Garbh Katha
મફત શરૂ કરો

Jain · દિવસ 192 · અઠવાડિયું 28

ગૌતમ સ્વામી અને નાની વાટકી

ગૌતમ સ્વામી સહેલાઈથી અષ્ટાપદ પર્વત ચડે છે. તેઓ ખીરની એક નાની વાટકીમાંથી પંદરસો ભૂખ્યા તાપસોને જમાડે છે.

વાર્તાની શીખ: પ્રેમથી ભરેલું દિલ નાની ભેટને પણ સૌ માટે પૂરતી બનાવી શકે છે.

આ વાર્તામાં

પાત્રો
ગૌતમ સ્વામી, તાપસો, મહાવીર
સ્રોત ગ્રંથ
જૈન કથાઓ
વાંચન સમય
4 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)

દિવસ 192 એક નજરે

અઠવાડિયું
અઠવાડિયું 28 · 7 માંથી દિવસ 3
ત્રિમાસિક
ત્રિમાસિક 3
આ અઠવાડિયે બાળક
બાળક પોપચાં પટપટાવી શકે છે અને REM ઊંઘમાં સપનાં જોઈ શકે છે. ત્રીજું ત્રિમાસિક શરૂ થાય છે. અઠવાડિયું 28: બાળકનો વિકાસ

નમ્ર પ્રેમ થોડાને પણ ઘણું બનાવી શકે છે. પ્રેમાળ દિલ કેટલું આપી શકે તેનું આ નરમ ચિત્ર છે.

ગૌતમ સ્વામીના શુદ્ધ દિલે તેને છલકાવી દીધી હતી.

ગૌતમ સ્વામી ભગવાન મહાવીરના મુખ્ય શિષ્ય હતા, મુંડિત માથું, સફેદ વસ્ત્ર અને શાંતિથી ઝળહળતા ચહેરાવાળા એક જ્ઞાની અને નરમ મુનિ. મુનિ બન્યા પહેલાં તેમનું નામ ઇન્દ્રભૂતિ હતું, અને તેઓ એક અભિમાની પંડિત હતા. પણ મહાવીરે તેમને એટલા પ્રેમથી શીખવ્યું હતું કે તેમનું બધું અભિમાન ઓગળી ગયું હતું. હવે તેઓ દુનિયામાં બીજી કોઈ પણ વસ્તુ કરતાં મહાવીરને વધુ પ્રેમ કરતા હતા.

એક દિવસ મહાવીરે તેમને કહ્યું, "ગૌતમ, પવિત્ર અષ્ટાપદ પર્વત પર જાઓ. ત્યાં તમને મોટા આશીર્વાદ મળશે." અષ્ટાપદ આઠ વિશાળ પગથિયાંવાળો ઊંચો પર્વત હતો, જાણે વાદળો સુધી ચડતી સીડી. તેની છેક ટોચે એક સુંદર મંદિર હતું. ગૌતમ સ્વામીએ ગુરુને નમન કર્યું અને તરત જ જંગલના રસ્તે શાંતિથી ચાલતા નીકળી પડ્યા.

પર્વતની તળેટીએ ગૌતમ સ્વામીને તાપસોનું એક મોટું જૂથ મળ્યું, પ્રાર્થના અને ઉપવાસનું સાદું જીવન જીવતા માણસો. તેઓ પંદરસો હતા, ત્રણ જૂથમાં બેઠેલા. ઘણાં વર્ષોથી તેઓ અષ્ટાપદ ચડવાનો પ્રયત્ન કરતા હતા. કોઈ પહેલા પગથિયે પહોંચ્યા હતા, કોઈ બીજે અને કોઈ ત્રીજે. પણ કોઈ એથી ઊંચે જઈ શક્યું ન હતું, અને તેઓ થાકીને ઉદાસ થઈ ગયા હતા.

ગૌતમ સ્વામી પર્વત તરફ ચાલ્યા ત્યારે તાપસો જોતા રહ્યા. તેમણે વિચાર્યું, "અમે આટલા સમયથી પ્રયત્ન કરીએ છીએ, તો આ મુનિ કેવી રીતે ચડશે?" પણ ગૌતમ સ્વામીએ બસ હાથ જોડ્યા, આંખો બંધ કરી અને પ્રેમથી મહાવીરને યાદ કર્યા. પછી તેઓ ચડવા લાગ્યા. તેઓ એટલી હળવાશથી અને શાંતિથી ચાલતા હતા કે જાણે પગથિયાં પર તરતા હોય, ઊગતા સૂર્યકિરણની જેમ ઉપર ચડ્યા.

