Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Puranas · દિવસ 258 · અઠવાડિયું 37

ગણેશની માતાપિતાની પ્રદક્ષિણા

નારદ કૈલાસ પર જ્ઞાનનું સોનેરી ફળ લાવે છે. કાર્તિકેય પોતાના મોર પર જગતની ફરતે ઊડે છે.

વાર્તાની શીખ: માતાપિતાનો પ્રેમ જ આપણું આખું જગત છે.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
ગણેશ, કાર્તિકેય, શિવ અને પાર્વતી
સ્રોત ગ્રંથ
પુરાણો
વાંચન સમય
5 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

દિવસ 258 એક નજરે

અઠવાડિયું
અઠવાડિયું 37 · 7 માંથી દિવસ 6
ત્રિમાસિક
ત્રિમાસિક 3
આ અઠવાડિયે બાળક
બાળક હવે 'અર્લી ટર્મ' ગણાય છે. ચૂસવાનો, શ્વાસ લેવાનો અને પકડવાનો અભ્યાસ કરે છે. અઠવાડિયું 37: બાળકનો વિકાસ

પુરાણો કહે છે કે ગણેશે ફળ જીતવા માતાપિતાની પ્રદક્ષિણા કરી, અને પરંપરા તેને એ શિક્ષણ માને છે કે માતાપિતા બાળકનું પહેલું જગત છે. તે બાળકની રાહ જોતાં માતાપિતાને પોતે જે સ્થાન લેવાનાં છે તેનો કોમળ અહેસાસ આપે છે. માતાની શાંતિ વિશેનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે પ્રિયજનો સાથે જોડાણની લાગણી શરીરને શાંત થવામાં મદદ કરી શકે છે.

જે પ્રેમે મને ઘડ્યો, તે સિવાય જગત બીજું શું છે?

કૈલાસ પર્વત પર સૂર્યોદય વખતે બરફ ગુલાબી ઝળહળે છે, અને તારા એટલા પાસે લાગે છે કે જાણે અડી શકાય. ત્યાં ભગવાન શિવ અને દેવી પાર્વતી પોતાના બે દીકરાઓ સાથે રહેતાં.

મોટો દીકરો કાર્તિકેય હતો. તે ચપળ અને તેજસ્વી હતો, અને રત્નો જેવાં પીંછાંવાળા એક ભવ્ય મોર પર સવારી કરતો. નાનો દીકરો ગણેશ હતો. તે ગોળમટોળ અને આનંદી હતો, કોમળ હાથીના મુખ અને મોટા, વિચારશીલ કાનવાળો. તેનો સાથી મૂષક નામનો એક નાનકડો ઉંદર હતો.

એક બપોરે નારદ મુનિ મળવા આવ્યા. તેમના હાથમાં એક સોનેરી ફળ હતું. તે નાનકડા સૂરજ જેવું ચમકતું હતું.

"આ મહાન જ્ઞાનનું ફળ છે," નારદે કહ્યું. "પણ તેને કાપી શકાય નહીં. તે ફક્ત એકને જ મળી શકે."

બંને ભાઈઓએ ફળ સામે જોયું, અને પછી એકબીજા સામે.

પાર્વતી હસ્યાં. "તો ચાલો, એક મૈત્રીભરી હરીફાઈ કરીએ," તેમણે કહ્યું. "જે આખા જગતની ત્રણ વાર પ્રદક્ષિણા કરીને સૌથી પહેલાં પાછો આવશે, તેને ફળ મળશે."

કાર્તિકેય તરત ઊછળીને ઊભો થયો. "ચંદ્ર ઊગે તે પહેલાં હું પાછો આવી જઈશ!" તે બોલ્યો. તે પોતાના મોર પર કૂદ્યો, અને ચમકતાં પીંછાંના ફરફરાટ સાથે તેઓ આકાશમાં ઊડી ગયા.

