Folk Tale · દિવસ 118 · અઠવાડિયું 17
ઓણમમાં મહાબલિ ઘરે આવે છે
કેરળમાં તિરુવોણમની સવારે નાની મીનુ વહેલી જાગે છે. પરિવાર ફૂલોનું પૂક્કલમ અને મોટી મિજબાની તૈયાર કરે છે.
વાર્તાની શીખ: જ્યારે બધા સરખા હોય અને બધાની કાળજી લેવાય, ત્યારે સારા રાજાને પ્રેમથી યાદ કરાય છે.
આ વાર્તામાં
- પાત્રો
- મીનુ, રાજા મહાબલિ (માવેલી), દાદી
- સ્રોત ગ્રંથ
- કેરળની ઓણમ લોકપરંપરા (માવેલીનાં લોકગીતો)
- વાંચન સમય
- 4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)
દિવસ 118 એક નજરે
- અઠવાડિયું
- અઠવાડિયું 17 · 7 માંથી દિવસ 6
- ત્રિમાસિક
- ત્રિમાસિક 2
- આ અઠવાડિયે બાળક
- શરીરમાં ચરબી જમા થવા લાગે છે. હાડપિંજર કાર્ટિલેજમાંથી હાડકામાં બદલાઈ રહ્યું છે. અઠવાડિયું 17: બાળકનો વિકાસ
- આજની વાર્તા
- ઓણમમાં મહાબલિ ઘરે આવે છે
- મંત્ર
- ગાયત્રી મંત્ર
- ગર્ભ સંવાદ
- આ અઠવાડિયે બાળક સાથે વાત કરો
ઓણમ મહાબલિની યાદ ઉજવે છે, જે ન્યાય અને ઉદારતા માટે યાદ કરાતા રાજા છે, અને પરંપરા કહે છે કે તે દર વર્ષે પોતાના લોકોને સંતોષી જોવા પાછા આવે છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધન સૂચવે છે કે પારિવારિક રીતરિવાજો અને સાથે જમવું લોકોને સલામતી અને જોડાણ અનુભવવામાં મદદ કરે છે, અને એ જ ઓણમનું હૃદય છે.
તે હાસ્યમાં આવે છે. તે વહેંચવામાં આવે છે.
"અમ્મા, આજે છે? માવેલી આજે આવવાના છે?"
મીનુ કાગડા જાગે તે પહેલાં જાગી ગઈ હતી. તે કેરળના એક ગામમાં રહેતી, જ્યાં નારિયેળીનાં ઝાડ ઝૂલે છે અને નદીઓ ચાંદીની રિબનની જેમ ચમકે છે, અને આજે તિરુવોણમ હતો, ઓણમનો સૌથી મહત્ત્વનો દિવસ.
તેની મા હસી. "આવવાના છે, મારી વહાલી. પણ પહેલાં આપણે ઘર તૈયાર કરવું પડશે."
કેરળના લોકો રાજા મહાબલિને પ્રેમથી માવેલી કહે છે. જૂનાં લોકગીતો કહે છે કે ઘણા સમય પહેલાં તે આ ભૂમિ પર રાજ કરતા, અને તેમના સમયમાં બધા સરખા હતા. કોઈ ભૂખ્યું નહોતું. કોઈ જૂઠું બોલતું નહીં. કોઈ ડરતું નહીં. બાળકો ખેતરોમાં સલામત રમતાં. દાદા-દાદી ઝાડ નીચે વાર્તાઓ કહેતાં. દરેક ઘરમાં વાસણમાં ચોખા અને રાત્રે ઝળહળતો દીવો રહેતો.
પણ એક દિવસ, ભગવાન વિષ્ણુની એક મોટી યોજનાના ભાગરૂપે, મહાબલિએ પોતાનું રાજ્ય છોડીને નીચેની એક દૂરની દુનિયામાં રહેવા જવું પડ્યું. જતાં પહેલાં તેમણે એક ઇચ્છા કરી.
"મને વર્ષમાં એક વાર મારા લોકોને મળવા પાછા આવવા દો," તેમણે કહ્યું. "હું ફક્ત એટલું જોવા માગું છું કે તેઓ ખુશ છે."
તેમની ઇચ્છા પૂરી થઈ. પ્રેમ હંમેશાં ઘરનો રસ્તો શોધી લે છે. એટલે દર વર્ષે, ચિંગમ મહિનામાં, જ્યારે ચોમાસું નરમ પડે અને ધરતી તાજી અને લીલી હોય, ત્યારે કેરળ એક ખૂબ ખાસ મહેમાન માટે તૈયાર થાય છે.
