World · દિવસ 58 · અઠવાડિયું 9
મેઘધનુષ્યનો બગીચો વાવનાર છોકરો
રવિ સૂકા, ખાલી ટુકડામાં મેઘધનુષ્યના બગીચાનું સપનું જુએ છે. એક ચમચી, તિરાડવાળી ડોલ અને બી લઈને તે રોજ સવારે મહેનત કરે છે.
વાર્તાની શીખ: રોજનાં નાનાં પગલાં મોટા સપનાને ખીલવી શકે છે.
આ વાર્તામાં
- પાત્રો
- રવિ, કમલા માસી, દાદી
- સ્રોત ગ્રંથ
- આધુનિક વાર્તા (વિશ્વ પરંપરા)
- વાંચન સમય
- 4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)
દિવસ 58 એક નજરે
- અઠવાડિયું
- અઠવાડિયું 9 · 7 માંથી દિવસ 2
- ત્રિમાસિક
- ત્રિમાસિક 1
- આ અઠવાડિયે બાળક
- બધાં જરૂરી અંગો બનવાનું શરૂ થઈ ગયું છે. નાનકડા સ્નાયુઓ બાળકને હલવા દે છે. અઠવાડિયું 9: બાળકનો વિકાસ
- આજની વાર્તા
- મેઘધનુષ્યનો બગીચો વાવનાર છોકરો
- મંત્ર
- ૐ
- ગર્ભ સંવાદ
- આ અઠવાડિયે બાળક સાથે વાત કરો
ભારતીય ગામડાંનું જીવન લાંબા સમયથી માને છે કે સારી વસ્તુઓ સાથે મળીને બને છે, દરેક પોતાની પાસે જે હોય તે લાવે છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે બધું એકલાં કરવાને બદલે ઘણા હાથોની મદદ સ્વીકારવાથી ગર્ભાવસ્થા હળવી લાગી શકે છે.
મારી પાસે તો ફક્ત એક ચમચી અને એક ડોલ હતી. બધાં એક એક રંગ લાવ્યાં.
રવિ રોજ સવારે આંખો ખોલે તે પહેલાં જ હસતો જાગતો, પોતાના સપનાને કારણે.
તે આઠ વર્ષનો હતો. તે એક ધૂળિયા ગામના છેડે રહેતો હતો, જ્યાં રસ્તો ભૂખરો હતો અને ઘરો માટીના રંગનાં હતાં. અને તે મેઘધનુષ્યના દરેક રંગવાળો બગીચો વાવવા માગતો હતો.
તેના ઘરની પાછળ ખાલી જમીનનો એક નાનો ટુકડો હતો. ત્યાં થોડાં થાકેલાં નીંદણ સિવાય કંઈ ઊગતું નહોતું. માટી કઠણ અને ફિક્કી હતી. રવિએ પડોશીઓને પોતાના સપના વિશે કહ્યું, ત્યારે વૃદ્ધ કમલા માસી પ્રેમથી હસી પડ્યાં.
"મેઘધનુષ્ય, એ સૂકા ખૂણામાં? બેટા, મેઘધનુષ્ય તો આકાશમાં રહે."
રવિએ બસ માથું હલાવ્યું. "તો હું આકાશને થોડી વાર નીચે આવવા કહીશ."
તેણે જે હતું તેનાથી શરૂઆત કરી. એક જૂની ચમચી. એક તિરાડવાળી ડોલ. અને મુઠ્ઠીભર ગલગોટાનાં બી, જે તેનાં દાદીએ છાપાના એક વીંટામાં સાચવી રાખ્યાં હતાં.
રોજ સવારે, તે કૂવેથી પાણી લાવતો, એક એક ડોલ. તેણે ચમચીથી કઠણ માટી તોડી, ધીમે ધીમે, ધીમે ધીમે, જ્યાં સુધી તે નરમ અને કાળી ન થઈ. તેણે ગલગોટાનાં બી એક એક કરીને માટીમાં દાબ્યાં.
"તમે નારંગી રંગ બનશો," તેણે તેમને કહ્યું.
અઠવાડિયાં વીત્યાં. પછી એક સવારે, નાનકડા લીલા અંકુર ફૂટ્યા. રવિએ એટલા જોરથી તાળી પાડી કે છાપરા પરથી કાગડા ઊડી ગયા.
બીજે દિવસે, કમલા માસી વાડ પાસે આવ્યાં. તેમણે કપડાની એક નાની થેલી આગળ ધરી.
"મારા લાલ જાસૂદનાં બી," તેમણે કહ્યું. "દરેક મેઘધનુષ્યને લાલ રંગ જોઈએ."
રવિએ બંને હાથ જોડીને તેમનો આભાર માન્યો.