ગણેશે નીચે મૂષક સામે જોયું. મૂષકે ઉપર ગણેશ સામે જોયું. મૂષક ખૂબ વફાદાર ઉંદર હતો, પણ તે ખૂબ નાનો પણ હતો.

"અરે રે," મૂષક ચૂં ચૂં કરતો બોલ્યો. "જગત તો કેટલું મોટું છે, અને મારા પગ કેટલા નાના."

ગણેશે તેને હળવેથી થપથપાવ્યો. "ચિંતા ન કર, દોસ્ત. મને વિચારવા દે."

તેઓ એક લીસા પથ્થર પર બેઠા અને આંખો બંધ કરી. પર્વત પરથી પવનની લહેર પસાર થઈ. નીચે ક્યાંક દૂર એક પંખી ગાતું હતું. ગણેશ વિચારતા રહ્યા, વિચારતા રહ્યા, વિચારતા રહ્યા.

"ખરેખર જગત શું છે?" તેમને થયું. "શું તે પર્વતો, નદીઓ અને સમુદ્રો છે? નગરો અને જંગલો? કે પછી બીજું કંઈક?"

તેમણે આંખો ખોલીને પોતાનાં માતા અને પિતા સામે જોયું. તેઓ એક વૃક્ષ નીચે સાથે બેઠાં હતાં, પ્રેમથી તેમને જોતાં. પાર્વતીનો હાથ શિવના હાથ પર હતો.

અને અચાનક ગણેશને સમજાઈ ગયું.

તેઓ ઊભા થયા, ઘૂંટણ પરથી ધૂળ ખંખેરી અને હાથ જોડ્યા. પછી ધીમે ધીમે, કાળજીથી, તેઓ પોતાનાં માતાપિતાની ફરતે ગોળ ચાલવા લાગ્યા. મૂષક તેમની બાજુમાં દોડતો રહ્યો.

એક વાર ફરતે. ગણેશનાં પગલાં કોમળ અને સ્થિર હતાં.

બે વાર ફરતે. તેમણે આભારનું એક ધીમું ગીત ગણગણ્યું.

ત્રણ વાર ફરતે. તેઓ તેમની સામે અટક્યા અને માથું નમાવ્યું.

શિવે હસતાં હસતાં ભવાં ઊંચાં કર્યાં. "મારા દીકરા, તેં તો પર્વત છોડ્યો જ નથી. તેં અમારી પ્રદક્ષિણા કેમ કરી?"

ગણેશે ઉપર જોયું, તેમની આંખો ચમકતી હતી. "કારણ કે તમે જ મારું આખું જગત છો," તેમણે સાદી રીતે કહ્યું. "હું જે કંઈ છું, તેની શરૂઆત તમારાથી થઈ. હું જે કંઈ જાણું છું, તે તમે મને શીખવ્યું. જ્યારે જ્યારે મને ડર લાગ્યો, તમે મને પકડી રાખ્યો. જે પ્રેમે મને ઘડ્યો, તે સિવાય જગત બીજું શું છે?"

પાર્વતીની આંખો આનંદનાં આંસુથી ભરાઈ આવી. તેમણે હાથ લંબાવીને ગણેશના ગોળ ગાલ પોતાના હાથમાં લીધા.

"મારા વહાલા," તેમણે ધીમેથી કહ્યું. "તેં ખૂબ ઊંડી વાત સમજી લીધી છે. બાળકનું પહેલું જગત એ લોકો છે જે તેને પ્રેમ કરે છે." અને તેમણે સોનેરી ફળ તેમના હાથમાં મૂક્યું.

ત્યારે જ પવનનો સુસવાટો આવ્યો અને રંગોનો ઝબકારો થયો. કાર્તિકેય પોતાના મોર સાથે ઊતર્યો, થોડો હાંફતો અને ખૂબ ગર્વથી. "મેં કરી બતાવ્યું! આખા જગતની ત્રણ વાર પ્રદક્ષિણા!"

