Sikh · દિવસ 158 · અઠવાડિયું 23
ભાઈ લાલોનો રોટલો
ગુરુ નાનક ગરીબ પણ પ્રામાણિક સુથાર ભાઈ લાલોને ત્યાં રોકાય છે. ધનવાન મલિક ભાગો ગુરુને બોલાવવા મોટી મિજબાની ગોઠવે છે.
વાર્તાની શીખ: પ્રામાણિકતાથી કમાયેલું અને પ્રેમથી વહેંચેલું ભોજન સૌથી મોટું ધન છે.
આ વાર્તામાં
- પાત્રો
- ગુરુ નાનક, ભાઈ લાલો, મલિક ભાગો, મરદાના
- સ્રોત ગ્રંથ
- જનમસાખી
- વાંચન સમય
- 4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)
દિવસ 158 એક નજરે
- અઠવાડિયું
- અઠવાડિયું 23 · 7 માંથી દિવસ 4
- ત્રિમાસિક
- ત્રિમાસિક 2
- આ અઠવાડિયે બાળક
- સાંભળવાની શક્તિ વિકસી રહી છે — તમારો અવાજ, ધબકારા અને પ્રિય અવાજો જાણીતા સાથી બની જાય છે. અઠવાડિયું 23: બાળકનો વિકાસ
- આજની વાર્તા
- ભાઈ લાલોનો રોટલો
- મંત્ર
- ગાયત્રી મંત્ર
- ગર્ભ સંવાદ
- આ અઠવાડિયે બાળક સાથે વાત કરો
કિરત કરનીના શીખ ઉપદેશની પરંપરા કહે છે કે પ્રામાણિકતાથી કમાયેલું અને પ્રેમથી વહેંચેલું ભોજન સૌથી પોષક છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે પોતાનાં મૂલ્યો પ્રમાણે જીવવાની લાગણી માતાના મનની શાંતિને ટેકો આપી શકે છે.
"આ પંજાબનું સૌથી ઉત્તમ ભોજન છે. એમાં તારી પ્રામાણિકતાનો સ્વાદ છે."
ઠક, ઠક, ઠક, પંજાબના એમિનાબાદ નગરના એક નાના માટીના ઘરમાં છીણી ચાલતી. ભાઈ લાલો નામના એક સુથાર લાકડાના હળનો હાથો ઘડતા હતા. તેમનો ચહેરો માયાળુ હતો, છાતી પાતળી, અને આખી જિંદગીની પ્રામાણિક મહેનતથી હાથ જૂના લાકડા જેવા કઠણ.
એ જ નગરમાં મલિક ભાગો નામનો એક ધનવાન અમલદાર રહેતો. તે શાસકો માટે કર ઉઘરાવતો. તેની દરેક આંગળીમાં સોનાની ભારે વીંટી હતી, અને મોટી હવેલી હતી જેના આંગણાનો ફુવારો સૂકા મહિનાઓમાં પણ ઊછળતો.
એક બપોરે એમિનાબાદમાં એક મુસાફર આવ્યા. તેમણે લાંબો સાદો ઝભ્ભો પહેર્યો હતો અને હાથમાં ફક્ત પાણીનો લોટો હતો. તેમની સાથે રબાબ લઈને તેમના મિત્ર મરદાના ચાલતા હતા. લોકોને હજી ખબર નહોતી કે આ ગુરુ નાનક છે. તેમણે બસ એટલું જોયું કે તેમની આંખો જાણે સાંભળતી હોય.
ગુરુ બજારમાંથી પસાર થયા, હવેલી પાસેથી આગળ ગયા, અને ભાઈ લાલોના નાના બારણે અટક્યા.
ભાઈ લાલોએ બારણું ખોલ્યું, થોડી વાર મહેમાન સામે જોઈ રહ્યા, અને બાજુએ ખસી ગયા.
"પધારો," તેમણે કહ્યું. "મારું ઘર નાનું છે, પણ ફરસ ચોખ્ખી છે."
અને ગુરુ ત્યાં જ રોકાયા.
રોજ સાંજે ભાઈ લાલો સાદું ભોજન પીરસતા: બાજરીના જાડા રોટલા, થોડું મીઠું, ક્યારેક પોતાના વાડામાંની એક ડુંગળી. ગુરુ ધીમે ધીમે, ખૂબ કાળજીથી જમતા, જાણે રોટલો કોઈ કીમતી વસ્તુ હોય.
ત્રીજે દિવસે મલિક ભાગોએ સાંભળ્યું કે નગરમાં એક સંત આવ્યા છે અને તેમણે ધનવાનના ઘરને બદલે સુથારની ફરસ પસંદ કરી છે. પોતાને અવગણ્યો એ તેને ગમ્યું નહીં.
