Jain · દિવસ 21 · અઠવાડિયું 3
મહાવીર અને ગુસ્સાવાળો નાગ

કોમળ મુનિ વર્ધમાન એવા સાચવીને ચાલે છે કે કીડી પર પણ પગ ન પડે. ગોવાળિયાઓ તેમને ક્રોધી નાગ ચંડકૌશિક વિશે ચેતવે છે, પણ તેઓ શાંતિથી આગળ વધે છે.
વાર્તાની શીખ: કોમળતા સૌથી ગુસ્સાવાળા હૃદયને પણ શાંત કરી શકે છે.
આ વાર્તામાં
- પાત્રો
- મહાવીર (વર્ધમાન), ચંડકૌશિક, ગોવાળિયા
- સ્રોત ગ્રંથ
- જૈન કથાઓ
- વાંચન સમય
- 5 મિનિટ (મોટેથી વાંચતાં)
દિવસ 21 એક નજરે
- અઠવાડિયું
- અઠવાડિયું 3 · 7 માંથી દિવસ 7
- ત્રિમાસિક
- ત્રિમાસિક 1
- આ અઠવાડિયે બાળક
- ગર્ભધારણ. એક જ કોષ વિભાજિત થવા લાગે છે, જેમાં તમારા બાળકને અનોખું બનાવતું બધું જ છે. અઠવાડિયું 3: બાળકનો વિકાસ
- આજની વાર્તા
- મહાવીર અને ગુસ્સાવાળો નાગ
- મંત્ર
- મહામૃત્યુંજય મંત્ર
- ગર્ભ સંવાદ
- આ અઠવાડિયે બાળક સાથે વાત કરો
જૈન પરંપરા કહે છે કે અહિંસા, એટલે કે કોમળ રીતે કોઈને નુકસાન ન કરવું, સૌથી ઉગ્ર ગુસ્સાને પણ નરમ કરી શકે છે, અને તે બતાવવા ચંડકૌશિકની વાર્તા બાળકોને કહેવાય છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે તણાવનો જવાબ ધીમા શ્વાસ અને નરમ અવાજથી આપવાથી ઘરમાં મુશ્કેલ ક્ષણો શાંત થવામાં મદદ મળી શકે છે.
"ચંડકૌશિક," તેમણે ધીમેથી કહ્યું. "જાગ. શાંત થા.
વનની કિનારે ગોવાળિયાઓએ હાથ હલાવીને બૂમ પાડી, "અટકો! એ બાજુ ન જાઓ!" પણ વનના રસ્તે ચાલતા એ શાંત માણસે બસ તેમની સામે સ્મિત કર્યું અને ચાલતા રહ્યા.
તેમનું નામ વર્ધમાન હતું. પછીથી આખી દુનિયા તેમને મહાવીર, એટલે કે મહાન વીર, કહેશે, અને જૈન લોકો તેમને ચોવીસમા તીર્થંકર તરીકે યાદ કરશે, એવા ગુરુ જેમણે જીવનની નદી પાર કરવાનો માર્ગ બતાવ્યો. પણ એ દિવસે, અઢી હજારથી વધુ વર્ષ પહેલાં, તેઓ બસ ઉઘાડા પગવાળા અને કંઈ પણ ન ધરાવતા એક ભ્રમણ કરતા મુનિ હતા. તેમણે પોતાનો મહેલ, સુંદર વસ્ત્રો અને ઘરેણાં બધું આપી દીધું હતું. તેઓ મગધની ધરતીમાં, આજના બિહારમાં, ગામેગામ ફરતા, ઓછું બોલતા અને કોઈને નુકસાન ન કરતા. તેઓ જમીન તરફ જોઈને સાચવીને ચાલતા, જેથી એક કીડી પર પણ પગ ન પડે.
"સ્વામી," ગોવાળિયાઓ તેમની પાછળ દોડતાં બોલ્યા. "એ રસ્તો એ વનમાંથી જાય છે જ્યાં ચંડકૌશિક રહે છે!"
ચંડકૌશિક એક નાગ હતો. લોકો કહેતા કે એ કોઈ સામાન્ય નાગ ન હતો. તે વિશાળ હતો, અને આખા દેશમાં સૌથી ગુસ્સાવાળો જીવ હતો. જૂની કથાઓ કહે છે કે તેની આંખની એક જ નજરથી પંખીઓ આકાશમાંથી ભાગી જતાં. તેના કારણે હવે કોઈ એ વનનો રસ્તો વાપરતું ન હતું. રસ્તા પર ઘાસ ઊગી નીકળ્યું હતું. પંખીઓ ચૂપ થઈ ગયાં હતાં. તેના દરની આસપાસનાં વૃક્ષો પણ સુકાઈને રાખોડી થઈ ગયાં હતાં.
મહાવીરે પ્રેમથી ગોવાળિયાઓની વાત સાંભળી. પછી કહ્યું, "મારી ચિંતા કરવા બદલ આભાર." અને તેઓ વનમાં આગળ ચાલ્યા.