પછી તેણે ગણેશને માના ખોળામાં ખુશીથી બેઠેલા, સોનેરી ફળ પકડેલા જોયા.

કાર્તિકેયે આંખો પટપટાવી. "પણ કેવી રીતે?"

શિવ પ્રેમથી હસ્યા અને સમજાવ્યું. કાર્તિકેયે સાંભળ્યું, અને ધીમે ધીમે તેનો ચહેરો કોમળ થયો. તે પોતાના ભાઈની બાજુમાં બેસી ગયો.

"દીકરા, તું ખૂબ દૂર સુધી ગયો," કાર્તિકેયના વાળમાં હાથ ફેરવતાં પાર્વતીએ કહ્યું. "એ હિંમતભર્યું અને અદ્ભુત હતું. અને ગણેશ ખૂબ ઊંડે સુધી ગયો. પ્રેમ જ સૌથી વિશાળ યાત્રા છે. બંને યાત્રાઓ મહત્ત્વની છે."

ગણેશે ફળ આગળ ધર્યું. "લે, ભાઈ. જ્ઞાન વહેંચવાથી વધુ મીઠું લાગે છે."

કાર્તિકેય હસ્યો, અને બંને ભાઈઓ એકબીજાને અઢેલીને બેઠા.

સૂરજ બરફીલાં શિખરો પાછળ સરકી ગયો. આકાશ જાંબલી થયું, પછી ઘેરું વાદળી. તારા એક પછી એક દેખાવા લાગ્યા, જાણે નાનકડા દીવા પ્રગટતા હોય.

પરિવાર પર્વત પર એકબીજાની પાસે બેઠો. મોરે પોતાની ચમકતી પૂંછડી સંકેલી. મૂષક ગણેશના ખોળામાં ગોળ વળીને ખૂબ ધીમેથી નસકોરાં બોલાવવા લાગ્યો. અને ગણેશ, પોતાની મા અને ભાઈની વચ્ચે હૂંફમાં, કૈલાસ પરના તારાઓ તરફ જોતા રહ્યા અને તેમને લાગ્યું કે તેઓ બરાબર ત્યાં જ છે જ્યાંથી આખું જગત શરૂ થાય છે.

નાનકડા, અમે તારું આખું જગત બનવાની અને પ્રેમથી તારી પ્રદક્ષિણા કરવાની તૈયારી કરી રહ્યાં છીએ.

આગળની વાર્તા વાંચો →ગિરિજાત્મજ, લેણ્યાદ્રિનું બાળક

પુરાણ માંથી વધુ

3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: પુરાણો · પરંપરાગત પુનઃકથન

આ વાર્તા પાછળ

જ્ઞાનના ફળ માટે ગણેશ અને કાર્તિકેય વચ્ચેની હરીફાઈ સૌથી પ્રિય પૌરાણિક કથાઓમાંની એક છે, જે શિવપુરાણ પરંપરા સાથે જોડાયેલી છે અને ઘણાં પ્રાદેશિક રૂપોમાં કહેવાય છે. તમિલનાડુમાં તે પલની સાથે જોડાયેલી છે, જ્યાં હરીફાઈ પછી મુરુગન ગયા હોવાનું કહેવાય છે, અને પરિવારો પ્રદક્ષિણા સમજાવતી વખતે ઘણી વાર ગણેશની માતાપિતાની પ્રદક્ષિણા યાદ કરે છે. આ કથન તેના કોમળ અંતથી અલગ તરી આવે છે: પાર્વતી બંને દીકરાઓનું સન્માન કરે છે, કહે છે કે એક દૂર સુધી ગયો અને બીજો ઊંડે સુધી, અને ગણેશ ઇનામ પોતાની પાસે રાખવાને બદલે ભાઈ સાથે ફળ વહેંચે છે. તેમના ખોળામાં નસકોરાં બોલાવતો નાનકડો મૂષક રમૂજ ઉમેરે છે. ભાવિ માતાપિતા માટે, આ અનુભવવાની સુંદર રીત છે કે તમે અત્યારથી જ કોઈકનું આખું જગત બની રહ્યાં છો.

