Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Panchatantra · દિવસ 210 · અઠવાડિયું 30

સમુદ્ર પાસે માગનારી ટિટોડી

બે નાનકડી ટિટોડી જુએ છે કે ઊંચી ભરતી તેમનાં ઈંડાં વહાવી ગઈ છે. બહાદુર પત્ની સમુદ્ર પાસે તે માગવાનું નક્કી કરે છે, ભલે ટીપે-ટીપે કરવું પડે.

વાર્તાની શીખ: સૌથી નાના પણ હિંમત અને સાથથી મોટાં કામ કરી શકે છે.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
ટિટોડી મા, ટિટોડી પિતા, સમુદ્ર
સ્રોત ગ્રંથ
પંચતંત્ર
વાંચન સમય
4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

દિવસ 210 એક નજરે

અઠવાડિયું
અઠવાડિયું 30 · 7 માંથી દિવસ 7
ત્રિમાસિક
ત્રિમાસિક 3
આ અઠવાડિયે બાળક
મગજમાં ગડીઓ અને ખાંચા બને છે. બાળકનું વજન સતત વધે છે. અઠવાડિયું 30: બાળકનો વિકાસ

પંચતંત્રની આ વાર્તા બતાવે છે કે એક નાનકડા જીવનો અડગ પ્રેમ આખા સમુદાયને તેની આસપાસ ભેગો કરી શકે છે. ગર્ભાવસ્થામાં બીજાનો સાથ અનુભવવાથી માને વધુ શાંતિ મળે છે અને તે એકલી નથી એવું લાગે છે.

"તો હું સમુદ્રને કહીશ કે તે પાછાં આપે.

ટી-ટી-ટી! એક નાની ભૂરી ટિટોડી ભીની રેતી પર પોતાના પાતળા પગે દોડતી હતી અને સાંજની ભરતી આવ-જા કરતી હતી ત્યારે પોતાના પતિને બોલાવતી હતી.

આ પંચતંત્રની એક વાર્તા છે.

એક શાંત કિનારે, જ્યાં દરિયો નીચા રેતીના ઢૂવાઓને મળતો હતો, ત્યાં બે ટિટોડી રહેતાં હતાં, પતિ અને પત્ની. એ એવાં પક્ષી હતાં જેને કોઈ ભાગ્યે જ ધ્યાનથી જુએ: ભૂરાં અને સફેદ, રેતીમાં ખોતરવા લાંબી ચાંચ અને ઝડપી નાના પગ. આખો દિવસ તેઓ મોજાંની કિનારી પાછળ દોડતાં, નાના-નાના જીવ પકડતાં, અને રાત્રે ઢૂવાના ઘાસમાં એકબીજાને વળગીને સૂઈ જતાં.

એક વસંતમાં પત્નીએ કહ્યું, "સમય આવી ગયો છે. હું આપણાં ઈંડાં મૂકવાની છું."

તેણે સૂકી દરિયાઈ શેવાળની લીટી કરતાં જરાક ઉપર રેતીમાં એક ખાડો પસંદ કર્યો. "અહીં," તેણે કહ્યું. "અહીં હૂંફ છે, અને ઘાસ તેને સંતાડી રાખશે."

પતિએ પાણી તરફ જોયું. "આ તો દરિયાની બહુ નજીક છે," તેણે હળવેથી કહ્યું. "દરિયો બહુ મોટો છે. જો તે બહુ ઉપર આવી જાય તો?"

"દરિયાને પોતાનું કામ છે," પત્નીએ કહ્યું. "તે આપણાં નાનાં ઈંડાંને હેરાન નહીં કરે."

એટલે તેણે ખાડામાં ચાર ટપકાંવાળાં ઈંડાં મૂક્યાં અને તેના પર બેસી ગઈ. રોજ તે ત્યાં બેસીને તેને હૂંફ આપતી. રોજ તેનો પતિ તેના માટે ખાવાનું લાવતો. સાંજે બંને ધીમે-ધીમે એ બચ્ચાંની વાતો કરતાં જે જલદી જ તેમની સાથે રેતી પર દોડવાનાં હતાં.

પણ એક રાત્રે પવન ફરી ગયો. મોટો, ગોળ, ચમકતો ચંદ્ર ઊગ્યો, અને ભરતી આખા વરસમાં ક્યારેય ન આવી હોય એટલી ઊંચી આવી. મોજાં પર મોજાં કિનારે ચડ્યાં, શેવાળની લીટી ઓળંગીને ઢૂવાના ઘાસ સુધી પહોંચ્યાં. ટિટોડી ગભરાઈને ચીસો પાડતાં ઊડી ગયાં. પાણી પાછું ગયું ત્યારે ખાડો સપાટ અને ખાલી હતો. ઈંડાં જતાં રહ્યાં હતાં.

