Saints & Scientists · દિવસ 257 · અઠવાડિયું 37
તુકારામનાં તરતાં ગીતો
તુકારામ સાદા મરાઠીમાં વિઠ્ઠલ માટે પ્રેમનાં સાદાં ગીતો ગાય છે. એક વિદ્વાન તેમને પોથીઓ ઇન્દ્રાયણી નદીમાં ડુબાડવાનું કહે છે, અને તેઓ શાંતિથી માની જાય છે.
વાર્તાની શીખ: ધીરજ અને શુદ્ધ હૃદય જે ખરેખર સારું છે તેને સુરક્ષિત રાખે છે.
આ વાર્તામાં
- પાત્રો
- તુકારામ, રામેશ્વર ભટ્ટ, વિઠ્ઠલ
- સ્રોત ગ્રંથ
- વારકરી પરંપરા, મહીપતિનું ભક્તલીલામૃત
- વાંચન સમય
- 4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)
દિવસ 257 એક નજરે
- અઠવાડિયું
- અઠવાડિયું 37 · 7 માંથી દિવસ 5
- ત્રિમાસિક
- ત્રિમાસિક 3
- આ અઠવાડિયે બાળક
- બાળક હવે 'અર્લી ટર્મ' ગણાય છે. ચૂસવાનો, શ્વાસ લેવાનો અને પકડવાનો અભ્યાસ કરે છે. અઠવાડિયું 37: બાળકનો વિકાસ
- આજની વાર્તા
- તુકારામનાં તરતાં ગીતો
- મંત્ર
- વિષ્ણુ સહસ્રનામ
- ગર્ભ સંવાદ
- આ અઠવાડિયે બાળક સાથે વાત કરો
તુકારામે વિશ્વાસ રાખ્યો, રાહ જોઈ અને ગાતા રહ્યા. તમારા બાળકની રાહ જોવાનાં આ છેલ્લાં અઠવાડિયાંમાં, તેમની કથા હૂંફાળી યાદ અપાવે છે કે જે પ્રેમભર્યું અને સાચું છે તે સુરક્ષિત રહે છે.
તે ધીમે ધીમે, એક પછી એક, ઘરે પાછી ફરતી નાનકડી હોડીઓની જેમ કિનારા તરફ વહી આવી.
તુકારામ ગોળ ચહેરા, નાનકડી ચોટલી અને સંગીતભર્યા અવાજવાળા એક આનંદી કરિયાણાવાળા હતા. તેઓ મહારાષ્ટ્રના દેહૂ નામના નાના ગામમાં, ધીમી વહેતી લીલી ઇન્દ્રાયણી નદીના કિનારે રહેતા. આખો દિવસ તેઓ અભંગ ગાતા, ભગવાનના કોમળ રૂપ વિઠ્ઠલ માટેનાં પ્રેમનાં સાદાં ગીતો. ખેડૂતો ખેતરોમાં તેમનાં ગીતો ગાતા, અને માતાઓ પોતાનાં બાળકોને તે ગણગણીને સંભળાવતી.
તુકારામ પોતાનાં ગીતો જાડી પોથીઓમાં, પાને પાને, સૌ સમજી શકે એવા સાદા મરાઠી શબ્દોમાં લખતા. લોકો દૂર દૂરથી તેમને ગાતા સાંભળવા આવતા. તેઓ તેમની સાથે નદીકિનારે બેસતા, તાળી પાડતા અને ઝૂમતા, અને તેમનાં હૃદય હળવાં થઈ જતાં. તેમનાં પત્ની જિજાબાઈ, કામકાજી અને વ્યવહારુ સ્ત્રી, ક્યારેક ભીડ વિશે બબડતાં, પણ તેમને તુકારામ પર ગર્વ પણ હતો.
પાસેના એક નગરમાં રામેશ્વર ભટ્ટ નામના એક વિદ્વાન રહેતા. તેઓ સંસ્કૃતના જૂના ગ્રંથો વાંચતા, અને માનતા કે ભગવાન વિશે ફક્ત વિદ્વાનોએ જ લખવું જોઈએ. ગામનો એક કરિયાણાવાળો પવિત્ર ગીતો લખે છે એ સાંભળીને તેઓ નારાજ થયા. "આ ગીતો બંધ થવાં જોઈએ," તેમણે કહ્યું. "તારી પોથીઓ નદીમાં નાખી દે, અને ફરી કદી લખીશ નહીં."