એ પછી, કંઈક અદ્ભુત થવા લાગ્યું. રોજ બપોરે ત્યાંથી પસાર થતો ટપાલી પીળા સૂરજમુખીનાં બીનું પડીકું લાવ્યો. કુંભારની દીકરી મીના લીલી તુલસીનું નાનું કૂંડું લાવી. "લીલો રંગ તો દરેક રંગનાં પાંદડાં માટે છે," તેણે કહ્યું. અને ગલીના છેડે એકલા રહેતા વૃદ્ધ વણકર ભૂરી મોર્નિંગ ગ્લોરીનાં થોડાં બી લાવ્યા, જે તેમણે વર્ષોથી પોતાના ખાનામાં સાચવી રાખ્યાં હતાં.
"મારી પત્નીને આ બહુ ગમતાં," તેમણે ધીમેથી કહ્યું. "તે ફરી ક્યાંક ઊગવાં જોઈએ."
રવિએ દરેક બી કાળજીથી વાવ્યું. અને દરેકને તેણે કહ્યું કે તેને કોણ લાવ્યું હતું. "તમે કમલા માસી તરફથી છો," તેણે લાલને કહ્યું. "તમે વણકરદાદા તરફથી છો," તેણે ભૂરાને કહ્યું.
જલદી જ ગામનાં બીજાં બાળકો મદદ કરવા આવ્યાં. કોઈ પાણી લાવતું. કોઈ નીંદણ ખેંચતું. કોઈ બસ વાડ પાસે બેસીને છોડને ગીતો સંભળાવતું, કારણ કે રવિ કહેતો કે બીને ગીતો ગમે છે. એ સૂકો નાનો ખૂણો હવે શાંત નહોતો. તે હાસ્ય, પગલાં અને ખખડતી ડોલોથી ભરેલો હતો.
પણ એક રંગ હજી ખૂટતો હતો. રવિ પાસે લાલ, નારંગી, પીળો, લીલો અને ભૂરો હતો. જાંબલી નહોતો.
તેણે બધે શોધ્યું. બજારમાં પૂછ્યું. ફરતા બી વેચનારને પૂછ્યું. આવી સૂકી જગ્યાએ ઊગે એવાં જાંબલી ફૂલ કોઈ પાસે નહોતાં.
એક સાંજે, રવિ થોડો ઉદાસ થઈને પોતાના બગીચા પાસે બેઠો હતો. તેનાં દાદી આવીને તેની બાજુમાં બેઠાં. થોડી વાર તેઓ કંઈ ન બોલ્યાં. પછી તેમણે કહ્યું, "ફરી જો, રવિ. જે અહીં પહેલેથી છે તેને જો."
રવિએ જોયું. અને ત્યાં, વાડ પાસે, બે પથ્થરની વચ્ચે, એક નાનો જંગલી છોડ હતો જે તેણે પહેલાં ક્યારેય ધ્યાનમાં નહોતો લીધો. તેના પર નાના તારા જેવા આકારનાં નાનકડાં જાંબલી ફૂલ હતાં. તે આખો વખત ત્યાં જ ઊગતો હતો, કોઈ પાણી પાતું નહોતું, ધીરજથી કોઈ તેને જુએ તેની રાહ જોતો.
રવિ મોટેથી હસી પડ્યો. "એ તો આખો વખત અહીં જ હતો!"
"ઘણી સારી વસ્તુઓ એવી જ હોય છે," તેનાં દાદીએ કહ્યું, અને હસ્યાં.
એ વર્ષે ચોમાસું આવ્યું ત્યારે આખો બગીચો એકસાથે ખીલી ઊઠ્યો. લાલ જાસૂદ. નારંગી ગલગોટા. પીળા સૂરજમુખી. લીલી તુલસી. ભૂરી મોર્નિંગ ગ્લોરી. અને વાડ પાસે નાના જંગલી જાંબલી તારા. બાજુના ગામથી લોકો બસ જોવા ચાલીને આવતા. કમલા માસી હૃદય પર હાથ મૂકીને વાડ પાસે ઊભાં રહ્યાં.
"તેં કરી બતાવ્યું," તેમણે કહ્યું. "તું મેઘધનુષ્યને નીચે લઈ આવ્યો."
રવિએ માથું ધુણાવ્યું. "આપણે કર્યું," તેણે કહ્યું. "મારી પાસે તો ફક્ત એક ચમચી અને એક ડોલ હતી. બધાં એક એક રંગ લાવ્યાં."
ત્યારથી, એ ધૂળિયો ખૂણો મેઘધનુષ્યનો બગીચો કહેવાયો. ગામમાં જ્યારે પણ કોઈને એકલું લાગતું, તેઓ સાંજે ત્યાં ફૂલો વચ્ચે જઈને બેસતા, અને યાદ કરતા કે તેમણે પણ એક વાર એક બી આપ્યું હતું, અને કંઈક સુંદર ઊગ્યું હતું.
