Puranas · દિવસ 134 · અઠવાડિયું 20
કુબેરની મિજબાની અને નાનકડા ગણેશ
ગર્વીલા કુબેર શિવ અને પાર્વતીને ભવ્ય મિજબાનીમાં બોલાવે છે, અને તેઓ નાનકડા ગણેશને મોકલે છે. કુબેરના ભંડારો ખાલી થાય ત્યાં સુધી ગણેશ થાળી પછી થાળી ખાય છે.
વાર્તાની શીખ: પ્રેમ અને નમ્રતાથી આપેલું ભોજન કોઈ પણ ભવ્ય દેખાડા કરતાં વધુ સંતોષ આપે છે.
આ વાર્તામાં
- પાત્રો
- નાનકડા ગણેશ, કુબેર, પાર્વતી
- સ્રોત ગ્રંથ
- પુરાણો
- વાંચન સમય
- 4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)
દિવસ 134 એક નજરે
- અઠવાડિયું
- અઠવાડિયું 20 · 7 માંથી દિવસ 1
- ત્રિમાસિક
- ત્રિમાસિક 2
- આ અઠવાડિયે બાળક
- અડધી સફર પૂરી. બાળક એમ્નિયોટિક પ્રવાહી ગળે ઉતારે છે અને વધુ સક્રિય થતું જાય છે. અઠવાડિયું 20: બાળકનો વિકાસ
- આજની વાર્તા
- કુબેરની મિજબાની અને નાનકડા ગણેશ
- ગર્ભ સંવાદ
- આ અઠવાડિયે બાળક સાથે વાત કરો
ગણેશ અને કુબેરની આ પ્રિય વાર્તા એ બતાવવા કહેવાય છે કે વિપુલતા કરતાં નમ્રતા અને પ્રેમ વધુ મહત્ત્વનાં છે. માતાની શાંતિ વિશેનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે શાંતિથી ખાધેલું સાદું, પોષક ભોજન સુખાકારીમાં મદદ કરે છે, અને કાળજીથી ખાધેલું દરેક ભોજન તમારા બાળક માટે નાની ભેટ છે.
અમ્માનો ભાત પ્રેમથી બન્યો હતો. પ્રેમ જ એવો ખોરાક છે જે ખરેખર પેટ ભરે છે.
દૂર ઉત્તરમાં આવેલી ઝગમગતી નગરી અલકાના બગીચાઓમાં રાત-દિવસ ફુવારા ચમકતા, જ્યાં ખજાનાના રક્ષક કુબેર રહેતા. તેમનો મહેલ સોનાથી ઝળહળતો. તેમની ફરસ ચમકાવેલાં રત્નોની હતી.
કુબેર પોતાની રીતે ઉદાર હતા. પણ તે ખૂબ ગર્વીલા પણ હતા. પોતે કેટલા ધનવાન છે તે લોકોને બતાવવું તેમને ખૂબ ગમતું.
એક દિવસ તેમને એક વિચાર આવ્યો. "હું એવી ભવ્ય મિજબાની રાખીશ જેવી દુનિયાએ કદી જોઈ નથી," તેમણે જાહેર કર્યું. "અને હું સ્વયં ભગવાન શિવ અને માતા પાર્વતીને આમંત્રણ આપીશ!"
તે કૈલાસ પર્વત ગયા, જ્યાં બરફીલા શિખર પર શિવ શાંત ધ્યાનમાં બેઠા હતા. પાર્વતી તેમની બાજુમાં બેઠાં હતાં, અને તેમનો નાનકડો દીકરો ગણેશ પાસે રમતો હતો, પતંગિયાં પાછળ દોડતાં તેનું ગોળ પેટ ઊછળતું હતું.
"પ્રભુ," કુબેરે નીચા નમીને કહ્યું, "કૃપા કરીને મારી મિજબાનીમાં પધારીને મને માન આપો."
શિવે આંખો ખોલી અને નાનું, બધું જાણતું સ્મિત કર્યું. "અત્યારે હું કૈલાસ છોડી શકું તેમ નથી," તેમણે કહ્યું. "પણ તમે અમારા દીકરા ગણેશને લઈ જાઓ. તે અમારી જગ્યાએ આવશે."
કુબેરે નાનકડા ગણેશ તરફ જોયું. બસ એક નાનો છોકરો, તેમણે વિચાર્યું. એ તો ભાગ્યે જ કંઈ ખાશે. પણ તેમણે ફરી નમન કર્યું. "જરૂર, પ્રભુ."
એટલે ગણેશ પોતાના નાનકડા ઉંદર મૂષક પર બેસીને અલકા જવા નીકળ્યા.
મિજબાનીનો ખંડ ભવ્ય હતો. જ્યાં સુધી નજર પહોંચે ત્યાં સુધી સોનાની થાળીઓ પથરાયેલી હતી. ભાતના પહાડ અને દાળની નદીઓ હતી. ટેકરીઓની જેમ ખડકેલા લાડુ અને ચાંદીનાં વાસણોમાં ખીર હતી.
