Sikh · દિવસ 209 · અઠવાડિયું 30
દૂધના વાટકા પર મોગરાની પાંખડી
ગુરુ નાનક અને ભાઈ મરદાના સંતોથી ભરેલા શહેર મુલતાનની બહાર આરામ કરે છે. સંતો છલોછલ ભરેલો દૂધનો વાટકો મોકલે છે: શહેર પહેલેથી ભરેલું છે.
વાર્તાની શીખ: નરમાશ અને નમ્રતાને હંમેશાં જગ્યા મળી જાય છે.
આ વાર્તામાં
- પાત્રો
- ગુરુ નાનક, ભાઈ મરદાના
- સ્રોત ગ્રંથ
- જનમસાખી
- વાંચન સમય
- 4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)
દિવસ 209 એક નજરે
- અઠવાડિયું
- અઠવાડિયું 30 · 7 માંથી દિવસ 6
- ત્રિમાસિક
- ત્રિમાસિક 3
- આ અઠવાડિયે બાળક
- મગજમાં ગડીઓ અને ખાંચા બને છે. બાળકનું વજન સતત વધે છે. અઠવાડિયું 30: બાળકનો વિકાસ
- આજની વાર્તા
- દૂધના વાટકા પર મોગરાની પાંખડી
- ગર્ભ સંવાદ
- આ અઠવાડિયે બાળક સાથે વાત કરો
પરંપરા કહે છે કે ગુરુ નાનકે મુલતાનમાં ભરેલા દૂધના વાટકાનો જવાબ મોગરાની પાંખડીથી આપ્યો, અને હરીફાઈને બદલે નમ્રતા અને મિત્રતા બતાવી. માતાની શાંતિ વિશેનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે નવી કે તણાવભરી પરિસ્થિતિનો નરમાશથી સામનો કરવાથી માતાને વધુ સહજતા લાગી શકે છે.
હું તો બસ આ પાંખડીની જેમ ઉપર હળવેથી રહીશ, અને થોડી સુગંધ ઉમેરીશ.
મુલતાનની દીવાલોની બહાર એક છાંયડાવાળા ઝાડ નીચે ભાઈ મરદાના પોતાનો રબાબ સૂરમાં મેળવતા હતા ત્યારે તેના તાર ટણણ, ટણણ વાગ્યા. તે અને ગુરુ નાનક ઘણા દિવસથી ગામે ગામ અને શહેરે શહેર ચાલતા હતા, અને ગુરુનો સંદેશો વહેંચતા હતા કે એક જ સર્જનહાર નીચે બધા લોકો એક જ કુટુંબ છે.
મુલતાન એક જાણીતું શહેર હતું. તે સંતોનું શહેર હતું. ત્યાં પીર, સૂફી અને દરેક પ્રકારના શિક્ષકો હતા, અને દરેકના પોતાના અનુયાયીઓ, પોતાની સભાઓ અને પોતાનું નાનું પ્રાર્થનાઘર હતું. લોકો કહેતા કે મુલતાનમાં એટલા સંતો છે કે કોઈ શેરીમાંથી કોઈને મળ્યા વગર પસાર જ ન થવાય.
ગુરુ નાનક આંખો બંધ કરીને પક્ષીઓનો કલરવ સાંભળતા બેઠા હતા. મરદાના એક ધીમી ધૂન વગાડતા હતા.
થોડી વારમાં શહેરના સંતોએ સાંભળ્યું કે એક નવા ગુરુ આવ્યા છે. કેટલાક ઉત્સુક થયા. કેટલાક જરા ચિંતામાં પડ્યા.
"અહીં તો પહેલેથી કેટલા બધા શિક્ષકો છે," તેમણે એકબીજાને કહ્યું. "શું આ નવા આપણા અનુયાયીઓ લઈ જશે? શું ખરેખર એક વધુ માટે જગ્યા છે?"
તેમણે ખૂબ વાતો કરી. આખરે તેમણે સંદેશો મોકલવાનું નક્કી કર્યું. પણ તેમણે તે શબ્દોમાં ન મોકલ્યો. તેમણે તે એ નરમ, ચતુર રીતે મોકલ્યો, જે રીતે તે દિવસોમાં જ્ઞાની લોકો ક્યારેક વાત કરતા.
શહેરના દરવાજામાંથી એક યુવાન ચાલતો આવ્યો. તેના હાથમાં પિત્તળનો મોટો વાટકો હતો. તે તાજા સફેદ દૂધથી છેક કાંઠા સુધી ભરેલો હતો, એટલો છલોછલ કે એક ટીપું પણ ન ઢોળાય તે માટે તેને ધીમે ધીમે, સાચવીને ચાલવું પડતું હતું. તેણે વાટકો ગુરુ નાનક સામે મૂક્યો, નમન કર્યું અને રાહ જોતો ઊભો રહ્યો.
