Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Saints & Scientists · દિવસ 161 · અઠવાડિયું 23

નાનકડી મીરા અને તેના ગિરધર

મેડતાની નાની રાજકુમારી મીરાને રમકડાં કરતાં સંગીત વધુ ગમે છે. તે એક સાધુની કૃષ્ણની નાનકડી મૂર્તિ, ગિરધર ગોપાલ, માટે તલસે છે.

વાર્તાની શીખ: સાચો પ્રેમ આપણા સુધી પોતાનો રસ્તો શોધી જ લે છે.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
મીરા, સાધુ, ગિરધર ગોપાલ
સ્રોત ગ્રંથ
મીરાંબાઈના બાળપણની કથાઓ, નાભાદાસના ભક્તમાલ પર પ્રિયાદાસની ટીકા (1712)માંથી
વાંચન સમય
4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

દિવસ 161 એક નજરે

અઠવાડિયું
અઠવાડિયું 23 · 7 માંથી દિવસ 7
ત્રિમાસિક
ત્રિમાસિક 2
આ અઠવાડિયે બાળક
સાંભળવાની શક્તિ વિકસી રહી છે — તમારો અવાજ, ધબકારા અને પ્રિય અવાજો જાણીતા સાથી બની જાય છે. અઠવાડિયું 23: બાળકનો વિકાસ

મીરાની આજીવન ભક્તિ એક બાળકની શુદ્ધ ઝંખના અને માના પ્રેમાળ શબ્દોથી શરૂ થાય છે. કથા બતાવે છે કે બાળપણની પ્રેમની એક નાની ક્ષણ જીવનભરના સંગીત અને શ્રદ્ધામાં ખીલી શકે છે.

મને મેડતાની એ નાની છોકરી પાસે પાછો લઈ જા. તે મારી રાહ જુએ છે.

ઘણા સમય પહેલાં, રાજસ્થાનના રણપ્રદેશમાં મેડતા નામનું એક કિલ્લાવાળું નગર હતું, જેની દીવાલો સોનેરી હતી, દરવાજા રંગબેરંગી હતા, અને વરસાદનાં વાદળ આવે ત્યારે છાપરાં પર મોર નાચતા.

મેડતાના મહેલમાં મીરા નામની એક નાની રાજકુમારી રહેતી. તેની આંખો ચમકતી, હાસ્ય ઝટ આવતું, અને તેનું હૃદય રમકડાં કે ઘરેણાં કરતાં સંગીતને વધુ ચાહતું.

એક બપોરે એક ફરતા સાધુ આરામ કરવા મહેલમાં આવ્યા. તેમણે કેસરી વસ્ત્રો પહેર્યાં હતાં, અને ગળે લટકતી કપડાની થેલીમાંથી તેમણે કંઈક નાનું અને કીમતી કાઢ્યું.

તે વાંસળી વગાડતા કૃષ્ણની નાનકડી મૂર્તિ હતી, કાળા પથ્થરની, પીળો ખેસ ઓઢાડેલી. કૃષ્ણની આંખો જાણે તોફાન અને પ્રેમથી ચમકતી હતી.

સાધુએ મૂર્તિ એક નાના કપડા પર મૂકી, દીવો કર્યો, અને તેની સામે ધીમેથી ગાયું. મીરા ધીમે ધીમે નજીક સરકતી ગઈ, અને છેવટે તેમની બાજુમાં જ બેસી ગઈ, નજર હટાવી ન શકી.

"આ કોણ છે?" તેણે ધીમેથી પૂછ્યું.

"આ ગિરધર ગોપાલ છે," સાધુએ હસીને કહ્યું. "કૃષ્ણ, જેમણે ગાયો અને ગોવાળોને તોફાનથી બચાવવા પર્વત ઊંચક્યો હતો."

મીરાને લાગ્યું જાણે તેના હૃદયને એ મળી ગયું જે તે શોધતું હતું. તેણે પૂછ્યું, "શું હું તેમને રાખી શકું? મહેરબાની કરીને. હું રોજ તેમને પ્રેમ કરીશ."

સાધુએ હળવેથી માથું ધુણાવ્યું. "નાનકડી, તે રસ્તામાં મારા સાથી છે. હું તેમને આપી ન શકું." તેમણે મૂર્તિ થેલીમાં મૂકી અને પોતાની યાત્રાએ આગળ ચાલ્યા.

