World · गोष्ट संग्रह
ब्रायर रोझ
खूप वाट पाहून जन्मलेल्या राजकन्येला बारा ज्ञानी स्त्रिया आशीर्वाद देतात. एक इच्छा सांगते की ती झोपेल, आणि पंधराव्या वाढदिवशी ती आणि संपूर्ण किल्ला शंभर वर्षांच्या शांत झोपेत जातात.
गोष्टीचे तात्पर्य: प्रेमळपणा कठोर शब्द मृदू करू शकतो, आणि चांगल्या गोष्टी आपल्या वेळेवर येतात.
या गोष्टीत
- पात्रे
- ब्रायर रोझ, बारावी ज्ञानी स्त्री, राजा आणि राणी
- मूळ ग्रंथ
- ग्रिम आणि अँडरसन
- वाचनाचा वेळ
- 4 मिनिटे (मोठ्याने वाचताना)
3 मिनिटे वाचन · गर्भारपण आणि 4–8 वर्षांची मुले
स्रोत: ग्रिम आणि अँडरसन · पारंपरिक पुनर्कथन
या गोष्टीमागे
ग्रिम बंधूंनी ब्रायर रोझ (Dornröschen) ही कथा आपल्या Kinder- und Hausmärchen संग्रहात क्रमांक ५० म्हणून गोळा केली; ही चार्ल्स पेरो यांनी फ्रान्समध्ये प्रकाशित केलेल्या 'स्लीपिंग ब्युटी'ची जर्मन बहीण आहे. पुढे चायकोव्स्कीच्या बॅलेने ही कथा जगभरातल्या रंगमंचांवर नेली. ग्रिम आवृत्तीची स्वतःची गोडी आहे: खूप वाट पाहिलेल्या बाळाची बातमी एक बेडूक देतो, बारा ज्ञानी स्त्रिया आशीर्वाद देतात, आणि झोपलेल्या किल्ल्याचे रक्षण ड्रॅगन नाही, तर रानगुलाबांचे कुंपण करते. या हळुवार पुनर्कथनात तेरावी इच्छासुद्धा साध्या विश्रांतीत मृदू होते, आणि योग्य दिवस आल्यावर गुलाब आपोआप बाजूला होतात. आनंदी आगमनाची संयमाने वाट पाहणे हा विषय थेट गर्भारपणाशी बोलतो.
ब्रायर रोझ ही दीर्घ प्रतीक्षेची, शांत विश्रांतीत मृदू झालेल्या इच्छेची, आणि योग्य वेळ आल्यावरच उघडणाऱ्या दाराची कथा आहे. ती संयम आणि योग्य वेळेवरच्या विश्वासाबद्दल हळुवारपणे बोलते.
काही चांगल्या गोष्टी आपला वेळ घेतात, आणि योग्य दिवस आला की प्रत्येक गुलाब तुझ्यासाठी उमलेल.
फार पूर्वी एक राजा आणि राणी होते, जे रोज म्हणायचे, "अरे, आपल्याला एखादे बाळ असते तर!" पण खूप काळ त्यांना बाळ झाले नाही.
एके दिवशी राणी एका झऱ्यात स्नान करत बसली असताना एक छोटा बेडूक पाण्यातून बाहेर आला आणि म्हणाला, "तुमची इच्छा पूर्ण होईल. वर्ष पूर्ण होण्याआधीच तुम्हाला एक मुलगी होईल."
बेडकाचे शब्द खरे ठरले, आणि राणीला इतकी गोड मुलगी झाली की राजाला आनंद आवरेना. त्याने मोठी मेजवानी ठेवायला सांगितले.
त्याने आपले नातेवाईक, मित्र आणि राज्यातल्या ज्ञानी स्त्रियांना बोलावले, जेणेकरून त्या बाळाला आशीर्वाद देतील. ज्ञानी स्त्रिया तेरा होत्या, पण त्याच्याकडे सोन्याची ताटे फक्त बारा होती, म्हणून एकीला घरीच राहावे लागले.