રસ્તો એકદમ શાંત હતો. પંખીઓનો કલરવ ન હતો. તેમના પગ નીચે સૂકાં પાંદડાં કચડાતાં. છેવટે તેઓ એક ખુલ્લી જગ્યાએ પહોંચ્યા, જેની વચ્ચે એક મોટો રાફડો હતો, અને તેના તળિયે એક અંધારું દર. મહાવીર તેની પાસે શાંતિથી ઊભા રહ્યા, આંખો બંધ કરી, અને ધ્યાન કરવા લાગ્યા. તેઓ વૃક્ષ જેવા સ્થિર ઊભા રહ્યા.
દરની અંદર ચંડકૌશિક જાગી ગયો. તેને માણસની ગંધ આવી. તે ગુસ્સાથી લાલચોળ થઈ ગયો. કોઈની હિંમત કેમ થઈ તેના વનમાં આવવાની!
તે લાંબો અને કાળો દરમાંથી સરકીને બહાર આવ્યો, અને માથું ઊંચે ઉઠાવ્યું. તેણે ફૂંફાડો માર્યો. તેણે સળગતી આંખોથી મુનિ સામે તાક્યું, રાહ જોતો કે તેઓ બૂમો પાડતા ભાગી જશે, જેમ બધા હંમેશાં ભાગતા.
પણ મહાવીર ભાગ્યા નહીં. તેમણે બૂમ ન પાડી. તેમણે આંખો પણ ન ખોલી. તેઓ બસ શાંત અને સ્થિર ઊભા રહ્યા, ધીમે ધીમે શ્વાસ લેતા.
નાગને નવાઈ લાગી. તેની સામે આજ સુધી કોઈ સ્થિર ઊભું રહ્યું ન હતું. તે વધુ ગુસ્સે થયો. તેણે વધુ જોરથી ફૂંફાડો માર્યો. વધુ તીખી નજરે તાક્યું. તોય મુનિ પર્વત જેવા શાંત ઊભા રહ્યા.
છેવટે, ક્રોધમાં ચંડકૌશિકે આગળ ધસીને મહાવીરના પગે ડંખ માર્યો.
અને પછી કંઈક બહુ નવાઈભર્યું બન્યું. જૂની કથાઓ કહે છે કે ડંખમાંથી લાલ લોહીને બદલે સફેદ દૂધ વહ્યું, માના દૂધ જેવું સફેદ અને કોમળ. મહાવીરનું હૃદય આ ગુસ્સાવાળા નાગ માટે પણ એટલા પ્રેમથી ભરેલું હતું કે ઝેરને પકડવા માટે તેમનામાં ક્યાંય ગુસ્સો જ ન હતો.
ચંડકૌશિક મૂંઝાઈને પાછો હટ્યો. તેણે ઊંચે મુનિના ચહેરા સામે જોયું.
મહાવીરે આંખો ખોલી. તેઓ ડરેલા ન લાગ્યા. ગુસ્સે પણ ન લાગ્યા. તેમણે નાગ સામે એ રીતે જોયું જેમ મા ખૂબ રિસાયેલા બાળક સામે જુએ.
"ચંડકૌશિક," તેમણે ધીમેથી કહ્યું. "જાગ. શાંત થા. તું શું કરી રહ્યો છે તે વિચાર."
તેમનો અવાજ એટલો કોમળ હતો કે નાગની અંદર કંઈક શાંત થઈ ગયું. ઘણા લાંબા સમય પછી પહેલી વાર ચંડકૌશિક ગુસ્સામાં ન હતો. તેણે પોતાના દરની આસપાસનાં રાખોડી, કરમાયેલાં વૃક્ષો જોયાં. તેણે જેમને ડરાવ્યાં હતાં તે બધાં પ્રાણીઓ વિશે વિચાર્યું. જૈન કથાઓ કહે છે કે તેને પોતાના આગલા જન્મો યાદ આવ્યા, જ્યારે તેનામાં ગુસ્સો પહેલી વાર થોડો થોડો વધવા લાગ્યો હતો, ત્યાં સુધી કે તેણે તેને આખેઆખો ગળી લીધો.
ધીમે ધીમે, એ મોટા નાગે મહાવીરના પગ પાસે જમીન પર માથું નમાવ્યું. તેણે વંદન કર્યું.
એ દિવસથી ચંડકૌશિક બદલાઈ ગયો. તેણે નક્કી કર્યું કે હવે કદી કોઈને દુઃખ નહીં પહોંચાડે. તે પોતાનું માથું દરની અંદર રાખતો, જેથી તેની આંખો કોઈને ડરાવે નહીં. તે એટલો સ્થિર અને શાંત પડ્યો રહેતો કે ધીમે ધીમે તેની આસપાસ વન ફરી જીવતું થયું. ઘાસ લીલું થયું. પંખીઓ પાછાં આવ્યાં. અને ગોવાળિયાઓ, નાગ હવે હાલતો નથી એ જોઈને, તેના દર પાસે દૂધ અને મીઠાઈ મૂકી જતા, અને ડર વગર ફરી વનના રસ્તે ચાલતા.
મહાવીર જેવા શાંતિથી આવ્યા હતા તેવા જ શાંતિથી આગલા ગામ તરફ ચાલ્યા, કોઈ કીડી પર પગ ન પડે એ માટે જમીન તરફ સાચવીને જોતા.