મીરા એટલી ઉદાસ થઈ ગઈ કે તેણે મીઠાઈ ન ખાધી કે મિત્રો સાથે ન રમી. સાધુ જે રસ્તે ગયા હતા તે તરફ જોતી તે બારી પાસે બેસી રહી.

તેની માએ તેના વાળ પંપાળ્યા અને ગરમ ખીરની વાટકી લાવી, પણ મીરાએ બસ માથું ધુણાવ્યું. "મારે ગિરધર જોઈએ," તેણે ધીમેથી કહ્યું, અને સાંજના પવનમાં તેમના માટે એક નાનું ગીત ગાયું.

તે રાત્રે, દૂર એક ઝાડ નીચે, સાધુને એક સપનું આવ્યું. તેમાં કૃષ્ણે તેમની સામે હસીને કહ્યું, "મને મેડતાની એ નાની છોકરી પાસે પાછો લઈ જા. તે મારી રાહ જુએ છે."

બીજી સવારે સાધુ પાછા વળ્યા અને આખે રસ્તે ચાલીને મહેલમાં પાછા આવ્યા. તેમણે મીરા સામે ઘૂંટણિયે બેસીને નાનકડી મૂર્તિ તેના બંને ખોબામાં મૂકી.

"તે તારી સાથે રહેવા માગે છે," તેમણે કહ્યું. મીરાએ મૂર્તિને છાતીસરસી ચાંપી, અને તેનો ચહેરો દિવાળીની રાતના દીવા જેવો ચમકી ઊઠ્યો.

તે દિવસથી ગિરધર મીરા સાથે બધે જતા. તે તેમને નવડાવતી, નાનાં નાનાં કપડાં પહેરાવતી, દૂધ અને મીઠાઈ ધરાવતી, અને પોતે બનાવેલાં ગીતો ગાતી.

એક સાંજે મીરા અને તેની મા ઝરૂખામાં ઊભાં રહીને નીચેથી પસાર થતી એક જાન જોતાં હતાં. ઢોલ અને શરણાઈ હતાં, ફૂલો અને મશાલો હતી, અને સફેદ ઘોડા પર બેઠેલો વરરાજા.

મીરાએ માની સાડીનો છેડો ખેંચ્યો. "મા, મારો વરરાજા કોણ થશે?"

તેની મા વહાલથી હસી અને મીરાના હાથમાંની નાની મૂર્તિ તરફ આંગળી ચીંધી. "કેમ, આ રહ્યા," તેણે કહ્યું. "ગિરધર ગોપાલ જ તારા પોતાના વહાલા છે."

કદાચ માએ તે મીઠી મજાકમાં કહ્યું હતું. પણ મીરાએ તે પૂરેપૂરું હૃદયમાં ઉતારી લીધું. તે ક્ષણથી તેને લાગ્યું કે કૃષ્ણ તેના પોતાના છે, દુનિયામાં કોઈ પણ કરતાં વધુ નજીક.

તે મહેલના આંગણામાં તેમના માટે નાચતી, તેનાં ઝાંઝર રણકતાં. તે તાનપૂરો વગાડતી અને રણ ઉપર તારા નીકળે ત્યાં સુધી ગાતી.

મીરા મોટી થઈ તેમ તેનાં ગીતો પણ મોટાં થયાં. તે ગાતી, "મેરે તો ગિરધર ગોપાલ, દૂસરો ન કોઈ," જેનો અર્થ છે, "મારા માટે તો ફક્ત ગિરધર ગોપાલ છે, બીજું કોઈ નહીં."

એ ગીતો આખા રાજસ્થાનમાં અને આખા ભારતમાં ફેલાયાં. આજે, સેંકડો વર્ષો પછી પણ, લોકો મંદિરોમાં અને ઘરોમાં મીરાનાં ભજનો ગાય છે, અને માતાઓ પોતાનાં બાળકો માટે તે ગણગણે છે.

અને આ બધું શરૂ થયું એક નાની છોકરી, એક નાની મૂર્તિ, અને બાળકના ખુલ્લા હાથ જેવા સરળ અને શુદ્ધ પ્રેમથી.

તો હવે સૂઈ જા, નાનકડા. તને પૂરા હૃદયથી ચાહવા જેવું કંઈક સુંદર મળે, અને એ પ્રેમ તારા જીવનને સંગીતથી ભરી દે.