મીનુનાં દાદીએ આંગણું સાફ અને સુંવાળું થાય ત્યાં સુધી વાળ્યું. તેના પપ્પાએ બારણા પર આંબાનાં લીલાં પાન લટકાવ્યાં. તેનો ભાઈ ફૂલ ભેગાં કરવા દોડ્યો.
પછી આવ્યો મીનુનો સૌથી ગમતો ભાગ, પૂક્કલમ. જમીન પર પરિવારે ફૂલોની એક મોટી ગોળ રંગોળી બનાવી. તેમણે પીળા ગલગોટા અને નારંગી સેવંતી, નાનાં સફેદ થુમ્બા ફૂલ, જાંબલી પાંખડીઓ અને ચમકતાં લીલાં પાન વાપર્યાં. મીનુએ દરેક પાંખડી ધ્યાનથી મૂકી, વર્તુળે વર્તુળે, સૂરજનાં વલયોની જેમ.
"માવેલી આ જોશે?" તેણે પૂછ્યું.
"જોશે," દાદીએ કહ્યું. "તે દરેક પૂક્કલમ જુએ છે અને હસે છે. દયાને વર્ષો વર્ષ ફૂલોથી યાદ કરાય છે."
મીનુની માએ ફૂલોની વચ્ચે માટીની એક નાની મૂર્તિ મૂકી. "જેથી તેમને ખબર પડે કે તેમનું સ્વાગત છે," તેણે કહ્યું. મીનુએ ઉપર છેલ્લો એક ગલગોટો મૂક્યો, નાનકડા સોનેરી મુગટ જેવો.
નીચે નદી પાસે, વળેલા આગળના ભાગવાળી લાંબી સર્પ-નૌકાઓ પાણી પર સરકતી. હલેસાં મારનારા સાથે ગાતા, તાલમાં હલેસાં છપછપ કરતા. મોટાં ઝાડની ડાળીઓ પર હીંચકા લટકતા, અને બાળકો આકાશમાં હસતાં ઊંચે ઝૂલતાં.
મીનુનાં દાદીએ ઓણમનું એક જૂનું ગીત ગાવાનું શરૂ કર્યું, "માવેલી નાડુ વાણીડુમ કાલમ," એ દિવસો વિશે જ્યારે બધા લોકો એક પરિવારની જેમ, ખુશ અને પ્રામાણિક, રહેતા. મીનુને હજી બધા શબ્દો આવડતા નહોતા, પણ તે સાથે ગણગણતી.
બપોરે આખો પરિવાર જમીન પર હારમાં બેઠો. દરેકની સામે કેળનું એક મોટું લીલું પાન હતું. આ હતું સદ્યા, ઓણમની મિજબાની.
એક પછી એક વાનગીઓ આવી. ખારી કેળાની વેફર. મીઠી શર્કરા વરટ્ટી. લાલ અથાણું અને ઠંડું દહીં. શાકભાજી અને નારિયેળથી ભરેલું અવિયલ. ગરમ અને ખટમીઠો સાંભાર. ઢગલો કરેલો પોચો ભાત. અને છેલ્લે, ગોળ અને નારિયેળના દૂધથી બનેલો સોનેરી, મલાઈદાર મીઠો પાયસમ.
મીનુએ આંગળીઓથી, ધીમે ધીમે અને આનંદથી ખાધું. "આ વર્ષનો સૌથી સરસ દિવસ છે," તેણે કહ્યું.
સાંજ પડી ત્યારે દીવા પ્રગટાવાયા. આંગણામાં પૂક્કલમ ઝળહળતું. હવામાં ફૂલો અને નારિયેળના તેલની સુગંધ હતી.
મીનુ દાદી સાથે ઉંબરે બેઠી. "અમ્મમ્મા, માવેલી અત્યારે અહીં છે?"
દાદીએ ચારે બાજુના ખીલેલા ચહેરાઓ તરફ આંગળી ચીંધી. પડોશીઓ મીઠાઈ વહેંચતા હતા. પિતરાઈઓ ગાતા હતા. બધા સાથે હતા.
"તે અહીં છે," તેમણે ધીમેથી કહ્યું. "તે હાસ્યમાં આવે છે. તે વહેંચવામાં આવે છે. તે જુએ છે કે તેમના લોકો ખુશ છે, અને એનાથી તે પણ ખુશ થાય છે. ખુશ ઘર જ સૌથી સુંદર સ્વાગત છે."
મીનુએ દાદીના ખભા પર માથું ટેકવ્યું. તેણે કલ્પના કરી કે પ્રેમાળ સ્મિતવાળા એક કોમળ રાજા દરેક ઘર પાસેથી પસાર થાય છે, દરેક ફૂલ-રંગોળી જુએ છે. "આવવા માટે આભાર, માવેલી," તેણે કહ્યું. "આવતા વર્ષે પાછા આવજો."
