Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Puranas · દિવસ 108 · અઠવાડિયું 16

ઉપમન્યુ અને દૂધનો સાગર

નાનો ઉપમન્યુ એક વાર દૂધ ચાખે છે અને વધુ માટે તરસે છે, પણ તેના વન-પરિવાર પાસે દૂધ નથી. તેની માતા તેને કહે છે કે ભગવાન શિવ મહાન દાતા છે.

વાર્તાની શીખ: ધીરજભરી, સાચી પ્રાર્થના આપણે માગીએ તેના કરતાં વધુ આપે છે.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
ઉપમન્યુ, તેની માતા, શિવ અને પાર્વતી
સ્રોત ગ્રંથ
પુરાણો
વાંચન સમય
4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

દિવસ 108 એક નજરે

અઠવાડિયું
અઠવાડિયું 16 · 7 માંથી દિવસ 3
ત્રિમાસિક
ત્રિમાસિક 2
આ અઠવાડિયે બાળક
કાનનાં નાનકડાં હાડકાં પોતાની જગ્યાએ છે — બાળક અવાજનાં કંપન અનુભવવાનું શરૂ કરી શકે છે. અઠવાડિયું 16: બાળકનો વિકાસ

ઉપમન્યુની વાર્તા મહાભારત અને શૈવ પરંપરામાં બાળકની સાચી ભક્તિ અને શિવની ઉદારતાના ઉદાહરણ તરીકે કહેવાય છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે સાદી, વારંવાર બોલાતી પ્રાર્થના કે મંત્ર શાંતિ આપી શકે છે, અને પ્રેમાળ માતા-પિતા પર બાળકનો ભરોસો આપણી પાસેનાં સૌથી કોમળ ચિત્રોમાંનું એક છે.

હું હંમેશાં તમને પ્રેમ કરવા માગું છું," તેણે સાદાઈથી કહ્યું. "અને, જો તમને ગમે તો, મારી માતા અને મારા માટે થોડું દૂધ.

મોટી, સાચી આંખોવાળા નાના છોકરા ઉપમન્યુએ પ્યાલામાંથી દૂધનું છેલ્લું ટીપું ચાટ્યું અને હસ્યો. તેણે આટલું મલાઈદાર અને મીઠું ક્યારેય ચાખ્યું નહોતું. તે માતા સાથે એક ગામમાં સગાંને મળવા ગયો હતો, અને એક પ્રેમાળ માસીએ તેને ગરમ દૂધનો પ્યાલો આપ્યો હતો.

ઘરે ઉપમન્યુ એક શાંત વન-આશ્રમમાં રહેતો, ભણતર અને પ્રાર્થનાનું એક સાદું ઘર. તે ત્યાં પોતાના પિતા ઋષિ વ્યાઘ્રપાદ અને કોમળ માતા સાથે રહેતો. તેમનું ઘર પાંદડાંના છાપરાવાળી નાની ઝૂંપડી હતું, અને તેઓ જંગલનાં ફળ, કંદમૂળ અને અનાજ ખાતાં.

તેમની પાસે વધુ નહોતું, પણ તેઓ એકબીજાની સાથે હતાં. સવારે પક્ષીઓનાં ગીત હતાં, અને રોજ સાંજે પિતા દીવો કરીને પર્વતોના મહાન દેવ ભગવાન શિવ માટે હળવેથી ગાતા. ઉપમન્યુને માતાના ખોળામાં બેસીને એ કોમળ જાપ સાંભળવો ગમતો, "ૐ નમઃ શિવાય."

તે સાંજે ગામથી ઘરે આવ્યા ત્યારે ઉપમન્યુ માતા પાસે દોડ્યો. "અમ્મા, આજે પીધું તેવું થોડું દૂધ મળશે?" માતાની આંખો કોમળ થઈ ગઈ. તેમની પાસે ગાય નહોતી, અને ઝૂંપડીમાં દૂધ નહોતું. પણ તે ના કહેવા માગતી નહોતી.

તેથી તેણે મુઠ્ઠી ચોખાનો લોટ લીધો, પાણીમાં ભેળવ્યો અને સફેદ અને સુંવાળો થાય ત્યાં સુધી હલાવ્યો. તેણે તે માટીના નાના પ્યાલામાં આપ્યું. ઉપમન્યુએ એક ઘૂંટ લીધો અને અટક્યો. "અમ્મા, આ દૂધ નથી," તેણે હળવેથી કહ્યું. "તેનો સ્વાદ એવો નથી."

માતા તેની પાસે ઘૂંટણિયે બેઠી અને તેના વાળ પંપાળ્યા. "તું સાચો છે, મારા વહાલા," તેણે કહ્યું. "આપણે જંગલનાં લોકો છીએ, અને અહીં આપણી પાસે દૂધ નથી. પણ તને યાદ છે, તારા પિતા રોજ સાંજે કોના માટે ગાય છે?" ઉપમન્યુએ માથું હલાવ્યું અને પાસે ઝૂક્યો.

