Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Saints & Scientists · વાર્તા સંગ્રહ

નાનકડો ગદાધર અને સફેદ બગલા

છ વર્ષનો ગદાધર મમરા ખાતાં ખાતાં કામારપુકુરનાં ડાંગરનાં ખેતરોમાં ચાલે છે. તે કાળા વરસાદી વાદળ પરથી સફેદ બગલાની હાર ઊડતી જુએ છે.

વાર્તાની શીખ: દુનિયા એવી સુંદરતાથી ભરેલી છે જે આપણાં હૃદયને આનંદથી ભરી શકે.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
ગદાધર (શ્રી રામકૃષ્ણ), તેની મા
સ્રોત ગ્રંથ
સ્વામી સારદાનંદ, શ્રી શ્રી રામકૃષ્ણ લીલાપ્રસંગ; શ્રી રામકૃષ્ણ કથામૃત (મ.)
વાંચન સમય
4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: હિન્દુ પરંપરાની વાર્તા

આ વાર્તા પાછળ

શ્રી રામકૃષ્ણે પોતે બંગાળના કામારપુકુરમાં બાળપણની આ પળ વર્ણવી હતી, અને તે સ્વામી સારદાનંદના શ્રી શ્રી રામકૃષ્ણ લીલાપ્રસંગમાં અને મ. રચિત શ્રી રામકૃષ્ણ કથામૃતમાં નોંધાયેલી છે. તેઓ તેને ઈશ્વરીય આનંદનો પોતાનો પહેલો અનુભવ કહેતા. ગુરુઓ, કસોટીઓ કે ચમત્કારો પર બનેલી ઘણી સંતકથાઓથી જુદી, આ વાર્તા માત્ર સુંદરતા પર ટકેલી છે: ડાંગરની પાળીઓ પર મમરા ખાતો છ વર્ષનો છોકરો, કાળું વરસાદી વાદળ, અને વાદળી કાપડ પર મોતીની જેમ તેને પાર કરતી બરફ જેવા સફેદ બગલાની હાર. આનંદથી ભરાઈને તે બસ ડાંગર વચ્ચે બેસી જાય છે. સગર્ભા માતા માટે આ થોભીને રોજની સુંદરતાને હૃદયમાં ભરવાનું સુંદર આમંત્રણ છે.

ગદાધરનો અનુભવ બતાવે છે કે કુદરત પ્રત્યેનું આશ્ચર્ય હૃદયને સૌથી ઊંડા આનંદ માટે ખોલી શકે છે. તે આપણને ધીમા પડવા અને બાળકની જેમ આસપાસની સુંદરતાને સાચે જોવા આમંત્રે છે.

તેમની સફેદ પાંખો કાળા આકાશ સામે ઘેરા વાદળી કાપડ પર મોતીની માળાની જેમ ચમકતી હતી.

ઘણા સમય પહેલાં, બંગાળના લીલાછમ ગામડામાં કામારપુકુર નામનું એક નાનું ગામ હતું. ત્યાં માટીનાં ઘર, ઘાસનાં છાપરાં, આંબાની વાડીઓ અને તળાવો હતાં, જેમાં આખો દિવસ બતકો તરતાં.

એમાંના એક ઘરમાં ગદાધર નામનો નાનો છોકરો રહેતો હતો. ગામમાં સૌ તેને પ્રેમ કરતા. તેનો ચહેરો હસતો અને તેજસ્વી હતો, અવાજ મીઠો હતો, અને રામાયણનાં ગીતો ગાવામાં ને વાર્તાઓ ભજવવામાં તેનાથી સારું કોઈ નહોતું.

ગદાધરને ફરવાનું બહુ ગમતું. તેને ખેતરો અને ઝાડ, નાવિકોનાં ગીતો, અને સવાર-સાંજના આકાશના રંગો ખૂબ ગમતા.

એક દિવસ, જ્યારે તે લગભગ છ વર્ષનો હતો, તેની મા ચંદ્રમણિએ તેને મુરી, એટલે કે કરકરા મમરાની નાની ટોપલી આપી, જેથી ડાંગરનાં ખેતરો વચ્ચેની સાંકડી પાળીઓ પર ચાલતાં ચાલતાં તે ખાઈ શકે.

