Puranas · सणाची गोष्ट
पर्वताची कन्या
राजा हिमवान आणि राणी मेना यांना मुलीची ओढ आहे, आणि मेना रोज सकाळी प्रार्थना करते. जगन्माता त्यांचे बाळ म्हणून जन्म घेण्याचे वचन देते.
गोष्टीचे तात्पर्य: प्रेमातून आणि संयमी प्रार्थनेतून जन्मलेले बाळ हा एक मौल्यवान आशीर्वाद आहे.
या गोष्टीत
- पात्रे
- राणी मेना, राजा हिमवान, शैलपुत्री (पार्वती)
- मूळ ग्रंथ
- पुराणे
- वाचनाचा वेळ
- 4 मिनिटे (मोठ्याने वाचताना)
3 मिनिटे वाचन · गर्भारपण आणि 3–8 वर्षांची मुले
स्रोत: पुराणे · पारंपरिक पुनर्कथन
या गोष्टीमागे
पौराणिक परंपरेत जगन्माता हिमालयाचा राजा हिमवान आणि राणी मेना यांची कन्या म्हणून जन्म घेते, आणि तिचे नाव पार्वती, म्हणजे पर्वताची, ठेवले जाते. शैलपुत्री म्हणून ती नवरात्रीत पूजल्या जाणाऱ्या नऊ रूपांपैकी पहिले रूप आहे, आणि भारतभर घरांत व मंदिरांत पहिल्या रात्री तिची पूजा होते. पार्वतीच्या जीवनाच्या अनेक कथा तिच्या पुढच्या शिवभक्तीवर भर देतात; ही गोष्ट मात्र तिच्या आगमनापूर्वीची ओढ, वाट पाहण्याचे आनंदी महिने आणि तिला पहिल्यांदा कुशीत घेण्याचा क्षण यांवर रेंगाळते. म्हणूनच ती गर्भावस्थेत विशेष योग्य वाचनकथा आहे, जी कुटुंबाच्या स्वतःच्या आशेचे आणि स्वागताचे प्रतिबिंब दाखवते.
राणी मेनाची संयमी ओढ आणि आनंद, तुम्ही बाळाची वाट पाहताना तुमच्याच भावनांसारखे आहेत. ही गोष्ट प्रत्येक बाळाला आतुरतेने वाट पाहिलेला आशीर्वाद मानते.
त्याचा अर्थच आहे पर्वताची कन्या.
राजा हिमवान हिमालय पर्वतांचा सौम्य राजा होता, उंच आणि बलवान, आणि त्याची दाढी त्याच्या शिखरांवरच्या बर्फासारखी पांढरी होती. खूप वर्षांपूर्वी तो ढगांमध्ये उंचावर, चमकणाऱ्या दगडाच्या महालात आपली प्रेमळ पत्नी राणी मेना हिच्यासोबत राहत होता. मेनाचे डोळे प्रेमळ आणि काळेभोर होते, आवाज मऊ होता, आणि डोंगरउतारांवरच्या प्रत्येक फुलाची आणि पक्ष्याची ती काळजी घेत असे.
राजा आणि राणी एकत्र आनंदी होते, पण त्यांच्या मनात एक शांत इच्छा होती. त्यांना एका मुलीची ओढ होती. रोज सकाळी राणी मेना एका धबधब्याजवळच्या छोट्या देवळात चालत जायची आणि जगन्मातेची, संपूर्ण जगाची काळजी घेणाऱ्या महान देवीची, प्रार्थना करायची. "आई," ती कुजबुजायची, "आम्हाला प्रेम करण्यासाठी एक मुलगी दे."
जगन्मातेने मेनाची कोमल प्रार्थना ऐकली. राणीच्या शुद्ध, संयमी मनाने ती हेलावली. "मी स्वतः तुझ्याकडे येईन," ती देवदार वृक्षांतून वाहणाऱ्या वाऱ्यासारख्या आवाजात हळूच म्हणाली. "मी तुझी मुलगी म्हणून जन्म घेईन, आणि सारा पर्वत माझे घर असेल."
