Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Krishna Leela · દિવસ 185 · અઠવાડિયું 27

ચકલી અને ઘંટ

કુરુક્ષેત્રના મોટા યુદ્ધ પહેલાં એક મા ચકલીનો માળો જમીન પર પડી જાય છે. કૃષ્ણ પ્રેમથી માળાને હાથીના મોટા ઘંટથી ઢાંકી દે છે.

વાર્તાની શીખ: કોઈ જીવ એટલો નાનો નથી કે તેનું મૂલ્ય ન હોય.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
કૃષ્ણ, અર્જુન, મા ચકલી
સ્રોત ગ્રંથ
ભાગવત પુરાણ
વાંચન સમય
4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

દિવસ 185 એક નજરે

અઠવાડિયું
અઠવાડિયું 27 · 7 માંથી દિવસ 3
ત્રિમાસિક
ત્રિમાસિક 2
આ અઠવાડિયે બાળક
ત્રીજું ત્રિમાસિક નજીક છે. મગજની પ્રવૃત્તિ વધે છે અને બાળકને હેડકી આવી શકે છે. અઠવાડિયું 27: બાળકનો વિકાસ
આજની વાર્તા
ચકલી અને ઘંટ

મહાભારતની આ વહાલી લોકકથાની પરંપરા કહે છે કે ભગવાનની સંભાળ સૌથી નાના, સૌથી નાજુક જીવ સુધી પણ પહોંચે છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે સલામત અને આશરો મળ્યાનો અનુભવ, બહારનું જીવન વ્યસ્ત કે ઘોંઘાટવાળું હોય ત્યારે પણ, માને આરામ કરવામાં મદદ કરી શકે છે.

જે હાથ સૌથી નાના માળાનું રક્ષણ કરે છે, તે દરેક જીવને સંભાળથી પકડી રાખે છે

કુરુક્ષેત્રના પહોળા મેદાનમાં એક ચકલી ચીં-ચીં કરતી હતી, ખૂબ નાની અને ખૂબ ચિંતિત. એ મોટા યુદ્ધની આગલી સવાર હતી. સૈનિકો લડાઈ માટે જમીન સાફ કરતા હતા, અને હાથીઓ ઝાડ ખેંચીને દૂર લઈ જતા હતા.

અર્જુન પોતાના રથમાં મેદાનમાં ફરતા હતા, અને કૃષ્ણ લગામ પકડીને બેઠા હતા. આવનારા યુદ્ધનો ભાર અર્જુનના હૈયા પર દબાતો હતો.

કૃષ્ણ સેનાઓ તરફ નહોતા જોતા. તે એક નાના ઝાડ પાસેની જમીન તરફ જોતા હતા, જે હાથીઓએ હમણાં જ ઉખાડી નાખ્યું હતું. તેમણે રથ રોક્યો.

"શું છે, કૃષ્ણ?" અર્જુને પૂછ્યું. "આવા સમયે તમારું ધ્યાન શું ખેંચી શકે?"

"જો," કૃષ્ણે આંગળી ચીંધીને કહ્યું.

પડી ગયેલા ઝાડનાં મૂળ વચ્ચે ચકલીનો માળો હતો, ડાળખીઓ અને સૂકા ઘાસનો એક નાનો વાટકો. અંદર ત્રણ નાનકડાં ઈંડાં એકબીજાને અડીને પડ્યાં હતાં. મા ચકલી ડરીને ચીં-ચીં કરતી આમતેમ ફુદકતી હતી. તેની ડાળી જતી રહી હતી, અને તેની આસપાસનું મેદાન ઘોડા અને રથોથી ભરાવાનું હતું.

અર્જુનને દુઃખની ટીસ લાગી. "બિચારું નાનકડું પંખી," તેમણે કહ્યું. "પણ શું થઈ શકે? જલદી જ આખું મેદાન રથોના ગડગડાટથી ગાજશે. તેના માટે કોઈ સલામત જગ્યા બાકી નથી."

"કોઈ જીવ એટલો નાનો નથી કે તેનું મૂલ્ય ન હોય, પાર્થ," કૃષ્ણે નરમાશથી કહ્યું. "અને રક્ષણનું કોઈ કામ નકામું નથી જતું."

તેમણે આસપાસ જોયું. થોડે દૂર એક મોટો યુદ્ધ-હાથી ઊભો હતો. તેના ગળામાં, જાડા દોરડા પર, કાંસાનો એક ભારે ઘંટ લટકતો હતો.

"અર્જુન," કૃષ્ણે કહ્યું, "તારું ધનુષ્ય ઉઠાવ. પેલા હાથીનો ઘંટ જે દોરડે બાંધ્યો છે તે કાપી નાખ."

અર્જુન મૂંઝાયા. "ઘંટ કાપું? કેમ?"

"બસ કર," કૃષ્ણે સ્મિત સાથે કહ્યું.

