Sikh · વાર્તા સંગ્રહ
બગદાદમાં અગણિત આકાશ
ગુરુ નાનક અને ભાઈ મરદાના બગદાદના એક બગીચામાં ગાય છે. ગુરુ અગણિત દુનિયાઓ અને આકાશોનું ગીત ગાય છે, અને જ્ઞાની પીર વિચારમાં પડી જાય છે.
વાર્તાની શીખ: ભગવાનનું સર્જન આપણાં બધાં પુસ્તકો કરતાં મોટું છે.
આ વાર્તામાં
- પાત્રો
- ગુરુ નાનક, ભાઈ મરદાના, પીર દસ્તગીર અને તેમનો દીકરો
- સ્રોત ગ્રંથ
- જનમસાખી
- વાંચન સમય
- 4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)
3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 4–8 વર્ષનાં બાળકો
સ્રોત: જનમસાખી · પરંપરાગત પુનઃકથન
આ વાર્તા પાછળ
ભાઈ મરદાના સાથે ગુરુ નાનકની બગદાદ યાત્રા જનમસાખી પરંપરામાં અને ભાઈ ગુરદાસની પહેલી વારમાં યાદ કરાય છે. તેના કેન્દ્રમાં રહેલી પંક્તિ, 'પાતાળા પાતાળ લખ આગાસા આગાસ', જપુજી સાહિબની 22મી પઉડીમાંથી છે, જે પાતાળની નીચે પાતાળ અને આકાશની પાર આકાશની વાત કરે છે. ગુરુની યાત્રા-સાખીઓમાં આ સાખી બે વિદ્વાનો, પીર દસ્તગીર અને ગુરુ, વચ્ચેના સંવાદ માટે અને પીરના નાના દીકરા માટે ખાસ છે, જે અનંત આકાશની ઝલક જોઈને કડાહ પ્રસાદ લઈને પાછો આવે છે. ગર્ભાવસ્થામાં વાંચતાં તેનું વિશાળ, અચરજભર્યું આકાશ કંઈક ઘણું મોટું આપણને સલામત થામી રાખે છે એવો ભાવ આપે છે.
ગુરુ નાનક એક વિદ્વાન શિક્ષકને દલીલથી નહીં, મિત્રતાથી મળ્યા, અને એક બાળકની આંખો સર્જનની વિશાળતા તરફ ખોલી. આ વાર્તા હળવો અચરજ અને નમ્રતાનો ભાવ જગાડે છે.
પાતાળની નીચે પાતાળ છે, અને આકાશની પાર આકાશ છે, જેટલાં કોઈ ગણી ન શકે
મક્કાથી પાછા ફરતી વખતે ગુરુ નાનક ભાઈ મરદાના સાથે ટાઇગ્રિસ નદીના કિનારે આવેલા મોટા શહેર બગદાદ પહોંચ્યા.
બગદાદ વિદ્વાનો અને શિક્ષકોનું શહેર હતું. ત્યાંના લોકોને પુસ્તકો, પ્રશ્નો અને ભગવાન વિશે લાંબી વાતો કરવી બહુ ગમતી.
બંને મુસાફરો શહેરની બહાર એક બગીચા પાસે આરામ કરવા રોકાયા. સૂરજ આથમવા લાગ્યો ત્યારે ગુરુ નાનકે મરદાનાને રબાબ વગાડવા કહ્યું.
મરદાનાનું સંગીત સાંજની હવામાં ઊંચે ગયું, અને ગુરુ નાનક ગાવા લાગ્યા. તેમનો અવાજ સ્પષ્ટ અને આનંદથી ભરેલો હતો.
એ દિવસોમાં બગદાદના કેટલાક લોકો માનતા કે પ્રાર્થનામાં સંગીત ન હોવું જોઈએ. ગીત સાંભળીને તેઓ નવાઈ પામ્યા, અને થોડા લોકો જોવા આવ્યા કે કોણ ગાય છે.
થોડી વારમાં એક જ્ઞાની અને માનનીય શિક્ષક પણ આવ્યા. તેમનું નામ પીર દસ્તગીર હતું, અને તેઓ શહેરની એક દરગાહની સંભાળ રાખતા. તેમની સાથે તેમનો નાનો દીકરો પણ આવ્યો.
