Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Jataka · દિવસ 165 · અઠવાડિયું 24

નાના સિદ્ધાર્થ શાળાએ જાય છે

રાજા શુદ્ધોદન નાના સિદ્ધાર્થને ગુરુ વિશ્વામિત્રની લેખનશાળાએ લઈ જાય છે. બાળક ચોસઠ લિપિઓનાં નામ ગણાવે છે, છતાં નમ્રતાથી મિત્રો સાથે શીખવા માગે છે.

વાર્તાની શીખ: સાચું જ્ઞાન નમ્ર રહે છે અને પોતાની ભેટો સૌ સાથે વહેંચે છે.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
સિદ્ધાર્થ, વિશ્વામિત્ર, મહાપ્રજાપતિ
સ્રોત ગ્રંથ
જાતક કથાઓ
વાંચન સમય
4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

દિવસ 165 એક નજરે

અઠવાડિયું
અઠવાડિયું 24 · 7 માંથી દિવસ 4
ત્રિમાસિક
ત્રિમાસિક 2
આ અઠવાડિયે બાળક
ફેફસાંમાં શાખાઓ અને સર્ફેક્ટન્ટ બનાવતા કોષો વિકસે છે. બાળકનું ઊંઘવા-જાગવાનું નિયમિત ચક્ર બને છે. અઠવાડિયું 24: બાળકનો વિકાસ

બુદ્ધના બાળપણનો આ પ્રસંગ શિક્ષણને નમ્રતા સાથે જોડે છે: ગુરુ કરતાં વધુ જાણતો બાળક પણ પોતાના સહપાઠીઓ વચ્ચે ખુશીથી બેસે છે. તે શિક્ષણને કોમળ રૂપે પણ બતાવે છે, જ્યાં દરેક અક્ષરમાં દયા, સત્ય અને શાંતિ છે.

દરેક અક્ષર બોલાતો ત્યારે તેની સાથે એક નાનો, કોમળ બોધ જાણે રણકી ઊઠતો, શાંત મંદિરમાં વાગતા ઘંટની જેમ.

ઘણા સમય પહેલાં, બરફીલા પર્વતોની તળેટીમાં આવેલા કપિલવસ્તુ નગરમાં, સિદ્ધાર્થ નામનો એક નાનો રાજકુમાર બગીચાવાળા મહેલમાં મોટો થઈ રહ્યો હતો. એક દિવસ તે બુદ્ધ, એટલે કે જાગેલા, બનવાનો હતો.

તે ભણવા જેટલો મોટો થયો, ત્યારે તેના પિતા, રાજા શુદ્ધોદને કહ્યું, "આજે મારો દીકરો લેખનશાળાએ જશે." આખું નગર રાજી થઈ ગયું.

લલિતવિસ્તર નામનો જૂનો બૌદ્ધ ગ્રંથ કહે છે કે રસ્તાઓ વાળવામાં આવ્યા અને ઠંડું પાણી છાંટવામાં આવ્યું. બારીઓમાંથી ફૂલો લટકતાં હતાં. બાળકો પાટી અને કલમ લઈને નાના રાજકુમારની બાજુમાં દોડતાં હતાં.

વાદકો હળવું સંગીત વગાડતા હતા. હવામાં જાસ્મિન અને ચંદનની સુગંધ હતી. સિદ્ધાર્થ પોતાના પિતા અને પ્રેમાળ માસી મહાપ્રજાપતિની વચ્ચે ચાલતો હતો, જેમણે તેને ખૂબ પ્રેમથી ઉછેર્યો હતો.

શાળામાં ગુરુ વિશ્વામિત્ર રાહ જોતા હતા. તેઓ વિદ્વાન હતા અને તેમણે ઘણાં બાળકોને ભણાવ્યાં હતાં. પણ નાના રાજકુમારને જોઈને તેમને એવું કંઈક અનુભવાયું જે પહેલાં ક્યારેય નહોતું અનુભવાયું.

બાળકનો ચહેરો એટલો શાંત અને તેજસ્વી હતો, જાણે સ્થિર પાણી પર ઊગતો ચંદ્ર, કે ગુરુના ઘૂંટણ ધ્રૂજવા લાગ્યા. તેમણે બાળક સામે લગભગ જમીન સુધી નમીને પ્રણામ કર્યા.

સિદ્ધાર્થે હળવેથી તેમને ઊભા કર્યા, અને મલક્યો. પછી તે બીજાં બાળકો સાથે ચટાઈ પર બેસી ગયો, ઘૂંટણ પર નાની પાટી રાખીને, બીજા સૌની જેમ શીખવા તૈયાર.