मेजवानी मोठ्या थाटात झाली. शेवटी ज्ञानी स्त्रियांनी बाळाला आपली जादुई दाने दिली. एकीने चांगुलपणा दिला, दुसरीने सौंदर्य, तिसरीने संपत्ती.
अकरा जणींनी दाने दिल्यानंतर तेरावी ज्ञानी स्त्री अचानक आत आली. आपल्याला बोलावले नाही म्हणून ती दुखावली होती आणि रागावली होती.
कोणालाही नमस्कार न करता ती ओरडली, "आपल्या पंधराव्या वर्षी राजकन्येच्या बोटाला चात्याची टोचणी लागेल आणि ती खाली पडेल." मग ती वळली आणि सभागृहातून निघून गेली.
सगळे घाबरले. पण बारावी ज्ञानी स्त्री, जिचे दान अजून द्यायचे होते, पुढे आली. ती ते शब्द पुसू शकत नव्हती, पण ते मृदू करू शकत होती.
"राजकन्येला काहीही इजा होणार नाही," ती हळुवारपणे म्हणाली. "ती फक्त शंभर वर्षांसाठी गाढ, शांत झोपेत जाईल."
आपल्या मुलीला सुरक्षित ठेवण्यासाठी राजाने राज्यातले प्रत्येक चाते दूर ठेवायला सांगितले. आणि राजकन्या ज्ञानी स्त्रियांच्या सगळ्या दानांसह मोठी झाली: ती गोड, नम्र, प्रेमळ आणि शहाणी होती.
ज्या दिवशी ती पंधरा वर्षांची झाली, त्याच दिवशी राजा आणि राणी बाहेर गेले होते, आणि राजकन्या मनाप्रमाणे खोल्यांत आणि दालनांत डोकावत किल्ल्यात फिरत होती.
शेवटी ती एका जुन्या मनोऱ्यावर, अरुंद वळणाच्या जिन्याने, एका छोट्या दारापर्यंत चढली. कुलपात एक गंजलेली किल्ली होती, आणि तिने ती फिरवताच दार उघडले.
एका छोट्या खोलीत एक म्हातारी चाते घेऊन अंबाडी कातत बसली होती. "नमस्कार, आजी," राजकन्या म्हणाली. "तुम्ही काय करत आहात?" "मी सूत कातत आहे," म्हातारी मान डोलवत म्हणाली.
"इतक्या आनंदाने गोल फिरणारी ही वस्तू कोणती?" राजकन्येने विचारले, आणि ती पाहायला तिने हात पुढे केला. चात्याला स्पर्श करताक्षणी तिच्या बोटाला टोचले.
आणि लगेच ती तिथल्या पलंगावर टेकली, आणि गाढ, गाढ झोपेत गेली.
ती झोप संपूर्ण किल्ल्यावर पसरली. नुकतेच घरी आलेले राजा आणि राणी मोठ्या सभागृहात झोपी गेले, आणि त्यांच्यासोबत सगळा दरबार.
तबेल्यात घोडे झोपले, अंगणात कुत्रे, छपरावर कबुतरे, भिंतीवर माश्या. चुलीतला अग्नीसुद्धा स्थिर होऊन झोपला, वारा थांबला, आणि एक पानही हलले नाही.
किल्ल्याभोवती रानगुलाबांचे कुंपण वाढू लागले. ते दरवर्षी उंच होत गेले, जोपर्यंत त्याने संपूर्ण किल्ला झाकला आणि त्याचे काहीच दिसेनासे झाले, छपरावरचा झेंडासुद्धा नाही.
खूप खूप वर्षांनंतर एक राजकुमार त्या देशात आला आणि त्याने एका म्हाताऱ्याकडून गुलाबांच्या कुंपणामागच्या किल्ल्याची गोष्ट ऐकली. "मला भीती वाटत नाही," तो म्हणाला. "ज्या राजकन्येला ब्रायर रोझ म्हणतात, तिला मी पाहायला जाईन."
आता शंभर वर्षे नुकतीच पूर्ण झाली होती, आणि ब्रायर रोझ जागी होण्याचा दिवस आला होता. राजकुमार जवळ आला तेव्हा कुंपण म्हणजे फक्त मोठी, सुंदर फुले होती, जी आपोआप बाजूला झाली आणि त्याला आत जाऊ दिले, आणि त्याच्या मागे पुन्हा मिटली.
