Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Jataka · દિવસ 135 · અઠવાડિયું 20

ચકલી અને જોરદાર પવન

નાની ચકલી ટીક્કા સૌથી ઊંચા ઝાડની ટોચે પોતાનો માળો બાંધે છે. એક જ્ઞાની વૃદ્ધ ચકલો ચેતવે છે કે ઊંચી જગ્યાએ સૌથી જોરદાર પવન આવે છે.

વાર્તાની શીખ: જે હળવેથી નમે છે અને સાથે પાસે પાસે રહે છે, તે દરેક તોફાનમાં મજબૂત ઊભા રહે છે.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
ટીક્કા, વૃદ્ધ ચકલો
સ્રોત ગ્રંથ
જાતક કથાઓ
વાંચન સમય
5 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

દિવસ 135 એક નજરે

અઠવાડિયું
અઠવાડિયું 20 · 7 માંથી દિવસ 2
ત્રિમાસિક
ત્રિમાસિક 2
આ અઠવાડિયે બાળક
અડધી સફર પૂરી. બાળક એમ્નિયોટિક પ્રવાહી ગળે ઉતારે છે અને વધુ સક્રિય થતું જાય છે. અઠવાડિયું 20: બાળકનો વિકાસ

પરંપરા વાંસને લવચીક શક્તિનું પ્રતીક માને છે, અને જાતક કથાઓ ઘણી વાર સમજદારીથી પસંદગી કરતાં નાનાં જીવો દ્વારા શીખવે છે. માતાની શાંતિ વિશેનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે સ્થિર, સહાયક વાતાવરણ અને બદલાવ સાથે નમવાની ક્ષમતા, બંને ગર્ભાવસ્થામાં સુખાકારીનું રક્ષણ કરે છે.

વાંસ પોતાના પરિવાર સાથે પાસે પાસે ઊગે છે, અને પવન આવે ત્યારે તે નમી જાય છે. પછી તે ફરી ઊભો થાય છે.

ટીક્કા નામની નાની ચકલી ઊંચે ને ઊંચે ઊડી, છેક જંગલના સૌથી ઊંચા ઝાડની ટોચ સુધી, એક ટેકરી પર એકલું ઊભેલું મોટું શીમળાનું ઝાડ.

"અહીં," તે સૌથી ઉપરની ડાળ પર બેસતાં ચીં ચીં બોલી. "અહીંથી મને આખી દુનિયા દેખાય છે. મારો માળો સૌથી સરસ બનશે!"

વસંત હતી, અને ટીક્કા પોતાનો પહેલવહેલો માળો બાંધતી હતી. તેણે સૂકું ઘાસ, નરમ પીંછાં અને રૂના ટુકડા ભેગા કર્યા. તેણે તેને ગોળ ગોળ ગૂંથ્યા ત્યાં સુધી કે સૌથી ઊંચી ડાળના છેડે ઝૂલતો એક સુઘડ નાનો વાટકો બની ગયો. તડકામાં તે અદ્ભુત લાગતો હતો.

એ જંગલમાં એક જ્ઞાની વૃદ્ધ ચકલો રહેતો, જેની છાતી પર નરમ ભૂખરાં પીંછાં અને આંખો તેજસ્વી અને દયાળુ હતી. જાતક કહેનારા કહે છે કે તે બોધિસત્ત્વ હતો, એ જીવ જે એક દિવસ બુદ્ધ બનવાનો હતો. નાનાં ચકલાં ઘણી વાર તેની પાસે સલાહ લેવા આવતાં.

તે ટીક્કાને મળવા ઉપર ઊડ્યો. તેણે માળો જોયો. તેણે આકાશ જોયું. તેણે પવનમાં વળતી પાતળી ડાળ જોઈ.

"ટીક્કા, આ ખૂબ સુંદર બન્યો છે," તેણે કહ્યું. "તારી ચાંચ હોશિયાર છે અને પગ ધીરજવાળા. પણ મને વિચાર આવે છે કે શું આ તેની સાચી જગ્યા છે."

ટીક્કાએ પીંછાં ફુલાવ્યાં. "કેમ નહીં? આ તો જંગલની સૌથી ઊંચી જગ્યા છે."

"હા," વૃદ્ધ ચકલાએ કહ્યું. "અને સૌથી ઊંચી જગ્યાએ પવન સૌથી જોરદાર હોય છે. જલદી તોફાનોની ઋતુ આવશે. માળાને ફક્ત સુંદર દૃશ્યવાળી જગ્યા નહીં, પણ સુરક્ષિત અને સ્થિર જગ્યા જોઈએ. માળાને દૃશ્ય કરતાં વધુ આશરો જોઈએ."

ટીક્કા એ સાંભળવા નહોતી માગતી. "મને કંઈ નહીં થાય," તેણે કહ્યું.

વૃદ્ધ ચકલાએ દલીલ ન કરી. તેણે ફક્ત કહ્યું, "જો મારી જરૂર પડે, તો હું ઝરણા પાસેના ઘાટા વાંસમાં છું," અને તે ઊડી ગયો. જ્ઞાન પ્રેમથી રાહ જુએ છે, જ્યાં સુધી તેની જરૂર ન પડે.

