Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Mahabharata · દિવસ 211 · અઠવાડિયું 31

ભીમ અને વૃદ્ધ વાનરની પૂંછડી

ભીમ દ્રૌપદી માટે સોનેરી ફૂલ લેવા પહાડ પર ઝડપથી ચડે છે. એક ઊંઘતા વૃદ્ધ વાનરની પૂંછડી તેમના રસ્તાની આડે છે, અને તેઓ તેને ઉપાડી શકતા નથી.

વાર્તાની શીખ: સાચી તાકાત હળવેથી અને નમ્રતાથી ચાલે છે.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
ભીમ, હનુમાન, દ્રૌપદી
સ્રોત ગ્રંથ
મહાભારત
વાંચન સમય
5 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

દિવસ 211 એક નજરે

અઠવાડિયું
અઠવાડિયું 31 · 7 માંથી દિવસ 1
ત્રિમાસિક
ત્રિમાસિક 3
આ અઠવાડિયે બાળક
પાંચેય ઇન્દ્રિયો કામ કરે છે. બાળક અવાજ અને પ્રકાશ તરફ વળે છે. અઠવાડિયું 31: બાળકનો વિકાસ
મંત્ર
ૐ

પરંપરા કહે છે કે ભીમ અને હનુમાનનું મિલન નમ્રતા સાથેની તાકાત શીખવે છે. તેને ધીમે ધીમે કહેવાથી માતા-પિતા એ કોમળ તાકાતની કલ્પના કરી શકે છે જે તેઓ પોતાના જીવનમાં બતાવવા માગે છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે આવી ઉતાવળ વગરની, શાંત પળો માતા અને બાળક બંને માટે સારી હોઈ શકે.

સાચી તાકાત એટલી હળવેથી ચાલે છે કે નાના જીવોને ભાગવું ન પડે.

પાંચ પાંડવ ભાઈઓમાં બીજા, ભીમ, આખા દેશમાં સૌથી બળવાન હતા, તેમના હાથ ઝાડના થડ જેવા જાડા હતા. ઘણા સમય પહેલાં, ભાઈઓના વનવાસનાં વર્ષોમાં, તેઓ ભાઈઓ અને પત્ની દ્રૌપદી સાથે ઊંચા પહાડો પાસે રહ્યા હતા.

ત્યાંની હવા ઠંડી હતી, અને નદીઓ સફેદ પથ્થરો પરથી ઝડપથી વહેતી હતી. એક સવારે પવન દ્રૌપદી સુધી એક અદ્ભુત સુગંધ લઈ આવ્યો. એક સોનેરી ફૂલ, સૌગંધિક, ઊડતું ઊડતું નીચે આવ્યું અને તેના પગ પાસે પડ્યું. તેની સુગંધ જાસ્મિન કરતાં મીઠી અને ગુલાબ કરતાં ઘેરી હતી.

"અરે, કેટલું સુંદર," તેણે ફૂલને ચહેરા પાસે રાખીને કહ્યું. "કાશ મારી પાસે આવાં વધારે ફૂલ હોત."

ભીમ દ્રૌપદીને ખૂબ પ્રેમ કરતા હતા, અને પોતે કેટલા બળવાન છે તે બતાવવાનું તેમને ગમતું. "હું તારા માટે આખી ટોપલી ભરીને લાવીશ," તેમણે કહ્યું. અને સુગંધની પાછળ પાછળ તેઓ પહાડ પર ચાલી નીકળ્યા.

તેઓ ઝડપથી અને ગર્વથી ચાલ્યા. ગાઢ ઝાડીઓમાંથી રસ્તો કર્યો અને પડેલાં લાકડાં ઓળંગ્યાં. તેમનાં ભારે પગલાંના અવાજથી હરણ ભાગી ગયાં, અને ઝાડ પરથી પક્ષીઓ ઊડી ગયાં.

થોડી વાર પછી તેઓ બે મોટા ખડકો વચ્ચેના સાંકડા રસ્તે પહોંચ્યા. બરાબર રસ્તાની આડે, તડકાના એક ટુકડામાં, એક વૃદ્ધ વાનર સૂતો હતો. તેના વાળ ભૂખરા અને રૂપેરી હતા, અને તેનો ચહેરો કરચલીવાળો અને શાંત હતો. તેની લાંબી પૂંછડી રસ્તાની એક બાજુથી બીજી બાજુ સુધી ફેલાયેલી હતી.

ભીમ અટકી ગયા. "એ વૃદ્ધ વાનર," તેમણે મોટેથી કહ્યું, "તારી પૂંછડી હટાવ. મને ઉતાવળ છે."

વાનરે એક આંખ ખોલી. "અરે, જુવાન," તેણે નરમ, કચકચતા અવાજે કહ્યું. "હું બહુ વૃદ્ધ અને બહુ થાકેલો છું. તું જ મારી પૂંછડી બાજુએ ખસેડીને આગળ જઈશ, એટલી મહેરબાની કરીશ?"