પત્ની ભીની રેતી પર એકદમ સ્થિર ઊભી રહી.

"મને માફ કર," પતિએ હળવેથી કહ્યું. "મને બહુ દુઃખ છે."

થોડી વાર તેણે કંઈ જવાબ ન આપ્યો. પછી તેણે માથું ઊંચું કર્યું.

"દરિયો આપણાં ઈંડાં લઈ ગયો છે," તેણે કહ્યું. "તો હું સમુદ્રને કહીશ કે તે પાછાં આપે. અને જો તે નહીં સાંભળે, તો હું એક-એક ચાંચ ભરીને તેને ખાલી કરી દઈશ."

પતિ હસ્યો નહીં. તે તેને ઓળખતો હતો. તેણે બસ એટલું કહ્યું, "તો હું તારી મદદ કરીશ."

અને બે નાનાં પક્ષીઓએ શરૂઆત કરી. તેઓ પાણીની કિનારીએ દોડતાં, ચાંચ ભરતાં, ઢૂવા પર ઊડીને સૂકી રેતી પર ટીપાં પાડતાં. પછી ફરી પાછાં દોડતાં. વારંવાર, આખી સવાર, આખી ગરમ બપોર.

છીછરા પાણીમાં ઊભેલો એક બગલો તેમને જોતો હતો. "તમે શું કરો છો?" તેણે પૂછ્યું.

"અમે દરિયો ખાલી કરીએ છીએ," પત્નીએ કહ્યું, "અમારાં ઈંડાં શોધવા."

બગલાએ આકાશ સુધી ફેલાયેલા વિશાળ ભૂખરા પાણી તરફ જોયું. તેણે બે નાનકડાં પક્ષીઓ તરફ જોયું. પછી હસવાને બદલે તેણે પોતાની લાંબી ચાંચ મોજાંમાં બોળી અને તેમની બાજુમાં ઢૂવા તરફ ઊડ્યો.

થોડી વારમાં એક સારસ આવ્યો, પછી દરિયાઈ પક્ષીઓનું ટોળું, પછી નાળિયેરીનાં ઝાડ પરથી પોપટ, અને માછીમારોના ગામમાંથી કાગડા. કિનારે-કિનારે પક્ષીથી પક્ષી સુધી વાત પહોંચી: એક માનાં ઈંડાં ખોવાઈ ગયાં છે, અને આપણે તેની મદદ કરીએ છીએ. સાંજ સુધીમાં કિનારા ઉપરનું આકાશ પાંખોથી ભરાઈ ગયું, દરેક પાંખ દરિયાનાં થોડાં ટીપાં લઈ જતી હતી.

વાત હજી ઊંચે ઊડી, છેક પક્ષીઓના મહાન રાજા ગરુડ સુધી. ગરુડે સાંભળ્યું, અને તેમની સોનેરી આંખો કોમળ થઈ ગઈ.

"જ્યારે મારી પ્રજાના સૌથી નાના હાર નથી માનતા," તેમણે કહ્યું, "ત્યારે હું શાંત બેસી શકતો નથી."

તેઓ જેમની સેવા કરતા હતા તે ભગવાન વિષ્ણુ પાસે ગયા અને બધું કહ્યું. વિષ્ણુ મલક્યા અને દરિયાને થોડા શાંત શબ્દો કહ્યા.

તે રાત્રે ઓટ એટલી દૂર ગઈ જેટલી કોઈને યાદ નહોતી. અને જ્યારે પાણી ધીમે, હળવેથી પાછું આવ્યું, ત્યારે તે ચાર ટપકાંવાળાં ઈંડાં લઈ આવ્યું અને ખાલી ખાડાની બરાબર બાજુમાં રેતી પર મૂકી ગયું, એકેય તિરાડ વગર.

ટિટોડી તેની પાસે દોડી ગયાં. પત્નીએ દરેકને ચાંચથી અડક્યું. એક, બે, ત્રણ, ચાર.

આ વખતે તેમણે ઢૂવા પર ઊંચે માળો બનાવ્યો, જ્યાં ફક્ત પવન પહોંચી શકે. બીજાં પક્ષીઓ થાકેલાં પણ ખુશ થઈને ઘેર ગયાં. અને થોડાં અઠવાડિયાં પછી ચાર નાનકડાં બચ્ચાં ડગમગતાં કોચલાંમાંથી બહાર આવ્યાં અને ચીં-ચીં કરતાં માતા-પિતાની પાછળ પાણીની કિનારીએ ગયાં.

ટી-ટી-ટી, મા બોલી, ઠંડી ભીની રેતી પર તેમની આગળ દોડતી, અને ચાર નાના અવાજોએ તેને જવાબ આપ્યો.

