Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Jataka · દિવસ 256 · અઠવાડિયું 37

માને જમાડનાર હાથી

એક યુવાન સફેદ હાથી પોતાની વૃદ્ધ અંધ માની પ્રેમથી સંભાળ રાખે છે. તે ભૂલા પડેલા એક મુસાફરને મદદ કરે છે, જે પછી રાજાને તેના વિશે કહી દે છે.

વાર્તાની શીખ: માતાપિતાની સંભાળ રાખવી એ પ્રેમનું એક સુંદર રૂપ છે.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
સફેદ હાથી, તેની મા, બનારસના રાજા
સ્રોત ગ્રંથ
જાતક કથાઓ
વાંચન સમય
4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

દિવસ 256 એક નજરે

અઠવાડિયું
અઠવાડિયું 37 · 7 માંથી દિવસ 4
ત્રિમાસિક
ત્રિમાસિક 3
આ અઠવાડિયે બાળક
બાળક હવે 'અર્લી ટર્મ' ગણાય છે. ચૂસવાનો, શ્વાસ લેવાનો અને પકડવાનો અભ્યાસ કરે છે. અઠવાડિયું 37: બાળકનો વિકાસ

બૌદ્ધ પરંપરા માતિપોસક જાતકને માતાપિતાની સંભાળની મહાન કથાઓમાંની એક માને છે, અને તે ઘણી વાર સ્તૂપો પર કોતરાયેલી જોવા મળે છે. તે બાળકની રાહ જોતાં માતાપિતાને પેઢીઓ વચ્ચે વહેતા સંભાળના વર્તુળ વિશે વિચારવા આમંત્રે છે. માતાની શાંતિ વિશેનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે પ્રેમ અને પરિવાર સાથે જોડાણની લાગણી સુખાકારીમાં મદદ કરી શકે છે.

મા, આ વરસાદ નથી. આ હું છું. હું ઘરે આવી ગયો છું.

રોજ સવારે, હિમાલયની તળેટીના એક જંગલમાં, એક યુવાન સફેદ હાથી વૃક્ષોની સૌથી મીઠી ડાળીઓ નીચે ખેંચતો અને તે પોતાના મોંમાં નહીં, પણ પોતાની માના મોં સુધી લઈ જતો.

તેની મા વૃદ્ધ હતી, અને તેની આંખોનું તેજ ચાલ્યું ગયું હતું. તે હવે દૂર ચાલી શકતી નહોતી કે પોતાનું ખાવાનું શોધી શકતી નહોતી. એટલે તેનો દીકરો, જે પોતાના એક જન્મમાં બોધિસત્ત્વ હતો, તેની સંભાળ રાખતો. તે માને પાણી પીવા અને નહાવા ઠંડા ઝરણે લઈ જતો. પાંદડાંવાળી ડાળીથી માખીઓ ઉડાડતો. તેને માટે નરમ જંગલી કેળાં અને વાંસની કોમળ કૂંપળો શોધી લાવતો. રાત્રે ચંદોરણ પર્વતની ગુફામાં તે તેની પડખે જ ઊભો રહેતો, જેથી અંધારામાં તેને એકલું ન લાગે.

તેની પાછળ ચાલવા તૈયાર એવા એંસી હજાર હાથીઓનું આખું ટોળું હતું. પણ તેણે પોતાની મા સાથે રહેવાનું પસંદ કર્યું.

એક દિવસ ખાવાનું ભેગું કરતાં તેણે જંગલમાં એક માણસને રડતો સાંભળ્યો. બનારસનો એક મુસાફર રસ્તો ભૂલી ગયો હતો. સાત દિવસથી તે ભૂખ્યો અને ગભરાયેલો ભટકતો હતો.

હાથી હળવેથી તેની પાસે ગયો. "ડરીશ નહીં," તેણે કહ્યું. "હું તને બહાર જવાનો રસ્તો બતાવીશ." તેણે માણસને પોતાની પીઠ પર ચડવા દીધો અને જંગલમાંથી નગર તરફ જતા રસ્તા સુધી લઈ ગયો.

પણ માણસ આભારી નહોતો. બનારસમાં રાજાનો પોતાનો રાજહાથી કામ કરવા માટે બહુ વૃદ્ધ થઈ ગયો હતો, અને રાજાએ સારા નવા હાથી માટે ઇનામ જાહેર કર્યું હતું. માણસ સીધો મહેલે ગયો. "મને ખબર છે કે એક સુંદર સફેદ હાથી ક્યાં છે," તેણે કહ્યું.

એટલે રાજાના હાથી પકડનારા એ માણસને રસ્તો બતાવવા સાથે લઈને જંગલમાં ગયા. તેમણે સફેદ હાથીને એક કમળતળાવ પાસે જોયો, જ્યાં તે પોતાની મા માટે કમળનાં મૂળ ખેંચી રહ્યો હતો.