ભીમ હસ્યા. "આ તો સહેલું છે." તેમણે નીચે નમીને એક હાથે પૂંછડી પકડી, જાણે દોરડાનો ટુકડો હોય એમ ફેંકી દેવા. પણ પૂંછડી હલી નહીં.

ભીમે ભવાં ચડાવ્યાં અને ફરી વધુ જોરથી પ્રયત્ન કર્યો. કંઈ ન થયું. તેમણે બંને હાથ લગાવ્યા. તેમણે એટલું ખેંચ્યું કે ચહેરો લાલ થઈ ગયો અને મોટા હાથ ધ્રૂજવા લાગ્યા. પૂંછડી રસ્તા પર પહાડના પથ્થરની લીટી જેવી પડી રહી. તે વાળ જેટલી પણ ખસી નહીં.

છેવટે ભીમ હાંફતા હાંફતા જમીન પર બેસી ગયા. તેમણે વૃદ્ધ વાનર સામે નવી નજરે જોયું. તેમનું અભિમાન ચાલ્યું ગયું હતું, અને તેની જગ્યાએ અચરજ હતું. અભિમાન બાજુએ ખસે ત્યારે જ અચરજ શરૂ થાય છે.

તેમણે હાથ જોડ્યા. "મને માફ કરો, દાદા," તેમણે ધીમેથી કહ્યું. "મેં તમારી સાથે ઉદ્ધતાઈથી વાત કરી. તમે કોઈ સાધારણ વાનર નથી. કૃપા કરીને કહો, તમે કોણ છો."

વૃદ્ધ વાનર બેઠો થયો. તેમ થતાં જ તેની આસપાસ એક કોમળ સોનેરી પ્રકાશ ચમકતો લાગ્યો. તેની આંખો દયા અને હાસ્યથી ભરેલી હતી.

"ભીમ," તેણે કહ્યું, "હું હનુમાન છું, વાયુ, એટલે કે પવનનો પુત્ર. અને તું પણ પવનનો પુત્ર છે. એટલે આપણે ભાઈ છીએ."

ભીમનું મોં ખુલ્લું રહી ગયું. હનુમાન! રામના મહાન મિત્ર અને સહાયક, જેમની વાર્તાઓ તેઓ નાનપણથી સાંભળતા આવ્યા હતા. તેમણે હનુમાનના પગે પડવા નમન કર્યું. હનુમાને તેમને ઊભા કર્યા અને ભેટી પડ્યા, જેમ મોટો ભાઈ એ નાના ભાઈને ભેટે જેને મળવાની તે લાંબા સમયથી ઇચ્છા રાખતો હોય.

પછી બંને ગરમ ખડકો પર સાથે બેઠા. હનુમાને ભીમને જૂના દિવસોની, રામ અને સીતાની, અને સમુદ્ર પારની પોતાની મોટી છલાંગની વાતો કહી. ભીમ ચમકતી આંખે બાળકની જેમ સાંભળતા રહ્યા. વડીલો સાંભળનારા માટે ભેટ લઈને આવે છે.

"મોટા ભાઈ, તમે મારો રસ્તો કેમ રોક્યો?" છેવટે ભીમે પૂછ્યું.

હનુમાન મલક્યા. "કારણ કે તું એટલા ગર્વથી ચાલતો હતો કે તને આસપાસનું કંઈ દેખાતું નહોતું. તાકાત એક ભેટ છે, નાના ભાઈ. પણ નમ્રતા વગરની તાકાત કિનારા વગરની નદી જેવી છે. તે બધે ધસી જાય છે અને કોઈને મદદ નથી કરતી. સાચી તાકાત હળવેથી ચાલે છે. તે વડીલોને નમે છે. સાચી તાકાત એટલી હળવેથી ચાલે છે કે નાના જીવોને ભાગવું ન પડે."

ભીમે માથું નમાવ્યું. "હું યાદ રાખીશ," તેમણે કહ્યું.

પછી હનુમાને ભીમને એ સરોવરનો રસ્તો બતાવ્યો જ્યાં સોનેરી ફૂલો ઊગતાં હતાં. છૂટા પડતાં પહેલાં તેમણે નાના ભાઈને ફરી એક વાર ગળે લગાવ્યો. ભીમને છાતીમાં એક નવી, સ્થિર અને શાંત તાકાત ભરાતી લાગી.

આ વખતે ભીમ ધીમે ધીમે પહાડ પરથી નીચે ઊતર્યા. રસ્તા પરના એક ભમરાને બચાવીને પગ મૂક્યો. હરણનો એક પરિવાર સામેથી પસાર થયો ત્યાં સુધી રાહ જોઈ. દ્રૌપદી પાસે પહોંચીને તેમણે સોનેરી ફૂલોની ભરી બાથ તેના ખોળામાં મૂકી, અને તે આનંદથી હસી પડી.

"તમે બહુ વાર લગાડી," તેણે કહ્યું. "શું થયું?"

ભીમ તેની પાસે બેઠા, ચહેરા પર એવું કોમળ સ્મિત હતું જે તેણે પહેલાં ક્યારેય જોયું નહોતું. "હું મારા મોટા ભાઈને મળ્યો," તેમણે કહ્યું. "તેમણે મને શીખવ્યું કે મારી તાકાત કેવી રીતે સાચવવી."