लवकरच राणी मेनाला कळले की तिच्या पोटात एक बाळ वाढत आहे. पर्वतांचे सारे राज्य आनंदाने भरून गेले. उन्हात बर्फ अधिक चमकू लागला. खडकांवरून उड्या घेणाऱ्या नद्या अधिक गोड गाणे गाऊ लागल्या. उंचावरच्या थंड कुरणांतही रानफुले फुलली, आणि पक्ष्यांनी महालाच्या खिडक्यांजवळ घरटी बांधली, जणू त्यांना राणीच्या जवळ राहायचे होते.
राजा हिमवान रोज संध्याकाळी मेनाचा हात धरून तिच्याजवळ बसायचा. तो तिला पर्वतशिखरांच्या, खोल हिरव्या दऱ्यांच्या आणि चंदेरी तलावांच्या गोष्टी सांगायचा. "आपले बाळ या कुरणांत धावेल," तो हसून म्हणायचा. "ती स्वच्छ झऱ्यांचे पाणी पिईल आणि गरुडांना उडताना पाहील." मेना हळूच हसायची आणि आपल्या गोल पोटावर हात ठेवायची.
शेवटी एका उजळ, शांत सकाळी बाळाचा जन्म झाला. ती गुलाबी गालांची, मऊ काळ्या कुरळ्या केसांची आणि ताऱ्यांसारख्या चमकणाऱ्या डोळ्यांची एक छोटी मुलगी होती. तिने पहिला लहानसा टाहो फोडला तेव्हा आकाशातून फुलांच्या पाकळ्यांचा हळुवार वर्षाव झाला. पर्वतांचे वारे अंगाई गुणगुणू लागले, आणि नद्या सूर्यप्रकाशात चमकू लागल्या.
राणी मेनाने आपल्या मुलीला जवळ धरले आणि आनंदाश्रू ढाळले. राजा हिमवानने वाकून बाळाच्या कपाळाचे चुंबन घेतले. "आपण हिला शैलपुत्री म्हणू, पर्वताची कन्या," तो प्रेमाने मऊ झालेल्या खोल आवाजात म्हणाला. "हो, त्याचा अर्थच आहे पर्वताची कन्या." बाळाने आपली छोटीशी बोटे वडिलांच्या मोठ्या अंगठ्याभोवती गुंडाळली आणि सोडलीच नाहीत.
त्या बाळाला पार्वती असेही म्हणत, म्हणजे पर्वतांवरची. ती मोठी होत गेली तशी प्रकाशाने आणि आनंदाने भरलेली होती. ती देवदार वृक्षांमध्ये खेळायची आणि हरणांशी आणि पहाडी शेळ्यांशी मैत्री करायची. ती आईसाठी रानफुले वेचायची आणि बर्फाळ शिखरांना गुलाबी-सोनेरी करणारा सूर्यास्त पाहायला वडिलांच्या मांडीवर बसायची.
छोट्या पार्वतीला भेटणाऱ्या प्रत्येकाला शांत आणि आनंदी वाटायचे. गावातल्या मुलांना तिच्याशी खेळायला आवडायचे, आणि ती जवळून गेली की म्हातारे मेंढपाळ हसायचे. ती प्रत्येक जीवाशी कोमलपणे वागायची. एखाद्या छोट्या पक्ष्याचा पंख दुखावला, तेव्हा तो पुन्हा उडायला तयार होईपर्यंत तिने त्याला आपल्या हातांत जपून धरले.
राणी मेना अनेकदा आपल्या मुलीकडे पाहायची आणि तिचे मन भरून यायचे. "तू माझ्या सगळ्या प्रार्थनांचे उत्तर आहेस," रात्री पार्वतीचे लांब केस विंचरताना ती कुजबुजायची. "या पर्वताला मिळालेला तू सगळ्यात मोठा आशीर्वाद आहेस." आणि पार्वती आईला घट्ट मिठी मारून तिच्या कुशीत झोपी जायची.
