. તેનું ધ્રૂજવું ધીમું પડ્યું. તેણે એક પગલું ભર્યું, પછી બીજું, અને આખરે પોતાનું ભીનું નાક કૃષ્ણના ખુલ્લા હાથમાં મૂકી દીધું.

કૃષ્ણ ધીમેથી હસ્યા અને તેની નરમ ગરદન પંપાળી. "આ રહ્યું તું, નાનકડા," તેમણે હળવેથી કહ્યું. "તું ખોવાયું નથી. તું તો ઘરથી બસ થોડું દૂર છે, અને ઘર જરાય દૂર નથી."

તેઓ ઊભા થયા અને વાંસળી વગાડતાં વગાડતાં ચાલવા લાગ્યા, અને વાછરડું તેમની બાજુમાં જ પાછળ પાછળ આવ્યું.

ત્યાં સુધીમાં તેમના મિત્રો દોડતા આવી પહોંચ્યા. "કાના, તું આટલું ધીમે કેમ ચાલે છે?" તેમણે પૂછ્યું. "આપણે તેને ઉપાડીને પળવારમાં પાછા પહોંચી જઈએ."

"તે પહેલેથી જ ડરેલું છે," કૃષ્ણે કહ્યું. "જો આપણે તેને ઉતાવળ કરાવીશું, તો તે વધારે ડરશે. જ્યારે કોઈ ડરેલું હોય, ત્યારે સૌથી મોટી દયા એ છે કે તેની પાસે શાંત રહેવું."

એટલે છોકરાઓ પણ ધીમે ચાલ્યા. કોઈએ બૂમ ન પાડી. કોઈ દોડ્યું નહીં. તેઓ વાછરડાનાં નાનાં પગલાંની ઝડપે મેદાનમાં ચાલ્યા.

મેદાનની કિનારે બદામી ગાય કપિલા બધે જોતી હતી અને ચિંતાથી ભાંભરતી હતી. જેવું તેણે પોતાનું વાછરડું જોયું, તેણે ઊંડો, આનંદભર્યો સાદ પાડ્યો. વાછરડું લથડતા પગે છેલ્લાં થોડાં પગલાં દોડ્યું અને તેના પડખે લપાઈ ગયું. કપિલાએ વારંવાર તેનું માથું ચાટ્યું, અને વાછરડાએ આંખો બંધ કરીને તેની હૂંફમાં માથું ટેકવ્યું.

છોકરાઓ ઊભા રહીને હસતાં હસતાં જોતા રહ્યા.

"જુઓ, માની પાસે આવતાં જ તે કેટલું જલદી ડર ભૂલી ગયું," સુબલે કહ્યું.

કૃષ્ણે માથું હલાવ્યું. "માની બાજુ સૌથી સુરક્ષિત જગ્યા છે," તેમણે કહ્યું. "પણ આપણે પાછો રસ્તો ન શોધીએ ત્યાં સુધી, એક દયાળુ અને ધીરજવાળો મિત્ર આપણને સંભાળી શકે છે."

એ સાંજે, જ્યારે ટોળાં સોનેરી ધૂળના વાદળમાં ઘરે આવ્યાં, ત્યારે કૃષ્ણ કપિલા અને તેના વાછરડા સાથે ચાલતા હતા. વાછરડું કૂદતું અને રમતું હતું, હવે જરાય ડરેલું નહોતું.

અને જ્યારે યશોદા દીકરાને આવકારવા ઝાંપે આવ્યાં, ત્યારે કૃષ્ણ બરાબર એ રીતે તેમના હાથમાં દોડી ગયા જેમ નાનું વાછરડું તેની મા પાસે દોડ્યું હતું, અને વૃંદાવન પર ધૂળ સોનેરી બનીને બેસતી રહી ત્યાં સુધી તેમણે તેને છાતીએ વળગાડી રાખ્યો.

જ્યારે પણ તને ઘરથી દૂર લાગે, મારા નાનકડા, ઘર ક્યારેય જરાય દૂર નહીં હોય.

આગળની વાર્તા વાંચો →કૃષ્ણ અને દયાળુ ભરવાડ

કૃષ્ણ લીલા માંથી વધુ

3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–6 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: ભાગવત પુરાણ · પરંપરાગત પુનઃકથન

આ વાર્તા પાછળ

યમુના કિનારે ગોવાળ તરીકે કૃષ્ણના બાળપણની વૃંદાવન કથાઓથી પ્રેરિત આ કોમળ પુનઃકથન કપાળે સફેદ તારાવાળા એક નાના વાછરડાને અનુસરે છે, બદામી ગાય કપિલાનું નવજાત. કુતૂહલ તેને પતંગિયું, દેડકો અને પીળાં ફૂલો પાછળ લઈ જાય છે, ત્યાં સુધી કે મા દેખાતી બંધ થાય છે. કોઈ નાટકીય બચાવને બદલે, કૃષ્ણ વાછરડાની ઊંચાઈએ ઘૂંટણિયે બેસે છે, ખુલ્લો હાથ આપે છે, વાંસળી પર કોમળ હાલરડું વગાડે છે, અને આગ્રહ રાખે છે કે બધા તેની ઝડપે ઘરે ચાલે. શાંત હાજરી પરનો આ ભાર તેને અલગ બનાવે છે. ગર્ભાવસ્થામાં તેનો પાઠ, ડરેલા નાનકડા પાસે શાંત રહેવું, માતૃત્વની શરૂઆતની સમજણ જેવો લાગે છે.