હાથીએ તેમને આવતા જોયા. તે ખૂબ બળવાન હતો. તે બધાને પાંદડાંની જેમ વેરવિખેર કરી શક્યો હોત. પણ તેણે વિચાર્યું, "જો હું ગુસ્સે થઈશ, તો લોકોને ઈજા થશે. હું એવું નહીં કરું." એટલે તે શાંત ઊભો રહ્યો અને તેમને પોતાને લઈ જવા દીધો.

નગર સુધીના આખા રસ્તે તે ફક્ત પોતાની મા વિશે જ વિચારતો રહ્યો. "હવે તેને ખાવાનું કોણ લાવશે? તેને પાણી સુધી કોણ લઈ જશે? તે ગુફા પાસે મારી રાહ જોતી, મને બોલાવતી હશે."

બનારસમાં રાજા ખૂબ ખુશ થયા. તેમણે સફેદ હાથીને નવડાવ્યો, શણગાર્યો અને એક સુંદર તબેલામાં રાખ્યો. સેવકો રાજ્યનું સૌથી સારું ભોજન લાવ્યા: મીઠા ભાત, શેરડી, પાકાં ફળ, બધું સોનાના થાળમાં.

હાથીએ ખાધું નહીં.

બીજે દિવસે તેઓ એથીય સારું ભોજન લાવ્યા. તેણે તેને અડક્યું પણ નહીં. ત્રીજે દિવસે પણ એમ જ.

ચિંતિત રાજા પોતે તબેલામાં આવ્યા. "મહાન હાથી, તું કેમ ખાતો નથી? શું ભોજન પૂરતું સારું નથી?"

હાથી બોલ્યો. "મહારાજ, ભોજન સારું છે. પણ જંગલમાં મારી વૃદ્ધ મા અંધ અને એકલી છે. હું જ તેને જમાડતો હતો. જો તેની પાસે કંઈ નથી, તો હું કેવી રીતે ખાઉં?"

રાજા ઘણી વાર સુધી ચૂપ રહ્યા. પછી તેમની આંખો ભરાઈ આવી.

"જે હાથી પોતાની મા ભૂખી છે એટલે ખાતો નથી," તેમણે ધીમેથી કહ્યું, "તે ઘણા માણસો કરતાં સારો દીકરો છે. તેને છોડી દો. તેને તરત જ તેની મા પાસે ઘરે જવા દો."

દોરડાં છોડી નાખવામાં આવ્યાં. સફેદ હાથીએ રાજાને નમન કર્યું, પછી વળીને નગરના દરવાજામાંથી બહાર નીકળ્યો અને પર્વતો તરફ, ઝડપથી ને વધુ ઝડપથી, ચાલવા લાગ્યો.

દૂર, ચંદોરણ પર્વતની ગુફા પાસે, તેની વૃદ્ધ મા વરસાદમાં ઊભી હતી, કંઈ ખાધા વિના, તેનું નામ પોકારતી. તેને લાગતું હતું કે તે કદી પાછો નહીં આવે.

પછી તેને ચહેરા પર કંઈક ઠંડું લાગ્યું. એ સૂંઢમાંથી છાંટેલું પાણી હતું, જેમ તેનો દીકરો તેને હંમેશાં જગાડતો.

"કોણ છે?" તેણે પૂછ્યું. "શું વરસાદ છે?"

"મા, આ વરસાદ નથી. આ હું છું. હું ઘરે આવી ગયો છું." દીકરાએ કહ્યું.

તેણે સૂંઢ લંબાવીને તેનો ચહેરો શોધ્યો. તેણે પોતાની સૂંઢ તેની સૂંઢની આસપાસ વીંટાળી, અને બંને ઘણી વાર સુધી એમ જ ઊભાં રહ્યાં.

પછી સફેદ હાથી જઈને સૌથી નરમ વાંસની કૂંપળો અને સૌથી મીઠાં જંગલી કેળાં શોધી લાવ્યો, અને એક પછી એક તેને ખવડાવ્યાં.

રાજા કદી ભૂલ્યા નહીં. તેમણે એ જંગલ પાસે એક નાનું ગામ વસાવ્યું અને રોજેરોજ સફેદ હાથી અને તેની મા માટે ભોજન મોકલ્યું.

સાંજે મા અને દીકરો ઝરણા પાસે સાથે ઊભાં રહેતાં, તેમની સૂંઢો ઠંડા પાણીમાં બાજુબાજુમાં આરામ કરતી.

નાનકડા, એક દિવસ કદાચ તું અમારી એવી જ સંભાળ રાખશે જેવી અમે અત્યારે તારી રાખીએ છીએ. અત્યારે તો તારા માટે સૌથી મીઠી વસ્તુઓ લાવવાનો અમારો વારો છે.