पुढे अनेक वर्षांनी शैलपुत्री मोठी होऊन भगवान शिवांची पत्नी आणि गणेश व कार्तिकेय यांची आई होणार होती. आजही नवरात्रीच्या, जगन्मातेच्या नऊ रात्रींच्या सणाच्या, अगदी पहिल्या रात्री लोक तिला सर्वप्रथम शैलपुत्री म्हणून पूजतात. शांत आणि बलवान, सौम्य पांढऱ्या नंदीवर बसलेली, पर्वताची लाडकी कन्या म्हणून ते तिची आठवण करतात.
त्या रात्री हिमालयाच्या महालात बर्फाळ शिखरांवर चंद्र उगवला. राणी मेनाने आपल्या छोट्या मुलीला मऊ लोकरीच्या पाळण्यात झुलवले. राजा हिमवान त्यांच्याजवळ बसून एक शांत पहाडी गाणे गुणगुणत होता.
बाळा, तूही शैलपुत्रीसारखाच आतुरतेने वाट पाहिलेला आशीर्वाद आहेस. आम्ही उघड्या बाहूंनी तुझी वाट पाहतो आहोत. आमचे प्रेम पर्वतांसारखे स्थिर आहे, आणि तुझ्यासाठी ते कायम बळकट राहील.
पुराण मधील आणखी
बाळासोबत विचार करा
तुमचे बाळ जन्मेल त्या रात्री तुम्हाला त्याच्या कानात काय कुजबुजायला आवडेल?
संकल्प: माझे बाळ आतुरतेने वाट पाहिलेला आशीर्वाद आहे, आणि मी स्थिर प्रेमाने त्याचे स्वागत करते.
पात्रे
- राणी मेना
- — संयमी, प्रार्थनाशील मनाची प्रेमळ आई.
- राजा हिमवान
- — आपल्या बाळाची स्वप्ने पाहणारा सौम्य पर्वतराज.
- शैलपुत्री (पार्वती)
- — आतुरतेने वाट पाहिलेली पर्वताची कन्या.
बोध
प्रेमातून आणि संयमी प्रार्थनेतून जन्मलेले बाळ हा एक मौल्यवान आशीर्वाद आहे.
तुमच्या बाळाला काय सांगावे
बाळा, तू आतुरतेने वाट पाहिलेला आशीर्वाद आहेस. तुझ्यावरचे आमचे प्रेम पर्वतांसारखे स्थिर आहे.
मोठे झाल्यावर त्यांना विचारा
छोट्या पार्वतीला पर्वतांमध्ये काय करायला आवडत असेल, असे तुला वाटते?
स्रोत: हिमवान आणि मेना यांच्या पोटी पार्वतीच्या जन्माची पौराणिक परंपरा; नवरात्रीतील शैलपुत्री पूजा
या गोष्टीचा भाव दिवसभर सोबत ठेवण्यासाठी गर्भ संवाद — बाळाशी गप्पा करून पाहा आणि गर्भावस्था आहार तक्ता वाचा.
संबंधित गोष्टी
- कृष्ण आणि कुब्जेची चंदनाची भेट · दिवस 193
तेच मूल्य
भागवत पुराणातली परंपरा सांगते की कृष्णाचा कुब्जेबद्दलचा प्रेमळपणा दाखवतो, खऱ्या अर्थाने पाहिलं जाणं माणसाला कसं उभारी देतं. आईच्या शांततेवरील संशोधन सुचवतं की आपल्याकडे लक्ष दिलं जातं आणि आपलं कौतुक होतं ही भावना आईचा मूड आणि आत्मविश्वास वाढवू शकते.
वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न
पर्वताची कन्या ही गोष्ट काय शिकवते?
राणी मेनाची संयमी ओढ आणि आनंद, तुम्ही बाळाची वाट पाहताना तुमच्याच भावनांसारखे आहेत. ही गोष्ट प्रत्येक बाळाला आतुरतेने वाट पाहिलेला आशीर्वाद मानते.