કૃષ્ણના બાળપણના કેન્દ્રમાં ગાયો છે — તેઓ ગોપાલ છે, ગાયોના રક્ષક, અને ગોવિંદ, જે તેમને આનંદ આપે છે. કારતક મહિનાની ગોપાષ્ટમી એ દિવસ મનાય છે જ્યારે બાળ કૃષ્ણને પહેલી વાર ગાયો ચરાવવા લઈ જવાની જવાબદારી મળી, અને વ્રજ તથા ઘણી ગૌશાળાઓમાં એ સવારે ગાયો અને વાછરડાંને નવડાવી, શણગારી અને ખવડાવવામાં આવે છે. મહારાષ્ટ્ર અને ગુજરાતમાં દિવાળી પહેલાં ઊજવાતી વાઘ બારસ, એટલે ગોવત્સ દ્વાદશી, વાછરડા સહિત ગાયનું સન્માન કરે છે, અને ઘણી માતાઓ તે પોતાનાં બાળકોના કલ્યાણ માટે રાખે છે. નાથદ્વારાની ચિત્રકળામાં શ્રીનાથજી ઘંટડીઓ અને રંગેલાં શિંગડાંવાળી ગાયોથી ઘેરાયેલા દેખાય છે. પોતાની માને ફરી શોધી લેતું વાછરડું ગર્ભાવસ્થા માટે સૌથી કોમળ છબીઓમાંની એક છે.

બાળક સાથે વિચારો

જ્યારે તમને અચોક્કસ લાગે, ત્યારે શું તમને ફરી શાંત અને સુરક્ષિત અનુભવવામાં મદદ કરે છે?

સંકલ્પ: મારી શાંત હાજરી મારા બાળક માટે સુરક્ષિત અને પ્રેમભર્યું ઘર છે.

આશીર્વાદ: કરુણા તમારા હૃદયને માર્ગ બતાવે અને તમારી યાત્રામાં હૂંફ લાવે.

પાત્રો

કૃષ્ણ
— તેઓ સૌથી નાનો સાદ પણ સાંભળે છે.
નાનું વાછરડું
— કપાળે સફેદ તારાવાળું એક કુતૂહલી વાછરડું.
કપિલા
— એક શાંત બદામી ગાય મા.

બોધ

જે આપણને પ્રેમ કરે છે તે આપણે બોલાવીએ ત્યારે હંમેશાં આવે છે.

તમારા બાળકને શું કહેવું

મારા નાનકડા, તું જ્યારે પણ બોલાવીશ, હું તારી પાસે આવીશ.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

કૃષ્ણને કેવી રીતે ખબર પડી કે વાછરડાને મદદની જરૂર છે?

સ્રોત: કૃષ્ણના બાળપણની વૃંદાવન કથાઓથી પ્રેરિત કોમળ પુનઃકથન

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા ગર્ભ સંવાદ — બાળક સાથે વાતો અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 10મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.

સંબંધિત વાર્તાઓ

  • તોફાનની ભેટ · દિવસ 22

    મળતી આવતી વાર્તા

    પરંપરા કહે છે કે કૃષ્ણ અને સુદામાની મિત્રતા આશ્રમના દિવસોમાં નાની-નાની દયા અને સહજ માફીથી બંધાઈ હતી. માતાની શાંતિ વિશેનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે માતાની આસપાસના હૂંફાળા, માફ કરી દેનારા સંબંધો તેને વધુ સુરક્ષિત અને ઓછો તણાવ અનુભવવામાં મદદ કરી શકે છે.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

કૃષ્ણ અને નાનું વાછરડું વાર્તા શું શીખવે છે?

પરંપરા કૃષ્ણને ગોપાલ, ગાયો અને વાછરડાંના કોમળ રક્ષક તરીકે જુએ છે, અને વૃંદાવનની વાર્તાઓ તેમની કોમળતાથી ભરેલી છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે ડરનો ધીમી, શાંત હાજરીથી સામનો કરવાથી ડરેલા અને મદદ કરનાર બંનેને મદદ મળે છે.

કૃષ્ણ અને નાનું વાછરડું ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?

આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 10 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंमराठीत वाचा

કોઈ સગર્ભાને મોકલો