મારા નાનકડા, કોઈ પ્રેમ એટલો નાનો નથી કે સમુદ્રને ન હલાવી શકે, અને ઘણી પાંખો પહેલેથી તારી આસપાસ ભેગી થયેલી છે.

આગળની વાર્તા વાંચો →ચંદ્ર વતી બોલનાર સસલું

પંચતંત્ર માંથી વધુ

3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: પંચતંત્ર, ખંડ 1 · પરંપરાગત પુનઃકથન

આ વાર્તા પાછળ

સમુદ્ર ખાલી કરવાનું પ્રણ લેતી ટિટોડી પંચતંત્રના પહેલા તંત્ર, મિત્રભેદમાં આવે છે, જ્યાં તે શીખ તરીકે કહેવાઈ છે કે નાનામાં નાના જીવને પણ ઓછો ન આંકવો. પંચતંત્રની એવી ગણીગાંઠી વાર્તાઓમાંની આ એક છે જેમાં દેવતાઓ વચ્ચે પડે છે, જ્યારે ગરુડ આ વિનંતી વિષ્ણુ સુધી લઈ જાય છે. આ પુનર્કથન તેને કોમળ બનાવે છે અને સમુદાયની વાર્તા બનાવે છે: પતિ હસતો નથી પણ મદદ કરે છે, અને પછી બગલો, સારસ, દરિયાઈ પક્ષીઓ, પોપટ અને કાગડા આકાશને પાંખોથી ભરી દે છે, ત્યાં સુધી કે પક્ષીઓના રાજા પણ શાંત બેસી શકતા નથી. ભરતી સાથે ચાર આખાં ઈંડાં પાછાં આવે છે. સગર્ભા માતા માટે આ માતા-પિતાના હાર ન માનતા પ્રેમની આશાભરી, કોમળ વાર્તા છે.

બાળક સાથે વિચારો

તમારા જીવનમાં બગલો, સારસ અને દરિયાઈ પક્ષીઓ કોણ છે, જે હસ્યા વિના તમારી સાથે જોડાઈ જાય?

સંકલ્પ: મારો પ્રેમ અડગ છે, અને હું એકલી નથી. મદદ મારી આસપાસ ભેગી થાય છે.

આશીર્વાદ: તમારો પ્રેમ સમુદ્રને હલાવી શકે એટલો મજબૂત રહે, અને જરૂર પડે ત્યારે ઘણી પાંખો તમારી આસપાસ ભેગી થાય.

પાત્રો

ટિટોડી મા
— નાની પણ બહાદુર, તે ક્યારેય હાર નથી માનતી.
ટિટોડી પિતા
— તે હસતો નથી, પણ તેની મદદ કરે છે.
સમુદ્ર
— વિશાળ, છતાં નાનાં પક્ષીઓની વાત સાંભળે છે.

બોધ

સૌથી નાના પણ હિંમત અને સાથથી મોટાં કામ કરી શકે છે.

તમારા બાળકને શું કહેવું

મારા નાનકડા, માનો પ્રેમ ધીરજવાળો અને બહાદુર છે, અને તે હંમેશાં તારું ધ્યાન રાખશે.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

ટિટોડી પત્નીએ શું કરવાનું નક્કી કર્યું?

સ્રોત: પંચતંત્ર, પ્રથમ તંત્ર (મિત્રભેદ)

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા હળવો ગર્ભાવસ્થા યોગ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 30મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.

સંબંધિત વાર્તાઓ

  • ભરતનું વચન · દિવસ 68

    એ જ મૂલ્ય

    પરંપરા ભરતને નિઃસ્વાર્થ પ્રેમ અને ધીરજભરી સેવાના આદર્શ તરીકે જુએ છે, અને સિંહાસન પરની પાદુકા રામાયણનાં સૌથી પ્રિય ચિત્રોમાંની એક છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે ઉતાવળને બદલે ધીમે ધીમે અને કાળજીથી ઘર તૈયાર કરવાથી માતા-પિતા વધુ તૈયાર અને સ્થિર અનુભવી શકે છે.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

સમુદ્ર પાસે માગનારી ટિટોડી વાર્તા શું શીખવે છે?

પંચતંત્રની આ વાર્તા બતાવે છે કે એક નાનકડા જીવનો અડગ પ્રેમ આખા સમુદાયને તેની આસપાસ ભેગો કરી શકે છે. ગર્ભાવસ્થામાં બીજાનો સાથ અનુભવવાથી માને વધુ શાંતિ મળે છે અને તે એકલી નથી એવું લાગે છે.

સમુદ્ર પાસે માગનારી ટિટોડી ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?

આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 30 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंमराठीत वाचा

કોઈ સગર્ભાને મોકલો