મરદાનાએ મૂંઝાઈને વાટકા સામે જોયું. "શું તેઓ આપણને પીવા માટે દૂધ આપે છે?" તેમણે ધીમેથી પૂછ્યું.
ગુરુ નાનકે સ્મિત કર્યું. તે તરત સમજી ગયા. સંતો કહેતા હતા: મુલતાન આ વાટકા જેવું છે. તે પહેલેથી જ સંતોથી ભરેલું છે, છેક કાંઠા સુધી. બીજા કોઈ માટે જગ્યા નથી.
ગુરુને ખોટું ન લાગ્યું. તેમણે દલીલ ન કરી. તેમણે ગુસ્સાભર્યો જવાબ પણ ન મોકલ્યો. તેના બદલે તેમણે આસપાસ જોયું. પાસે જ એક મોગરાનો છોડ હતો, નાનાં સફેદ ફૂલોથી ભરેલો, જેની સુગંધ બધાથી મીઠી હતી. ગુરુ નાનકે હાથ લંબાવીને હળવેથી મોગરાની એક જ પાંખડી તોડી.
પછી ખૂબ સાચવીને તેમણે તે દૂધ ઉપર મૂકી.
પાંખડી ત્યાં તરતી રહી, નરમ અને સફેદ, સપાટી પર આરામથી. એક ટીપું પણ કાંઠાની બહાર ન ઢોળાયું. દૂધ પહેલાં જેટલું જ ભરેલું હતું. પણ હવે વાટકામાંથી મોગરાની મીઠી સુગંધ આવતી હતી.
ગુરુએ યુવાન તરફ માથું હલાવ્યું, અને તે ઉપર તરતી નાની પાંખડી સાથે, ધીમે ધીમે, સાચવીને વાટકો પાછો શહેરમાં લઈ ગયો.
મુલતાનના સંતોએ વાટકો પાછો આવતો જોયો ત્યારે તેઓ જોવા ભેગા થયા. પહેલાં તેમને સમજાયું નહીં. પછી તેમનામાં સૌથી વૃદ્ધ, લાંબી સફેદ દાઢીવાળા એક નરમ પીર હસવા લાગ્યા.
"જુઓ છો?" તેમણે ધીમેથી કહ્યું. "આપણે તેમને કહ્યું કે શહેર ભરેલું છે. અને તેમણે જવાબ આપ્યો છે: હું કોઈની જગ્યા નહીં લઉં. હું કોઈને બહાર નહીં ધકેલું. હું એક ટીપું પણ નહીં ઢોળું. હું તો બસ આ પાંખડીની જેમ ઉપર હળવેથી રહીશ, અને થોડી સુગંધ ઉમેરીશ."
સંતો શાંત થઈ ગયા. એક પછી એક, તેમની ચિંતાઓ સવારના તડકામાં ઝાકળની જેમ ઓગળી ગઈ.
"જે માણસ આવો જવાબ આપે," વૃદ્ધ પીરે કહ્યું, "તે હરીફ નથી. તે મિત્ર છે."
તે સાંજે મુલતાનના સંતો સાથે મળીને શહેરના દરવાજાની બહાર આવ્યા. તેઓ જ્યાં ગુરુ નાનક બેઠા હતા તે ઝાડ પાસે આવ્યા અને હૂંફથી તેમનું અભિવાદન કર્યું. તેઓ તેમની બાજુમાં ઘાસ પર બેઠા. મરદાનાએ રબાબ વગાડ્યો, અને ગુરુએ દરેક હૃદયમાં ઝળહળતી એક જ જ્યોતનું ગીત ગાયું. સંતોએ સાંભળ્યું. કેટલાકની આંખોમાં આંસુ હતાં, અને કેટલાક સાથે ગાવા લાગ્યા.
મુલતાન પર તારા ઊગ્યા ત્યારે કોણ મોટું છે કે કોના વધુ અનુયાયીઓ છે તેની કોઈ વાત નહોતી. બસ સંગીત, મિત્રતા અને સાંજની હવામાં મોગરાની સુગંધ હતી.
આખરે બધા ઘરે ગયા પછી, વાટકો લાવનાર યુવાન એકલો દરવાજામાંથી પાછો બહાર આવ્યો. તેણે છોડ પરથી મોગરાનું એક ફૂલ તોડ્યું, કાન પાછળ ખોસ્યું, અને ઘાસની ધારે ચૂપચાપ બેસીને સાંભળવા લાગ્યો, જ્યારે મરદાનાએ છેલ્લી એક ધીમી ધૂન વગાડી.