"કૃપા કરીને જેટલું ગમે એટલું ખાઓ," કુબેરે ઠાઠથી કહ્યું.
ગણેશ બેઠા અને ખાવા લાગ્યા. તેમણે એક થાળી ખાધી. પછી બીજી. પછી દસ વધુ. નોકરો આમતેમ દોડતા રહ્યા. ભાતના પહાડ અદૃશ્ય થઈ ગયા. ખીરનાં વાસણ ખાલી થઈ ગયાં. રસોડામાં ખાવાનું ખૂટી ગયું.
"હજી થોડું, કૃપા કરીને," ગણેશે વિનયથી કહ્યું. "મને હજી ભૂખ લાગી છે."
કુબેરની આંખો પહોળી થઈ ગઈ. તેમણે નોકરોને ભંડારોમાં મોકલ્યા. તેઓ અનાજ, ફળ અને મીઠાઈઓ લઈ આવ્યા. ગણેશ બધું ખાઈ ગયા અને છતાં બોલ્યા, "હજી થોડું, કૃપા કરીને. મને હજી ભૂખ લાગી છે."
કુબેર ધ્રૂજવા લાગ્યા. તેમનું બધું ધન એક નાના છોકરાનું પેટ ભરી શકતું નહોતું.
એટલે તે ઉતાવળે કૈલાસ પાછા ગયા અને શિવ-પાર્વતીના પગે પડ્યા. "કૃપા કરીને મને મદદ કરો," તેમણે કહ્યું. "તમારો દીકરો મારું બધું ખાઈ ગયો છે, અને તેને હજી ભૂખ લાગી છે!"
માતા પાર્વતી હસ્યાં. તે પોતાના સાદા રસોડામાં ગયાં. તેમણે નાની મુઠ્ઠીભર ચોખા લીધા અને ગણગણતાં ગણગણતાં ધીમે ધીમે રાંધ્યા. તેમણે સોનું કે રત્નો ન ઉમેર્યાં. તેમણે ફક્ત પ્રેમ ઉમેર્યો. પ્રેમથી આપેલી નાની ભેટ પૂરતી છે.
"આ તેને આપજો," તેમણે નાનો વાટકો કુબેરના હાથમાં મૂકતાં કહ્યું. "અને નમ્ર હૃદયથી આપજો."
કુબેર વાટકો લઈને અલકા પાછા ગયા. આ વખતે તેમણે બડાઈ ન મારી. તે ગણેશ સામે ઘૂંટણે બેઠા અને શાંતિથી ધર્યું. "નાનકડા, કૃપા કરીને આ સ્વીકારો."
ગણેશે એક નાનો કોળિયો લીધો. તેમણે આંખો બંધ કરી. તેમના મુખ પર પહોળું, આનંદી સ્મિત ફેલાઈ ગયું. તેમણે પોતાનું ગોળ પેટ થપથપાવ્યું.
"આહ," તેમણે કહ્યું. "હવે મારું પેટ ભરાઈ ગયું."
કુબેર નવાઈથી પાછા બેઠા. "મારો બધો ખજાનો તમને સંતોષ ન આપી શક્યો," તેમણે કહ્યું. "પણ નાની મુઠ્ઠીભર ભાતે આપ્યો. કેમ?"
ગણેશ પોતાનું હૂંફાળું, ખળખળતું હાસ્ય હસ્યા. "કારણ કે તમારી મિજબાની દેખાડો કરવા બની હતી, કુબેરજી," તેમણે પ્રેમથી કહ્યું. "અમ્માનો ભાત પ્રેમથી બન્યો હતો. પ્રેમ જ એવો ખોરાક છે જે ખરેખર પેટ ભરે છે."
કુબેરે લાંબો સમય આ વિશે વિચાર્યું. પછી તે પણ હસ્યા, પહેલાં કરતાં વધુ કોમળ સ્મિત. એ દિવસથી કુબેર જ્યારે આપતા ત્યારે નમ્રતાથી આપતા, અને તેમની ભેટો ઘણો વધુ આનંદ લાવતી. નમ્ર હૃદયથી આપો.
ગણેશ મૂષક પર ચઢ્યા અને સાંજના તારાઓ નીચે કૈલાસ ઘરે પાછા ગયા. તે સીધા માતાની બાહોમાં દોડી ગયા. પાર્વતીએ તેમને છાતીસરસા ચાંપ્યા અને તેમના મોટા નરમ કાન પંપાળ્યા.
"ભાત માટે આભાર, અમ્મા," તેમણે ઊંઘરેટા અવાજે કહ્યું.
"તું હંમેશાં સ્વાગત છે, મારા લાડકા," તેમણે કહ્યું.
અને બહાર શિખરો પર બરફ ઝગમગતો હતો ત્યારે નાનકડા ગણેશ માતાના ખોળામાં, ભરેલા પેટે, હૂંફમાં અને સંતોષથી સૂઈ ગયા.
અમ્મા જે દરેક ભોજન ખાય છે અને પાણીનો દરેક ઘૂંટ પીએ છે તે તારા માટે પ્રેમથી બનેલો ભાતનો નાનો વાટકો છે, મારા નાનકડા, અને તે તારું પેટ ભરી દેવા પૂરતો છે.