તેમની પાછળ, એ ખુલ્લી જગ્યામાં, એક પંખી રાફડા પર બેઠું અને વર્ષો પછી પહેલી વાર ગાવા લાગ્યું.
નાનકડા, શાંતિ ગુસ્સા કરતાં વધુ બળવાન છે, અને અહીં એક શાંત, પ્રેમાળ હૃદય તારી રાહ જુએ છે.
3 મિનિટ વાંચન · ગર્ભાવસ્થા અને 3–8 વર્ષનાં બાળકો
સ્રોત: જૈન કથાઓ · પરંપરાગત પુનઃકથન
આ વાર્તા પાછળ
મહાવીર અને ચંડકૌશિકનું મિલન ચોવીસમા તીર્થંકરના જીવનના જૈન વૃત્તાંતોમાંથી આવે છે, અને દર વર્ષે મહાવીર જયંતી અને પર્યુષણ દરમિયાન ફરી કહેવાય છે, ઘણી વાર મંદિરનાં ભીંતચિત્રો અને બાળપુસ્તકોમાં દોરાય છે. ઘણી વીરકથાઓ કોઈ ઉગ્ર જીવને હરાવીને પૂરી થાય છે; આ કથા એ જીવના પરિવર્તનથી પૂરી થાય છે. મુનિ બસ દર પાસે સ્થિર ઊભા રહે છે, ક્રોધનો જવાબ નરમ 'જાગ, શાંત થા'થી આપે છે, અને નાગને યાદ આવે છે કે ગુસ્સો તેને કેવી રીતે ગળી ગયો હતો. મહાવીરમાંથી ગુસ્સાને બદલે દૂધ વહેવાનું જૈન ચિત્ર તેની સૌથી પ્રિય વિગત છે. સ્થિર શાંતિ આખા વનને લીલું કરી દે એ ચિત્ર ગર્ભાવસ્થાના શાંત મિજાજને અનુકૂળ છે.
બાળક સાથે વિચારો
એવો સમય યાદ કરો જ્યારે કોઈએ તમારા ગુસ્સાનો જવાબ ધીરજથી આપ્યો હોય. તેનાથી તમારી લાગણી કેવી રીતે બદલાઈ?
સંકલ્પ: હું કઠણ ક્ષણોને શાંત અને પ્રેમાળ હૃદયથી મળી શકું છું.
આશીર્વાદ: આજે તમને મળતા કોઈ પણ ગુસ્સા કરતાં તમારી શાંતિ વધુ બળવાન રહે, અને તમે જ્યાં ઊભા રહો ત્યાં શાંતિ ખીલે.
પાત્રો
- મહાવીર (વર્ધમાન)
- — એક કોમળ મુનિ, જે કોઈ જીવને નુકસાન કરતા નથી.
- ચંડકૌશિક
- — એક ગુસ્સાવાળો નાગ, જેને શાંતિ મળે છે.
- ગોવાળિયા
- — ચિંતાતુર ગામલોકો, જે તેમને ચેતવવાનો પ્રયત્ન કરે છે.
બોધ
કોમળતા સૌથી ગુસ્સાવાળા હૃદયને પણ શાંત કરી શકે છે.
તમારા બાળકને શું કહેવું
નાનકડા, મહાવીરની જેમ તું પણ ગુસ્સાને શાંતિ અને પ્રેમથી મળજે.
મોટાં થાય ત્યારે પૂછજો
મહાવીરે ગુસ્સાવાળા નાગને કેવી રીતે મદદ કરી?
સ્રોત: જૈન પરંપરા, મહાવીરના જીવનમાંથી
આ વાર્તાનો ભાવ દિવસભર સાથે રાખવા થોડી મિનિટ ધ્યાન અને શ્વાસ અજમાવો અને ગર્ભાવસ્થાના 3મા અઠવાડિયાની માહિતી વાંચો.
વારંવાર પૂછાતા પ્રશ્નો
મહાવીર અને ગુસ્સાવાળો નાગ વાર્તા શું શીખવે છે?
જૈન પરંપરા કહે છે કે અહિંસા, એટલે કે કોમળ રીતે કોઈને નુકસાન ન કરવું, સૌથી ઉગ્ર ગુસ્સાને પણ નરમ કરી શકે છે, અને તે બતાવવા ચંડકૌશિકની વાર્તા બાળકોને કહેવાય છે. માતાની શાંતિ પરનાં સંશોધનો સૂચવે છે કે તણાવનો જવાબ ધીમા શ્વાસ અને નરમ અવાજથી આપવાથી ઘરમાં મુશ્કેલ ક્ષણો શાંત થવામાં મદદ મળી શકે છે.
મહાવીર અને ગુસ્સાવાળો નાગ ગર્ભાવસ્થાના કયા અઠવાડિયા માટે છે?
આ વાર્તા ગર્ભાવસ્થાના અઠવાડિયા 3 માટે છે, પણ તમે કોઈ પણ અઠવાડિયે બાળકને સંભળાવી શકો છો.