પીર દસ્તગીરે ધ્યાનથી સાંભળ્યું. તેઓ વિચારશીલ માણસ હતા, અને બોલતા પહેલાં આ મુસાફરને સમજવા માગતા હતા.
ગુરુ નાનક એવા શબ્દો ગાતા હતા જે પછી જપુજી સાહિબનો ભાગ બન્યા. તેઓ ગાતા હતા, "પાતાળા પાતાળ લખ આગાસા આગાસ."
પીર દસ્તગીર ઘણી ભાષાઓ જાણતા હતા. તેમણે નરમાશથી પૂછ્યું, "મુસાફર, તમે શું ગાઓ છો? આ શબ્દોનો અર્થ શો છે?"
ગુરુ નાનક હસ્યા. "હું ગાઉં છું કે પાતાળની નીચે પાતાળ છે, અને આકાશની પાર આકાશ છે, જેટલાં કોઈ ગણી ન શકે," તેમણે કહ્યું. "લાખો લાખો દુનિયાઓ છે."
પીર દસ્તગીર તો અચંબામાં પડી ગયા. તેમણે શીખ્યું હતું કે ઉપર સાત આકાશ છે અને નીચે સાત પાતાળ. તેમનાં પુસ્તકોમાં એવું જ લખ્યું હતું.
"અગણિત આકાશ?" તેમણે પૂછ્યું. "એ કેવી રીતે બને? શું કોઈ ખરેખર તેમને ગણી શકે?"
"કોઈ તેમને ગણી શકતું નથી," ગુરુ નાનકે ધીમેથી કહ્યું. "લોકો શોધે છે, શોધે છે, અને થાકી જાય છે. સર્જનહારના કામનો કોઈ અંત નથી. તે કેટલું મોટું છે એ ફક્ત સર્જનહાર જ જાણે છે."
પીરનો નાનો દીકરો મોટી, ચમકતી આંખોથી સાંભળી રહ્યો હતો. તેણે ગુરુની બાંય ખેંચી.
"મહેરબાની કરીને," છોકરાએ કહ્યું, "તમે મને બતાવશો?"
ગુરુ નાનકે તેની સામે ખૂબ પ્રેમથી જોયું. જૂની જનમસાખીઓ કહે છે કે ગુરુએ છોકરાનો હાથ પકડ્યો અને તેને આંખો બંધ કરવા કહ્યું.
છોકરાએ આંખો બંધ કરી. અને એ જ પળે, વાર્તા કહે છે, તેણે પોતાની સામે એક પછી એક આકાશ ખૂલતાં જોયાં, જાણે કોઈ અનંત ફૂલની પાંખડીઓ.
તેણે એવા તારા જોયા જેની તેણે કદી કલ્પના પણ નહોતી કરી, અને અંધારામાં ફાનસની જેમ ઝગમગતી દુનિયાઓ જોઈ. જ્યાં જુએ ત્યાં વધુ, વધુ અને વધુ જ હતું.
જ્યારે તેણે ફરી આંખો ખોલી, ત્યારે તે બગદાદના બગીચામાં પાછો હતો. તેના હાથમાં મીઠા કડાહ પ્રસાદનો એક નાનો વાટકો હતો, ગરમ અને સુગંધીદાર.
સાખી કહે છે કે એ પ્રસાદ એક દૂરની દુનિયામાંથી ભેટરૂપે આવ્યો હતો. છોકરાએ તે પોતાના પિતાને આપ્યો, તેનો ચહેરો અચરજથી ખીલી ઊઠ્યો હતો.
પીર દસ્તગીરે વાટકા સામે જોયું, પછી ગુરુ નાનક સામે. તેમની આંખો ભરાઈ આવી, અને તેમણે માથું નમાવ્યું.
"મેં આખી જિંદગી અભ્યાસ કર્યો છે," તેમણે કહ્યું, "પણ આજે રાત્રે મેં શીખ્યું કે ભગવાન મારાં બધાં પુસ્તકો કરતાં ઘણા મોટા છે."