બીજાં બાળકો પહેલાં તો શરમાઈને તેની સામે ડોકિયાં કરતાં હતાં. પણ તે દરેક સામે એટલા પ્રેમથી હસ્યો કે થોડી વારમાં તેઓ પાસે બેસીને તેને પોતાની પાટી અને કલમ બતાવવા લાગ્યાં.

"હવે," વિશ્વામિત્રે થોડા સંકોચથી કહ્યું, "હું તમને લખતાં શીખવવાનું શરૂ કરીશ."

સિદ્ધાર્થે ચમકતી આંખે ઉપર જોયું. "ગુરુજી," તેણે વિનયથી પૂછ્યું, "તમે મને કઈ લિપિ શીખવશો? લિપિઓ તો ઘણી છે."

અને તે એક પછી એક તેમનાં નામ બોલવા લાગ્યો: બ્રાહ્મી લિપિ, ખરોષ્ઠી લિપિ, અને ઘણા દેશોની, પહાડોની, દરિયાઓની અને દૂરનાં નગરોની લિપિઓ. ગ્રંથ કહે છે કે તેણે ચોસઠ લિપિઓનાં નામ લીધાં.

ગુરુનું મોં અચરજથી ખુલ્લું રહી ગયું. "મને તો આ બધાનાં નામ પણ ખબર નથી," તેમણે ધીમેથી કહ્યું. "આ બાળક મારી પાસેથી શીખવા નથી આવ્યો. મને લાગે છે કે તે આપણને શીખવવા આવ્યો છે."

છતાં સિદ્ધાર્થ નમ્ર રહ્યો. "કૃપા કરીને અમને બધાને સાથે શીખવો," તેણે કહ્યું. અને પાઠ શરૂ થયો, રાજકુમાર પોતાના મિત્રો વચ્ચે ખુશીથી બેઠો હતો.

વિશ્વામિત્રે વર્ણમાળા શરૂ કરી. બાળકો પોતાના ઊંચા, મીઠા અવાજે દરેક અક્ષર તેમની પાછળ બોલતાં, જાણે સવારે નાનાં પક્ષીઓ કલરવ કરતાં હોય.

અને પછી કંઈક અદ્ભુત થયું. દરેક અક્ષર બોલાતો ત્યારે તેની સાથે એક નાનો, કોમળ બોધ જાણે રણકી ઊઠતો, શાંત મંદિરમાં વાગતા ઘંટની જેમ.

એક અક્ષર જાણે કહેતો, "બધું બદલાય છે, આકાશનાં વાદળોની જેમ." બીજો જાણે કહેતો, "દરેક જીવ પ્રત્યે દયાળુ રહો." બીજો, "સાચું બોલો." બીજો, "શાંત રહો."

બાળકોને ખબર નહોતી કે આ વિચારો ક્યાંથી આવે છે, પણ તેમને પોતાનાં હૃદય શાંત થતાં અનુભવાયાં. કેટલાંક મલક્યાં. કેટલાંકે વધુ સારી રીતે સાંભળવા આંખો બંધ કરી.

ગુરુએ પણ સાંભળ્યું, અને તેમની આંખોમાં આનંદનાં આંસુ આવી ગયાં. તેમણે આખી જિંદગી અક્ષરો શીખવ્યા હતા, પણ તેમને આ રીતે ગાતાં ક્યારેય સાંભળ્યા નહોતા.

શાળા પૂરી થઈ ત્યારે બાળકો સાંજના પ્રકાશમાં સિદ્ધાર્થ સાથે ઘરે ચાલ્યાં. તેઓ પોતાની પાટીઓ, નવા અક્ષરો અને એ અજબ, મીઠા અવાજો વિશે વાતો કરતાં હતાં.

મહેલમાં મહાપ્રજાપતિએ નાના રાજકુમારની આંગળીઓ પરથી શાહી ધોઈ અને તેના કપાળે ચુંબન કર્યું. "તારો પહેલો દિવસ કેવો રહ્યો?" તેમણે પૂછ્યું. "ખૂબ આનંદભર્યો," સિદ્ધાર્થે કહ્યું.

લલિતવિસ્તર કહે છે કે તે દિવસે વર્ણમાળા સાંભળનારાં હજારો બાળકોએ પોતાનાં હૃદય ભલાઈ તરફ વાળ્યાં.

નાનકડા બાળ, જલદી તું પણ તારા પહેલા અક્ષરો એક પછી એક શીખીશ. તું શીખે એ દરેક અક્ષરમાં કંઈક દયાળુ અને સાચું હોય. હું તારી બાજુમાં બેસીશ, તારી પાટી તારા ઘૂંટણ પર હશે.

હવે આરામ કર, નાનકડા બાળ. તારો પહેલો પાઠ બસ આટલો જ છે: તને પ્રેમ કરવામાં આવે છે.