તાપસો અચંબાથી જોઈ રહ્યા. થોડી જ વારમાં ગૌતમ સ્વામી પર્વતની ટોચે પહોંચી ગયા. તારાઓથી ભરેલા આકાશ નીચે તેમણે ત્યાંના સુંદર મંદિરમાં આખી રાત પ્રાર્થના કરી. તેમનું દિલ શાંત અને ખુશ હતું, અને પર્વતનો ઠંડો પવન તેમની આસપાસ નરમાશથી વહેતો હતો.

બીજી સવારે તેઓ પર્વત પરથી પાછા નીચે આવ્યા. પંદરસો તાપસો હાથ જોડીને તેમની રાહ જોતા હતા. "હે જ્ઞાની," તેમણે કહ્યું, "કૃપા કરીને અમારા ગુરુ બનો. અમે બહુ પ્રયત્ન કર્યો, પણ શાંતિ મળી નથી. અમને રસ્તો બતાવો." ગૌતમ સ્વામીએ તેમની સામે પ્રેમથી સ્મિત કર્યું. "મારી સાથે ચાલો," તેમણે કહ્યું, "હું તમને મારા ગુરુ, ભગવાન મહાવીર પાસે લઈ જઈશ."

પણ પહેલાં તેમણે જોયું કે તેઓ દૂબળા અને ભૂખ્યા હતા. તેમાંના ઘણા દિવસોથી ઉપવાસ કરતા હતા. "ચાલતાં પહેલાં," તેમણે કહ્યું, "તમારે જમવું જોઈએ." તેઓ નજીકના ગામમાં ગયા અને ખીરની એક નાની વાટકી લઈને પાછા આવ્યા, ચોખા અને દૂધની મીઠી ખીર. વાટકી નાની હતી, બસ એક વ્યક્તિ જેટલી. તાપસોએ તેને જોઈને વિચાર્યું, "આનાથી આપણે બધા કેવી રીતે જમીશું?"

ગૌતમ સ્વામીએ સૌને લાંબી, શાંત હારોમાં બેસવા કહ્યું. પછી તેમણે વાટકીની કિનારી પર નરમાશથી પોતાનો અંગૂઠો મૂક્યો અને પીરસવા લાગ્યા. તેઓ એક તાપસથી બીજા તાપસ પાસે જતા ગયા, દરેકને સારી એવી ખીર આપતા ગયા. અને એક અદ્ભુત વાત બની. વાટકી ખાલી ન થઈ. તેઓ જેટલું પીરસતા, તેટલું હંમેશાં વધુ રહેતું.

એક પછી એક, પંદરસોએ પંદરસો તાપસો ધરાઈને જમ્યા. તેમના થાકેલા ચહેરા ઉજળા અને ખુશ થઈ ગયા. તેઓ ધીમેથી હસ્યા અને અચંબાથી એકબીજા સામે જોયું. નાની વાટકી હજી ગરમ, મીઠી ખીરથી ભરેલી હતી, જાણે તેને કોઈએ અડ્યું જ ન હોય. ગૌતમ સ્વામીના શુદ્ધ દિલે તેને છલકાવી દીધી હતી.

પછી તેઓ સાથે મળીને ભગવાન મહાવીરને મળવા નીકળ્યા. ચાલતાં ચાલતાં ગૌતમ સ્વામીએ તેમને બધા જીવો પ્રત્યેની દયા, સત્ય અને આંતરિક શાંતિ વિશે વાત કરી. તાપસોએ ધ્યાનથી સાંભળ્યું, અને દરેક પગલે તેમનાં દિલ વધુ શાંત થતાં ગયાં. તેમાંના કેટલાક તો એટલા શાંત થઈ ગયા કે મહાવીર પાસે પહોંચતાં પહેલાં જ તેમને ઊંડું જ્ઞાન મળી ગયું.

તેઓ પહોંચ્યા ત્યારે તાપસોએ ખૂબ પ્રેમથી મહાવીરને નમન કર્યું. ગૌતમ સ્વામીએ પણ નમન કર્યું, નમ્ર અને ખુશ, જાણે તેમણે કંઈ ખાસ કર્યું જ ન હોય. મહાવીરે પોતાના શિષ્ય સામે નરમ સ્મિત સાથે જોયું. તેઓ જાણતા હતા કે ગૌતમના પ્રેમ અને નમ્રતાએ આજે ઘણાં દિલમાં પ્રકાશ ફેલાવ્યો હતો.

તે સાંજે ઝાડની પાછળ આકાશ કેસરી અને સોનેરી ઝળહળતું હતું. તાપસો શાંતિથી મહાવીરની આસપાસ બેઠા, અને ગૌતમ સ્વામી શાંતિથી ગુરુની પાસે બેઠા. ત્યાં ન ભૂખ હતી, ન ઉદાસી, ન અભિમાન, ફક્ત શાંતિ અને પ્રેમ હતાં.