નાનકડા, તું જ્યાં પણ જાય, તારે ધક્કો મારવાની જરૂર નહીં પડે; તારી પોતાની મીઠાશ તારા માટે જગ્યા બનાવી લેશે.
શીખ માંથી વધુ
3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો
સ્રોત: જનમસાખી · પરંપરાગત પુનઃકથન
આ વાર્તા પાછળ
ગુરુ નાનકની મુલતાન મુલાકાત તેમની યાત્રાઓની જનમસાખી પરંપરાનો ભાગ છે, અને છલોછલ દૂધના વાટકાની કથા શીખ ઘરોમાં અને ગુરુદ્વારાનાં પ્રવચનોમાં નમ્રતાના પાઠ તરીકે કહેવાય છે. ઘણા સંતો અને પીરોના શહેર તરીકે લાંબા સમયથી જાણીતું મુલતાન એક પણ શબ્દ વગર સંદેશો મોકલે છે, અને ગુરુ એ જ મૂંગી ભાષામાં જવાબ આપે છે. તેમનો જવાબ આ કથાને ખાસ બનાવે છે: દૂધ પર તરતી મોગરાની એક પાંખડી, જે કંઈ ઢોળતી નથી, બસ સુગંધ ઉમેરે છે. સંતો સમજી જાય છે અને મિત્ર બનીને બહાર આવે છે, અને સાંજ મરદાનાના રબાબ અને સાથે ગવાયેલાં ગીતોમાં પૂરી થાય છે. ગર્ભવતી વાચક માટે આ ધક્કો માર્યા વગર જગ્યા બનાવતી નરમ હાજરીનું શાંતિદાયક ચિત્ર છે.
બાળક સાથે વિચારો
તમારા બાળકનું આગમન તમારા કુટુંબના જીવનમાં કઈ નવી 'સુગંધ' ઉમેરી શકે?
સંકલ્પ: મારું બાળક અમારા કુટુંબમાં મીઠાશ લાવે છે, અને અમારા બધા માટે જગ્યા છે.
આશીર્વાદ: તું હંમેશાં બંધ દરવાજાને નરમ સ્મિતથી મળે, અને તારી હાજરી દરેક જગ્યાને થોડી વધુ મીઠી બનાવે.
પાત્રો
- ગુરુ નાનક
- — એક ગુરુ, જે શબ્દો વગર નરમાશથી જવાબ આપે છે.
- ભાઈ મરદાના
- — તેમના વફાદાર સંગીતકાર સાથી.
બોધ
નરમાશ અને નમ્રતાને હંમેશાં જગ્યા મળી જાય છે.
તમારા બાળકને શું કહેવું
નાનકડા, તું જ્યાં જાય ત્યાં મોગરાની પાંખડીની જેમ હળવું અને મીઠું તરે.
મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો
ગુરુ નાનકે દૂધના વાટકા પર શું મૂક્યું?
સ્રોત: શીખ જનમસાખી પરંપરા (મુલતાનમાં ગુરુ નાનક)
આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા ગર્ભ સંવાદ — બાળક સાથે વાતો અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 30મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.
સંબંધિત વાર્તાઓ
- સાંભળતું ઝરણું · દિવસ 172
મળતી આવતી વાર્તા
પરંપરા કહે છે કે ગુરુ નાનકે અભિમાન અને ગુસ્સાનો જવાબ શાંતિ અને ક્ષમાથી આપ્યો, અને ગુરુદ્વારા પંજા સાહિબ આજે પણ એ કથાનું સન્માન કરે છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે નિરાશાનો જવાબ ધીરજથી આપવાથી માતા પોતાની શાંતિ જાળવી શકે છે.
વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો
દૂધના વાટકા પર મોગરાની પાંખડી વાર્તા શું શીખવે છે?
પરંપરા કહે છે કે ગુરુ નાનકે મુલતાનમાં ભરેલા દૂધના વાટકાનો જવાબ મોગરાની પાંખડીથી આપ્યો, અને હરીફાઈને બદલે નમ્રતા અને મિત્રતા બતાવી. માતાની શાંતિ વિશેનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે નવી કે તણાવભરી પરિસ્થિતિનો નરમાશથી સામનો કરવાથી માતાને વધુ સહજતા લાગી શકે છે.
દૂધના વાટકા પર મોગરાની પાંખડી ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?
આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 30 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.