World · गोष्ट संग्रह
अब्राहम आणि तीन पाहुणे
म्हातारे अब्राहम एका गरम दुपारी तीन प्रवाशांचे स्वागत करायला धावतात. ते आणि सारा मोठ्या ओकच्या सावलीत त्यांना प्रेमाने जेवू घालतात.
गोष्टीचे तात्पर्य: अनोळखी लोकांचं प्रेमाने केलेलं स्वागत आनंदाचं दार उघडू शकतं.
या गोष्टीत
- पात्रे
- अब्राहम, सारा, तीन पाहुणे, इसहाक
- मूळ ग्रंथ
- उत्पत्तीचे पुस्तक 18:1–15 आणि 21:1–7
- वाचनाचा वेळ
- 3 मिनिटे (मोठ्याने वाचताना)
3 मिनिटे वाचन · गर्भारपण आणि 3–8 वर्षांची मुले
स्रोत: जागतिक परंपरेतील कथा
या गोष्टीमागे
मम्रेच्या ओक वृक्षांजवळचं हे दृश्य उत्पत्तीच्या पुस्तकातून (18:1–15, आणि इसहाकचा जन्म 21:1–7) येतं, आणि ज्यू, ख्रिस्ती व इस्लामी परंपरांमध्ये मोकळ्या मनाच्या आदरातिथ्याचा आदर्श मानलं जातं; आंद्रेई रुब्लेव्हचं तीन पाहुण्यांचं प्रसिद्ध चित्रही यातूनच जन्मलं. बहुतेक कथनं अब्राहमच्या उदारतेवर थांबतात, पण हे रूप सारेवर रेंगाळतं: तंबूमागचं तिचं हळूच हसणं, आणि तो आनंद जो मुलाच्या नावालाच, इसहाकला, 'हसू' बनवतो. गर्भवती आईसाठी हे खूप वाट पाहिल्यानंतर आलेल्या, सन्माननीय पाहुण्यासारखं स्वागत झालेल्या बाळाचं कोमल चित्र आहे.
अनोळखी लोकांचं अब्राहमनी उत्साहाने केलेलं स्वागत हे आदरातिथ्याचं सर्वात जुनं चित्र आहे, आणि त्याला नव्या जीवनाचं वरदान मिळतं. ही गोष्ट दीर्घ प्रतीक्षा, उदार मन आणि आपल्या वेळेला येणारा आनंद यांचा सन्मान करते.
परमेश्वरासाठी काही अशक्य आहे का?
फार पूर्वी, मम्रेच्या मोठ्या ओक वृक्षांजवळ, अब्राहम नावाचे एक म्हातारे गृहस्थ आपल्या पत्नी सारेसोबत एका तंबूत राहत होते.
आयुष्यात त्यांनी खूप प्रवास केला होता आणि त्यांच्याकडे पुष्कळ मेंढ्या-बकऱ्या होत्या. पण एका गोष्टीची त्यांना नेहमी ओढ होती: स्वतःचं एक बाळ.
वर्षामागून वर्षं ते वाट पाहत राहिले, आशा धरत राहिले. आता अब्राहमची दाढी पांढरी झाली होती, आणि सारेचे केस रुपेरी झाले होते. आता बाळ येईल एवढं वय उरलं नाही, असंच वाटत होतं.
एके दिवशी, दुपारच्या कडक उन्हात, अब्राहम आपल्या तंबूच्या दारात सावलीत बसले होते.
डोंगरांवर हवा थरथरत होती. मेंढ्या झाडांखाली शांत पडून होत्या. सगळीकडे सुस्त, शांत वातावरण होतं. फक्त मोठ्या ओकची पानं अधूनमधून कुजबुजत होती, आणि एक सरडा उबदार दगडावर विसावला होता.
अब्राहमनी वर पाहिलं, तर जवळच तीन माणसं उभी होती. उन्हातून चालून थकलेले प्रवासी असावेत.
अब्राहम त्यांची वाट पाहत बसले नाहीत. एवढे म्हातारे असूनही ते उठले, धावत त्यांना भेटायला गेले, आणि जमिनीपर्यंत वाकून नमस्कार केला.
"महाराज," ते म्हणाले, "कृपा करून पुढे जाऊ नका. मी थोडं पाणी आणतो, तुम्ही धुळीने भरलेले पाय धुवा आणि या झाडाखाली विश्रांती घ्या."
"मी तुमच्यासाठी भाकरीचा एक घास आणतो, म्हणजे पुढे जाण्याआधी तुम्हाला ताजंतवानं वाटेल."
"तुम्ही म्हणता तसं करा," प्रवासी म्हणाले.
मग अब्राहम घाईघाईने तंबूत गेले. "सारा, लवकर!" ते म्हणाले. "सगळ्यात चांगलं पीठ तीन माप घे, मळ आणि भाकरी भाज."
मग ते आपल्या सेवकांकडे गेले आणि छान जेवण तयार करायला सांगितलं. त्यांनी लोणी आणि ताजं दूधही आणलं.
त्यांनी "भाकरीचा एक घास" म्हटलं होतं, पण आणली ती मेजवानी! चुलीवरून दरवळणारा गरम भाकरीचा वास, मातीच्या वाडग्यांत थंड दूध, आणि मोठ्या ओकच्या सावलीत मांडलेलं जेवण, याची आपण कल्पना करू शकतो.
अब्राहमनी पाहुण्यांसमोर जेवण ठेवलं, आणि ते जेवत असताना झाडाखाली त्यांच्या शेजारी उभे राहिले, आणखी काही लागलं तर आणायला तयार. ते स्वतः बसले नाहीत. पाहुण्यांची काळजी घेणं हाच त्यांचा आनंद होता.