નાનકડા, પ્રેમથી ભરેલું દિલ નાની ભેટને પણ સૌ માટે પૂરતી બનાવી શકે છે. તું ગૌતમ સ્વામીની જેમ નમ્ર અને દયાળુ બને, અને તારો પ્રેમ હંમેશાં છલકાતો રહે.

આગળની વાર્તા વાંચો →અભયકુમાર અને કૂવામાંની વીંટી

જૈન માંથી વધુ

3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 4–8 વર્ષનાં બાળકો

સ્રોત: જૈન કથાઓ · પરંપરાગત પુનઃકથન

આ વાર્તા પાછળ

શ્વેતાંબર જૈન કથાઓ કહે છે કે મહાવીરના મુખ્ય શિષ્ય ગૌતમ સ્વામી, ઇન્દ્રભૂતિ ગૌતમ, પવિત્ર અષ્ટાપદ પર્વત ચડ્યા અને પછી ખીરની એક જ વાટકીમાંથી પંદરસો તાપસોને જમાડ્યા. દિવાળી પછીના જૈન નવા વર્ષે તેમનું નામ પ્રેમથી લેવાય છે, જ્યારે પરિવારો નવા ચોપડામાં ગૌતમ સ્વામીની લબ્ધિ, એટલે કે તેમની સમૃદ્ધિની દેણ, માટે શુભેચ્છા લખે છે. ચમત્કારિક ભોજનની વાર્તાઓમાં આ તેની શાંતિ માટે ખાસ છે: વાટકીની કિનારી પર ટેકવેલો અંગૂઠો, ભૂખ્યા સાધકોની હારો, અને એક ગુરુ જે જાણે કંઈ ખાસ કર્યું ન હોય તેમ તેમને મહાવીર પાસે લઈ જાય છે. ગર્ભાવસ્થામાં વાંચતાં તે સમૃદ્ધિ, નમ્રતા અને એવા પ્રેમનો નરમ આશીર્વાદ આપે છે જે થોડાને સૌ માટે પૂરતું બનાવે છે.

બાળક સાથે વિચારો

ક્યારે તમને લાગ્યું કે પ્રેમે થોડાને પણ ઘણું બનાવી દીધું?

સંકલ્પ: મારો પ્રેમ પૂરતો છે, અને હું તેને જેટલો વહેંચું તેટલો વધે છે.

પાત્રો

ગૌતમ સ્વામી
— પ્રેમથી ભરેલા દિલવાળા મહાવીરના નમ્ર શિષ્ય.
તાપસો
— ભૂખ્યા સાધકો, જેમનાં દિલ શાંત થાય છે.
મહાવીર
— દયા અને શાંતિના નરમ ગુરુ.

બોધ

પ્રેમથી ભરેલું દિલ નાની ભેટને પણ સૌ માટે પૂરતી બનાવી શકે છે.

તમારા બાળકને શું કહેવું

નાનકડા, તારું દિલ એટલા પ્રેમથી ભરેલું રહે કે વહેંચવા માટે હંમેશાં પૂરતું હોય.

મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો

એક નાની વાટકીથી આટલા બધા લોકો કેવી રીતે જમ્યા?

સ્રોત: જૈન પરંપરા (અષ્ટાપદ પર ગૌતમ સ્વામીની શ્વેતાંબર કથાઓ)

આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા વિષ્ણુ સહસ્રનામનો જાપ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 28મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.

સંબંધિત વાર્તાઓ

  • રાત નાળિયેર જેવા ફળમાંથી કેવી રીતે આવી

    એ જ મૂલ્ય

    આ તુપી દંતકથા આરામને એક કીમતી ભેટ તરીકે માન આપે છે. તે બીજાની ભૂલ પ્રત્યે કોમળ પ્રતિભાવ પણ બતાવે છે: ગુસ્સાને બદલે સર્પની દીકરી શાંતિથી દુનિયામાં વ્યવસ્થા અને લય લાવે છે.

વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો

ગૌતમ સ્વામી અને નાની વાટકી વાર્તા શું શીખવે છે?

નમ્ર પ્રેમ થોડાને પણ ઘણું બનાવી શકે છે. પ્રેમાળ દિલ કેટલું આપી શકે તેનું આ નરમ ચિત્ર છે.

ગૌતમ સ્વામી અને નાની વાટકી ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?

આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 28 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.

બધી ગુજરાતી વાર્તાઓ →

Read in Englishहिन्दी में पढ़ेंमराठीत वाचा

કોઈ સગર્ભાને મોકલો