થોડા દિવસ હવામાન સુંદર રહ્યું. ટીક્કા પોતાના ઊંચા માળામાં બેસીને પોતાને ખૂબ મોટી માનતી.

પછી એક સાંજે આકાશ ઘેરા જાંબુ જેવા રંગનું થઈ ગયું. ઝાડ ખડખડવા લાગ્યાં, પછી સૂસવાવા લાગ્યાં, પછી ગર્જવા લાગ્યાં. ટેકરી પર જોરદાર પવન ફૂંકાયો. શીમળાની ટોચ દૂર ડાબે ઝૂલી, પછી દૂર જમણે. ટીક્કાનો માળો નમ્યો અને ત્રાંસો થયો. ઘાસના ટુકડા ઊડી ગયા. તેના નાનકડા પગથી તે વળગી રહી, તેનું હૃદય જોરથી ધબકતું હતું.

એક મોટા ઝપાટા સાથે માળો છૂટો પડી ગયો. ટીક્કા સમયસર ઉપર ફફડીને ઊડી ગઈ, અને ખાલી માળો અંધારામાં ગબડી પડ્યો. સારું થયું કે તેણે હજી તેમાં ઈંડાં મૂક્યાં નહોતાં.

તે નીચે, નીચી અને ઝડપથી ઊડી, ત્યાં સુધી કે ઝરણા અને ઘાટા વાંસના ઝુંડ સુધી પહોંચી. તેની ઊંચી દાંડીઓ વળતી અને ઝૂલતી હતી. પણ નીચે, પાસે પાસે ઊગેલી દાંડીઓ વચ્ચે, પવન ભાગ્યે જ પહોંચતો.

"અહીં આવ, નાનકડી," એક શાંત અવાજે બોલાવી. વૃદ્ધ ચકલો પોતાના માળામાં હૂંફથી બેઠો હતો, વાંસમાં ઊંડે જ્યાં ઘણી દાંડીઓ મળતી ત્યાં ગોઠવાયેલો. તેણે જગ્યા કરી, અને ટીક્કા ધ્રૂજતી ધ્રૂજતી તેની બાજુમાં ઘૂસી ગઈ.

આખી રાત તોફાન ગર્જતું રહ્યું. ઊંચા વાંસ નીચા નમ્યા. પણ તૂટ્યા નહીં. તે ઝૂલતા રહ્યા, ઝૂલતા રહ્યા, અને પછી ફરી ઊભા થયા. ઝુંડની વચ્ચે વૃદ્ધ ચકલાનો માળો હીંચકાની જેમ હળવેથી ઝૂલતો હતો.

"વાંસ તૂટતો કેમ નથી?" ટીક્કાએ પૂછ્યું.

"કારણ કે તે નમે છે," વૃદ્ધ ચકલાએ કહ્યું. "ઊંચું ઝાડ અક્કડ અને એકલું ઊભું રહે છે, અને પવન તેની સાથે લડે છે. વાંસ પોતાના પરિવાર સાથે પાસે પાસે ઊગે છે, અને પવન આવે ત્યારે તે નમી જાય છે. પછી તે ફરી ઊભો થાય છે. એટલે જ હું અહીં માળો બાંધું છું. નમવું એ તૂટવું નથી."

પવન ધીમે ધીમે શાંત થતો ગયો ત્યારે ટીક્કા એ વિશે વિચારતી રહી.

સવારે આકાશ ધોવાઈને સ્વચ્છ અને ભૂરું થઈ ગયું હતું. બધે પાંદડાં પડ્યાં હતાં. શીમળાના ઝાડે ઘણી ડાળીઓ ગુમાવી હતી. પણ વાંસનું ઝુંડ વરસાદનાં ટીપાંથી ચમકતું, ઊંચું અને લીલું ઊભું હતું.

"મને નવો માળો બાંધવામાં મદદ કરશો?" ટીક્કાએ પૂછ્યું. "અહીં, વાંસમાં, જ્યાં સ્થિરતા છે."

"આનંદથી," વૃદ્ધ ચકલાએ કહ્યું.

સાથે મળીને તેમણે ઘાસ, પીંછાં અને નરમ રૂ ભેગાં કર્યાં. આ વખતે ટીક્કાએ પાસે પાસેની દાંડીઓ વચ્ચે નીચે, ચારે બાજુથી સુરક્ષિત જગ્યા પસંદ કરી. તેણે ધીમે ધીમે અને કાળજીથી ગૂંથ્યો. તેમાં ભવ્ય દૃશ્ય નહોતું. પણ તે હૂંફાળો, સલામત અને શાંત હતો.

થોડાં અઠવાડિયાં પછી તેણે તેમાં ત્રણ નાનાં ટપકાંવાળાં ઈંડાં મૂક્યાં. પવનવાળી રાતોમાં વાંસ નમતો અને ઊભો થતો, નમતો અને ઊભો થતો, અને માળો હળવેથી ઝૂલતો, અને ટીક્કાને ડર ન લાગતો.