એટલે તેણે મોટી મિજબાની ગોઠવી. સુગંધી પુલાવ, મલાઈદાર ખીર, ચાસણી ટપકતી મીઠાઈઓ, ચાંદીની થાળીઓમાં ઢગલાબંધ ફળ. તેણે આખા નગરને નોતર્યું. પછી ગુરુને ખાસ આમંત્રણ મોકલ્યું.
ગુરુ આવ્યા.
આંગણું ભરચક હતું. દરેક ખૂણે દીવા ઝગમગતા. મલિક ભાગો પોતાના સૌથી સુંદર રેશમી કપડાંમાં ભોજનની લાંબી હાર આગળ હસતો ઊભો હતો.
ગુરુ બેઠા નહીં. તેને બદલે તેમણે હળવેથી બે વસ્તુ માગી. પહેલી, કોઈ ભાઈ લાલોનો એક સાદો રોટલો લઈ આવે. બીજી, મિજબાનીની એક રોટલી તેની બાજુમાં મૂકવામાં આવે.
લોકો ગણગણવા લાગ્યા. મલિક ભાગોનું હાસ્ય ઝાંખું પડ્યું.
બંને રોટલી આવી ત્યારે ગુરુએ એક એક હાથમાં લીધી. તેમણે અવાજ ઊંચો ન કર્યો. ખૂબ શાંતિથી તેમણે બંનેને દબાવી.
ભાઈ લાલોના જાડા રોટલામાંથી સફેદ દૂધનાં થોડાં ટીપાં આંગળીઓ વચ્ચેથી વહ્યાં.
ધનવાનની રોટલીમાંથી ઘેરાં લાલ ટીપાં પડ્યાં, ભારે અને ઉદાસ.
આંગણું શાંત થઈ ગયું. એકમાંથી દૂધ. બીજીમાંથી ઘેરાં લાલ ટીપાં. મલિક ભાગો એક ડગલું પાછળ હટ્યો.
ગુરુએ તેની સામે જોયું, ગુસ્સાથી નહીં, પણ એક શિક્ષકના શાંત દુઃખથી.
"આ દૂધ છે," તેમણે ભાઈ લાલોનો રોટલો ઊંચો કરીને કહ્યું. "તે પ્રામાણિક મહેનતમાંથી આવે છે. અનાજ ઈમાનદારીથી કમાયેલા સિક્કાથી ખરીદાયું હતું. જે હાથે તે બનાવ્યો, તેમણે કોઈનું કશું લીધું નથી."
તેમણે બીજો ટુકડો ઊંચો કર્યો.
"અને આ બીજાઓ પાસેથી છીનવેલામાંથી આવે છે. એક ગરીબ વૃદ્ધા પાસેથી નિચોવેલું ભાડું. આજે ભૂખ્યા રહેલા એક છોકરાની મજૂરી. ભાઈ, આ ભોજન જેવું દેખાય છે. પણ તેમાં તેમનું દુઃખ ભરેલું છે."
મલિક ભાગો પોતાની સુંદર ફરસ પરનાં ઘેરાં ટીપાં સામે જોઈ રહ્યો. લાંબો સમય તે કંઈ ન બોલ્યો. પછી તેણે માથું નમાવ્યું. જૂની કથાઓ કહે છે કે તે દિવસથી તેણે પોતાની રીત બદલવા માંડી, જે લીધું હતું તે પાછું આપ્યું અને ગરીબો સાથે પોતાનું ધન વહેંચ્યું.
ગુરુએ બંને ટુકડા નીચે મૂક્યા, બધાને પ્રણામ કર્યા, અને બજારમાંથી ફરી સુથારના બારણે પાછા ગયા. ગુરુ હવેલીએ પણ ગયા. બસ ત્યાં રોકાયા નહીં.
તે રાત્રે ભાઈ લાલો, મરદાના અને ગુરુએ પહેલાંની જેમ એ જ જાડા રોટલા, એ જ એક દીવા પાસે ખાધા.
"ગુરુજી," થોડી વાર પછી ભાઈ લાલોએ કહ્યું, "માફ કરજો, તમને આપવા માટે મારી પાસે આનાથી સારું કંઈ નથી."
ગુરુ હસ્યા. "લાલો, આ પંજાબનું સૌથી ઉત્તમ ભોજન છે. એમાં તારી પ્રામાણિકતાનો સ્વાદ છે. આ સ્વાદને મીઠાની પણ જરૂર નથી."
મરદાનાએ રબાબ ઉપાડ્યું અને ધીમેથી વગાડ્યું. ભાઈ લાલોની છીણી કાલના કામ માટે તૈયાર છાજલી પર પડી હતી, અને ત્રણ ખાલી થાળીઓ ઉપર દીવો ધીમો અને સ્થિર બળતો રહ્યો.