કેરળ પર તારા ઊગ્યા. હૂંફાળા પવનમાં નારિયેળી ઝૂલી. આંગણામાં પૂક્કલમ શાંત અને ચમકતું પડ્યું હતું, વચ્ચે એક સોનેરી ગલગોટાનો મુગટ.
નાનકડા, એક દિવસ તું પણ તારા પરિવાર સાથે કેળનાં પાનની હારમાં બેસીશ, અને અમે દર વર્ષે તારું સૌથી ખુશ મહેમાનની જેમ સ્વાગત કરીશું.
લોકકથા માંથી વધુ
3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો
સ્રોત: લોક પરંપરાની વાર્તા
આ વાર્તા પાછળ
કેરળનો લણણીનો તહેવાર ઓણમ માવેલી, એટલે કે રાજા મહાબલિના ઘરે પાછા ફરવા પર કેન્દ્રિત છે, જેમને 'માવેલી નાડુ વાણીડુમ કાલમ' જેવાં લોકગીતોમાં એવી ભૂમિના રાજા તરીકે યાદ કરાય છે જ્યાં બધા સરખા હતા અને કોઈ ભૂખ્યું નહોતું. તિરુવોણમે પરિવારો ફૂલોનું પૂક્કલમ બનાવે છે, કેળનાં પાન પર સદ્યા જમે છે, ઝાડના હીંચકે ઝૂલે છે, અને બેકવોટર્સ પર સર્પ-નૌકાઓની હરીફાઈ જુએ છે. રાજાના જવાની વાત ફરી કહેવાને બદલે, આ કોમળ વાર્તા મીનુ નામની નાની છોકરીને તહેવારના એક દિવસમાં અનુસરે છે, પહેલા ફૂલ-વર્તુળથી સાંજના દીવા સુધી, અને તેનાં દાદી સમજાવે છે કે માવેલી હાસ્ય અને વહેંચણીમાં આવે છે. ગર્ભાવસ્થામાં આ એક નવા બાળકના સ્વાગત માટે રાહ જોતી પારિવારિક પરંપરાનું ચિત્ર છે.
બાળક સાથે વિચારો
કઈ પારિવારિક પરંપરા તમે એક દિવસ તમારા નાનકડા સાથે વહેંચવા માગો છો?
સંકલ્પ: મારું ઘર અને મારું હૃદય એક વહાલા મહેમાનના સ્વાગત માટે તૈયાર થઈ રહ્યાં છે.
આશીર્વાદ: તમારું હૃદય શાંત રહે, તમારી યાત્રા આનંદમય રહે, અને તમારું બાળક સુંદર ગુણોથી ભરેલું રહે.
પાત્રો
- મીનુ
- — ઉત્સાહી છોકરી, જે ફૂલ-રંગોળી બનાવવામાં મદદ કરે છે.
- રાજા મહાબલિ (માવેલી)
- — એક વહાલા રાજા, જે વર્ષમાં એક વાર પોતાના લોકોને મળવા આવે છે.
- દાદી
- — તે ઓણમની જૂની પરંપરાઓ જીવંત રાખે છે.
બોધ
જ્યારે બધા સરખા હોય અને બધાની કાળજી લેવાય, ત્યારે સારા રાજાને પ્રેમથી યાદ કરાય છે.
તમારા બાળકને શું કહેવું
નાનકડા, આપણું ઘર હંમેશાં ફૂલો અને પ્રેમથી તારું સ્વાગત કરવા તૈયાર રહેશે.
મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો
તું તારા પૂક્કલમમાં કયાં ફૂલ મૂકીશ?
સ્રોત: કેરળની ઓણમ લોકપરંપરા (માવેલીનાં લોકગીતો)
આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા ગર્ભ સંવાદ — બાળક સાથે વાતો અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 17મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.
વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો
ઓણમમાં મહાબલિ ઘરે આવે છે વાર્તા શું શીખવે છે?
ઓણમ મહાબલિની યાદ ઉજવે છે, જે ન્યાય અને ઉદારતા માટે યાદ કરાતા રાજા છે, અને પરંપરા કહે છે કે તે દર વર્ષે પોતાના લોકોને સંતોષી જોવા પાછા આવે છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધન સૂચવે છે કે પારિવારિક રીતરિવાજો અને સાથે જમવું લોકોને સલામતી અને જોડાણ અનુભવવામાં મદદ કરે છે, અને એ જ ઓણમનું હૃદય છે.
ઓણમમાં મહાબલિ ઘરે આવે છે ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?
આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 17 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.