ચોમાસું હતું. ડાંગરના છોડ ઊંચા અને લીલા ઊભા હતા, પવનમાં હળવેથી ઝૂલતા. ખાડાઓમાં દેડકાં ડ્રાઉં ડ્રાઉં કરતાં, અને હવામાં ભીની માટીની સુગંધ હતી.

ગદાધર ધીમે ધીમે ચાલતો હતો, એક એક મુઠ્ઠી મમરા ખાતો અને મનમાં નાનું ગીત ગુનગુનાવતો.

ચાલતાં ચાલતાં આકાશ બદલાવા લાગ્યું. ક્ષિતિજ પરથી એક મોટું કાળું વાદળ ચડી આવ્યું, ઘેરું વાદળી-કાળું, વરસાદથી ભારે, જેણે અડધું આકાશ નરમ મખમલના પડદાની જેમ ઢાંકી દીધું.

ગદાધર ઊભો રહી ગયો અને ઉપર જોયું. વાદળ એટલું મોટું અને સુંદર હતું કે તે ખાવાનું ભૂલી ગયો. તેના ગાલ પર પવન ઠંડો અને તાજો લાગતો હતો.

અને ત્યારે જ, બરાબર એ જ પળે, ખેતરોમાંથી બરફ જેવા સફેદ બગલાનું ટોળું ઊડ્યું અને કાળા વાદળ પરથી લાંબી, સુંદર હારમાં પસાર થયું.

તેમની સફેદ પાંખો કાળા આકાશ સામે ઘેરા વાદળી કાપડ પર મોતીની માળાની જેમ ચમકતી હતી. તેઓ સાથે, ધીમે ધીમે, સુંદર રીતે ઊડતા હતા, જાણે નાચતા હોય.

ગદાધર જોતો જ રહ્યો. તેણે આખી જિંદગીમાં આટલું સુંદર કંઈ જોયું નહોતું. તેની અંદર આનંદની લાગણી ઊઠવા લાગી, ગરમ અને તેજસ્વી, મોટી ને મોટી, જાણે વરસાદમાં નદી ભરાતી હોય.

આનંદ એટલો મોટો થયો કે આખી દુનિયા શાંત અને પ્રકાશથી ભરેલી લાગવા લાગી. તેના હાથમાંથી ટોપલી સરકી ગઈ, અને મમરા ઘાસ પર વેરાઈ ગયા.

ગદાધર ડાંગરના છોડ વચ્ચે હળવેથી બેસી ગયો, આંખો બંધ, ચહેરા પર શાંત સ્મિત. તે આશ્ચર્યમાં એટલો ખોવાઈ ગયો કે તેને ન દેડકાં સંભળાયાં, ન પવન અનુભવાયો.

પાસે કામ કરતા કેટલાક ખેડૂતોએ નાના છોકરાને આટલો સ્થિર બેઠેલો જોયો, અને તેઓ દોડીને આવ્યા. તેમણે તેને હળવેથી હાથમાં ઊંચકી લીધો અને ખેતરો પાર કરીને ઘરે લઈ ગયા.

તેની મા દોડીને બારણે આવી. પણ ગદાધરે આંખો ખોલી ત્યારે તે એવું હસતો હતો, જાણે હમણાં જ સૌથી મીઠા સપનામાંથી જાગ્યો હોય.

"મા," તેણે કહ્યું, "મેં બગલાને કાળા વાદળ પરથી ઊડતા જોયા. એ બહુ સુંદર હતું. મારું હૃદય આનંદથી એટલું ભરાઈ ગયું કે હું એ બધો સમાવી ન શક્યો."

ચંદ્રમણિએ દીકરાને છાતીએ લગાડ્યો અને તેના વાળમાં હાથ ફેરવ્યો. તે પૂરું સમજી ન શકી, પણ તે જોઈ શકતી હતી કે કંઈક બહુ ખાસ તેને સ્પર્શી ગયું હતું.