આગળની વાર્તા વાંચો →સરકંડાથી પાણી પીનારા વાંદરા

જાતક માંથી વધુ

3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: જાતક કથાઓ, જાતક ક્રમાંક 455 · પરંપરાગત પુનઃકથન

આ વાર્તા પાછળ

બુદ્ધના પૂર્વજન્મોની જાતક કથાઓમાં, કાઉએલના અનુવાદના ગ્રંથ IVમાં ક્રમાંક 455 માતિપોસક જાતક, હિમાલયના જંગલના એક સફેદ હાથીની વાત કહે છે જે પોતાની અંધ માની સંભાળ રાખે છે. પ્રાચીન બૌદ્ધ કલામાં સમર્પિત હાથીઓની કોતરણીઓ જોવા મળે છે, અને માતાપિતા પ્રત્યેના પ્રેમનું આ કથા પ્રિય ઉદાહરણ છે. તેને અનોખી બનાવે છે તેના નાયકની સૌમ્ય શક્તિ: મહેલમાં લઈ જવાયા પછી, જ્યાં સુધી તેની મા પાસે કંઈ નથી ત્યાં સુધી તે સોનાના થાળનું ભોજન નકારે છે, અને રાજા પોતે ભાવુક થઈને તેને ઘરે મોકલે છે. વરસાદમાં થતું તેનું મિલન, માના ચહેરા પર છાંટેલા ઠંડા પાણી સાથે, તેને મા અને બાળકના બંધન વિશે ગર્ભાવસ્થામાં વાંચવા જેવી ભાવભરી કથા બનાવે છે.

બાળક સાથે વિચારો

તમે તમારા પરિવારના વડીલોની સંભાળ રાખો છો એ તમારું બાળક કેવી રીતે જુએ એવું તમે ઇચ્છો છો?

સંકલ્પ: હું મારા બાળકનું પ્રેમથી પોષણ કરું છું, અને પ્રેમ અમારી પાસે પાછો આવશે.

આશીર્વાદ: તમને સદા પ્રેમથી જમાડનાર મળે, અને તમારી પાસે સદા કોઈ હોય જેને માટે તમે સૌથી મીઠી વસ્તુઓ લાવી શકો.

પાત્રો

સફેદ હાથી
— પોતાની માને કદી ન ભૂલનાર પ્રેમાળ દીકરો.
તેની મા
— પ્રેમથી સંભાળાતી વૃદ્ધ અંધ હાથણી.
બનારસના રાજા
— હાથીના પ્રેમથી જેમનું હૃદય પીગળે છે.

બોધ

માતાપિતાની સંભાળ રાખવી એ પ્રેમનું એક સુંદર રૂપ છે.

તમારા બાળકને શું કહેવું

મારા નાનકડા, તું અને હું સદા એકબીજાની સંભાળ રાખીશું.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

હાથીએ પોતાની માની સંભાળ કેવી રીતે રાખી?

સ્રોત: માતિપોસક જાતક, ક્રમાંક 455 (કાઉએલ, ધ જાતક, ગ્રંથ IV)

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા ગર્ભ સંવાદ — બાળક સાથે વાતો અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 37મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.

સંબંધિત વાર્તાઓ

  • માતા ધનેશનું પોલાણ · દિવસ 31

    એ જ મૂલ્ય

    પશ્ચિમ ઘાટના મોટા ધનેશ ખરેખર માતાને માળામાં બંધ કરી દે છે અને પિતા તેને ખોરાક લાવી આપે છે, અને જંગલના ઘણા સમુદાયો તેમને વફાદાર જીવનસાથી તરીકે માન આપે છે. માતાની શાંતિ પરનું સંશોધન સૂચવે છે કે જીવનસાથીનો સ્થિર, રોજનો સાથ થનારી માતાને સલામત અને સંભાળ પામતી અનુભવવામાં મદદ કરી શકે છે.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

માને જમાડનાર હાથી વાર્તા શું શીખવે છે?

બૌદ્ધ પરંપરા માતિપોસક જાતકને માતાપિતાની સંભાળની મહાન કથાઓમાંની એક માને છે, અને તે ઘણી વાર સ્તૂપો પર કોતરાયેલી જોવા મળે છે. તે બાળકની રાહ જોતાં માતાપિતાને પેઢીઓ વચ્ચે વહેતા સંભાળના વર્તુળ વિશે વિચારવા આમંત્રે છે. માતાની શાંતિ વિશેનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે પ્રેમ અને પરિવાર સાથે જોડાણની લાગણી…

માને જમાડનાર હાથી ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?

આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 37 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंमराठीत वाचा

કોઈ સગર્ભાને મોકલો