એ રાતે, વૃદ્ધ વણકર ધીમે ધીમે રવિના ઘર પાસેથી પસાર થયા. તેઓ વાડ પાસે અટક્યા અને રાત માટે બંધ થયેલી, સવારની રાહ જોતી ભૂરી મોર્નિંગ ગ્લોરીને ઘણી વાર સુધી જોતા રહ્યા.
નાનકડા, બધાં તારા માટે એક એક રંગ લાવી રહ્યાં છે, અને સાથે મળીને અમે કંઈક સુંદર બનાવી રહ્યાં છીએ.
વિશ્વ માંથી વધુ
3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો
સ્રોત: વિશ્વ પરંપરાની વાર્તા
આ વાર્તા પાછળ
કોઈ પ્રાચીન દંતકથા નહીં, પણ મેઘધનુષ્યનો બગીચો દુનિયાભરમાં કહેવાતી ગામડાની વાર્તાઓના સ્વભાવમાં લખાયેલી એક આધુનિક વાર્તા છે, જ્યાં એક બાળકની જિદ્દી આશા ધીમે ધીમે આખા સમાજને જોડી લે છે. તેનું આકર્ષણ નાની વિગતોમાં છે: તિરાડવાળી ડોલ, દાદીનાં ગલગોટાનાં બી, એક વૃદ્ધ વણકર જે પોતાની પત્નીને ગમતી મોર્નિંગ ગ્લોરી લાવે છે. મોટા ભાગની બગીચાની વાર્તાઓ એક નાયકની સફળતા સાથે પૂરી થાય છે, પણ અહીં દરેક પડોશી એક રંગ ઉમેરે છે, અને ખૂટતો જાંબલી રંગ આખો વખત વાડ પાસે જ ઊગતો હોય છે, જે પહેલેથી હાજર છે તેને જોવાનો એક શાંત પાઠ. અંતે તે એવી જગ્યા બને છે જ્યાં એકલા લોકો બેસી શકે. ગર્ભાવસ્થા માટે, તે આનંદભરી યાદ અપાવે છે કે બાળકને ઘણા પ્રેમાળ હાથો મોટું કરે છે.
બાળક સાથે વિચારો
આ ગર્ભાવસ્થા દરમિયાન તમારા જીવનમાં કોણે એક રંગ ઉમેર્યો છે?
સંકલ્પ: બીજા લોકો મારા અને મારા બાળક માટે જે મદદ અને પ્રેમ લાવે છે તેનું હું સ્વાગત કરું છું.
આશીર્વાદ: તમારું જીવન સુંદરતા, ખુશી અને અર્થપૂર્ણ સંબંધોથી ખીલી ઊઠે.
પાત્રો
- રવિ
- — એક આશાવાળો છોકરો, જે એક એક ડોલ કરીને આગળ વધતો રહે છે.
- કમલા માસી
- — એક પડોશી, જે પહેલાં હસે છે અને પછી નવાઈ પામે છે.
- દાદી
- — તેમનાં ગલગોટાનાં બીથી મેઘધનુષ્યની શરૂઆત થાય છે.
બોધ
રોજનાં નાનાં પગલાં મોટા સપનાને ખીલવી શકે છે.
તમારા બાળકને શું કહેવું
મારા નાનકડા બી, હું રોજ તારી સંભાળ રાખું છું. તારું જીવન દરેક રંગમાં ખીલે.
મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો
તું તારા મેઘધનુષ્યના બગીચામાં કયા રંગો વાવીશ?
સ્રોત: આધુનિક વાર્તા (વિશ્વ પરંપરા)
આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા થોડી મિનિટ ધ્યાન અને શ્વાસ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 9મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.
સંબંધિત વાર્તાઓ
- ઓણમમાં મહાબલિ ઘરે આવે છે · દિવસ 118
મળતી આવતી વાર્તા
ઓણમ મહાબલિની યાદ ઉજવે છે, જે ન્યાય અને ઉદારતા માટે યાદ કરાતા રાજા છે, અને પરંપરા કહે છે કે તે દર વર્ષે પોતાના લોકોને સંતોષી જોવા પાછા આવે છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધન સૂચવે છે કે પારિવારિક રીતરિવાજો અને સાથે જમવું લોકોને સલામતી અને જોડાણ અનુભવવામાં મદદ કરે છે, અને એ જ ઓણમનું હૃદય છે.
વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો
મેઘધનુષ્યનો બગીચો વાવનાર છોકરો વાર્તા શું શીખવે છે?
ભારતીય ગામડાંનું જીવન લાંબા સમયથી માને છે કે સારી વસ્તુઓ સાથે મળીને બને છે, દરેક પોતાની પાસે જે હોય તે લાવે છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે બધું એકલાં કરવાને બદલે ઘણા હાથોની મદદ સ્વીકારવાથી ગર્ભાવસ્થા હળવી લાગી શકે છે.
મેઘધનુષ્યનો બગીચો વાવનાર છોકરો ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?
આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 9 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.