जेवण झाल्यावर प्रवाशांनी विचारलं, "तुमची पत्नी सारा कुठे आहे?"
"तिथे, तंबूत," अब्राहम म्हणाले.
मग त्यांच्यापैकी एकाने एक अद्भुत गोष्ट सांगितली. "पुढच्या वर्षी याच वेळी मी नक्की परत येईन, आणि तुमच्या पत्नी सारेला मुलगा होईल."
सारा तंबूच्या दाराच्या आत, पडद्यामागे ऐकत होती. ते शब्द ऐकून ती मनाशीच हळूच हसली.
"बाळ? या वयात?" तिने विचार केला. "इतकी वर्षं वाट पाहिल्यानंतर, असा आनंद खरंच आता माझ्याकडे येईल का?"
पाहुण्याने ते ऐकलं. "सारा का हसली?" त्याने हळुवारपणे विचारलं. "परमेश्वरासाठी काही अशक्य आहे का? ठरलेल्या वेळी मी परत येईन, आणि सारेला मुलगा होईल."
सारा थोडी लाजली आणि म्हणाली, "मी हसले नाही." पण पाहुणा प्रेमाने म्हणाला, "हो, तू हसलीस." ते रागावणं नव्हतं. कदाचित ते एक हसूच होतं, ज्याचं मन इतकं भरून आलंय की काय बोलावं सुचत नाही, अशा माणसाला दिलेलं हसू.
मग तिघे प्रवासी उठले आणि आपल्या वाटेने निघाले, आणि चांगल्या यजमानासारखे अब्राहम त्यांना निरोप द्यायला थोडं अंतर सोबत चालत गेले.
आणि बायबल सांगतं की परमेश्वराने वचन दिल्याप्रमाणे सारेवर कृपा केली. पुढच्या वर्षी, उतारवयात, सारेने एका गोंडस मुलाला जन्म दिला.
अब्राहमनी त्याचं नाव इसहाक ठेवलं, ज्याचा अर्थ आहे "हसू". आणि सारा म्हणाली, "देवाने मला हसू दिलं आहे, आणि जो कोणी ऐकेल तो माझ्यासोबत हसेल."
तिने आपल्या बाळाला जवळ घेतलं आणि त्याला गाणी म्हटली, आणि मोठ्या ओक वृक्षांखालचा तो तंबू सगळ्यात आनंदी हसण्याने भरून गेला.
बाळा, तूही खूप वाट पाहिल्यानंतर आलेला आनंद आहेस, सन्माननीय पाहुण्यासारखं तुझं स्वागत होतंय. तुझे दिवस हसण्याने भरून जावोत, जसं तू आधीच आमचं मन भरून टाकलं आहेस.
जगभरातील मधील आणखी
बाळासोबत विचार करा
आपल्या बाळाचं, आणि प्रत्येक दिवसाचं, सन्माननीय पाहुण्यासारखं स्वागत करणं म्हणजे तुमच्यासाठी काय असेल?
संकल्प: माझं बाळ असा आनंद आहे, ज्याच्यासाठी वाट पाहण्याचा प्रत्येक क्षण सार्थ आहे.
आशीर्वाद: तुझं आयुष्य हसण्याने भरून जावो, आणि तुझं दार मित्रांसाठी आणि अनोळखींसाठी सदैव उघडं राहो.
पात्रे
- अब्राहम
- — अनोळखी लोकांचं स्वागत करायला धावणारे एक दयाळू म्हातारे गृहस्थ.
- सारा
- — अब्राहमची पत्नी, जी एका अद्भुत वचनावर हसते.
- तीन पाहुणे
- — शुभ बातमी घेऊन येणारे रहस्यमय प्रवासी.
- इसहाक
- — ते बाळ, ज्याच्या नावाचा अर्थ आहे हसू.
बोध
अनोळखी लोकांचं प्रेमाने केलेलं स्वागत आनंदाचं दार उघडू शकतं.
तुमच्या बाळाला काय सांगावे
बाळा, तू आमचं खूप वाट पाहिलेलं हसू आहेस. आम्ही पूर्ण प्रेमाने तुझं स्वागत करू.
मोठे झाल्यावर त्यांना विचारा
अब्राहमनी प्रवाशांना आपलेपणा कसा जाणवू दिला?
स्रोत: उत्पत्तीचे पुस्तक 18:1–15 आणि 21:1–7
या गोष्टीचा भाव दिवसभर सोबत ठेवण्यासाठी गर्भ संवाद — बाळाशी गप्पा करून पाहा आणि गर्भावस्था आहार तक्ता वाचा.
संबंधित गोष्टी
- हनुमान आणि मोत्यांचा हार · दिवस 205
तेच मूल्य
परंपरा सांगते की हनुमानाने प्रत्येक रत्नापेक्षा प्रेमाला जास्त मोल दिलं, आणि राम-सीतेला आपल्या हृदयात वाहून नेलं. आईच्या शांततेवरील संशोधन सुचवतं की वस्तूंपेक्षा प्रेमळ नात्यांवर लक्ष केंद्रित केल्याने आईला समाधान वाटू शकतं.
वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न
अब्राहम आणि तीन पाहुणे ही गोष्ट काय शिकवते?
अनोळखी लोकांचं अब्राहमनी उत्साहाने केलेलं स्वागत हे आदरातिथ्याचं सर्वात जुनं चित्र आहे, आणि त्याला नव्या जीवनाचं वरदान मिळतं. ही गोष्ट दीर्घ प्रतीक्षा, उदार मन आणि आपल्या वेळेला येणारा आनंद यांचा सन्मान करते.