તે સાંજે સોનેરી ફૂલોએ જંગલની નાની છાવણીને મીઠી સુગંધથી ભરી દીધી. ભીમ શાંતિથી તાપણા પાસે બેઠા હતા, અને એક નાનું પક્ષી જરાય ડર્યા વિના કૂદતું કૂદતું તેમના પગ સુધી આવી ગયું.

મારા નાનકડા, તું અંદર મજબૂત થઈ રહ્યો છે, અને તારી તાકાત હંમેશાં હળવેથી અને પ્રેમથી ચાલે.

આગળની વાર્તા વાંચો →હિડિંબા અને તેમનો વનપુત્ર

મહાભારત માંથી વધુ

4 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: મહાભારત, Vana પર્વ · પરંપરાગત પુનઃકથન

આ વાર્તા પાછળ

પાંડવોના વનવાસનાં વર્ષોમાં, મહાભારતનું વનપર્વ કહે છે કે ભીમ દ્રૌપદી માટે સુગંધી સૌગંધિક ફૂલ લેવા હિમાલયમાં ચડે છે અને રસ્તો રોકતી એક વૃદ્ધ વાનરની પૂંછડી જુએ છે. એ વાનર હનુમાન નીકળે છે, અને બંને ભાઈ છે, બંને વાયુના પુત્ર. આ મિલન મંદિરનાં શિલ્પો અને બાળવાર્તાઓમાં ખૂબ પ્રિય છે, અને રામાયણ તથા મહાભારતની દુનિયાને જોડે છે. તેને ખાસ એ બનાવે છે કે સૌથી બળવાન પાંડવને કોઈ હરીફ નહીં, પણ એક દયાળુ વડીલ નમ્ર બનાવે છે, જે પછી તેમને ભેટીને વાતો કહે છે. તાકાત હળવેથી ચાલે એ વિશેના હનુમાનના શબ્દો તેને ગર્ભાવસ્થા માટે કોમળ પસંદગી બનાવે છે, એ આશા સાથે કે બાળક બળવાન અને દયાળુ બંને બને.

બાળક સાથે વિચારો

ક્યારે ધીમા પડવાથી કે નમ્ર બનવાથી મારા માટે કંઈક અદ્ભુતનો દરવાજો ખૂલ્યો?

સંકલ્પ: મારી તાકાત કોમળ અને નમ્ર છે, અને મારા બાળક અને મારા સુધી આવતા પ્રેમના દરેક બંધનને હું આવકારું છું.

આશીર્વાદ: તમને અને તમારા બાળકને શક્તિ અને નમ્રતા બંનેનો આશીર્વાદ મળે, અને રસ્તાના દરેક વડીલ માટે આદર મળે.

પાત્રો

ભીમ
— બળવાન પાંડવ, જે કોમળતા શીખે છે.
હનુમાન
— વેશ બદલેલા મોટા ભાઈ, જ્ઞાની અને નમ્ર.
દ્રૌપદી
— તેને સોનેરી સૌગંધિક ફૂલોની ઇચ્છા છે.

બોધ

સાચી તાકાત હળવેથી અને નમ્રતાથી ચાલે છે.

તમારા બાળકને શું કહેવું

મારા નાનકડા, તારી તાકાત હંમેશાં હળવેથી ચાલે, દરેક નાના જીવ પ્રત્યે દયાળુ રહે.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

ભીમ વૃદ્ધ વાનરની પૂંછડી કેમ ઉપાડી ન શક્યા?

સ્રોત: મહાભારત, વનપર્વ (ભીમ-હનુમાન મિલન)

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા થોડી મિનિટ ધ્યાન અને શ્વાસ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 31મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.

સંબંધિત વાર્તાઓ

  • ચોખાનો છેલ્લો દાણો · દિવસ 189

    મળતી આવતી વાર્તા

    મહાભારતની આ કથાની પરંપરા કહે છે કે પ્રેમ અને સમર્પણથી ધરેલો એક દાણો આખી દુનિયાને તૃપ્ત કરી શકે છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે તણાવની પળે પ્રાર્થના કે વિશ્વાસ તરફ વળવાથી માતા ઓછી એકલી અને વધુ શાંત અનુભવી શકે છે.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

ભીમ અને વૃદ્ધ વાનરની પૂંછડી વાર્તા શું શીખવે છે?

પરંપરા કહે છે કે ભીમ અને હનુમાનનું મિલન નમ્રતા સાથેની તાકાત શીખવે છે. તેને ધીમે ધીમે કહેવાથી માતા-પિતા એ કોમળ તાકાતની કલ્પના કરી શકે છે જે તેઓ પોતાના જીવનમાં બતાવવા માગે છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે આવી ઉતાવળ વગરની, શાંત પળો માતા અને બાળક બંને માટે સારી હોઈ શકે.

ભીમ અને વૃદ્ધ વાનરની પૂંછડી ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?

આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 31 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंमराठीत वाचा

કોઈ સગર્ભાને મોકલો