અર્જુને ધનુષ્ય ઉઠાવ્યું, ધ્યાનથી નિશાન લીધું અને એક તીર છોડ્યું. તેણે દોરડું સફાઈથી કાપી નાખ્યું. ભારે ઘંટ ઘેરા રણકાર સાથે જમીન પર પડ્યો, થોડો ગબડ્યો, અને ઊંધો થઈને સ્થિર થઈ ગયો.

કૃષ્ણ ત્યાં ગયા, ઘંટ ઉપાડ્યો, પાછો લાવ્યા અને હળવેથી ચકલીના માળા પર ઉતાર્યો. કિનારી જમીનને અડે તે પહેલાં જ મા ચકલી અંદર સરકી ગઈ. ઘંટ માળા પર કાંસાના નાના ઘરની જેમ બેસી ગયો.

"હવે," કૃષ્ણે કહ્યું, "તેઓ સલામત છે."

અર્જુને અડધું હસતાં માથું હલાવ્યું. તેમને સમજાયું નહીં, પણ તેમણે દલીલ ન કરી.

યુદ્ધ શરૂ થયું. અઢાર દિવસ સુધી ઘોડા અને રથો મેદાનમાં ગાજતા રહ્યા. જમીન ધ્રૂજતી રહી. હવા ઘોંઘાટ અને ધૂળથી ભરેલી હતી.

કાંસાના ઘુમ્મટની અંદર દુનિયાનો અવાજ દબાઈ ગયો હતો, અને અંધારું હતું. મા ચકલીને દૂરથી ઘેરો ગડગડાટ સંભળાતો, જાણે દૂર કોઈ મોટું ઢોલ વાગતું હોય. પણ તેના નાના કાંસાના આશરાની અંદર બધું શાંત હતું. તે ઈંડાં પર બેસીને તેમને હૂંફ આપતી રહી. એક પછી એક ઈંડાં ફૂટ્યાં, અને ત્રણ નાનકડાં બચ્ચાં બહાર આવ્યાં. જ્યાં ઘંટની કિનારી એક પથ્થરને અડતી હતી ત્યાં એક નાની તિરાડમાંથી પ્રકાશની પાતળી રેખા આવતી, અને બચ્ચાંને ખવડાવવા પૂરતા દાણા અને જીવડાં પવનમાં અંદર આવી જતાં.

દિવસે-દિવસે બચ્ચાં મોટાં થતાં ગયાં. તેમને પીંછાં આવ્યાં. તેમની ચીં-ચીં મોટી થઈ.

છેવટે મોટો ઘોંઘાટ બંધ થયો. કુરુક્ષેત્ર પર ઊંડી શાંતિ છવાઈ ગઈ. યુદ્ધ પૂરું થયું હતું.

થાકેલા અને ઉદાસ અર્જુન કૃષ્ણ સાથે ધીમે-ધીમે મેદાનમાં ચાલતા હતા. પછી કૃષ્ણ એક પડેલા ઝાડનાં મૂળ પાસે પડેલા ધૂળવાળા આકાર તરફ વળ્યા. એ હાથીનો ઘંટ હતો.

"અર્જુન," તેમણે કહ્યું, "તું તે ઉઠાવીશ? એક એવું રાજ્ય જો, જે આપણા મોટા અને ભયંકર યુદ્ધ વિશે કંઈ જાણતું નથી."

અર્જુને નીચા નમીને ભારે ઘંટ ઉઠાવ્યો. નીચે સૂરજનો પ્રકાશ રેલાયો.

બહાર એક મા ચકલી ઊડી, પછી એક યુવાન પંખી, પછી બીજું, પછી ત્રીજું, પૂરાં પીંછાંવાળાં અને મજબૂત. તેમણે બંને પુરુષોની ફરતે એક ચક્કર માર્યું, જોરથી ચીં-ચીં કરતાં, અને પછી સવારના ઝળહળતા આકાશમાં ઊડી ગયાં.

અર્જુન હાથમાં ઘંટ લઈને સ્થિર ઊભા રહ્યા, તેમને જતાં જોતા રહ્યા. ઘણા દિવસો પછી પહેલી વાર તેમનું થાકેલું હૈયું હળવું થયું.

"તમે તેમને યાદ રાખ્યાં," તેમણે ધીમેથી કહ્યું. "આ બધા વચ્ચે પણ તમે તેમને યાદ રાખ્યાં."

કૃષ્ણે તેમના ખભે હાથ મૂક્યો. તેમણે અર્જુન સામે જોયું, તેમની આંખોમાં અર્થનું આખું બ્રહ્માંડ હતું. "જે હાથ સૌથી નાના માળાનું રક્ષણ કરે છે, તે દરેક જીવને સંભાળથી પકડી રાખે છે," તેમણે કહ્યું. "બહાર ગમે તેવાં તોફાન ચાલે, એ આશરા નીચે આરામ કરનારાને ક્યારેય ભુલાતાં નથી."