આગળની વાર્તા વાંચો →શાંતિ પસંદ કરનાર હરણ

જાતક માંથી વધુ

3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: જાતક કથાઓ · પરંપરાગત પુનઃકથન

આ વાર્તા પાછળ

બોધિવૃક્ષથી ઘણા પહેલાં, લલિતવિસ્તર સૂત્ર એવા દૃશ્ય પર અટકે છે જે દરેક પરિવાર જાણે છે: બાળકનો શાળામાં પહેલો દિવસ. ઈસવી સનની શરૂઆતની સદીઓમાં સંસ્કૃતમાં રચાયેલું બુદ્ધનું આ જીવનચરિત્ર ઉત્સવભર્યાં વર્ણનોથી ભરેલું છે, અને તેનો લેખનશાળાનો અધ્યાય બ્રાહ્મી અને ખરોષ્ઠી સહિતની પ્રાચીન લિપિઓની લાંબી યાદી માટે વિદ્વાનોમાં જાણીતો છે. મહાન વ્યક્તિઓના બાળપણની ઘણી વાર્તાઓમાં તેઓ પોતાના ગુરુઓથી આગળ નીકળી જતા દેખાય છે, પણ આ વાર્તા બાળકની નમ્રતા પર અટકે છે, જે સૌની સાથે ભણવા માગે છે. ગાતી વર્ણમાળા, જેનો દરેક અક્ષર એક નાનું સત્ય કહે છે, માતા-પિતાને શિક્ષણને કોમળ રૂપે કલ્પવાનો સુંદર માર્ગ આપે છે, અને માતા પોતાના બાળક સાથે પહેલેથી વાત કરતી હોય એવી શાંત સાંજો માટે યોગ્ય છે.

બાળક સાથે વિચારો

શાળાના તમારા પહેલા દિવસ વિશે તમને શું યાદ છે, અને તમારો હાથ કોણે પકડ્યો હતો?

સંકલ્પ: હું મારા બાળક સાથે વહેંચું એ દરેક શબ્દમાં દયા અને સત્ય છે.

આશીર્વાદ: તને ભણવું ગમે, તું નમ્ર રહે, અને તું શીખે એ દરેક અક્ષરમાં તને દયા મળે.

પાત્રો

સિદ્ધાર્થ
— એક શાંત, નમ્ર નાનો રાજકુમાર, જેને શીખવું ગમે છે.
વિશ્વામિત્ર
— દયાળુ ગુરુ, જે પોતાના નવા શિષ્યથી ચકિત છે.
મહાપ્રજાપતિ
— પ્રેમાળ માસી, જેમણે સિદ્ધાર્થને ઉછેર્યો.

બોધ

સાચું જ્ઞાન નમ્ર રહે છે અને પોતાની ભેટો સૌ સાથે વહેંચે છે.

તમારા બાળકને શું કહેવું

નાનકડા બાળ, જલદી તું તારા પહેલા અક્ષરો શીખીશ. હું તારી બાજુમાં બેસીશ, અને દરેક અક્ષર પ્રેમ સાથે આવશે.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

શાળાના પહેલા દિવસે સિદ્ધાર્થે પોતાના ગુરુને શું પૂછ્યું?

સ્રોત: લલિતવિસ્તર સૂત્ર, અધ્યાય 10 (લેખનશાળા)

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા ગાયત્રી મંત્રનો જાપ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 24મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.

સંબંધિત વાર્તાઓ

  • ગોરા કુંભાર ઘડા તપાસે છે

    એ જ મૂલ્ય

    આ વાર્તા બતાવે છે કે ભઠ્ઠીમાંની માટીની જેમ, સમજદાર બનવામાં સમય લાગે છે, અને એક કોમળ, પ્રામાણિક શબ્દ કોઈને મોટા થવામાં મદદ કરી શકે છે. તેમાં વારકરી ઉપદેશ પણ છે કે ઈશ્વર ફક્ત એક જગ્યાએ નથી, પણ બધે અને સૌમાં છે.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

નાના સિદ્ધાર્થ શાળાએ જાય છે વાર્તા શું શીખવે છે?

બુદ્ધના બાળપણનો આ પ્રસંગ શિક્ષણને નમ્રતા સાથે જોડે છે: ગુરુ કરતાં વધુ જાણતો બાળક પણ પોતાના સહપાઠીઓ વચ્ચે ખુશીથી બેસે છે. તે શિક્ષણને કોમળ રૂપે પણ બતાવે છે, જ્યાં દરેક અક્ષરમાં દયા, સત્ય અને શાંતિ છે.

નાના સિદ્ધાર્થ શાળાએ જાય છે ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?

આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 24 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंमराठीत वाचा

કોઈ સગર્ભાને મોકલો