નાનકડા, તું પ્રામાણિક રોટલા અને માયાળુ હાથથી ઘડાઈ રહ્યો છે, અને એનાથી સારું કોઈ ભોજન નથી.
શીખ માંથી વધુ
3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો
સ્રોત: જનમસાખી · પરંપરાગત પુનઃકથન
આ વાર્તા પાછળ
એમિનાબાદમાં ગુરુ નાનકનું સુથાર ભાઈ લાલો અને ધનવાન અમલદાર મલિક ભાગો સાથે મળવું જનમસાખી પરંપરાની સૌથી વધુ કહેવાતી કથાઓમાંની એક છે, જે ગુરુની પહેલી લાંબી યાત્રા, એટલે કે ઉદાસી, વખતની છે. શીખ પરિવારો અને ગુરુદ્વારાના વર્ગો આજે પણ તેને કિરત કરની, એટલે પ્રામાણિક કમાણી, ના સૌથી સ્પષ્ટ ચિત્ર તરીકે કહે છે. તેને યાદગાર બનાવે છે એક અનોખું દૃશ્ય: ગુરુના હાથમાં દબાવેલી બે રોટલી, એકમાંથી દૂધ, બીજીમાંથી અન્યાયની કમાણીનું દુઃખ. આ કથન લાલોના સાદા, ચોખ્ખા ઘર અને ભાગોના બદલાતા મન પર પણ થોભે છે. સગર્ભાવસ્થામાં તે કોમળ વિચાર આપે છે કે બાળક પ્રામાણિક મહેનત અને માયાળુ હાથથી પોષાય છે.
બાળક સાથે વિચારો
આ અઠવાડિયે તમારા રસોડામાં, તમારા ફોનમાં કે તમારા દિવસમાં શું દૂધ જેવું લાગ્યું? અને શું બીજા જેવું લાગ્યું?
સંકલ્પ: મારી અંદરના નાનકડા માટે હું દૂધવાળો રોટલો પસંદ કરું છું.
આશીર્વાદ: નાનકડા, તારા જીવનના ભોજનમાં પ્રામાણિક હાથ અને શાંત હૃદયનો સ્વાદ હોય.
પાત્રો
- ગુરુ નાનક
- — તે ધન કરતાં પ્રામાણિક મહેનતને વધુ માને છે.
- ભાઈ લાલો
- — એક નમ્ર સુથાર, જે પ્રેમથી પોતાના સાદા રોટલા વહેંચે છે.
- મલિક ભાગો
- — એક ધનવાન અમલદાર, જે પોતાની રીત બદલતાં શીખે છે.
- મરદાના
- — ગુરુના વફાદાર સફરના સાથી.
બોધ
પ્રામાણિકતાથી કમાયેલું અને પ્રેમથી વહેંચેલું ભોજન સૌથી મોટું ધન છે.
તમારા બાળકને શું કહેવું
મારા નાનકડા, તારા હાથ હંમેશાં પ્રામાણિક કામ કરે. પ્રેમથી વહેંચેલું સાદું ભોજન સૌથી મીઠી મિજબાની છે.
મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો
ગુરુ નાનકને ભાઈ લાલોનો સાદો રોટલો સૌથી વધુ કેમ ગમ્યો?
સ્રોત: જનમસાખી પરંપરા, ગુરુ નાનકની પહેલી ઉદાસી (એમિનાબાદ)
આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા ગાયત્રી મંત્રનો જાપ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 23મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.
સંબંધિત વાર્તાઓ
- દૂરની યાત્રા માટે સોય · દિવસ 270
મળતી આવતી વાર્તા
શીખ પરંપરા ગુરુ નાનકની સોયની વાત એક કોમળ બોધ તરીકે કહે છે કે ફક્ત પ્રેમ અને સારાં કર્મો જ આપણી સાથે આવે છે. તે માતા-પિતાને વિચારવા પ્રેરે છે કે વસ્તુઓ સિવાય તેઓ પોતાના બાળકને સૌથી વધુ શું આપવા માગે છે. માતાની શાંતિ વિશેનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે વસ્તુઓને બદલે સંબંધો પર ધ્યાન આપવાથી સંતોષ વધી શકે છે.
વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો
ભાઈ લાલોનો રોટલો વાર્તા શું શીખવે છે?
કિરત કરનીના શીખ ઉપદેશની પરંપરા કહે છે કે પ્રામાણિકતાથી કમાયેલું અને પ્રેમથી વહેંચેલું ભોજન સૌથી પોષક છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે પોતાનાં મૂલ્યો પ્રમાણે જીવવાની લાગણી માતાના મનની શાંતિને ટેકો આપી શકે છે.
ભાઈ લાલોનો રોટલો ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?
આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 23 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.