"ભગવાન શિવ મહાન દાતા છે," તેણે કહ્યું. "તે બરફીલા કૈલાસ પર્વત પર રહે છે, વાળમાં ચંદ્ર સાથે. જે સાચા હૃદયથી તેમને બોલાવે તેને તે પ્રેમ કરે છે. તું સાચા મનથી પ્રાર્થના કરીશ, તો તે તને જે જોઈએ તે બધું આપશે." ઉપમન્યુની આંખો પહોળી થઈ. "દૂધ પણ?" માતા હસી. "દૂધ કરતાં પણ વધુ."

બીજી જ સાંજે, આકાશ ગુલાબી થયું અને પક્ષીઓ માળામાં બેઠાં ત્યારે, ઉપમન્યુ ઝૂંપડી પાસેના એક ઊંચા ઝાડ પાસે ગયો. પિતાને કરતા જોયા હતા તેમ, તેણે પાંદડાંવાળી ડાળીથી જમીનનો નાનો ટુકડો વાળ્યો. પછી તે બેઠો, પોતાના નાના હાથ જોડ્યા, આંખો બંધ કરી અને પ્રાર્થના કરવા લાગ્યો. "ૐ નમઃ શિવાય. ૐ નમઃ શિવાય."

તેણે એક મિનિટ પ્રાર્થના કરીને રમવા ભાગી જવાનું ન કર્યું. સૂરજ આથમ્યો ત્યારે તે સ્થિર બેઠો, અને ચંદ્ર ઊગ્યો અને તમરાં ગાયાં ત્યારે પણ સ્થિર રહ્યો. દિવસે દિવસે તે પોતાના ઝાડ પાસે પાછો આવતો, અને માતા દરવાજેથી પ્રેમથી તેનું ધ્યાન રાખતી.

દૂર કૈલાસ પર્વત પર શિવે એ નાનો અવાજ સાંભળ્યો અને ઊંડે સુધી પીગળી ગયા. આટલું નાનું બાળક, અને આટલું મોટું, સાચું હૃદય!

પછી એક સવારે જંગલમાં હળવો પ્રકાશ ફેલાયો, સૂર્યોદય કરતાં તેજસ્વી છતાં આંખોને કોમળ. ઉપમન્યુએ આંખો ખોલી. તેની સામે ભગવાન શિવ ઊભા હતા, વાળમાં બીજનો ચંદ્ર, બરાબર માતાએ કહ્યું હતું તેવા. તેમની બાજુમાં શિવનાં પ્રેમાળ પત્ની માતા પાર્વતી હૂંફાળું સ્મિત કરતાં ઊભાં હતાં.

"ઉપમન્યુ," શિવે પર્વત જેવા ઊંડા અને શાંત અવાજે કહ્યું. "તારી પ્રાર્થના મારા સુધી પહોંચી છે. બાળક, તું શું ઇચ્છે છે?" ઉપમન્યુએ નમન કર્યું. "હું હંમેશાં તમને પ્રેમ કરવા માગું છું," તેણે સાદાઈથી કહ્યું. "અને, જો તમને ગમે તો, મારી માતા અને મારા માટે થોડું દૂધ."

શિવ હૂંફાળું, ખુશ હાસ્ય હસ્યા. "થોડું દૂધ? હું તને દૂધનો સાગર આપીશ!" તરત જ દૂધનો સાગર પ્રગટ થયો, સફેદ અને ચમકતો, આંખ પહોંચે ત્યાં સુધી ફેલાયેલો. તેનાં મોજાં મલાઈ જેવાં નરમ હતાં અને સવારના પ્રકાશમાં ઝગમગતાં.

માતા પાર્વતીએ પણ તેને આશીર્વાદ આપ્યા. "તું જ્ઞાની અને મનથી મજબૂત બનીશ," તેમણે કહ્યું, "અને આ દિવસ તું ક્યારેય નહીં ભૂલે."

ઉપમન્યુ ઘરે દોડ્યો અને માતાને જોરથી ભેટી પડ્યો. "અમ્મા, તમે સાચાં હતાં! તેમણે આપણને કેટલું બધું આપ્યું!" માતાએ તેને છાતીએ ચાંપ્યો અને ખુશીનાં આંસુ વહાવ્યાં. તેને ખબર હતી કે સૌથી મોટી ભેટ દૂધ નહોતી. એ તો તેના દીકરાનું ખુલ્લું, ભરોસાભર્યું હૃદય હતું.