ती इतकी सुंदर होती की त्याने वाकून तिला हळुवार पापा घेतला. त्याचा स्पर्श होताच ब्रायर रोझने डोळे उघडले, ती जागी झाली, आणि तिने त्याच्याकडे प्रेमाने पाहिले.
मग संपूर्ण किल्ला जागा झाला. राजा, राणी आणि दरबाराने डोळे उघडले आणि आश्चर्याने एकमेकांकडे पाहिले. घोड्यांनी अंग झटकले, कुत्र्यांनी उड्या मारून शेपट्या हलवल्या, आणि अग्नी पुन्हा पेटून जेवण शिजवू लागला.
मग राजकुमार आणि ब्रायर रोझ यांचे लग्न मोठ्या थाटात साजरे झाले, आणि ते आयुष्यभर समाधानाने राहिले.
आता झोप, बाळा. काही चांगल्या गोष्टी आपला वेळ घेतात, आणि योग्य दिवस आला की प्रत्येक गुलाब तुझ्यासाठी उमलेल.
जगभरातील मधील आणखी
बाळासोबत विचार करा
ज्या गोष्टींची घाई करता येत नाही, त्यांच्या वेळेवर विश्वास ठेवायला तुम्हाला काय मदत करते?
संकल्प: माझे बाळ योग्य वेळी येईल यावर माझा विश्वास आहे, आणि तोपर्यंत मी शांतपणे विश्रांती घेते.
आशीर्वाद: बाळा, ज्ञानी स्त्रियांचे प्रत्येक चांगले दान तुझे होवो: चांगुलपणा, सौंदर्य, प्रेमळपणा आणि शहाणपण.
पात्रे
- ब्रायर रोझ
- — एक सौम्य राजकन्या, जिची कथा आनंदी जागेपणात संपते.
- बारावी ज्ञानी स्त्री
- — कठोर इच्छेला मृदू झोपेत बदलणारी प्रेमळ आशीर्वाद देणारी.
- राजा आणि राणी
- — आपल्या छोट्या मुलीची ओढ असलेले प्रेमळ आई-वडील.
बोध
प्रेमळपणा कठोर शब्द मृदू करू शकतो, आणि चांगल्या गोष्टी आपल्या वेळेवर येतात.
तुमच्या बाळाला काय सांगावे
माझ्या छोट्या गुलाबा, आम्ही खूप प्रेमाने तुझी वाट पाहिली आहे, आणि प्रत्येक आशीर्वादही तुझी वाट पाहत आहे.
मोठे झाल्यावर त्यांना विचारा
बाराव्या ज्ञानी स्त्रीने राजकन्येला कशी मदत केली?
स्रोत: ग्रिम बंधू, Kinder- und Hausmärchen क्र. ५० (Dornröschen)
या गोष्टीचा भाव दिवसभर सोबत ठेवण्यासाठी काही मिनिटे ध्यान आणि श्वसन करून पाहा आणि गर्भावस्था आहार तक्ता वाचा.
संबंधित गोष्टी
- लोखंड उचलणारे उंदीर · दिवस 203
तेच मूल्य
पंचतंत्राची परंपरा सांगते की शांत आणि हुशार प्रतिसाद भांडणाशिवाय सत्य बाहेर आणू शकतो. आईच्या मनःशांतीवरील संशोधन सुचवते की चिडचिडीला स्थिर मनाने उत्तर दिल्याने आईला आपली शांती आणि नाती जपायला मदत होऊ शकते.
वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न
ब्रायर रोझ ही गोष्ट काय शिकवते?
ब्रायर रोझ ही दीर्घ प्रतीक्षेची, शांत विश्रांतीत मृदू झालेल्या इच्छेची, आणि योग्य वेळ आल्यावरच उघडणाऱ्या दाराची कथा आहे. ती संयम आणि योग्य वेळेवरच्या विश्वासाबद्दल हळुवारपणे बोलते.