આજે રાતે વાંસના હૃદયમાં ત્રણ ટપકાંવાળાં ઈંડાં આરામ કરે છે, પવનથી ઝૂલતાં અને સલામત. તું પણ એક સુરક્ષિત જગ્યાએ ગોઠવાયેલું છે, મારા નાનકડા, દરેક લહેરખીમાં સ્થિર રીતે સચવાયેલું.

આગળની વાર્તા વાંચો →બુદ્ધ અને ડહોળું ઝરણું

જાતક માંથી વધુ

3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: જાતક કથાઓ · પરંપરાગત પુનઃકથન

આ વાર્તા પાછળ

જાતક પરંપરામાંથી લીધેલી આ વાર્તા, જ્યાં બુદ્ધ પાછલા જન્મમાં જ્ઞાની પ્રાણી તરીકે દેખાય છે, ભારત અને બૌદ્ધ એશિયામાં કહેવાતી ચકલી અને પક્ષીઓની ઘણી દંતકથાઓમાંની એક છે. તેને ખાસ બનાવે છે તેનો શાંત, ઉપદેશ ન આપતો ગુરુ: વૃદ્ધ ચકલો પવનવાળી ટોચ વિશે ફક્ત એક કોમળ ચેતવણી આપે છે, દલીલ કરવાની ના પાડે છે, અને બસ કહે છે કે તે ક્યાં મળશે. તોફાન આવે ત્યારે પાઠ વાંસ પોતે આપે છે, જે દાંડીઓના પોતાના નજીકના પરિવાર સાથે નમે છે અને ફરી ઊભો થાય છે. ટીક્કાના નવા માળામાં ભવ્ય દૃશ્ય નથી પણ તે હૂંફાળો અને સ્થિર લાગે છે. બાળક માટે ઘર તૈયાર કરતી માતા માટે તે સલામતી, લવચીકતા અને આશરાનું શાંત ચિત્ર છે.

બાળક સાથે વિચારો

મારા જીવનમાં ક્યાં હું પવન સામે અક્કડ ઊભા રહેવાને બદલે વાંસની જેમ થોડું નમી શકું?

સંકલ્પ: હું મારા બાળક માટે સુરક્ષિત, સ્થિર માળો છું, અને હું તૂટ્યા વગર નમી શકું છું.

આશીર્વાદ: તમારું હૃદય શાંત રહે, તમારી યાત્રા આનંદભરી રહે, અને તમારું બાળક સુંદર ગુણોથી આશીર્વાદિત થાય.

પાત્રો

ટીક્કા
— એક ગર્વીલી નાની ચકલી, જે દેખાડા કરતાં સલામતી પસંદ કરતાં શીખે છે.
વૃદ્ધ ચકલો
— બોધિસત્ત્વ, જે પ્રેમથી સલાહ આપે છે અને જરૂર પડે ત્યારે જગ્યા કરે છે.

બોધ

જે હળવેથી નમે છે અને સાથે પાસે પાસે રહે છે, તે દરેક તોફાનમાં મજબૂત ઊભા રહે છે.

તમારા બાળકને શું કહેવું

મારા નાનકડા, આપણું ઘર તારા માટે હંમેશાં હૂંફાળો, સલામત માળો રહેશે. સાથે મળીને આપણે વાંસની જેમ નમીશું અને ફરી ઊભાં થઈશું.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

તોફાનમાં વાંસ કેમ ન તૂટ્યો?

સ્રોત: જાતક કથાઓ (બૌદ્ધ પરંપરા)

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા ગાયત્રી મંત્રનો જાપ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 20મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.

સંબંધિત વાર્તાઓ

  • ઝાડ પર હૃદય રાખનાર વાંદરો · દિવસ 184

    મળતી આવતી વાર્તા

    સુંસુમાર જાતકની પરંપરા કહે છે કે ડરામણી ક્ષણમાં શાંત મન જ સૌથી સારું રક્ષણ છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે પ્રતિક્રિયા આપતાં પહેલાં એક ધીમો શ્વાસ લેવાથી તણાવમાં પણ મા વધુ સ્પષ્ટ વિચારી શકે છે.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

ચકલી અને જોરદાર પવન વાર્તા શું શીખવે છે?

પરંપરા વાંસને લવચીક શક્તિનું પ્રતીક માને છે, અને જાતક કથાઓ ઘણી વાર સમજદારીથી પસંદગી કરતાં નાનાં જીવો દ્વારા શીખવે છે. માતાની શાંતિ વિશેનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે સ્થિર, સહાયક વાતાવરણ અને બદલાવ સાથે નમવાની ક્ષમતા, બંને ગર્ભાવસ્થામાં સુખાકારીનું રક્ષણ કરે છે.

ચકલી અને જોરદાર પવન ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?

આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 20 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंमराठीत वाचा

કોઈ સગર્ભાને મોકલો