ગુરુ નાનકે પીરના ખભા પર હાથ મૂક્યો. "ભાઈ, તમારાં પુસ્તકો તો શરૂઆત છે," તેમણે પ્રેમથી કહ્યું. "પ્રેમ એ એવો રસ્તો છે જે કાયમ ચાલ્યા જ કરે છે."
બંને મિત્રો બની ગયા. ગુરુ નાનક થોડો સમય બગદાદમાં રહ્યા, અને પીર સાથે વાતો કરતા અને ગાતા રહ્યા.
પછી સેંકડો વર્ષો સુધી, જ્યાં ગુરુ બેઠા હતા ત્યાં એક નાનો પથ્થર એ જગ્યાની નિશાની બની રહ્યો, જેથી લોકો અગણિત આકાશોવાળી એ રાતને યાદ રાખે.
એ રાત્રે ટાઇગ્રિસ પર તારા ઊગ્યા ત્યારે મરદાના ધીમે ધીમે રબાબ વગાડતા રહ્યા. તારા પહેલાં કરતાં પણ વધારે લાગતા હતા.
તો હવે શાંતિથી સૂઈ જા, મારા નાનકડા. તારી ઉપર આકાશની પાર આકાશ છે, અને જેણે એ બધાં બનાવ્યાં છે તે તને આ નાનકડી, હૂંફાળી દુનિયામાં સલામત રાખે છે. વાહેગુરુ.
શીખ માંથી વધુ
બાળક સાથે વિચારો
છેલ્લે ક્યારે દુનિયાની કોઈ વસ્તુએ તમને અચરજથી ભરી દીધાં હતાં?
સંકલ્પ: હું એવા સર્જનમાં સચવાયેલી છું જે ગણી ન શકાય એટલું અદ્ભુત છે.
આશીર્વાદ: આજે રાત્રે તમે અગણિત આકાશ નીચે સલામત અને સચવાયેલાં આરામ કરો.
પાત્રો
- ગુરુ નાનક
- — તેઓ એવા સર્જનહારનું ગીત ગાય છે જે બધી ગણતરીથી પર છે.
- ભાઈ મરદાના
- — ગુરુના સાથી, જે રબાબ વગાડે છે.
- પીર દસ્તગીર અને તેમનો દીકરો
- — એક જ્ઞાની માણસ અને એક જિજ્ઞાસુ છોકરો, જે અચરજ કરતાં શીખે છે.
બોધ
ભગવાનનું સર્જન આપણાં બધાં પુસ્તકો કરતાં મોટું છે.
તમારા બાળકને શું કહેવું
મારા નાનકડા, દુનિયા અગણિત અજાયબીઓથી ભરેલી છે, જે તારી રાહ જુએ છે.
મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો
ગુરુ નાનકે કેટલાં આકાશ કહ્યાં?
સ્રોત: જનમસાખી પરંપરા અને ભાઈ ગુરદાસ, વાર 1; જપુજી સાહિબ, પઉડી 22
આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા થોડી મિનિટ ધ્યાન અને શ્વાસ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થા ડાયટ ચાર્ટ વાંચો.
સંબંધિત વાર્તાઓ
- ગુરુ નાનક માટે દૂધ લાવનાર છોકરો · દિવસ 236
મળતી આવતી વાર્તા
બુરાનો રોજનો દૂધનો વાટકો બતાવે છે કે ધીરજથી વારંવાર કરેલી નાની કાળજી ઊંડા સંબંધમાં ખીલે છે. તમે રોજ તમારા શરીર અને બાળકની જે શાંત કાળજી લો છો, તે પણ એ જ રીતે મહત્ત્વની છે.
વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો
બગદાદમાં અગણિત આકાશ વાર્તા શું શીખવે છે?
ગુરુ નાનક એક વિદ્વાન શિક્ષકને દલીલથી નહીં, મિત્રતાથી મળ્યા, અને એક બાળકની આંખો સર્જનની વિશાળતા તરફ ખોલી. આ વાર્તા હળવો અચરજ અને નમ્રતાનો ભાવ જગાડે છે.