વર્ષો પછી, જ્યારે ગદાધર મોટો થઈને શ્રી રામકૃષ્ણ નામે જાણીતા મહાન ગુરુ બન્યા, ત્યારે તેઓ દક્ષિણેશ્વરમાં પોતાના શિષ્યોને આ વાત વારંવાર કહેતા.

"એ પહેલી વાર મેં ઈશ્વરનો આનંદ અનુભવ્યો," તેઓ ચમકતી આંખે કહેતા. "તે વાદળની સુંદરતા અને બગલાની સફેદ પાંખો દ્વારા આવ્યો."

તેમણે શીખવ્યું કે ઈશ્વર બધે મળી શકે છે: મંદિરમાં, ગીતમાં, માના પ્રેમમાં, અને વરસાદી આકાશમાં ઊડતા પક્ષીઓના ટોળામાં પણ.

એટલે જ્યારે પણ તમે કંઈક સુંદર જુઓ, વાદળ, ફૂલ, ઊડતું પક્ષી, ત્યારે નાનકડા ગદાધરની જેમ એક પળ ઊભા રહી શકો, અને આનંદને હૃદયમાં ભરાવા દો.

તો હવે સૂઈ જા, નાનકડા. દુનિયા તારા માટે સુંદરતાથી ભરેલી રાહ જુએ છે, અને એક દિવસ તું ઉપર જોઈશ અને તારું હૃદય આશ્ચર્યથી છલકાઈ જશે.

આગળની વાર્તા વાંચો →સુરદાસની દૃષ્ટિ

સંતો અને વૈજ્ઞાનિકો માંથી વધુ

બાળક સાથે વિચારો

કુદરતના કયા નાના દૃશ્યે તાજેતરમાં તમને થોભાવીને હસાવ્યાં?

સંકલ્પ: હું સુંદરતા માટે થોભું છું, અને તે મને અને મારા બાળકને શાંત આનંદથી ભરી દે છે.

આશીર્વાદ: તારી આંખો હંમેશાં સુંદરતા શોધે, નાનકડા, અને તારું હૃદય આશ્ચર્યથી છલકાય.

પાત્રો

ગદાધર (શ્રી રામકૃષ્ણ)
— આકાશની સુંદરતા જોઈ જેનું હૃદય છલકાય છે તે નાનો છોકરો.
તેની મા
— તે પોતાનો આનંદ કહે ત્યારે તે સાંભળે છે.

બોધ

દુનિયા એવી સુંદરતાથી ભરેલી છે જે આપણાં હૃદયને આનંદથી ભરી શકે.

તમારા બાળકને શું કહેવું

હવે સૂઈ જા, નાનકડા. દુનિયા તારા માટે સુંદરતાથી ભરેલી રાહ જુએ છે.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

ગદાધરે કાળા વાદળ પરથી શું ઊડતું જોયું?

સ્રોત: સ્વામી સારદાનંદ, શ્રી શ્રી રામકૃષ્ણ લીલાપ્રસંગ; શ્રી રામકૃષ્ણ કથામૃત (મ.)

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા થોડી મિનિટ ધ્યાન અને શ્વાસ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થા ડાયટ ચાર્ટ વાંચો.

સંબંધિત વાર્તાઓ

  • કામારપુકુરમાં ચંદ્રમણિનો પ્રકાશ · દિવસ 278

    મળતી આવતી વાર્તા

    ચંદ્રમણિના શાંત નવાઈભર્યા મહિનાઓ અને તેમનું આનંદભર્યું સ્વાગત તમે તમારા બાળકને મળો તે પહેલાંના આ છેલ્લા દિવસો જેવાં છે. તેમની વાર્તા દરેક જન્મની પવિત્રતાની ઉજવણી કરે છે.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

નાનકડો ગદાધર અને સફેદ બગલા વાર્તા શું શીખવે છે?

ગદાધરનો અનુભવ બતાવે છે કે કુદરત પ્રત્યેનું આશ્ચર્ય હૃદયને સૌથી ઊંડા આનંદ માટે ખોલી શકે છે. તે આપણને ધીમા પડવા અને બાળકની જેમ આસપાસની સુંદરતાને સાચે જોવા આમંત્રે છે.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ें

કોઈ સગર્ભાને મોકલો