આગળની વાર્તા વાંચો →નાનકડી મીરા અને વાંસળી

સંતો અને વૈજ્ઞાનિકો માંથી વધુ

3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: સંતો અને વૈજ્ઞાનિકો પરંપરાની વાર્તા

આ વાર્તા પાછળ

રાજસ્થાનનું કિલ્લાવાળું નગર મેડતા એ જગ્યા છે જ્યાંથી મીરાંબાઈના બાળપણની દંતકથાઓ શરૂ થાય છે, જે નાભાદાસના ભક્તમાલ પર પ્રિયાદાસની 1712ની ટીકામાં અને રાજસ્થાની લોકપરંપરામાં કહેવાઈ છે. તેમનું પદ 'મેરે તો ગિરધર ગોપાલ, દૂસરો ન કોઈ' આજે પણ બધે ભજનમંડળીઓમાં ગવાય છે. મીરાની મોટા ભાગની કથાઓ તેમની પછીની ભક્તિ પર કેન્દ્રિત છે; આ કથા નાની રાજકુમારી સાથે રહે છે, ફરતા સાધુની એ મૂર્તિ સાથે જે એક સપનાને લીધે તેની પાસે પાછી આવે છે, અને જાન જોતી વખતે માના એ હસતા જવાબ સાથે જે તેણે જીવનભર હૃદયમાં વસાવ્યો. સગર્ભાવસ્થામાં તે મીઠી યાદ અપાવે છે કે બાળકના પહેલા પ્રેમ કેવી રીતે જીવનભરનું સંગીત બની શકે.

બાળક સાથે વિચારો

જેમ મીરાએ ગિરધરને રાખ્યા, તેમ તમારું બાળક પોતાના હૃદયની નજીક શું રાખે એવું તમે ઇચ્છો છો?

સંકલ્પ: મારા બાળકને કહેલા પ્રેમાળ શબ્દો એવાં બીજ વાવે છે જે જીવનભર ખીલી શકે છે.

આશીર્વાદ: નાનકડા, તારા હૃદયને પોતાના ગિરધર મળે, અને તું આખું જીવન તેમના માટે ગાતો રહે.

પાત્રો

મીરા
— સંગીતપ્રેમી રાજકુમારી જેનું હૃદય કૃષ્ણથી ભરેલું છે.
સાધુ
— એક ફરતા સાધુ જે સપના પછી મૂર્તિ લઈને પાછા આવે છે.
ગિરધર ગોપાલ
— બાળ કૃષ્ણ, મીરાના વહાલા સખા.

બોધ

સાચો પ્રેમ આપણા સુધી પોતાનો રસ્તો શોધી જ લે છે.

તમારા બાળકને શું કહેવું

મારા નાનકડા, મીરાની જેમ તારું હૃદય સંગીત અને પ્રેમથી ભરેલું રહે.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

નાનકડી મીરાને સૌથી વધુ શું ગમતું હતું?

સ્રોત: મીરાંબાઈના બાળપણની કથાઓ, નાભાદાસના ભક્તમાલ પર પ્રિયાદાસની ટીકા (1712)માંથી

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા વિષ્ણુ સહસ્રનામનો જાપ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 23મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.

સંબંધિત વાર્તાઓ

  • તુકારામનાં તરતાં ગીતો · દિવસ 257

    મળતી આવતી વાર્તા

    તુકારામે વિશ્વાસ રાખ્યો, રાહ જોઈ અને ગાતા રહ્યા. તમારા બાળકની રાહ જોવાનાં આ છેલ્લાં અઠવાડિયાંમાં, તેમની કથા હૂંફાળી યાદ અપાવે છે કે જે પ્રેમભર્યું અને સાચું છે તે સુરક્ષિત રહે છે.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

નાનકડી મીરા અને તેના ગિરધર વાર્તા શું શીખવે છે?

મીરાની આજીવન ભક્તિ એક બાળકની શુદ્ધ ઝંખના અને માના પ્રેમાળ શબ્દોથી શરૂ થાય છે. કથા બતાવે છે કે બાળપણની પ્રેમની એક નાની ક્ષણ જીવનભરના સંગીત અને શ્રદ્ધામાં ખીલી શકે છે.

નાનકડી મીરા અને તેના ગિરધર ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?

આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 23 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंमराठीत वाचा

કોઈ સગર્ભાને મોકલો