પુરાણ માંથી વધુ
3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો
સ્રોત: પુરાણો · પરંપરાગત પુનઃકથન
આ વાર્તા પાછળ
નાનકડા ગણેશ માટે કુબેરની મિજબાની ગણેશ પરંપરાની ખૂબ પ્રિય વાર્તા છે, જે ઘણી વાર ગણેશ ચતુર્થીની આસપાસ તેમના મોદક-પ્રેમની વાર્તાઓ સાથે કહેવાય છે. ગણેશની ભૂખની બીજી વાર્તાઓથી તે અલગ છે, કારણ કે મુદ્દો એ નથી કે તે કેટલું ખાય છે, પણ એ કે કશાથી તેમનું પેટ કેમ નથી ભરાતું: પ્રભાવ પાડવા બનાવેલી મિજબાની સંતોષ ન આપી શકે, જ્યારે ગણગણતાં હલાવતાં પાર્વતીએ ધીમે ધીમે રાંધેલો મુઠ્ઠીભર ભાત તરત આપે છે. કુબેર નમ્રતાથી આપતાં શીખે છે, અને વાર્તા માતાના ખોળામાં સૂતેલા ગણેશ સાથે પૂરી થાય છે. માતાનું સાદું, પ્રેમાળ ભોજન જ સૌથી પોષક છે, એ ગર્ભાવસ્થાના મહિનાઓમાં સાથે રાખવા જેવો કોમળ વિચાર છે.
ધનના દેવ અને ઉત્તર દિશાના રક્ષક કુબેર ધનતેરસ અને દિવાળીએ લક્ષ્મી સાથે પૂજાય છે, અને તેમની નગરી અલકા કૈલાસ પાસે હિમાલયમાં મનાય છે. કથાની શીખ — કે ધનનું અભિમાન સરળ પ્રેમ આગળ નમી જાય છે — તેને કારણે જ તે ઘણી વાર ગણેશ ચતુર્થીની આસપાસ કહેવાય છે, જ્યારે ઘણા પરિવારો ગણેશને એકવીસ મોદક અર્પે છે. મહારાષ્ટ્રમાં ઉકડીચે મોદક — નાળિયેર અને ગોળ ભરેલા વરાળે બાફેલા ચોખાના મોદક — પરંપરાગત પ્રસાદ છે, જ્યારે તમિલ ઘરોમાં કોળુકટ્ટૈ બને છે. ઘણી કથાઓ એ સાથે પૂરી થાય છે કે પ્રેમથી અપાયેલી એક સાદી ભેટ જ આખરે નાનકડા દેવને તૃપ્ત કરે છે. ભાવિ માતા માટે આ મીઠી યાદ છે કે પ્રેમથી આપેલું જ સૌથી વધુ પોષણ આપે છે.
બાળક સાથે વિચારો
તમને પ્રેમ કરનાર કોઈએ બનાવેલું કયું સાદું ભોજન તમને હજી યાદ છે?
સંકલ્પ: હું પ્રેમથી જે આપું છું તે હંમેશાં પૂરતું છે.
આશીર્વાદ: તમારું હૃદય શાંત રહે, તમારી યાત્રા આનંદભરી રહે, અને તમારું બાળક સુંદર ગુણોથી આશીર્વાદિત થાય.
પાત્રો
- નાનકડા ગણેશ
- — એક રમતિયાળ છોકરો, જે મોટો પાઠ શીખવે છે.
- કુબેર
- — ખજાનાના રક્ષક, જે નમ્રતા શીખે છે.
- પાર્વતી
- — પ્રેમાળ માતા, જેમનો સાદો ભાત પૂરતો છે.
બોધ
પ્રેમ અને નમ્રતાથી આપેલું ભોજન કોઈ પણ ભવ્ય દેખાડા કરતાં વધુ સંતોષ આપે છે.
તમારા બાળકને શું કહેવું
મારા નાનકડા, હું તને જે કંઈ આપું છું તે મારા પૂરા પ્રેમ સાથે આપું છું.
મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો
આખરે ગણેશનું પેટ શાનાથી ભરાયું?
સ્રોત: ગણેશની લોકપ્રિય પૌરાણિક પરંપરા
આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા ગર્ભ સંવાદ — બાળક સાથે વાતો અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 20મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.
વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો
કુબેરની મિજબાની અને નાનકડા ગણેશ વાર્તા શું શીખવે છે?
ગણેશ અને કુબેરની આ પ્રિય વાર્તા એ બતાવવા કહેવાય છે કે વિપુલતા કરતાં નમ્રતા અને પ્રેમ વધુ મહત્ત્વનાં છે. માતાની શાંતિ વિશેનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે શાંતિથી ખાધેલું સાદું, પોષક ભોજન સુખાકારીમાં મદદ કરે છે, અને કાળજીથી ખાધેલું દરેક ભોજન તમારા બાળક માટે નાની ભેટ છે.
કુબેરની મિજબાની અને નાનકડા ગણેશ ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?
આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 20 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.