તુકારામ ખૂબ દુઃખી થયા, પણ તેમણે દલીલ ન કરી. તેમણે બધી પોથીઓ બાથમાં ભેગી કરી અને ધીમે ધીમે ઇન્દ્રાયણી તરફ ચાલ્યા. તેઓ થોડી વાર કિનારે ઊભા રહ્યા, પોથીઓને છાતીસરસી રાખીને. પછી એક પછી એક તેમણે તેમને પાણીમાં વહેવા દીધી. પોથીઓ થોડી વાર તરી, અને પછી લીલી લહેરો નીચે ડૂબી ગઈ.
તુકારામ નદી પાસેના એક સપાટ પથ્થર પર બેસી ગયા. "વિઠ્ઠલ," તેમણે ધીમેથી કહ્યું, "જો આ ગીતો ખરેખર તમારાં હોય, તો તમે તેમને સાચવી રાખશો." તેમણે ખાધું નહીં, અને તેઓ ઘરે ન ગયા. તેઓ બસ ત્યાં જ બેસી રહ્યા, દિવસો સુધી, ધીમેથી ગાતા અને રાહ જોતા. ગામનાં બાળકો તેમને માટે ફૂલ લાવતાં, અને વૃદ્ધ સ્ત્રીઓ તેમની પાસે બેસીને સાથે ગાતી.
એક દિવસ વીત્યો, પછી પાંચ, પછી દસ. નદી પર સૂરજ ઊગ્યો ને આથમ્યો, અને તોય તુકારામ શાંતિથી, ધીરજથી રાહ જોતા રહ્યા. મિત્રોએ તેમને ઘરે આવીને આરામ કરવા વિનંતી કરી. પણ તેઓ બસ હસ્યા અને કહ્યું, "હું અહીં, વિઠ્ઠલના ખોળામાં આરામ કરું છું." તેરમી રાત્રે પાણી પર ચંદ્ર તેજસ્વી અને રૂપેરી ચમક્યો.
બીજી સવારે, સૂરજ ઊગ્યો ત્યારે, નદીકિનારે એક બાળકે આનંદથી બૂમ પાડી. "જુઓ! પાણી તરફ જુઓ!" બધાએ વળીને જોયું. ત્યાં, ઇન્દ્રાયણીની સપાટી પર હળવેથી તરતી, તુકારામની પોથીઓ હતી. તે ધીમે ધીમે, એક પછી એક, ઘરે પાછી ફરતી નાનકડી હોડીઓની જેમ કિનારા તરફ વહી આવી.
ગામલોકો છીછરા પાણીમાં ઊતરીને તેમને બહાર કાઢી લાવ્યા. તેમણે ધ્રૂજતા હાથે પાનાં ખોલ્યાં. પોથીઓ કોરી હતી, અને દરેકે દરેક શબ્દ સ્પષ્ટ હતો, જેમ તુકારામે લખ્યો હતો તેમ જ. લોકો એક સાથે રડવા ને હસવા લાગ્યા. તેમણે મોટેથી તેમનાં ગીતો ગાયાં, અને સંગીત ખેતરો પાર ગુંજી ઊઠ્યું.
શું બન્યું તે સાંભળીને રામેશ્વર ભટ્ટ પોતે દેહૂ આવ્યા. તેમણે કોરી પોથીઓ અને તુકારામનો શાંત ચહેરો જોયો, અને તેમનું હૃદય પીગળી ગયું. તેમણે હાથ જોડીને નમન કર્યું. "મને માફ કરો," તેમણે ધીમેથી કહ્યું. "તમારાં ગીતો ભગવાનનાં અને આપણા સૌનાં છે." એ દિવસથી તેઓ તુકારામના સૌથી વહાલા મિત્રોમાંના એક બન્યા અને તેમનાં ગીતો પણ ગાવા લાગ્યા.
તે સાંજે આખું ગામ નદીકિનારે ભેગું થયું. દીવા ટમટમતા હતા, અને કોમળ સોનેરી પ્રકાશમાં ઇન્દ્રાયણી ઝગમગતી હતી. તુકારામ સૌની વચ્ચે બેઠા, પોતાની પોથીઓ છાતીસરસી રાખીને, અને ગાવા લાગ્યા. તેમનો અવાજ આનંદ અને પ્રેમથી ભરેલો હતો, અને આસપાસનું દરેક હૃદય હૂંફથી ભરાઈ ગયું.