અર્જુને ઘંટ હળવેથી ઘાસમાં મૂક્યો. ઉપર દૂર ચાર નાનાં ટપકાં નદી તરફ ઊડતાં હતાં, જ્યાં લીલાં ઝાડ હજી ઊભાં હતાં, અને તેમની ચીં-ચીંનો અવાજ શાંત મેદાન પર પાછો તરી આવ્યો.

મારા નાનકડા, બહારની દુનિયામાં ગમે તેટલો ઘોંઘાટ હોય, તું તારી માના ઘંટ નીચે સલામત આરામ કરે છે.

આગળની વાર્તા વાંચો →કૃષ્ણ મહેમાનોના પગ ધુએ છે

કૃષ્ણ લીલા માંથી વધુ

3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: ભાગવત પુરાણ · પરંપરાગત પુનઃકથન

આ વાર્તા પાછળ

હાથીના ઘંટ નીચે ચકલીની આ કથા વ્યાસના મહાભારતમાં નથી મળતી; તે મહાકાવ્યની આસપાસ કહેવાતી લોકપ્રિય મૌખિક કથા છે, જે ભારતીય ઘરો અને કથામંડળોમાં ચાલતી આવી છે. એટલે તે કુરુક્ષેત્રની એક દુર્લભ કથા છે, જેનો નાયક કોઈ યોદ્ધો નહીં, પણ મેદાનનો સૌથી નાનો પરિવાર છે. અર્જુનને કૃષ્ણની શાંત સૂચના, ઘંટ છોડાવવા માટે એક સધાયેલું તીર, અને એ લાંબી દબાયેલી શાંતિ જેમાં ત્રણ ઈંડાં ફૂટે છે, આખી પૃષ્ઠભૂમિને ઊલટાવી દે છે. તેમના શબ્દો, 'જે હાથ સૌથી નાના માળાનું રક્ષણ કરે છે, તે દરેક જીવને સંભાળથી પકડી રાખે છે', કથાનું હૃદય છે, અને માના ઘંટ નીચે આરામ કરતા બાળકનું છેલ્લું ચિત્ર ગર્ભાવસ્થામાં ઊંડી રાહત આપે છે.

બાળક સાથે વિચારો

આજે તમારા અને તમારા બાળક માટે સંપૂર્ણ શાંતિની એક ક્ષણ સર્જવા તમે કઈ એક નાની, સાદી વસ્તુ કરી શકો?

સંકલ્પ: હું જીવનની રક્ષક છું. હું મારા બાળક માટે પ્રેમથી સુરક્ષિત શાંતિ અને સલામતીનું આશ્રયસ્થાન બનાવું છું.

આશીર્વાદ: તમે નાની વસ્તુઓમાં રહેલી પવિત્રતાને ઓળખી શકો. તમારા અને તમારા બાળક પર ભગવાનના રક્ષણનો હાથ અનુભવો, જે તમને સંપૂર્ણ શાંતિના ખૂણામાં સલામત રાખે.

પાત્રો

કૃષ્ણ
— જે સૌથી નાના જીવની પણ કાળજી રાખે છે.
અર્જુન
— જે શીખે છે કે કોઈ જીવ નાનો નથી.
મા ચકલી
— પોતાનાં ઈંડાંની રખેવાળી કરતી મમતાળુ મા.

બોધ

કોઈ જીવ એટલો નાનો નથી કે તેનું મૂલ્ય ન હોય.

તમારા બાળકને શું કહેવું

મારા નાનકડા, તું અત્યારે ખૂબ નાનું છે, પણ ખૂબ અમૂલ્ય છે. તું સલામત છે અને ખૂબ વહાલું છે.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

કૃષ્ણે ચકલીનાં ઈંડાં કેવી રીતે સલામત રાખ્યાં?

સ્રોત: મહાભારત સાથે જોડાયેલી લોકપ્રિય મૌખિક કથા (વ્યાસના મૂળ પાઠમાં નથી)

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા ગર્ભ સંવાદ — બાળક સાથે વાતો અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 27મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.

સંબંધિત વાર્તાઓ

  • નદી કિનારે કાલિંદી

    મળતી આવતી વાર્તા

    કાલિંદીની ધીરજભરી, આશાભરી રાહ એ મહિનાઓ જેવી છે જે મા પોતાના બાળકને મળવા માટે રાહ જોવામાં વિતાવે છે. ધીરજથી વધુ મજબૂત બનતા પ્રેમની આ એક કોમળ વાર્તા છે.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

ચકલી અને ઘંટ વાર્તા શું શીખવે છે?

મહાભારતની આ વહાલી લોકકથાની પરંપરા કહે છે કે ભગવાનની સંભાળ સૌથી નાના, સૌથી નાજુક જીવ સુધી પણ પહોંચે છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે સલામત અને આશરો મળ્યાનો અનુભવ, બહારનું જીવન વ્યસ્ત કે ઘોંઘાટવાળું હોય ત્યારે પણ, માને આરામ કરવામાં મદદ કરી શકે છે.

ચકલી અને ઘંટ ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?

આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 27 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंमराठीत वाचा

કોઈ સગર્ભાને મોકલો