પ્રદક્ષિણા — દેવતા, પવિત્ર વૃક્ષ કે પોતાનાં માતાપિતાની પણ આસપાસ જમણી તરફથી ફરવું — આજે પણ ભારતીય પૂજાનો ભાગ છે, અને ઘણા પરિવારો આ જ વાર્તાને ધ્યાનમાં રાખીને બાળકોને જન્મદિવસ અને તહેવારોએ માતાપિતાને પ્રણામ કરવા કહે છે. તમિલ પરંપરામાં પુરસ્કાર એક સોનેરી કેરી છે, 'જ્ઞાનનું ફળ', અને તમિલનાડુનાં છ અરુપડૈ વીડુ મંદિરોમાં પૂજાતા મુરુગન થાઈપૂસમ પર મોટી ભક્તિથી ઊજવાય છે. મહારાષ્ટ્ર અને કર્ણાટકમાં દોડમાં ગણેશની ચતુરાઈ ગણેશ ચતુર્થીની સભાઓની પ્રિય કથા છે. ભાવિ માતા માટે ગણેશનો જવાબ એ યાદ કરવાની મીઠી રીત છે કે નાના બાળક માટે માતાપિતા જ આખું વિશ્વ છે.

બાળક સાથે વિચારો

તમારા જીવનમાં કોઈ ક્ષણે કોણ તમારું 'આખું જગત' રહ્યું છે, અને તેમણે એ કેવી રીતે બતાવ્યું?

સંકલ્પ: હું મારા બાળકનું પહેલું ઘર છું, અને અમારું બંધન પ્રેમનું આખું જગત છે.

આશીર્વાદ: આ નાનકડું જીવ વિચારશીલ મન અને પ્રેમાળ હૃદય સાથે મોટું થાય, અને જે લોકો તેનું જગત છે તેમનું સદા સન્માન કરે.

પાત્રો

ગણેશ
— માતાપિતાના પ્રેમમાં જગત શોધતા વિચારશીલ નાનકડા દેવ.
કાર્તિકેય
— ભવ્ય મોર પર સવાર તેમનો હિંમતવાન, ઝડપી ભાઈ.
શિવ અને પાર્વતી
— આનંદનાં આંસુથી ભીંજાતી આંખોવાળાં પ્રેમાળ માતાપિતા.

બોધ

માતાપિતાનો પ્રેમ જ આપણું આખું જગત છે.

તમારા બાળકને શું કહેવું

મારા નાનકડા, તું અત્યારથી જ મારું આખું જગત છે. અમે જે કંઈ છીએ, તે તારી સાથે વહેંચીએ છીએ.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

ગણેશે પોતાનાં માતા અને પિતાની પ્રદક્ષિણા કેમ કરી?

સ્રોત: પૌરાણિક પરંપરા (ગણેશ અને કાર્તિકેયની ફળકથા, શિવપુરાણ પરંપરા)

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા ગાયત્રી મંત્રનો જાપ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 37મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

ગણેશની માતાપિતાની પ્રદક્ષિણા વાર્તા શું શીખવે છે?

પુરાણો કહે છે કે ગણેશે ફળ જીતવા માતાપિતાની પ્રદક્ષિણા કરી, અને પરંપરા તેને એ શિક્ષણ માને છે કે માતાપિતા બાળકનું પહેલું જગત છે. તે બાળકની રાહ જોતાં માતાપિતાને પોતે જે સ્થાન લેવાનાં છે તેનો કોમળ અહેસાસ આપે છે. માતાની શાંતિ વિશેનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે પ્રિયજનો સાથે જોડાણની લાગણી શરીરને શાંત થવામાં…

ગણેશની માતાપિતાની પ્રદક્ષિણા ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?

આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 37 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंमराठीत वाचा

કોઈ સગર્ભાને મોકલો