ઉપમન્યુ મોટો થઈને એક મહાન ઋષિ બન્યો, જેણે ઘણા લોકોને પ્રેમથી પ્રાર્થના કરતાં શીખવ્યું. માતાના કોમળ શબ્દો બાળકની જીવનભરની શ્રદ્ધા બની શકે છે. અને તેને પાંદડાંના છાપરા નીચે કહેલા માતાના કોમળ શબ્દો હંમેશાં યાદ રહ્યા. સાચા હૃદયથી માગો, અને અજાયબી પાછળ આવે છે.

ગરમ દૂધનો એક પ્યાલો, નાના છોકરાના જોડેલા હાથ, પાંદડાંના છાપરા નીચે માતાનો કોમળ અવાજ. મારા નાનકડા, તને સાગર સમાવી શકે તેના કરતાં વધુ પ્રેમ મળે છે.

આગળની વાર્તા વાંચો →ગણેશની માતાપિતાની પ્રદક્ષિણા

પુરાણ માંથી વધુ

3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: પુરાણો · પરંપરાગત પુનઃકથન

આ વાર્તા પાછળ

ઉપમન્યુની શિવભક્તિ મહાભારતના અનુશાસન પર્વમાં વર્ણવાઈ છે, અને શૈવ પરંપરામાં તેનું નામ 'ૐ નમઃ શિવાય' મંત્ર પ્રત્યેના ઉત્કટ પ્રેમ સાથે જોડાયેલું છે. વાર્તા એવી વાતથી શરૂ થાય છે જે દરેક માતા-પિતા સમજે છે: બાળક એક વાર ગરમ દૂધ ચાખે છે અને વધુ માગે છે, અને જે માતા પાસે દૂધ નથી તે ચોખાના લોટના પાણી અને સાચી કોમળતાથી જવાબ આપે છે. કડક ઋષિ પર આધારિત ઘણી તપસ્યા-કથાઓથી અલગ, આ વાર્તા માતા અને દીકરા પર ટકેલી છે, જ્યાં તે પ્રાર્થના કરે ત્યારે માતા તેની પાસે ધ્યાન રાખે છે. શિવ અને પાર્વતી પ્રગટ થાય ત્યારે છોકરો પહેલાં પ્રેમ કરતા રહેવાનું માગે છે, અને પછી જ થોડું દૂધ, અને તેને સાગર મળે છે. ગર્ભાવસ્થામાં આ માતાથી બાળક સુધી પહોંચતા ભરોસાની મીઠી વાર્તા છે.

બાળક સાથે વિચારો

તમે તમારા નાનકડા માટે સૌથી સાચા મનથી શું ઇચ્છો છો?

સંકલ્પ: મારો પ્રેમ અને મારો ભરોસો હું રોજ મારા બાળકને આપું છું તે ભેટ છે.

આશીર્વાદ: તમારું હૃદય શાંત રહે, તમારી યાત્રા આનંદભરી રહે, અને તમારું બાળક સુંદર ગુણોથી આશીર્વાદિત થાય.

પાત્રો

ઉપમન્યુ
— સાચા હૃદયથી પ્રાર્થના કરનાર ધીરજવાળો નાનો છોકરો.
તેની માતા
— તે તેને કોમળતાથી શ્રદ્ધા તરફ દોરે છે.
શિવ અને પાર્વતી
— જગતનાં પ્રેમાળ માતા-પિતા, જે તેની પ્રાર્થનાનો જવાબ આપે છે.

બોધ

ધીરજભરી, સાચી પ્રાર્થના આપણે માગીએ તેના કરતાં વધુ આપે છે.

તમારા બાળકને શું કહેવું

મારા નાનકડા, તું હંમેશાં ભરોસો રાખજે કે પ્રેમ તને જે જોઈએ તે આપશે.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

શિવની રાહ જોતી વખતે ઉપમન્યુએ શું કર્યું?

સ્રોત: મહાભારત, અનુશાસન પર્વ (ઉપમન્યુની શિવભક્તિ)

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા વિષ્ણુ સહસ્રનામનો જાપ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 16મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

ઉપમન્યુ અને દૂધનો સાગર વાર્તા શું શીખવે છે?

ઉપમન્યુની વાર્તા મહાભારત અને શૈવ પરંપરામાં બાળકની સાચી ભક્તિ અને શિવની ઉદારતાના ઉદાહરણ તરીકે કહેવાય છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે સાદી, વારંવાર બોલાતી પ્રાર્થના કે મંત્ર શાંતિ આપી શકે છે, અને પ્રેમાળ માતા-પિતા પર બાળકનો ભરોસો આપણી પાસેનાં સૌથી કોમળ ચિત્રોમાંનું એક છે.

ઉપમન્યુ અને દૂધનો સાગર ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?

આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 16 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंमराठीत वाचा

કોઈ સગર્ભાને મોકલો