નાનકડા, તારું હૃદય પણ તુકારામની જેમ પ્રેમથી ગાતું રહે, અને તું જે સારું ને સાચું રચે તે સદા ઘરનો રસ્તો શોધી લે.
સંતો અને વૈજ્ઞાનિકો માંથી વધુ
3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો
સ્રોત: સંતો અને વૈજ્ઞાનિકો પરંપરાની વાર્તા
આ વાર્તા પાછળ
સંતચરિત્રોનો મહાન મરાઠી સંગ્રહ, મહીપતિનું ભક્તલીલામૃત, નોંધે છે કે દેહૂના તુકારામે પોતાની અભંગની પોથીઓ ઇન્દ્રાયણીમાં ડૂબવા દીધી અને તે પાછી ઉપર આવે ત્યાં સુધી નદીકિનારે રાહ જોઈ. વારકરી પરંપરા આજે પણ પંઢરપુરની યાત્રામાં તેમના અભંગ ગાય છે, અને દેહૂમાં તેઓ જ્યાં બેઠા હતા તે નદીકિનારો ચિહ્નિત છે. આ પુનઃકથન રાહ જોવાને સામૂહિક બનાવે છે: બાળકો ફૂલ લાવે છે, વૃદ્ધ સ્ત્રીઓ સાથે ગાય છે, અને ચૌદમી સવારે એક બાળક જ સૌથી પહેલાં પોથીઓને 'નાનકડી હોડીઓની જેમ' ઘરે વહી આવતી જુએ છે. રામેશ્વર ભટ્ટ અંતે શત્રુ નહીં, મિત્ર બને છે. ગર્ભાવસ્થા માટે, આ ધીરજભર્યા વિશ્વાસ અને પાછો રસ્તો શોધી લેતી રચનાઓ વિશેની આશાભરી કથા છે.
બાળક સાથે વિચારો
તમે ઇચ્છો છો કે તમારું બાળક તમારી પાસેથી સૌથી પહેલાં કયું ગીત કે પ્રેમના કયા શબ્દો સાંભળે?
સંકલ્પ: હું ગાતા હૃદયે રાહ જોઉં છું, વિશ્વાસ સાથે કે મારું બાળક અને હું સુરક્ષિત છીએ.
પાત્રો
- તુકારામ
- — ધીરજભર્યા હૃદયે ગાતા આનંદી કરિયાણાવાળા સંત.
- રામેશ્વર ભટ્ટ
- — સાદાં ગીતોનું મૂલ્ય સમજતા થતા વિદ્વાન.
- વિઠ્ઠલ
- — સાચાં ગીતોને સાચવનાર પ્રેમાળ ભગવાન.
બોધ
ધીરજ અને શુદ્ધ હૃદય જે ખરેખર સારું છે તેને સુરક્ષિત રાખે છે.
તમારા બાળકને શું કહેવું
મારા વહાલા, તુકારામની જેમ તારાં ગીતો સાદાં અને તારું હૃદય ધીરજવાળું હો.
મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો
નદીકિનારે રાહ જોતી વખતે તુકારામે શું કર્યું?
સ્રોત: વારકરી પરંપરા, મહીપતિનું ભક્તલીલામૃત
આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા વિષ્ણુ સહસ્રનામનો જાપ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 37મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.
સંબંધિત વાર્તાઓ
- ચોખામેળાનું વિઠ્ઠલ સાથે ભોજન
મળતી આવતી વાર્તા
ચોખામેળાની વાર્તા ન્યાય અને ગૌરવ વિશે કોમળતાથી વાત કરે છે: કોઈનું મૂલ્ય તેના જન્મ કે કામ પર આધાર રાખતું નથી. તે બતાવે છે કે પ્રેમ અને ભક્તિ લોકોએ બાંધેલી દરેક દીવાલની પેલે પાર પહોંચે છે, અને નમ્ર ઘર પણ મંદિર જેટલું પવિત્ર હોઈ શકે.
વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો
તુકારામનાં તરતાં ગીતો વાર્તા શું શીખવે છે?
તુકારામે વિશ્વાસ રાખ્યો, રાહ જોઈ અને ગાતા રહ્યા. તમારા બાળકની રાહ જોવાનાં આ છેલ્લાં અઠવાડિયાંમાં, તેમની કથા હૂંફાળી યાદ અપાવે છે કે જે પ્રેમભર્યું અને સાચું છે તે સુરક્ષિત રહે છે.
તુકારામનાં તરતાં ગીતો ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?
આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 37 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.